Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

UnicusSermo

victualia ſpūalia. de qͥbꝰ dic̄ xp̄s in ſolopane viuit ſꝫ ī ꝟbo qd̓ ꝓcedit ore deiMat. iiij. Licet haberēt doctrinā moſaycā.ſꝫ dat vitā eternā. nec habebāt potū .i.miſſionē ſpūaliū refrigerāt aīas. Et qn̄ aliqͥs exibat de ciuitate .ſ. mortē. ſtatī ſine miſericordia capiebat̉ ī carcere īferni incarcerabat̉. Deꝰ aūt dn̄s hꝰ md̓i volēs ꝯſolari ciues ſecrete miſit eis nūcios .ſ. ſctōs pr̄iarchas ꝓph̓as lr̄is ſuis nunciando eis ip̄emet ꝑſonalit̓ veniret ad liberāduꝫ eos. Demultū gauiſi ciues habitatores ciuitatis:mittebat ſibi ſupplicatōes .ſ. deuotas orōesvt veniret liberarꝫ ciuitatē Prīo veīt moyſes dicēs deo pr̄i Obſecro te dn̄e mitte quēmiſſurꝰ es. Exod̓. iiij. ꝓut ꝓmiſiſti Scd̓odauid ex ꝑte ciuitatꝭ totiꝰ dicēs filio. Dn̄e excita potētiā tuā veni vt ſaluos facias nospͣs. lxxix. Tertio ſalomon dicēs ſpūiſctō.Mitte illā de cel̓ ſctīs tuis. a ſede magnitudinis tue vt mecū ſit mecū laboret .ſ. ꝯͣ inimicos. Sap̄. ix. Nota mitte illā .ſ. ꝑſonā xp̄iin carne hūana mittit̉ a pr̄e ſpūſcō qͣntūad hūanitatē Quarto Iſaias dicēs. Uti diſrūperes celū deſcenderes. Iſa. lxiiij.Alij dicebāt. veni dn̄e noli tardare. relaxafacinora plebis tue iſrl̓ ⁊c̄. Rex aūt auditishis ſupplicatiōibꝰ miſit ſecrete vnū nūciū ciuitati diceret ex ꝑte ſua: Apparebit in fineꝫ mentiet̉. Si morā fecerit expecta. qꝛveniēs veniet tardabit. Abacuc. ij. Ecce quō ardēter d̓ſiderabat̉. dicebāt ẜm ambroſiū. Qn̄ veniet. qn̄ naſcetur. qn̄ apparebitputaſne videbo. putaſne durabo. putas hicme īueniet illa natiuitas. O ſi oculi mei videbunt quē ꝯculi cordis reuelabunt̉. O ſioculi mei videbūt qd̓ credo ī ſcpͥturꝭ dei. Etq̄nto magꝭ appropinqͣbat tāto magꝭ deſiderabat̉. Uiā veniēdi īcepit ip̄e ī die ſueꝯceptionis feruētiſſime deſiderabat̉ a btā ꝟgine maria mr̄e ſua a ſctō ioſeph. qͦtidieputabāt dietas cupiētes videre diē īgreſſusſui ī hūc md̓m. Uirgo ip̄m portauit nouemmēſibꝰ ſex diebꝰ. ſunt. cclxxvij. dies. īꝑſona xp̄i dic̄ ſcpͥtura ſctā. Sum inqͥt egomortal̓ ſil̓is oībꝰ. ī vētre matrꝭ figuratꝰſcꝫ figura hoīs ſiue caro. x. mēſiū tꝑe. Sap̄.vij. ppt̓ ꝟ̓go maria ioſeph ſciētes ſuū ꝓpeaduētū p̄ꝑabāt ſe ad ip̄m deuote recipiēduꝫUirgo āt p̄ꝑabat pāniculos lana linoſic̄ faciūt mulieres qn̄ ſūt iuxta ꝑtū. Ioſephaūt emerat vnū vitulū vt facerꝫ illa die natiuitatꝭ magnū feſtū. Sꝫ īterim dicit lucas

exijt edictū a ceſare Auguſto vt deſcriberet̉vniuerſus orbis Lu. ij. voluit deſcribimd̓m auguſtꝰ. qꝛ voluit ſcire qͦt eſſent ꝓuincie. qͦt ciuitates. qͦt hoīes. Nota magna triſticiā ioſeph qn̄ audiuit edictū imꝑatorꝭ. quiaſub pena mortꝭ ſinguli ꝓfiterēt̉ in ciuitateꝫnatiuitatꝭ. Ioſeph erat de ciuitate bethleēde genere Dauid īcepit flere dicēs. O miſerſi vado bethleē videbo iſtā bn̄dictā natiuitatē a ſctīs pribꝰ tādiu deſideratā. Sivado ero inobediēs occidar Nec etiā videbo dictā natiuitatē. ſic triſtꝭ venit ad domū.Uirgo aūt maria ꝯſolabat̉. Ita dꝫ facerevxor dicēſ. O pater qͥd habetꝭ modo. qꝛ deberetꝭ gaudere. qꝛ ſaluator eſt naſciturꝰ ī breui. Tūc ioſeph narrauit ꝟgini marie edictūimꝑatorꝭ cām ſue triſticie. Ad qd̓ ꝟ̓go rn̄t.Pr̄ ploretꝭ. qm̄ ego ꝯſolatōe vr̄a vadāvobiſcū etiā ſum ꝓgenie dauid. Ioſephex vna ꝑte letabat̉ ꝟgo vellet ire. ex aliate dubitabat qͥd diceret ſibi gētes. ducerꝫſecū mulierē iuuenē gͣuidā ꝑtui ꝓpinquam.Itē. qͥd ſi pareret in via. Ad quē ꝟgo. Pr̄curetis de locutiōe gentiū exqͦ intētio eſt bona. Uolūtas dei ē vadamꝰ bethleē. qͦniaꝫnaſciturꝰ eſt ibi ſaluator Iuxta ꝓphetiā Michee. v. Et tu bethleē effrata paruulꝰ es .ſ. locus ī milibꝰ iuda. ex te mihi egrediet̉ ſit dominator ī iſrael ⁊c̄. Uirgo aūt Maria meliꝰſciebat bibliaꝫ qͣꝫ ꝓphete. vt dicit Origenes.At ꝑauerūt ſe receſſerūt de ciuitate nazareth. Ioſeph ꝟ̓gine ī aſino eqͥtāte. ioſephp̄cedente vinculū aſini bouis quē ducebattrahēdo. Ecce regina ꝑadiſi qͣlit̓ ibat aſſociata. Tūc fuit cōpleta ꝓphetia Aggei. de hacmutatōe dicēs. Adhuc vnū modicū ē egomouebo celū l̓rā mare aridā. mouebooēs gētes. veniet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ.Aggei. ij. Nota vnū modicū. qꝛ modicuꝫtꝑs fuit apphetia aggei vſqꝫ ad xp̄um. egomouebo celū. vbi loqͥt̉ de celo empireo īmobili. Dic̄ ſanctꝰ Tho. in. j. ꝑte qn̄ aliqͥs angelꝰ hꝫ a deo aliquā reuelatōnē ſtatim ille reuelat alijs. ita ibi nihil teneat̉ ſecretū.archangelꝰ gabriel ī ꝯſiſtorio ſctē trinitatisqn̄ habuit reuelationē incarnatiōis natiuitatꝭ filij dei ip̄e erat nūciꝰ ſtatim ip̄e reuelauit oībus alijs. ſic celū fuit motuꝫ adgaudiū leticiā tripudiuꝫ ꝓpter eoꝝ ruinereparationē. Itē ego mouebo terrā. terra ꝟ̓ginea d̓r ꝟgo maria d̓buit ꝓducere fructūvite. fuit mota in angeli ſalutatiōe turbata cogitabat qͣlis eſſꝫ iſta ſalutatio. Lu. j.