Sermo III

ꝯfeſſione ꝙ feciſtꝭ hͦ ⁊ hͦ ⁊c̄. ꝓpt̓ qͦd facietꝭ hͦ etſꝫ ⁊c̄. Et pctōr dic̄. placet mihi. tūc ſurdꝰ audit qn̄ gratāter acceptat pnīaꝫ ꝯfeſſoris di.Ex iſta euadā penā īferni. Ergo. audite audiētes me ⁊ comedite bonū. ⁊ delectabit̉ incraſſitudīe aīa vr̄a yſa. lv. Nota. audite .ſ. auribꝰ aīe audiētes me .ſ. auribꝰ cordis. ¶ Quītū eſt mortui reſurgūt. Mortui ſūt pctōresRō ad oculū. Si aliqͥs corā vob̓ bibit taceam venenoſis potionibꝰ plenā. nūqͥd iudicabitꝭ ip̄ꝫ mortuū. īmo O qͦt ſūt hodie mortui ī mudo veneno odij ⁊ rācorꝭ. qꝛ odiū ē venenū. qꝛ occidit aīaꝫ tuā. ⁊ nō tāgit inimicūtuū. Iō ē magͣ ſtulticia velle reciꝑe vīdictā d̓aliqͦ qͦd nō ē niſi bib̓e venenū. Iō. j. Ioh̓. iij.Qui n̄ diligit .ſ. ꝓximū ſuū manet in morteOmīs em̄ qͥ odit frēm ſuū homicida ē. Sꝫiſti mortui reſurgūt amicabili dilectōne remittēdo iniurias. faciēdo paceꝫ. petēdo veniā ab iniuriato ſiue ab inimico emēdaꝫ faciendo ſi opꝰ ſit. ⁊ tūc pn̄t dicere. Nos ſcimꝰqm̄ trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā. qm̄ diligimꝰ frēs. j. Ioh̓. iij. ¶ Sextū ē pauꝑes euangelizant̉ ſiue laudāt̉ vel p̄dicāt̉. Pauꝑes ſūtilli qͥ ſoluerūt vſuras vel rapinas. vel qͥ amiſerūt bōa ſua ꝑ furtū. vel hmōi. qꝛ lꝫ al̓s fuiſſent diuites tn̄ pauꝑes ſūt ꝓpt̓ ea q̄ amiſer̄tDe his dic̄ ſcpͥt̉a ſctā. Uenatio leonis onager ī heremo. ſic ⁊ paſcua ſūt diuitū pauꝑeſEcc̄i. xiij. vult dicere ꝙ ſic̄ aſinꝰ ſilueſter eſtcibꝰ leonis. ita. ⁊c̄. ſꝫ iſti pauꝑes euāgelizāt̉in reſtitutōne. qn̄ dn̄s reſtituit rapina vaſallis ſuis. vſurariꝰ vſurā. iuriſta calūniā. dn̄sſalariū ſeruitoribꝰ. Tūc pauꝑes euāgeliſāt̉.Et p̄t dicere ille qͥ reſtituit v̓bum xp̄i. Spiritꝰ dn̄i ſuꝑ me ꝓpt̓ qͦd vnxit me. euāgeliſarepauꝑibꝰ miſit me. yſa. lxj. et Lu. iiij. ¶ Notaſpūs dn̄i ſuꝑ mei. qm̄ an̄ erat ſpūs dyaboliſuꝑ eū. iō faciebat rapinā vſurā furtum. ⁊c̄.Septimū ē. Btūs qͥ n̄ fuerit ſcādaliſatꝰ īme. Scādalon grece idem eſt qͦd ceſpitarelatine. Uia eūdi ad ꝑadiſū eſt xp̄s Ioh̓. xiiij.Ego ſū via ꝟitas ⁊ vita. In hac via īpingūt⁊ ceſpitāt illi qͥ tenēt bonā vitā. ⁊ faciūt penitentiā. ſꝫ nolūt cōicare ī paſca dicendo Dn̄enō ſū dignꝰ vt ītres ſub tectū meū. Matth.viij. ⁊c̄. ⁊ ſic frāgūt ſibi collū. Dicta auc̄tasfacit̉ ml̓tos ceſpitare dicēdo. dn̄e n̄ ſū di. ⁊c̄¶ Nota ꝙ duplex eſt dignitas .ſ. eqͥꝑantieſeu equalitatꝭ ⁊ ſufficiētie. De pͥma nullꝰ eſtdignꝰ nec etiam angeli. Et de iſta dignitatedixit ille centurio xp̄o. Dn̄e nō ſū dignꝰ. ſednō dixit. nolo ꝙ intretꝭ. Dignitas ſufficien

tie ē qn̄ hō ꝯterit̉ de pctīs cū ꝓpoſito nō recidiuādi. ⁊c̄. Sic eſtꝭ digni digͥtate ſufficiētievt xp̄s ītret. Dn̄s exercituū erit vob̓ ī ſcīficationē. ī lapidē offenſiōis ⁊ ī petrā ſcandali.yſa. viij. ¶ Nota cū d̓r dn̄s exercituū erit vobis ī ſanctificatōꝫ. loqͥt̉ his qͥ deuote cōicātUob̓ āt in lapidē offenſiōis. loqͥt̉ ill̓ qͥ nolūtcōicare. qꝛ ibi frāgūt ſibi collū. Et in petraꝫſcādali. h̓ loqͥt̉ de clericꝭ qͥ tenēt̉ ſepe cōicarecelebrādo. ⁊ ip̄i n̄ curāt ¶ Queſtio fit ī theologia ſi ſacerdos teneat̉ celebrare qͦlibꝫ die.Dicit ſanctꝰ Tho. ꝙ nō. ſꝫ talit̓ dꝫ viuere ꝙqͦlibet die ſit paratꝰ celebrare. Sꝫ dat vnaꝫregulā generalē in. iij. ꝑ. q. lxxxij. ar. x. ⁊ quorūdā narrata ⁊ īprobata opinione ſic ꝯcludit ſctūs Tho. Sacerdoti etiā ſi nō hꝫ curā aīaꝝ nō lꝫ oīno a celebratiōe ceſſare. Sꝫſaltē videt̉ ꝙ celebrare teneat̉ ī p̄cipuis feſtꝭ⁊ maxīe in ill̓ diebꝰ in qͥbꝰ fideles cōicare cōſueuerūt. Hinc eſt qͦd d̓r. ij. Mach̓. iiij. ꝙ iānō circa altarꝭ officia d̓diti erāt ſꝫ ꝯtemptotēplo ⁊ ſacrificijs neglectꝭ Hec ſanctꝰ Tho.in forma vbi sͣ. Ambroſiꝰ etiā dic̄ in quadaꝫor̄one Graue eſt ꝙ ad mēſā tuā mūdo corde⁊ manibꝰ innocētibꝰ nō venimꝰ. ſꝫ grauiꝰ eſtſi dū pctā metuimꝰ etiā ſacrificiū n̄ reddāꝰ.De iſta materia vide ſctm̄ Tho. in. iiij. diſt.xiij. q. j. ar. ij. q. j. vbi etiā ꝓbat ꝙ non lꝫ ſacerdoti etiā cura aīaꝝ nō habēti oīno ceſſare acelebratione. Quia ẜm Gregoriū. Cuꝫ creſcunt dona: rōnes creſcunt donoꝝ. ſꝫ ſacerdoti data eſt poteſtas nobiliſſima. gͦ reus negligētie erit niſi illa vtat̉ ad honorem dei etad ſalutē ſuā ⁊ alioꝝ ⁊ viuoꝝ et mortuorumẜm illud. j. Petri. iiij. Unuſqͥſqꝫ grām quaꝫaccepit in alterutrū illā admiſtrates ⁊c̄. Niſi forte aliqͥs ex familiari ſpūſſctī inſtīctu dimittit. ſic̄ legit̉ de qͦdā ſcō pr̄e ī vitaſpatrū qͥordinatꝰ nūqͣꝫ poſtea celebrauit Hec ſanctꝰTho. in. iiij. ibi sͣ. ⁊ poptime. ſꝫ de bona ratione ſepe tenet̉ celebrare vt ſatꝭ faciat Sedmō volunt hr̄e magnos reddatꝰ et celebrarepaucas miſſas. Qn̄ celebrāt ſemꝑ videnturdicere miſſam nouā. Dicūt. Ip̄i gioſi tenēt̉ celebrare qͥ recipiūt elemoſinas. nūqͥd vos recipitꝭ maiores elemoſinas qͣ religioſi. Nūqͥd redditꝰ qͦs recipitꝭ ſūt de patrimonio vr̄o vel de elemoſinis. Nunqͥd pr̄ dimiſit ip̄as vob̓ in teſtam̄to. Ecce quare dic̄.Btūs qͥ pͦ fuerit ſcādaliſatꝰ in me. Sꝫ vitat̉hͦ ſcādalū fidelit̓ ⁊ deuote ſumēdo xp̄m iuxta ſuā ordinatāꝫ. pͣs. cxviij. Pax ml̓ta diligētibꝰ legē tuā. ⁊ nō eſt illis ſcandalum.