Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoII

Sꝫ cadūt vēto tēptatōis qn̄ demō vl̓ amicidicūt. qͥd creditꝭ facere qm̄ eſtꝭ iuuenis⁊c̄. oēs faciēt truffam de vob̓. Ex iſto vēto qͣꝫpl̓es mutāt ꝓpoſitū cadūt. qꝛ ſunt debilesItē ml̓ti vſurarij ꝓponūt reſtituere vſurasfurta. rapinas ⁊c̄. ꝓponūt cet̓o viuere ſuis laboribꝰ. ⁊c̄. ſꝫ cadūt vēto tēptatōis qn̄ d̓reis. qͥd vultꝭ facere miſer. Si clerici etiaꝫ tal̓ bonꝰ fac̄ idē eccl̓a ꝑmittit. ⁊c̄. ſicmutāt ſuū bonū ꝓpoſitū cadūt. Idē luxurioẜ. Qn̄ religioſus clericꝰ vel laycꝰ ē īuolutꝰ luto luxurie qn̄qꝫ hn̄t remorſū ꝯſcīeꝓponūt viuere caſte dimitte malā ſocietatētūc cāna ē recta. ſꝫ cadit vēto tēptatōis diabolice qn̄ mulier dicet ſibi flendo corā eo etdicēdo. o qͥd faciā. modo vultꝭ me dimittereego fui vobiſcū ſꝑ erā iuuenis. qͥd faciā ⁊c̄. Idē de vidicatiuis. qn̄ aliqͥs iniuriatus ꝓpōīt remitt̉e ꝓpt̓ deū facere pacē inimicꝭ iuxta volūtateꝫ dei tūc cāna recta eſt. ſꝫcadit vēto tēptatōnis qn̄ dicūt amici. qͥd facietꝭ dicūt oēs eſtꝭ iudeꝰ nihil valetꝭ ſic mutat ꝓpoſitū cadit. Itē qͦt ſūt inceper̄t bonā vitā ſꝫ modico veto deriſiōis ſtatim deſiſtūt. d̓t ſcpͥt̉a ſcā. vētiles te īoēꝫ vētū eas ī oēꝫ viā. Ecc̄i. v. Magnꝰdefectꝰ ē illoꝝ ex locutōibꝰ gētiū ſtatim dimittūt bonū ꝓpoſitū bonā vitā inceptā. qꝛſꝑ fuit mali loquūt̉ ꝯͣ bonos. Nūqͣꝫ fuit vita ita ſcā ſic̄ xp̄i. tn̄ mali obloq̄bat̉ de ip̄o. tn̄nec ꝓpt̓ xp̄s ꝓpoſitū mutauit. Scitꝭ qͣlitereſt obloq̄ntibꝰ deſiſtētibꝰ a bono īcepto.ſic̄ ꝑuo puero a matre mittit̉ alicubi exlatratu caniculi timet audet trāſire. īmoreuertit̉. tn̄ caniculꝰ p̄t ſibi nocere ī aliqͦTalis ē ſtulticia illoꝝ ex locutōibꝰ gētiuꝫ audēt bonam vitā ꝯtinuādo trāſire. Pr̄nr̄ xp̄s mr̄ nr̄a eccl̓a ſcā mittit nos vt vadamus ad ciuitatē ꝑadiſi. Et qn̄ īcipit bo vitā tenet viā ꝑadiſi. Et caniculi ſcilꝫmali .i. male ꝑſone latrāt dicēdo. ypocrita ⁊c̄Sꝫ timeas trāſire ꝑmittas ip̄os latrareqꝛ mordēt te. videt̉ bene eſtꝭ pueri. qꝛex dimittitꝭ viā ꝑadiſi. De iſta malicia d̓tꝓph̓a dauid. Sagitte ꝑuuloꝝ facte ſunt plage eoꝝ: infirmate ſūt ꝯͣ eos līgue eoꝝ.turbati ſūt oēs videbāt eos: timuit oīs. pͣs. lxiij No. ſagitte ꝑuuloꝝ ſūt qͥbꝰ pueri ſagittāt muſcas. d̓t tales ſūt ſagitte obloq̄ntiū vulnerāt qͦd d̓clarat d. Infirmate ſūt ꝯͣ eos līgue eoꝝ .ſ. obloq̄ntiū. qꝛ nullāhn̄t fortitudinē. tn̄ vt pueri ꝯturbati ſūt. ſcꝫ timēt eos. videbāt eos .ſ. obloq̄ntes. ti

muit oīs. ſcꝫ dimittit ex viā paradiſiQuot religioſi vidēt̉ ad oculū vadunt adinfernū via recta. qꝛ nihil ſeruāt de ꝓmiſſis.Idē de clericꝭ alijs. iſto timore audentinciꝑe bonā vitā. Sꝫ illic trepidauer̄t timore vbi erat timor. psͣ. xiij. ideo neceſſaria ēfirmitas. Scd̓m qͦd ē neceſſariū ē rigoroſa aſperitas ſcꝫ ꝯͣ carnē. Ratio. Caro em̄ noſtra hꝫ ꝯditōes anguille vl̓ murene labit̉nec p̄t retineri niſi ſit voluta ī arena vel cumarena. Ita eſt de carne nr̄a quā ſi vultꝭ tenere delicate ī cibo potu veſtibꝰ lecto ⁊c̄. poteritꝭ retinere eam. neceſſaria ē religioſaaſperitas ī cibo potu. ſic tenebitꝭ. Iſtaeſt qͣre in mūdo ſūt tot mali religioſiclerici. ⁊c̄. qꝛ volunt viuere delicate ſine aliqͣaſperitate. dicit apl̓us ad Ro. xiij. Induimini dn̄m ih̓m xp̄m. carnis cura ne feceritis in deſiderijs Nota induimī dn̄mih̓m xp̄m ſcꝫ vite aſperitatē. qꝛ eiꝰ vita fuitſꝑ dura aſpera. Induit̉ xp̄s imitatōem. curā carnis ne feceritis in deſiderijs. lꝫ tn̄in neceſſarijs. De iſta ꝟtute xp̄us laudauitiohannē di. Quid exiſtis. videre hoīeꝫ mollibꝰ veſtitū. ecce mollibꝰ veſtiūt̉ in domibꝰregū ſunt. Dicit Gregoriꝰ. Si in mollibꝰ p̄cioſis veſtibꝰ culpa eēt nequaqͣꝫ vigilanter ſermo diuinꝰ iohannē de aſperitate veſtiū collaudaſſet. Innuit̉ magnūpeccatū eſt velle mollibꝰ indui. SDi dicatur.et ſi ego de meis diuitijs de bono iuſte acqͥſito facio mihi veſtem p̄cioſam qͦd peccatuꝫeſt. Dicit Erego. eſt aliqͥs qͥntūcūqꝫhonorabilis ꝑſona curet in domo vt honorabiliter veſtiat̉. Idem de mulieribꝰ. Sꝫquando habet ire extra videri. Ergo nonfit niſi ad paſcendū oculos gentium. etquid eſſet melius ad paſcendum ora pauperum qui moriunt̉ fame. et ad redimendumcaptiuos. qui ſunt in puncto abnegandi fidem. Ideo eſt ſine culpa qui in his facitſuperfluitatē. Ideo apoſtolꝰ habentes alimenta quibꝰ tegamur. his contenti ſimꝰ.. Thimo. vj. Nota habentes alimēta. dicit delectamēta. quibꝰ tegamur. non dicitquibꝰ ornemur. Item qͦd vltra eſt pctm̄ ē etiaꝫ ſtulticia. Uerbi gr̄a. Si qͥs ex crimīeſententiatꝰ ducit̉ ad furcā equitādo cui volētes ponere vinculū in collo de corda. ip̄ediceret. qꝛ ego ſum diues. ideo volo vīculum de ſerico. qn̄ ip̄e teneret in collo rideret. ſe de vinculo appreciaret nunquid iudicaret̉ ſtultus. In hac ſtulticia ſumꝰ nos.