Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ISermo

lier tenet̉ eos docere. pr̄ nr̄ ⁊c̄. Quia ſicut bonus ortulanus adaptat arbores teneras ⁊c̄Secꝰ de iam magnis. pn̄t niſi igneꝫadaptari. Ita vos mr̄ionio eſtꝭ ortulani. plātatꝭ arbores in orto vel iardino xp̄ianitatꝭ. ⁊c̄. ꝓpt̓ d̓t ſcpͥt̉a ſcā. Pr̄es nolite ad.iracudiā ꝓuocare filios vr̄os. ſꝫ educate illos in diſciplina correctōne. ad Ephe. vj.Itm ſi habetꝭ famulos ancillas teneminiſaluatōeꝫ eoꝝ ꝓcurare .ſ. vt ꝯfiteāt̉. ⁊c̄. faciant pnīaꝫ audiāt miſſaꝫ cōicent. et dicere ſufficit ẜuiāt mihi. īmo d̓t ſcpͥt̉a ſanctaSi qͥs ſuoꝝ maxīe domeſticoꝝ curā hꝫ.fidē negauit. eſt infideli d̓terior.. ad Thimo. v. Quantū ad ſcd̓m d̓t beatꝰ Amb̓. iohēs miſit diſcipl̓os ſuos ad xp̄m fidelitatē cordialē. Sciēs btūs iohēs ꝯfeſſiofidei eſt ſūme neceſſaria ad ſaluatiōeꝫ. Deſupͣ vide ī ẜmōe vltīo dn̄ice pͥme aduētꝰ. qͥad̓s ſolū vult fidē cordis firmā. ſꝫ vult etiam reuerēter ꝯfiteat̉ ore. eſt tāte ꝟtutꝭducit hoīeꝫ ad bonū finē ſaluatōꝫ Auc̄tasSi ꝯfitearis ī ore tuo dn̄m ih̓m. in cordetuo crediderꝭ deꝰ illū ſuſcitauit a mortuiſſaluꝰ eris. Corde enim credit̉ ad iuſticiā. oreāt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. ad Ro. x. Tota fidesxp̄iana ꝯſiſtit in Credo. Dicat̉. ſi ego ſum īpctīs. nūqͥd ero ſaluus ex ꝯfeſſione fidei. ⁊c̄.Rn̄deo ſic. qꝛ fides qn̄ firmit̉ credit̉ et deuote ꝯfitet̉ inducit hoīeꝫ ad ꝯtritōeꝫ necmittit hoīem mori ſine vera pnīa. Deuotioem̄ vt d̓t ſctūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxij. ad. ij.eſt pīguēdo aīe cauſata a caritate ꝯẜuanseam. Et eſt actꝰ religionis ꝟtutꝭ. iohānes qͦtidie expectabat mortē fidē quā habebat ī corde xp̄o voluit ip̄i xp̄o ore ꝯfiteri corā iudeis. qꝛ ſe poterat. qꝛ ī vīcul̓erat. miſit diſcipl̓os ſuos di. Au es quivēturꝰ es. hic em̄ ꝟſus termīat̉ aſſertiue. di.Iohēs credit firmit̉ es ille erat vēturus. nos ꝯfitet̉ ore. An aliū expectamꝰ.. q. d. expectamꝰ aliū. de dicit ip̄emet xp̄s iudeis. Ego veni in noīe pr̄is mei. accepiſtꝭ me. Si aliꝰ venerit in nomīeſuo .ſ. antixp̄s illū accipietꝭ Ioh̓. v. Iſtoan aliū expectamꝰ. eſt qd dubitatiua. Etad iſtd̓ ꝓpoſitum facit rn̄ſio xp̄i informādoppl̓um oſtēdēdo faciēdo ſigͣ miracula quemeſſias debebat facere. cōmēdādo iohēmdi. Quid exiſtꝭ in deſertū. videre hoīeꝫ mollibꝰ veſtitū. Ecce mollibꝰ veſtiūt̉ ī domibꝰregū ſūt. ⁊c̄. q. d. videtꝭ adulatores ſeuioculatores adulāt̉ regibꝰ dn̄is vt habeāt

veſtes. Quaſi velit dicere xp̄s. credatis iohēs ꝓpt̓ adulatiōeꝫ dicat mihi. Tu es⁊c̄. ſperās a me veſtē hr̄e. poteſtꝭ ſibi credere indubitāter. Dic xp̄us dicit. Cecividēt. ⁊c̄. Ecce qūo ẜm Amb̓. fuit ambaſiata iohannis ad xp̄um ex fidelitate cordiali.Moraliter inſtruimur hic vt oēs ſciatꝭ Credo in deū. et qͦlibet die ip̄um ꝯfiteri maneſero ꝓteſtatōe. Hoc tn̄ dꝫ fieri maxīe ī articulo mortis. ſiue ſe ſiue alios in ꝑſonaſua. qꝛ tūc demon temptat maxīe de fide. faciendo ſuas falſas rōnes di. Qūo tu potescredere turbat intellectū. tēptat de fideeſt fundamētū. qͦd ſi cadit totū edificiū ꝟtu93tum ruit. Ue terre .i. hōibꝰ tennis. et mariid ē. hōibꝰ luxurioſis. qꝛ deſcēdit diabolusad voſ. hn̄s irā magnā. ſciēs modicū tꝑshꝫ. Apo. xij. in nr̄o ſcō ordīe .ſ. p̄dicatoꝝeſt laudabiliſ ꝯſuetudo qn̄ aliqͥs frater dꝫmori pulſat̉ tabula. oēs frēs ꝯueniūtfitent̉ fidē infirmo di. Credo in deum. ⁊c̄. iohēs qn̄ debuit mori. voluit fideꝫ xꝯfiteri. ſic dēmꝰ nos facere. Nos eundē ſpm̄fidei hn̄tes ſic̄ ſcpͥtum eſt. Credidi ꝓpter qͦdlocutꝰ ſuꝫ. nos credimꝰ ꝓpt̓ qͦd loquimurij. ad Coꝝ. iiij. Quantū ad tertiū d̓r btūsGregoriꝰ iohēs miſit diſcipulos ſuos adxp̄m dignitatē ꝑſonalem. Sciebat iohānes xp̄s merito ſue paſſionis lib̓aret oēsſibi credētes obedientes in mūdo. etiāmortuos in lymbo exiſtentes ex prophetiaZacha. Tu qͦꝫ in ſanguīe teſtamēti tui emiſiſti vinctos tuos de lacu in eſt aqua.Zacha. ix. Nota in ſanguine teſtamēti tui .ſ.noui mortē ꝯfirmati. Iohēs āt optimeſciebat iſtā ꝓphetiam ſciebat ſcī pr̄es ſanguine xp̄i erant liberādi. Sꝫ d̓t Gre. Iohānes neſciebat an xp̄s ip̄e ꝑſonalit̓ deſcenderet ad lymbū. vel ſi mitteret aliquē angelum. qꝛ iohēs erat cito moriturꝰ voluitſcire a xp̄o vt ſicut ip̄e iohēs in mūdo habuerat dignitatē p̄curſoris. ſic etiā hanc dignitatē haberet in alio mūdo in lymboper diſcipulos volēs ſe certificare di. Tu es venturꝰ ⁊c̄. vn̄ de p̄terito ſꝫ de fut̉o querit. Et ad tendit xp̄i rn̄ſio Quia ſi mirafaciat. tn̄ abiecta ꝑpeti non dedignat̉. ꝓpter d̓t chriſtꝰ diſcipulis iohannis. dicite Iohanni. Btūs inqͥt fuerit ſcandalizatꝰin me. Quia ego volo ꝑſonaliter illuc deſcēdere. cogitate qͣle gaudiū fuit ſanctispatribꝰ qn̄ iohēs eis nūciauit aduētum xp̄iꝑſonalē. Ex iſta rōne xp̄s vocauit iohanneꝫd 5