IIISermo

ibidē. jͣ. c. O qūo gētes h̓ mirabūt̉ h̓ cadentmulti. Nō ꝙ antixp̄s faciet aliqͣ ꝟa miracula qͦ ad nat̉aꝫ rei v̓tute demonū. ſꝫ falſa qͦ adrōeꝫ miracl̓i. de hͦ. jͣ. ꝑte. q. cx. ar. iiij ¶ Scd̓ofaciet loqͥ imagines ⁊ pueros vniꝰ mēẜ. Dicpractice qūo īterrogabūt ymagīes vel pueros. vt dicāt ꝟitatē d̓ illo dn̄o qͥ veīt nouiſſimꝰ an ſit ſaluator. ⁊ diabolꝰ mouebit labiaſua ⁊ formabit v̓ba ſic dicēdo. ꝙ ille eſt verſaluator md̓i. hic cadēt ml̓ti. Et lūa .i. eccl̓anullū faciet miraculū. Si dicat̉ ab aliqͦ illamiracl̓a n̄ ſūt ꝟa .ſ. ſuſcitare mortuos. ſic̄ fec̄dn̄s ieſus xp̄s. Dic pͣctice qūo ficte ſuſcitabūt mortuos pr̄em tuū ⁊ mr̄eꝫ tuā ⁊c̄. Et dicēt. idē vos faciatꝭ ī noīe vr̄i ieſu xp̄i. xp̄ianinō poterūt facere. De his falſis miraculis ⁊ſignis auiſauit noſ xp̄s di. Surgēt pſeudoxp̄i ⁊ pſeudo ꝓphete .i. filij xp̄ianoꝝ qͥ ꝑdiderūt iā fidē ex donis antixp̄i. ⁊ dabūt ſigͣ magna ⁊ ꝓdigia vt ī errorē inducāt̉ ſi fieri p̄t et̄electi. Ecce r̄. ixivob̓ Math. xxiiij. ¶ Queſtio ſi dicat̉ qͣre xp̄s ꝑmittet iſta oꝑa diaboli ī deſtructōeꝫ xp̄ianitatꝭ. Rn̄ſio iuxta regulā theolo. Per q̄ qͥs peccat ꝑ hͦ ⁊ torq̄t̉. Sapi. xj. Et qꝛ gētes md̓i oꝑibꝰ diaboli peccātꝯͣ deum recurrēdo ad diuinos ſortilegos ꝯͣdeū in neceſſitatibꝰ ſuis .ſ. ꝓ rebꝰ ꝑditꝭ. ꝓ filijs hn̄dis. ꝓ ſanitate obtinēda. Cū tn̄ deberēt recurrere ad deū oīpotentem. iō ꝑmittetd̓s vt tūc oꝑbꝰ demonū decipiāt̉. Qui gͦ tc̄noluerit decipi ponat totā ſuā ſpem ⁊ ꝯfidētiā ī noīe ieſu xp̄i. ⁊c̄. et nolle miracl̓a aliqͣ niſi ferēt ī noīe ieſu. ⁊ ſic eritꝭ fortes. De hͦ Dd̓tūs vir cuiꝰ ē nomē dn̄i ſpes eiꝰ. et n̄ reſpexit in vanitates ⁊ inſanias falſas. pͣs. xxxix.Nomē dn̄i ē ieſus Lu. ij. vocatū ē nomē eiꝰieſus. Dic pͣctice qūo dꝫ poni ſuꝑ plagā deuote cū ſigͦ crucꝭ. Antixp̄s aſſumet oīa alianoīa xp̄i. ſꝫ hͦ nomē ieſus ꝑſeq̄t̉ vt dicūt pleriqꝫ ſcī. Iō ꝑ oppoſitū hͦ nomē ieſus dꝫ a xp̄ianis maxīe honorari qn̄ noīat̉ in eccl̓a inclinādo caput. vtꝫ extra. lib̓. vj. c. decet. ⁊c̄. Qꝛal̓s qͦdlibet nomē d̓i ē honorādū ſeptuplicit̓ẜm ſctm̄ tho. yſa. lvj. c. qꝛ ſcꝫ ē magnū ad timēdū. ſctm̄ ad venerādū. dulce ad meditandū. copioſū ad miſerādū. efficax ad īpetrandū. ꝟtuoſū ad ſaluādū. ⁊ occultū ad ſciēdū.yſa. xxx. d̓t ꝙ filiꝰ d̓i eſt nomē pr̄is tripl̓r. ſcꝫqͦ honorat̉ inuocat̉ ⁊ manifeſtat̉. ⁊. iij. ꝑte. q.xxxvij. ar. ij. d̓t ꝙ ī oībꝰ noībꝰ q̄ ponūt̉ yſaīevij. viij. ⁊. ix. ſignificat̉ hͦ nomē ieſus qͦd ē ſignificatiuū ſalutꝭ. gͦ ⁊ maxime honorandū.¶ Tertia clauſula d̓t Erūt ſigͣ ī ſtellis. In

ſacra ſcpͥt̉a ſtelle clare lucētes dicūt̉ lr̄ati. ſic̄mgr̄i ī theologia doctores ⁊ licēciati ⁊c̄. Auto. Qui ad iuſticiā erudiūt ml̓tos. qͣi ſtelle īꝑpetuaſ et̓nitates Dan̄. xij. In his ſtellis .i.lratis erūt ſigͣ tꝑe antixp̄i. qꝛ ſtelle cadēt decelo vt d̓t xp̄s Math. xxiiij. ⁊ hͦ ī tertio belloantixp̄i .ſ. diſputatōis. Tūc ſtelle .i. lr̄ati cadēt de celo. .i. a ꝟitate fidei catholice. Dic p̄cticam diſputatōis nūcioꝝ antixp̄i cū lr̄a/lis erit ſolum de textu biblie veterꝭ teſtamēti. et lr̄ati nō poterūt rn̄dere. īmo nec loqui.Tūc ſtelle .i. mgr̄i cadēt d̓ celo. i. de altitudine fidei. Auto. Et faciet iuxta volūtatē ſuaꝫrex ſcꝫ antixp̄s. Et eleuabit̉ ⁊ magnificabit̉ergo oēm deū ⁊ aduerſus deꝰ deoꝝ loquet̉magnifica .i. inſolubilia qͣꝫtū ad hoīes Daniel̓. vij. ⁊. ix. ca. ¶ Queſtio qͣre xp̄s ꝑmittithͦ ꝙ illi qͥ hn̄t defēdere fidē cadēt. ⁊c̄. Reſpōſio ꝙ hͦ ꝑmittet xp̄s duplici rōe. Prima iuxta regulā theologie. Per q̄ qͥs peccat. ⁊c. qͥamō qi nullꝰ mgr̄ curat de biblia ſꝫ de poetꝭ.⁊c̄. Scd̓a rō ⁊ doloroſa ex mala vita ⁊ pctīslr̄atoꝝ. qꝛ vt ī pluribꝰ qͣꝫto ſūt maioris ſcīe.tanto ſūt peioris ꝯſcīe. vel ſunt ſuꝑbi. elati.ebrioſi. ⁊c̄. Qui gͦ p̄t ligare leenā bn̄ poteſt ligare ouem. Si gͦ diabolꝰ iam mētes tenet ligatas lr̄atoꝝ ꝓpt̓ eoꝝ p̄uam vitā. qͥd mirū ſitūc pōt ligare ouē .i. linguā ne poſſint loquiMulto meliꝰ fuiſſet talibꝰ ꝙ fuiſſent ignorantes. qꝛ ſcīa inflat. jͣ. ad Coꝝ. viij. vt patꝫī multꝭ doctoribꝰ ī medicinis ⁊c̄. Si gͦ vultꝭeſſe fortes teneatꝭ ꝯſiliuꝫ apl̓i dicētꝭ. Fidesvr̄a nō ſit in ſapīa hoīm .ſ. fūdata ſꝫ in v̓tutedei. jͣ. ad Coꝝ. ij. Rōnes ⁊ argum̄ta bōa ſūtad ꝯfortandū intelligentiā. ſꝫ nō ad firmandā credentiā. Amb̓. Tolle argum̄ta vbi fides querit̉. Qm̄ fides eſt tenēda ex obedientia. qꝛ xp̄s ip̄am nūciauit ⁊ apl̓i ip̄am predicauerūt ⁊ ſcā mr̄ eccl̓a ordinauit. Iō credodn̄e. ⁊c. ¶ Quarta clauſula di. Et in terrisp̄ſſura gentiū p̄ ꝯfuſiōe ſonitꝰ marꝭ ⁊ fluctuum. Ecce hic torm̄ta antixp̄i q̄ dabit Et interrꝭ p̄ſſura gentiū p̄ ꝯfuſiōe ſonitꝰ maris etfluctuū .i. p̄coniſatōnes qͣs faciēt tūc dn̄i qͥiam erūt cū antixp̄o. qꝛ nullꝰ audebit xp̄umnec v̓ginē mariā noīare ſub pena mortꝭ. Etfluctuū .i. torm̄toꝝ q̄ nūqͣꝫ fuerūt ita terribilia ſicut erūt illa q̄ antixp̄us dabit. De hͦ iāauiſauit nos xp̄s. Erit tūc tribulatio magͣqͣlis nō fuit ab initio mūdi vſqꝫ mō nec fietEt niſi abbreuiati fuiſſent dies illi non fieret ſalua omīs caro. ſed ꝓpter electos abbreuiabunt̉ dies illi. Matth. xxiiij. Nota brec 3