quis ꝓhibere pōt vt nō baptizēt̉ hi qui ſpiritūſanctū acceperunt ſicut ⁊ nos? Et iuſſiteos baptizari in noīe dn̄i ieſu xp̄i. Tunc rogauerūt eum: vt maneret apud eos aliquotdiēbus.Udierūt autē apl̓i ⁊ frēs qui erāt iniudea: qm̄ et gētes receperūt v̓bumdei. Cum autē aſcēdiſſet petrꝰ hieroſolymādiſceptabant aduerſus illum qui erāt ex circūciſione dicētes: Quare introiſti ad virosp̄putiū habētes. ⁊ māducaſti cū illis. Incipiens autē petrus: exponebat illis ordinem§. 10. a. dicēs: ¶ Ego eram in ciuitate ioppe orans. ⁊vidi in exceſſu mētis mee viſionē. deſcēdēsvas quoddam velut lintheū magnū qͣttuorinitijs ſūmitti de celo ⁊ venit vſqꝫ ad me. Inqd̓ intuens conſiderabam. et vidi qͣdrupedia terre et beſtias ⁊ reptilia ⁊ volatilia celi.Audiui auteꝫ ⁊ vocem dicenteꝫ mihi. Surge petre: occide ⁊ māduca. Dixi āt: Neqͣqͣꝫdn̄e. qꝛ cōmune aūt īmundū nūqͣꝫ introiuit īos meuꝫ. Rn̄dit aūt vox ſcd̓o de celo. Quedeus mundauit: tu ne cōmune dixeris Hocautē factū eſt ꝑ ter. ⁊ recepta ſunt oīa rurſuꝫin celū. Et ecce viri tres ꝯfeſtim aſtiterūt indomo ī qua eram. miſſi a ceſarea ad me. Dixit aūt ſpūs mihi vt irem cū illis nihil heſitans. Venerūt autem mecū ⁊ ſex fratres iſtiet ingreſſi ſumus in domum viri. Narrauitautem nobis quomodo vidiſſet angelum indomo ſua ſtantem. ⁊ dicentem ſibi: Mittein ioppen: et accerſi ſimonem qui cognominatur petrus: qͥ loquetur tibi verba in quibus ſaluus eris tu et vniuerſa domus tua.Cum autem cepiſſem loqui: cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ eos. ſicut ⁊ ī nos ī initio. Recordatus ſum aūt verbi dn̄i: ſicut dicebat ¶ Iohānes quidē baptizauit aqͣ. vos autē baptizabimini ſpūſctō. Si ergo eandē gr̄aꝫ dedit illis deus ſicut ⁊ nob̓ qui credidimus ī dn̄mieſū xp̄m: ego quis eram qui poſſem ꝓhibere deū? His auditis tacuerunt. ⁊ glorificauerunt deum dicentes: Ergo ⁊ gentibꝰ penitentiā dedit deus ad vitam. Et illi quideꝫ qͥdiſperſi fuerāt a tribulatione q̄ facta fueratſub ſtephano: ꝑambulauerūt vſqꝫ phenicē⁊ cyprū. ⁊ antiochiā. nemini loquētes ꝟbūniſi ſolis iudeis. Erant aūt quidā ex eis viricyprij et cyrenei: qͥ cum introiſſent antiochiāloquebātur ⁊ ad grecos annūciātes dominū ieſum. Et erat manꝰ dn̄i cū eis. multuſqꝫnumerꝰ credētiū cōuerſus eſt ad dn̄m. Peruenit autem ſermo ad aures eccl̓ie que erathieroſolymis ſuꝑ iſtis. ⁊ miſerunt barnabāvſqꝫ ad antiochiā. Qui cū ꝑueniſſet ⁊ vidiſſet gr̄am dei: gauiſus eſt ⁊ hortabat̉ omēs īApoſtolorumꝓpoſito cordis ꝑmanere in dn̄o: qꝛ erat virbonus ⁊ plenꝰ ſpūſancto et fide. ⁊ appoſita ēmulta turba dn̄o. Profectus eſt auteꝫ tharſum vt q̄reret ſaulum: quē cum inueniſſet ꝑDduxit antiochiā. Et annū totū cōuerſati ſūtibi in eccleſia: ⁊ docuerūt turbā multam. itavt cognominarent̉ pͥmū antiochie diſcipulichriſtiani. In his autē diebus ſuꝑuenerūtab hieroſolymis ꝓphete antiochiam. ⁊ ſurgēs vnus ex eis noīe agabus ſignificabat ꝑſpiritū famem magnam futuram in vniuerſo orbe terrarum: que facta eſt ſub claudio.Diſcipuli aūt ꝓut quiſqꝫ habebat: ꝓpoſuerūt in mīſteriū mittere habitātibꝰ ī iudea fratribus: qd̓ ⁊ fecerūt mittentes ad ſeniores ꝑmanus parnabe ⁊ ſauli.XIIOdem auteꝫ tꝑe miſit herodes rexmanus: vt affligeret quoſdam de eccleſia. Occidit autem iacobū fratreꝫiohannis gladio: videns autem quia placeret iudeis appoſuit apprehendere et petrum.Erant autē dies azymoꝝ. Quem cuꝫ apprehendiſſet miſit in carcereꝫ: tradenſqꝫ qͣttuorqͣternionibꝰ militū ad cuſtodiēdū eum: volens poſt paſca ꝓducere euꝫ populo. Et petrus quidem ſeruabat̉ in carcere: oratio aūtfiebat ſine intermiſſione ab eccleſia ad deumpro eo. Cuꝫ autē ꝓducturus eum eſſet herodes: in ipſa nocte erat petrus dormiēs intergͣ. 3. e.duos milites vīctꝰ cathenis duabꝰ ⁊ cuſtodes ante oſtiū cuſtodiebāt carcerē ¶ Et ecce̓ Luc̄. 2. bajͣ. 15. c.angelus dn̄i aſtitit. et lumē refulſit tin habitaculo ꝑcuſſoqꝫ latere petri excitauit cuꝫ dicens: Surge velociter. Et ceciderūt catenede manibus eius. Dixit autem angelus adeum. Precingere. et calcia te caligas tuas.Et fecit ſic. Et dixit illi.: Circūda tibi veſtimentum tuum. et ſequere me. Et exiens ſequebatur eum. et neſciebat quia verum eſtqd̓ fiebat per angelum. Exiſtimabat autē ſeviſum videre. Tranſeuntes autem pͥmam ⁊ſecundā cuſtodiā venerunt ad portaꝫ ferream que ducit ad ciuitateꝫ. que vltro apertaeſt eis. Et exeuntes ꝓceſſerunt vicū vnū: ⁊continuo diſceſſit angelus ab eo. Et petrusad ſe reuerſus dixit. ¶ Nunc ſcio vere qꝛ mi­ Gen̄. 28.ſit dominus angelum ſuum: ⁊ eripuit me deDaniel̓. 3.Luc̄. 15. d.manu herodis et de omni expectatione plebis iudeorum. Conſideranſqꝫ venit ad domū marie matrꝭ iohannis qui cognominateſt marcꝰ: vbi erāt multi cōgregati ⁊ orātesPulſante autem eo ad oſtium ianue: ꝓceſſitpuella ad vidēdū noīe rhode. Et vt cognouit vocē petri p̄ gaudio nō aperuit ianuam:ſed introcurrens nunciauit ſtare petruꝫ ante ianuam. At illi dixerunt ad eam: InſanisOd 4