Ad Theſſalonicenſes Iquoniā chariſſimi nobis facti eſtis Memores enim facti eſtꝭ fratres laboris noſtri ⁊ fatigationis: nocte et die oꝑantes: ne quem veſtruꝫ grauaremus. p̄dicauimus in vob̓ euāgelium dei. Vos teſtes eſtis. ⁊ deus qͣꝫ ſancte ⁊ iuſte ⁊ ſine querela vobis qui credidiſtis affuimus ſicut ſcitis qualiter vnūquēqꝫveſtrū ſicut pater filios ſuos dep̄cātes voset cōſolātes: teſtificati ſumus vt ambularetis digne deo qui vocauit vos in ſuū regnū⁊ gl̓iam. Ideo ⁊ nos gratias agimus deo ſine intermiſſione: quoniā cū accepiſſetꝭ a nobis verbum auditus dei. accepiſtis illud nōvt verbum hominū: ſed ſicut eſt vere verbūdei. qͥ oꝑaturin vobis qui credidiſtis. Vosem̄ imitatores facti eſtis fratres eccleſiaruꝫdei que ſunt in iudea in chriſto ieſu: quia eadem paſſi eſtis. ⁊ vos a ꝯtribulibus veſtrisſic̄ et ipſi a iudeis qui et dominū occideruntieſum ⁊ ꝓph̓as. et nos ꝑſecuti ſunt. ⁊ deo nōplacēt. ⁊ omnibus hominibꝰ aduerſantur.ꝓhibentes nos gentibꝰ loqui vt ſalui fiant.vt impleāt peccata ſua ſemꝑ. Peruenit em̄ira dei ſuꝑ illos vſqꝫ in finem. Nos aūt fratres deſolati a vobis ad tꝑus hore. aſpectu:non corde abundantius feſtinauimus faciēveſtrā videre cum multo deſiderio: quoniāvoluimus venire ad vos. ego quidem paulus ⁊ ſemel ⁊ iterū. ſed impediuit nos ſathanas. Que ē em̄ noſtra ſpes aut gaudiū. autcorona glorie? Nōne vos ante dominū nr̄mieſum chriſtū in aduentu eius? Vos em̄ eſtꝭgloria noſtra ⁊ gaudiū.Ropter quod non ſuſtinentes amApoſtolꝰ mittit timotheuꝫplius. placuit nobis remanere athead conſolannis ſolis. ⁊ miſimus timotheum frapulinos abinntilles. et pō tr̄em noſtrū et miniſtrū dei in euāgelio chridum theſſalonit̓ vtilitas re ſti. ad cōfirmandos vos ⁊ exhortādos prouertōis eiuſ fide veſtra: vt nemo moueatur in tribulatiodem cum aponibus iſtis. Ipſi em̄ ſcitis ꝙ in hoc poſiti ſuſtoli dep̄catiꝓ theſſa mus. Nā ⁊ cum apud vos eſſemus predicalanlcēſibus. uimus vob̓ paſſuros nos tribulationes. ſicut ⁊ factum eſt et ſcitis. Propterea et egoamplius non ſuſtinens: niſi ad cognoſcēdūfidem veſtrā. ne forte temptauerit vos is qͥtemptat: ⁊ inanis fiat labor noſter. Nūc autem veniēte timotheo ad nos a vobis ⁊ annūciante nobis fidem ⁊ charitatem veſtram⁊ quia memoriā noſtri habetꝭ bonaꝫ ſemperdeſiderantes nos videre ſicut ⁊ nos qͦꝫ vosideo cōſolati ſumus fratres in vob̓. in omnineceſſitate et tribulatione noſtra per fidē veſtram: quoniā nūc viuimꝰ. ſi vos ſtatis ī domino. Quam em̄ gratiarūactionē poſſumꝰdeo retribuere ꝓ vobis ī omni gaudio quogaudemª ꝓpter vos ante deū nr̄m. nocte acdie abūdātiꝰ orātes vt videamꝰ faciē vr̄am⁊ cōpleamꝰ ea q̄ deſūt fidei veſtre? Ip̄e autēdeꝰ ⁊ pater noſter et dn̄s ieſus xp̄us dirigatviā noſtrā ad vos. Vos autem dn̄s multiplicet̓: ⁊ abūdare faciet charitatem veſtramin īuicē ⁊ ī oēs: quemadmodū ⁊ nos in vob̓ad cōfirmāda corda veſtra ſine querela ī ſanctitate ante deū ⁊ pr̄em nr̄m in aduentu dn̄inr̄i ieſu xp̄i cum omnibus ſanctꝭ eiꝰ. Amen.Apl̓us increEcet̓o ergo frēs rogamꝰ IIIIvos ⁊ obſecramꝰ in domino ieſu vt pat theſſaloquēadmoduꝫ accepiſtis a nob̓ quo tio fornicationicēſes de vioporteat vos ambulare ⁊ placere deo. ſic eī nis cupiditaambuletis. vt abundetis magis. Scitis em̄ tis: ocioſitatis. immodeq̄ p̄cepta dederim vobis ꝑ dn̄m ieſuꝫ ¶ Hecrati fuctꝰ moreſt em̄ volūtas dei ſanctificatio vr̄a. vt abſti tuorum.neatis vos a fornicatione. vt ſciat vnuſquiſ­ Rho. 12. a.qꝫ veſtrum vas ſuum poſſidere in ſanctifica­ Eph̓. 5. c.tione ⁊ honore: non in paſſione deſiderij ſic̄⁊ gentes q̄ ignorant deum. Et ne quis ſupergrediat̉ neqꝫ circūueniat ī negocio fratremſuum: quoniā vindex eſt dominꝰ de his omnibus ſicut p̄diximus vobis ⁊ teſtificati ſumus. Nō em̄ vocauit nos deꝰ ī īmūdiciā ſedin ſanctificationem. Itaqꝫ qͥ hec ſpernit. nōhoīem ſpernit. ſꝫ deū: qͥ etiā dedit ſpm̄ ſuumſanctū in nob̓ ¶ De charitate aūt fraternita­ Ioh̓. 15. c.tis non neceſſe habuimꝰ ſcribere vob̓. Ipſi1. Cor. 4. d.Eph̓. .5. a.em̄ vos a deo didiciſtis: vt diligatis inuicē. Phir. 3. c.Etem̄ illud facitꝭ in oēs frēs: ī vniuerſa ma­ 1. Ioh̓. 4. c.cedonia. Rogamꝰ aūt vos frēs vt abundetꝭmagꝭ. ⁊ operā detis vt quieti ſitis: ⁊ vt veſtrū negociū agatꝭ. ⁊ oꝑemī manibꝰ veſtrisſic̄ p̄cepimus vob̓ vt ⁊ honeſte ambuletꝭ adeos qui foris ſunt. ⁊ nulliꝰ aliquid deſideretis. Nolumꝰ autem vos ignorare fratres dedormientibꝰ vt non cōtriſtemini ſicut ⁊ ceteri qͥ ſpem nō habent. Si em̄ credimꝰ ꝙ ieſusmortuꝰ ē ⁊ reſurrexit: ita ⁊ deꝰ eos qͥ dormiDerūt ꝑ ieſum adducet cū eo. Hoc em̄ vob̓ dicimus in verbo dn̄i. qꝛ nos qͥ viuimꝰ: qui reſidui ſumꝰ in aduētu dn̄i nō p̄ueniemꝰ eos qͥdormierunt. Qm̄ ipſe dn̄s in iuſſu ⁊ in vocearchāgeli et in tuba dei deſcendet de celo etmortui qͥ in xp̄o ſunt reſurgēt pͥmi. Deindenos qui viuimꝰ qui relinqͥmur ſimul rapiemur cum illis in nubibꝰ obuiā xp̄o in aera. ⁊ſic ſemꝑ cū dn̄o erimꝰ. Itaqꝫ ꝯſolamini inui Apoſtoluscautos rn̄ditcem in verbis iſtis.tis vt ſcribamus vob̓ ¶ Ipſi em̄ dili­ ra. ac de dieEtꝑibꝰ āt ⁊ momētꝭ frēs nō indigetheſſa. de diemortis futugēter ſcitis. qꝛ dies dn̄i ſicut fur in nocte ita iudicij generalls ⁊ īducitveniet. Cū em̄ dixerit pax ⁊ ſecuritas: tunctheſſalonicenrepētinꝰ eis ſuꝑueniet interitꝰ ſicut dolor in ſes vt bene cevtero habentis ⁊ nō effugient. Vos autem habeāt ad pfratres non eſtis in tenebris vt vos dies ille ximꝰn et addeum.0 4