in ꝓuerbijs locutꝰ ſū vobis. Uenit hora cūiā nō in ꝓuerbijs loquar vob̓: ſꝫ palā de patre meo annunciabo vobis. In lllo die in nomine meo petetis. Et non dico vobis: quiaego rogabo patrem de vobis Ip̄e em̄ pateramat vos: qꝛ vos me amaſtis ⁊ credidiſtisqꝛ a deo exiui. Exiui a patre ⁊ veni in mundum: iterū relinquo mundū: ⁊ vado ad patrem. Dicūt ei diſcipuli eius. Ecce nūc palam loqueris: ⁊ ꝓuerbiū nullū dicis. Nuncſcimus qꝛ ſcis om̄ia ⁊ nō opus eſt tibi vt qͥste interroget. In hoc credimus qꝛ a deo exiMart. 6. c.ſti. Rn̄dit eis ih̓s. Mō creditis ¶ Ecce veMarꝭ. 14.nit hora: ⁊ iam venit vt diſꝑgamī vnuſquiſZach̓ .13.qꝫ in ꝓpria ⁊ me ſolū relinqͣtis: ⁊ nō ſum ſolus: qꝛ pr̄ mecū eſt. Hec locutꝰ ſum vob̓: vtī me pacē habeatis. In mūdo p̄ſſuraꝫ habebitis: ſed ꝯfidite: ego vici mundū. XVIIEc locutus eſt ieſus ⁊ ſubleuatꝭ ocuh Nlis in celum dixit Pater venit horaclarifica filiū tuū vt filius tuus clarificet te. Sicut dediſti ei poteſttē omnis carnis: vt om̄e quod dediſti ei det eis vitā eternam. Hec eſt aūt vita eterna vt cogͦſcāt te ſolum deū verū: ⁊ quē miſiſti ieſum chriſtumEgo te clarificaui ſuꝑ terrā: opus ꝯſummaui quod dediſti mihi vt faciā. Et nūc cl̓arifica me tu pater apud temetip̄m claritate quāhabui pͥuſqͣꝫ mundus fieret apud te. Manifeſtaui nomē tuū homībus quos dediſti mihi de mūdo. Tui erāt: ⁊ mihi eos dediſti: etẜmonē meū ẜuauerūt. Nunc cognoueruntqꝛ oīa q̄ dediſti mihi abs te ſunt Quia ꝟbaq̄ dediſti mihi dedi eis: ⁊ ip̄i acceperūt ⁊ cognouerūt vere qꝛ a te exiui: ⁊ crediderunt qꝛtu me miſiſti. Ego ꝓ eis rogo. Nō ꝓ mūdorogo: ſed pro his qͦs dediſti mihi: qꝛ tui ſūt.Et mea om̄ia tua ſunt: ⁊ tua mea ſunt ⁊ clarificatꝰ ſum in eis. Et iam nō ſum in mundo⁊ hi in mūdo ſunt ⁊ ego ad te venio. Paterſancte ẜua eos in noīe tuo quos dediſti mihi: vt ſint vnū: ſicut ⁊ nos. Cū eſſem cū eisego ẜuabam eos in noīe tuo. Quos dediſtimihi ego cuſtodiui: ⁊ nemo ex eis perijt niſifilius ꝑditiōis vt ſcriptura impleat̉. Nuncaūt ad te venio: ⁊ hec loquor in mūdo vt habeāt gaudiū meū impletū in ſemetip̄is. Egodedi eis ẜmonē tuū: ⁊ mūdus eos odio habuit: qꝛ nō ſunt de mūdo ſicut ⁊ ego nō ſumde mūdo. Nō rogo vt tollas eos de mundoſed vt ẜues eos a malo. De mundo nō ſuntſicut ⁊ ego nō ſum de mūdo. Sāctifica eos īveritate. Sermo tuus veritas eſt. Sicut tume miſiſti in mundū: ita ⁊ ego miſi eos ī mūdum. Et ꝓ eis ego ſanctifico meip̄m: vt ſint⁊ ip̄i ſactificati in veritate. Nō ꝓ eis aūt ro-Iohannesgo tm̄: ſed ⁊ ꝓ eis qͥ credituri ſunt ꝑ verbumeorū in me: vt om̄es vnū ſint: ſicut tu pater īme ⁊ ego ī te: ⁊ vt ip̄i in nob̓ vnū ſint: vt credat mūdus qꝛ tu me miſiſti Et ego claritatēquā tū dediſti mihi: dedi eis vt ſint vnum:ſicut ⁊ nos vnū ſumus. Ego in eis ⁊ tu ī mevt ſint cōſummati in vnū: ⁊ cogͦſcat mūdusqꝛ tu memiſiſti: ⁊ dilexiſti eos ſic̄ ⁊ me dilexiſti. Pater quos dediſti mihi volo vt vbi Gego ſum: ⁊ illi ſint mecū: vt videant claritatem meā quā dediſti mihi: qꝛ dilexiſti me an̄ꝯſtitutōeꝫ mūdi ¶ Pr̄ iuſte md̓s ten̄ cogͦuit Mat. ii. gEgo aūt te cognoui ⁊ hi cogͦuerūt: qꝛ tu me τc. 10. f.miſiſti. Et notū feci eis nomē tuū ⁊ notū faciam: vt dilectio qua dilexiſti me in ip̄is ſit:⁊ ego in ip̄is.XVIIIMat. 26. c.¶ Ec cū dixiſſet ieſus egreſſus eſt cūh Adiſcipulis ſuis trans torrētē cedrō Luc. 2.Mar .14. c.vbi erat hortus: in quē introiuit ipſe ⁊ diſcipuli eius. Sciebat aūt ⁊ iudas quitradebat eum locū: qꝛ frequenter ieſus conuenerat illuc cū diſcipulis ſuis. ¶ Iudas gͦ Mat. 26. e.cum accepiſſet cohortem ⁊ a pontificibus et Mar. 15. e. ja phariſeis miniſtros: venit illuc cum later­ Fuc. 22. c.nis ⁊ facibus ⁊ armis. Ieſus itaqꝫ ſciēs oīaque ventura erant ſuꝑ eum proceſſit ⁊ dixitnitutia ſilaeis. Quem queritis? Reſponder̄t ei. Ieſumnazarenum. Dicit eis ieſus. Ego ſum. Stabat aūt ⁊ iudas qui tradebat eum cum ip̄is.Ut ergo dixit eis ego ſum: abierūt retrorſuꝫ⁊ ceciderunt in terrā. Iterū ergo interrogauit eos. Quem q̄ritis? Illi an̄t dixerunt Ieſum nazarenū. Reſpondit ieſus. Dixi vob̓quia ego ſum. Si ergo me queritꝭ ſinite hosabire. Vt impleret̉ ſermo quem dixit: quiaquos dediſti mihi non perdidi ex eis quēqͣꝫ¶ Simon ergo petrus habens gladium edij Mat. 26. i.xit eum: ⁊ ꝑcuſſit pontificis ſeruum: ⁊ abſci Mar. 14. e.dit auriculam eius dexterā. Erat aūt nomē ˣne. 2ªᵉſeruo malchus. Dicit gͦ ieſus petro. Mittegladium tuum in vaginā. Calicē quem dedit mihi pater non vis vt bibam illum ¶ Co Mat. 26. i.Mar. 14. 1.hors autem ⁊ tribunus ⁊ miniſtri iudeoruꝫLuc̄. 22. f.comp̄henderūt ieſum ⁊ ligauerūt eum ⁊ adduxerunt eum ad annam pͥmum. Erat enimſocer Cayphe qui erat pontifex anni illius.Erat autem cayphas qui conſiliuꝫ dederatiudeis. quia expedit vnum homīem mori ꝓpopulo. ¶ Sequebatur autem ieſuꝫ Simon Mat. 26. i.Mar. 14.petrus: ⁊ alius diſcipulus. Diſcipulus aūtLuc̄. 22 .j.ille erat notus pontifici. ⁊ introiuit cum Ieſu in atrium pontificis. Petrus autē ſtabatad oſtiū foris. Exiuit ergo diſcipulus aliusqͥ erat notꝰ pōtifici: ⁊ dixit oſtiarie: ⁊ ītroduMat .26. 8.xit petrū ¶ Dixit gͦ petro ācilla oſtiaria. NūMar. 14. 9qͥd ⁊ tu ex diſcipul̓ es hoīs iſtiꝰ Dic̄ ille Nō Luc̄. 22. f.