Iohannesglorificatus eſt ieſus: tunc recordati ſunt: qꝛhec erant ſcripta de eo: ⁊ hec fecerunt ei. Teteſtimoniū gͦ ꝑhibebat turba q̄ erat cū eo qn̄lazarum vocauit de monumēto: ⁊ ſuſcitauiteum a mortuis. Propterea ⁊ obuiā venit eiturba: qꝛ audierūt eum feciſſe hoc ſignum.Phariſei gͦ dixerūt ad ſemetip̄os. Uidetisqꝛ nihil ꝓficimꝰ: Ecce mūdus totꝰ poſt eūabijt. Erant aūt qͥdam gētiles ex his qͥ aſcēderant vt adorarent in die feſto. Hi gͦ acceſſerūt ad philippū qͥ erat a bethſaida galilee:⁊ rogabāt eū dicētes. Dn̄e volumus ieſumvidere. Venit philippus ⁊ dicit andree. Andreas rurſum ⁊ philippus dixerūt ieſu. Ieſus aūt reſpōdit eis dicēs. Ueīt hora vt clarificetur filius homīs. Amē amen dico vob̓niſi granum frumēti cadens in t̓rā mortuuꝫfuerit ip̄m ſolū manet Si aūt mortuū fueritMat. 10. g. multū fructū affert ¶ Qui amat aīam ſuā perdet eam. Et qͥ odit aīam ſuam in hͦ mūdo inMar. 8. d.vitā et̓nq̄ cuſtodit eā. Si qͥs mihi miniſtratLuce 17. gmeſeqͣt̉ Et vbi ego ſum:: illic ⁊ mīſter meusMat. .26.erit Si qͥs mihi miniſtrauerit honorificabiteū pr̄ meus ¶ Nunc aīa mea turbata eſt. EtMar. 14. dqͥd dicam? Pater ſaluifica me ex hac hora.Sed ꝓpterea veni in horā hanc. Pr̄ clarifica nomen tuū. Uenit gͦ vox de celo dicens.Et clarificaui: ⁊ iteꝝ clarificabo. Turba ergo q̄ ſtabat ⁊ audierat: dicebat tonitruū eſſefactum. Alij aūt dicebant. Angelus ei locutus eſt. Reſpōdit ih̓s ⁊ dixit. Non ꝓpt̓ mehec vox venit ſed ꝓpter vos. Nūc iudiciuꝫeſt mūdi. Nunc pͥnceps huius mundi eijcietur foras. ſ ⁊ ego ſi exaltatꝰ fuero a t̓ra: oīatraham ad meip̄m. Hoc aūt dicebat ſi nificans qͣ morte eſſet moriturus. Rn̄dit ei turba. Nos audiuimꝰ ex lege: qꝛ xp̄s manet ineternum. Et quō tu dicis: oportet exaltarifiliū hoīs: Et qͥs eſt iſte filius hoīs? Dixit gͦeis ieſus. Adhuc modicū lumen in vobis ē.Eph̓. 5. b.¶ Ambulate dū lucem habetis: vt nō vos tei. Theſ. 5. a. nebre cōp̄hendāt. Et qͥ ambulat in tenebrisneſcit quo vadat. Duꝫ lucē habetis creditein lucē: vt filij lucis ſitis. Hec locutꝰ eſt ih̓s⁊ abijt ⁊ abſcondit ſe ab eis. Cū aūt tanta ſigna feciſſet coram eis: nō credebant in eum.Sſale. 53.vt ẜmo eſaie impleret̉ quem dixit ¶ Dn̄e qͥscredidit auditui noſtro: ⁊ brachiū dn̄i cui reuelatum eſt? Propterea nō poterāt credereMat. 13. b.qꝛ iterū dixit eſaias ¶ Excecauit ocl̓os eorūMar. 4. b.⁊ indurauit cor eorū vt nō videant oculis ⁊Luc̄. 8. b.Actu 28.d. nō intelligāt corde ⁊ ꝯuertant̉ ⁊ ſanem eos.Fſaie 6. d. Hec dixit eſaias qn̄ vidit gl̓am eius: ⁊ locutus eſt deo. Uerūtamē ⁊ ex pͥncipibus multi crediderūt in eū: ſed ꝓpter phariſeos nonconfitebant̉: vt de ſynagoga non eijcerētur.Dilexerūt em̄ gl̓am hoīm magis qͣꝫ gloriamdei. Ieſus aūt clamauit ⁊ dixit. Qui creditin me nō credit in me: ſed in eū qui miſit me.Et qͥ videt me: videt eū qͥ miſiit me. Ego luxin mundū veni: vt om̄is qͥ credit in me: in tenebris non maneat. Et ſi qͥs audierit verbamea ⁊ nō cuſtodierit: ego n̄ iudico eū: n̄ veniem̄ vt iudicē mundū: ſed vt ſaluificē mūdū.Qui ſpernit me ⁊ non accipit ꝟba mea hꝫ qͥiudicet eum Sermo quē locutus ſuꝫ: ille iudicabit eum in nouiſſimo die. Quia ego exmeip̄o nō ſum locutus: ſed qͥ miſit me paterip̄e mihi mandatum dedit qͥd dicam ⁊ quidloquar. Ego ſcio qꝛ mandatū eius vita eterna eſt Que ergo ego loquor ſicut dixit mihipater ſic loquor.Ntē diem feſtū paſce ſciens ieſus qꝛavenit hora eius vt tranſeat ex hͦ mūdo ad patrē: cū dilexiſſꝫ ſuos qͥ erāt̉ Lnce. 22. a.in mundo: in finem dilexit eos ¶ Et cena facta cū diabolus iam miſiſſet in cor vt tradeMat. 11. g.ret eum iudas ſimonis ſcariothis. Iſciēs qꝛLuc̄. 10 f.om̄ia dedit ei pr̄ in manus: ⁊ qꝛ a deo exiuit sͣ. 6. c.⁊ ad deum vadit: ſurgit a cena ⁊ ponit veſtimenta ſua: ⁊ cum accepiſſet lintheū p̄cinxitſe. Deinde miſit aquam in peluim ⁊ cepit lauare pedes diſcipuloꝝ: ⁊ extergere lintheoquo erat p̄cinctus. Venit gͦ ad ſimonē Petrum. Et dicit ei petrus Dn̄e tu mihi lauaspedes? Rn̄dit Ieſus ⁊ dixit ei. Qd̓ ego facio tu neſcis modo: ſcies aūt poſtea Dicit eipetrus. Non lauabis mihi pedes in eternū.Rn̄dit ei ih̓s. Si nō lauero te nō habeb̓ partem mecū. Dicit ei ſimon petrus. Dn̄e nō tātum pedes meos: ſed ⁊ manꝰ ⁊ caput. Dicitei ieſus. Qui lotus eſt nō indiget niſi vt pedes lauet: ſed eſt mūdus totus. Et vos mūdi eſtis: ſed nō om̄es. Sciebat em̄ qͥs nā eſſꝫqͥ traderet eū. Propterea dixit nō eſtis mūdi om̄es. Poſtqͣꝫ gͦ lauit pedes eoꝝ accepitveſtimēta ſua ⁊ cū recubuiſſet iteꝝ dixit eisScitis qͥd fecerim vob̓? Uos vocatꝭ me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bn̄ dicitis. Sum etem̄. Si ergo ego laui pedes vr̄os dn̄s ⁊ mgr̄ ⁊ vos Gal̓. 6. a.debetis alter alterius lauare pedes. Exemplū em̄ dedi vobis: vt quēadmodū ego fecivobis: ita ⁊ vos faciatis ¶ Amenamen dico Mat. 10 e.Loce. 6. f.vob̓: nō eſt ẜuus maior dn̄o ſuo: neqꝫ apl̓s j. 15. f.maior ē eo qͥ miſit illū. Si hec ſcitis beati eritis ſi feceritis ea. Non de om̄ibus vob̓ dicoEgo ſcio quos elegerim. Sed vt ad impleatur ſcriptura ¶ Qui manducat mceum panē Pͣsͣ. 40.leuabit ꝯtra me calcaneū ſuū. Amodo dicovob̓ pͥuſqͣꝫ fiat vt cum factuꝫ fuerit credatisqꝛ ego ſum. ¶ Amen amē dico vob̓ qͥ accipit Mat. 10. g.ſi quem miſero: me accipit. Qui aūt me acci Fuce. 10. e.