Iohannes⁊ qͥ loquit̉ tecū ip̄e eſt. At ille ait. Credo domine. Et ꝓcidens adorauit eū. Et dixit ei ieſus. In iudiciū ego in hunc mundū veni: vtqͥ nō vidēt videāt: ⁊ qͥ vident ceci fiant. Etaudierunt quidā ex phariſeis qͥ cū ip̄o erāt:⁊ dixerūt ei. Nunqͥd ⁊ nos ceci ſumꝰ? Dixiteis ib̓s. Si ceci eſſetis nō haberetis peccatūNūc ꝟo dicitꝭ qꝛ videmꝰ: pctm̄ vr̄m māet.Men amen dico vob̓: qͥ nō intrat ꝑ oſtium in ouile ouiū: ſed aſcēdit aliunde. ille fur eſt ⁊ latro. Quiaūt intrat ꝑ oſtiū paſtor ē ouiū. Huic oſtiarius aperit: ⁊ oues vocē eius audiūt. Et ꝓprias oues vocat nominatī ⁊ educit eas Etcuꝫ ꝓpͥas oues emiſerit an̄ eas vadit ⁊ ouesillū ſequunt̉: qꝛ ſciunt vocē eius. Alienumaūt non ſequunt̉: ſed effugiūt ab eo: qꝛ nonnouerūt vocem alienorū. Hoc ꝓuerbinꝫ dixit eis ih̓s. Illi aūt nō cognouerūt qͥd loq̄retur eis. Dixit gͦ eis iterū ieſus. Amen amendico vob̓: qꝛ ego ſum oſtiū ouiū. Oēs qͦtqͦtvenerūt fures ſunt ⁊ latrones: ſed nō audierunt eos oues. Ego ſum oſtiū. Per me ſiqͥsintroierit ſaluabit̉ ⁊ ingrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊paſcua inueniet. Fur nō venit niſi vt furet̉. Cor. §. c. ⁊ mactet ⁊ ꝑdat. ¶ Ego veni vt vitā habeāt⁊ abundantius habeāt. Ego ſum paſtor boIoh̓ .3 .6nꝰ. ¶ Bonꝰ paſtor aīam ſuā dat ꝓ ouibꝰ ſuisMercenariꝰ aūt ⁊ qͥ nō eſt paſtor cuiꝰ nonſunt oues ꝓprie videt lupum venientē ⁊ dimittit oues ⁊ fugit. ⁊ lupꝰ rapit ⁊ diſpergitoues ¶Mercennarius aūt fugit: qꝛ mercenMat. 8. g.Mar. 5. bnarius eſt ⁊ nō ꝑtinet ad eū de ouibus EgoLuce .8. e.ſum paſtor bonus ⁊ cognoſco oues meas: etcognoſcunt me mee Sicut nouit me pat̓: ⁊Mat. 1. gLuc̄. 10. f.ego agnoſco patrem ⁊ animā meā pono proHat. 12. b. ouibus meis ¶ Et alias oues habeo que nōſunt ex hoc ouili: ⁊ illas oportet me adducere ⁊ vocē meam audiēt: ⁊ fiet vnum ouile etvnꝰ paſtor. Propterea me diligit pr̄: quiaego pono aīam meā et iterū ſumam eā. Nemo tollit eam a me: ſed ego pono eam a meip̄o. Poteſtatē habeo ponendi eā: ⁊ ptāteꝫhabeo iterū ſumendi eā. Hoc mandatū accepi a patre meo Diſſenſio iterū facta eſt interiudeos ꝓpter ẜmones hos. Dicebant autēmulti ex ip̄is. Demonium habet et inſanit.Quid eum auditis. Alij dicebāt. Hec ꝟbanō ſunt demoniū habentis. Nunqͥd demonium pōt cecoruꝫ oculos aꝑire? Facta ſuntauteꝫ encenia in hieroſolymis ⁊ hiems eratEt ambulabat ih̓us in templo in porticu ſalomonis. Circūdederūt gͦ eum iudei: et dicebant ei. Quouſqꝫ aīam noſtrā tollis? Si tues xp̄s dic nob̓ palam. Rn̄dit eis ih̓us. Loquor vob̓ ⁊ nō creditis. Oꝑa q̄ ego facio innomīe pr̄is mei: hec teſtimouiū ꝑhibent deme. Sed vos nō creditis: qꝛ nō eſtis ex ouibus meis. Oues mee vocē meam audiūt: etego cognoſco eas: ⁊ ſequunt̉ me. Et ego vitam eternā do eis. ⁊ nō ꝑibunt in eternuꝫ: etnō rapiet eas qͥſqͣꝫ de manu mea. Pr̄ meusqd̓ dedit mihi maius omībꝰ eſt: ⁊ nemo pōtraꝑe de manu pr̄is mei. Ego ⁊ pr̄ vnum ſumus. Suſtulerūt gͦ lapides iudei vt lapidarent eum. Rn̄dit eis ih̓s. Multa bona oꝑaoſtendi vob̓ ex pr̄e meo. Propter qd̓ eoruꝫopus me lapidatis? Rn̄derunt ei iudei. Debono oꝑe nō lapidamus te: ſed de blaſphemia: ⁊ qꝛ tu hō cum ſis: facis teipſum deuꝫRn̄dit eis ih̓s. Nōne ſcriptū eſt in lege veſtra ſqꝛ ego dixi dij eſtꝭ? Si illos dixit deos Psͣ .g1.ad qͦs ẜmo dei factꝰ eſt: ⁊ nō pōt ſolui ſcriptura quem pr̄ ſanctificauit ⁊ miſit in mundūvos dicitis qꝛ blaſphemas qꝛ dixi filius deiſum? Si non facio oꝑa pr̄is mei nolite credere mihi. Si aūt facio: ⁊ ſi mihi nō vultis credere: oꝑibus credite vt cogͦſcatis ⁊ credatisqꝛ pr̄ in me eſt ⁊ ego in pr̄e ¶ Querebāt gͦ eū ꝙat. 12. b.app̄hendere: ⁊ exiuit de manibus eorū. Et Mar. 3. b.abijt iterū trans iordanē in eū locū vbi eratIoh̓es baptizans pͥmū: ⁊ māſit illic. Et ml̓ti vener̄t ad eū: ⁊ dicebāt: qꝛ ioh̓es qͥdem ſignum fec̄ nullū Oīa aūt q̄cūqꝫ dixit Ioh̓esde hͦ ꝟa erāt: ⁊ multi credider̄t in eū. XIe Ibethania: d̓ caſtello marie ⁊ mariheRat aūt qͥdam ſanguens lazarus a Aſororū eiꝰ. Maria aūt erat que vnxit dn̄m vnguento: ⁊ exterſit pedes eius capill̓ ſuis: cuiꝰ frat̓ lazarus infirmabat̉ Miſerūt gͦ ſorores eius ad eū dicētes Dn̄e: eccequem amas infirmat̉. Audiēs aūt ieſus dixit eis. Infirmitas hec non eſt ad mortē: ſedꝓgl̓a dei vt gͦ orificet̉ filius dei ꝑ eū. Diligebat aūt ieſus marthā: ⁊ ſororē eius mariā ⁊lazarū. Vt gͦ audiuit qꝛ infirmabat̉ tūc qͥdēmanſit in eodem loco duobꝰ diebꝰ. Deindepoſt hec dicit diſcipul̓ ſuis. Eamꝰ in iudeāiterū. Dicūt ei diſcipuli. Rabbi nūc q̄rebātte iudei lapidare: ⁊ iteꝝ vadis illuc. Reſpōdit ieſus. Nōne duodecī ſunt hore diei? Siqͥs ābulauerit in die: nō offendit: qꝛ lucē hꝰmūdi videt. Si aūt ābulau̓it in nocte offendit: qꝛ lux nō ē in eo. Hec ait ⁊ poſt hec diciteis. Lazarus amicꝰ nr̄ dormit ſẜꝫ vado vt a Mat. 9. e.ſomno excitē eū. Dixerunt gͦ diſcipuli eius. Mar. 5. g.Dn̄e ſi dormit ſaluꝰ erit. Dixerat aūt ieſusde morte eiꝰ: illi aūt putauerūt qꝛ de dormitione ſomni diceret. Tūc gͦ ih̓s dixit eis manifeſte. Lazarus mortuus eſt ⁊ gaudeo propter vos vt credatis qm̄ nō eraꝫ ibi. Sꝫ eamus ad eū. Dixit gͦ thomas qͥ dicit̉ didymꝰ