Mat. 4. d. illic ⁊ veniebant et baptizabātur. Nondūem̄ miſſus fuerat iohānes in carcerē. FactaMar. ī. c.eſt aūt q̄ſtio ex diſcipulis iohānis cū iudeisde purificatōe. Et venerunt ad iohannē ⁊ dixerūt ei. Rabbi: qui erat tecū trās iordaneꝫcui tu teſtimoniū ꝑhibuiſti ecce h̓ baptizat.⁊ oēs veniūt ad eū. Reſpōdit iohānes ⁊ dixit. Nō pōt hō acciꝑe qͥcqͣꝫ niſi fuit ei datuꝫAoh̓. ⁊. c. d̓c celo. ¶ Ip̄i vos mihi teſtimoniū ꝑhibetisqd̓ dixerim. non ſum ego xp̄s: ſed qꝛ miſſusſum an̄ illū. Qui hꝫ ſponſam ſpōſus eſt. amicus aūt ſponſi qͥ ſtat ⁊ audit eū: gaudio gaudet ꝓpter vocē ſponſi. Hoc gͦ gaudiū meumimpletū eſt. Illū oportet creſcere: me autemminui. Qui de ſurſum veīt ſuꝑ oēs eſt. Quide t̓ra eſt: de terra eſt ⁊ de t̓ra loqͥt̉: qui d̓ celo veīt ſuꝑ oēs eſt. Et qd̓ vidit ⁊ audiuit hocteſtat̉: ⁊ teſtimoniū eiꝰ nemo accipit. ¶ QuiRho. 3. a.aūt acceꝑit eius teſtimoniū ſigͣuit: quia deverax eſt ¶ Quē em̄ miſit deꝰ ꝟba dei loquit̉xitt̓. jj.Non em̄ ad mēſurā dat deus ſpm̄. ¶ Pr̄ diligit filiū ⁊ oīa dedit ī manu eius. ¶ Qui creLuc̄. 10. f.jͣ. 16. c.dit in filiū hꝫ vitā eternā: qͥ aūt incredulꝰ eſtEſaie. 21.Abachuc. 2. filio. nō videbit vitā: ſꝫ ira dei manet ſuꝑ eūT gͣ cogͦuit ih̓s qꝛ audierunt IIIIphariſei ꝙ ieſus pl̓es diſcipl̓os facit⁊ baptizat qͣꝫ iohānes. qͣꝫqꝫ ih̓us nōMat 4. d. baptizaret ſed diſcipuli eiꝰ ſreliquit iudeam⁊ abijt iterū in galileaꝫ. Oportebat aūt eumtrāſire ꝑ mediā ſamariā. Venit gͦ in ciuitatēſamarie q̄ dicit̉ ſychar iuxͣ p̄diū qd̓ dedit iacob ioſeph filio ſuo. Erat aūt ibi fons iacobIh̓s aūt fatigatꝰ ex itinere ſedebat ſic ſuprafonteꝫ. Hora auteꝫ erat quaſi ſexta ¶ UenitSen̄. 24.aūt ml̓er de ſamaria haurire aquā. Dic̄ ei ieſus. Da mihi bibe̓. Diſcipuli em̄ eiꝰ abierātin ciuitatem vt cibos emerent. Dic̄ gͦ ei ml̓erilla ſamaritana. Quō tu iudeus cuꝫ ſis bibere a me poſcis que ſum mulier ſamaritana?Non em̄ contunt̉ iudei ſamaritanis Rn̄ditieſus ⁊ dixit ei. Si ſcires donū dei: et qͥs eſtqui dic̄ tibi: da mihi bibere: tu forſitan petiſſes ab eo: ⁊ dediſſet tibi aquā viuā. Dicit eiml̓er. Dn̄e: neqꝫ in qͦ haurias habes. ⁊ puteus altꝰ eſt ¶ Un̄ gͦ habes aquam viuā? Nunqͥd tu maior es pr̄e nr̄o iacob qͥ dedit nobisputeū: ⁊ ip̄e ex eo bibit: ⁊ filij eiꝰ ⁊ pecora eꝰRn̄dit ieſus ⁊ dixit ei. Omnis qͥ bibit ex aqͣhac ſitiet iterū. Qui aūt biberit ex aqͣ quamego dabo ei nō ſitiet in eternū: ſꝫ aqua quamego dabo ei: fiet in eo fons aq̄ ſalientis in vijͣ. 6. d.tam eternā. Dicit ad eū ml̓er ¶ Dn̄e da mihihanc aquaꝫ: vt non ſitiam neqꝫ veniam hūchaurire. Dicit ei ih̓s. Uade voca virū tuuꝫ⁊ veni huc. Rn̄dit ei mulier ⁊ dixit. Nō habeo virū. Dicit ei ieſus. Bn̄ dixiſti. quiauōIohanneshabeo virum. Quinqꝫ em̄ viros habuiſti: ⁊nunc quē habes nō eſt tuus vir: Hoc vere dixiſti. Dicit ei ml̓er. ¶ Dn̄e: video qꝛ ꝓpheta: nc̄. 7. c.es tu. Patres nr̄i in monte hͦ adorauerunt:⁊ vos dicitis qꝛ hieroſolymis eſt locus vbiadorare oportet. Dicit ei ieſus. Ml̓er credemihi: qꝛ veniet hora qn̄ neqꝫ in mote hoc neqꝫ in hieroſolymis adorabitis pr̄em. Vosadoraiꝭ qd̓ neſcitis: nos adoramꝰ qd̓ ſcimusqꝛ ſalus ex iudeis eſt. Sed venit hora ⁊ nūceſt: qn̄ veri adoratores adorabūt pr̄em ī ſpū⁊ veritate. Nam et pr̄ tales q̄rit qui adorenteum. ¶ Spūs eſt deus ⁊ eos qͥ adorāt eum in 2. Cor. 3. 8.ſpū ⁊ v̓itate oportet adorare. Dicit ei ml̓er.Scio qꝛ meſſias venit qui dicit̉ xp̄us. Cū gͦvenerit ille nob̓ nunciabit oīa. Dicit ei ieſusEgo ſum qͥ loquor tecū. Et ꝯtinuo venerūtdiſcipuli eiꝰ: ⁊ mirabant̉ qꝛ cū muliere loq̄bat̉. Nemo tn̄ dixit qͥd q̄ris aūt qͥd loqueri ſkum ea. Reliqͥt gͦ hydriā ſuam ml̓er ⁊ abijt īciuitatē: ⁊ dicit ill̓ homībus. Venite et videte hoīem qͥ dixit mihi oīa q̄cunqꝫ feci. Nunqͥd ip̄e eſt xp̄s. Exierunt gͦ de ciuitate et veniebāt ad eū. Interea rogabāt eū diſcipulidicentes. Rabbi: manduca. Ille autē dixiteis. Ego cibum habeo māducare queꝫ vosneſcttis. Dicebant gͦ diſcipuli ad īuicē. Nūqͥd aliquis attulit ei māducare? Dic̄ eis ih̓sMeus cibus eſt vt faciā voluntatē eius qͥmiſit me vt ꝑficiam opꝰ eiꝰ ¶ Nōne vos dici Eſaie. 40.tis ꝙ adhuc quattuor mēſes ſūt ⁊ meſſis ve nc 10. a.nit. Ecce dico vobis: leuate oculos veſtros⁊ videte regiones: quia albe ſunt iā ad meſſem. Et qui metit mercedem accipit: ⁊ ꝯgregat fructum in vitā eternā: vt ⁊ qui ſeminatſimul gaudeat ⁊ qͥ metit. In hoc em̄ eſt verbum verū: qꝛ alius eſt qͥ ſeminat: ⁊ alius eſtqͥ metit. Ego miſi vos metere qd̓ vos nō laboraſtis. Alij laborauerūt: et vos ī laboreseorū introiſtis. Ex ciuitate autē illa ml̓ti crediderūt in eum ſamaritanoruꝫ ꝓpter ꝟbummulieris teſtimoniū ꝑhibentis. qꝛ dixit mihi omīa q̄cunqꝫ feci. Cum veniſſent gͦ ad illūſamaritani rogauerunt eum vt ibi man eret.Et manſit ibi duos dies. Et multo pl̓es crediderunt ꝓpter ſermonem eius. Et mulieridicebāt: qꝛ nō ꝓpter tuā loq̄lā credimꝰ Ipſiem̄ audiuimus ⁊ ſcimus qꝛ hic eſt vere ſaluator mūdi ¶ Poſt duos aūt dies exijt inde Mat .4. d̓Mat. 13. G.⁊ abijt ī galilea ¶ Ip̄e em̄ ih̓s teſtimoniū ꝑhiMar. 6. a.buit: qꝛ ꝓpheta in ſua patria honorē non hꝫ Luc̄. 4. d.Cum ergo veniſſet in galileam exceperunteum galilei: cn̄ oīa vidiſſent q̄ fecerat hieroſolymis in die feſto. Et ipſi em̄ venerant addiem feſtum. Venit ergo iterū in chana galilee vbi feci aquam vinum. ¶ Et erat quidam x. s. b.Luc̄. 7. a.