Lucasmagnificans deū. Et ſtupor apprehēdit oēs⁊ magnificabāt deuꝫ. Et repleti ſunt timoredicentes: qꝛ vidimus mirabilia hodie. ¶ EtMat. 9. b.Mar. 2. c.poſt hec exijt ⁊ vidit publicanum noīe leuiMat. .9. b.ſedentē ad teloneū: ⁊ ait illi. ¶ Seq̄re me. Etrelictis om̄ibus: ſurgens ſecutꝰ eſt eum. EtMar. 2. d.fecit ei conuiuium magnū leui in domo ſua:⁊ erat turba multa publicanoꝝ ⁊ alioꝝ quicum illis erāt diſcūbentes. Et murmurabātphariſei ⁊ ſcribe eoꝝ: dicentes ad diſcipl̓oseius. ¶ Quare cū publicanis ⁊ peccatoribꝰMat. 9. e.manducatis ⁊ bibitis? Et reſpondens ieſusMar. 2. ddixit ad illos Non egent qui ſani ſunt medico: ſed qui male habent. Non veni vocareiuſtos ſed peccatores ad penitentiam. At ilMat. 9. c.li dixerunt ad eū ¶ Quare diſcipuli iohānisMar. 2. ēieiunant frequent̓ ⁊ obſecratiōes faciunt ſimiliter ⁊ phariſeoꝝ: tui aūt edunt et bibuntMat. 9. c.Quibus ip̄e ait Nūqͥd poteſtis filios ſpōMar. 2. e.ſi dum cum illis eſt ſponſus facere ieiunareUenient autē dies ⁊ cū ablatꝰ fuerit ab illisſpōſus: tunc ieiunabūt in illis diebus. DiceMat .9. d.bat aūt ⁊ ſimilitudinē ad illos ¶ Quia nemoMar. 2. f.cōmiſſuraꝫ a nouo veſtimēto: mittit in veſtimentū vetus: alioqͥn ⁊ nouū rumpit: ⁊ veteMat. 9. d.ri nō cōuenit cōmiſſura a nouo ¶ Et nēo mitMar. 2. .f.tit vinū nouū in vtres vereres: alioqͥn rum/pit vinum nouū vtres: ⁊ vinū effundetur etvtres ꝑibūt. Sed vinū nouum in vtres nouos mittendū eſt: ⁊ vtraqꝫ ꝯſeruant̉. Et nemon bibens vetꝰ ſtatim vult nouū: dicit em̄vetus melius eſt.¶ Actū eſt aūt in ſabbato ſecūdo: priMat. 12. a.mo cū tranſiret ꝑ ſata vellebāt diſciMar. 2 .f.(puſi eius ſpicas ⁊ manducabāt conMat. 12. a.fricantes manibus ¶ Quidā aūt phariſeoꝝMar. .2. gdicebāt illis. Quid facitis quod non licet inſabbatis: Et reſpondens ieſus ad eos dixiti. Regū. 21.¶ Nec hͦ legiſtis qd̓ fecit dauid: cū eſuriſſetMat. 12. aip̄e ⁊ qui cū illo erant quō intrauit in domūMar. 2. gdei: ⁊ panes ꝓpoſitiōis ſumpſit ⁊ māducauit ⁊ dedit his qͥ cum ip̄o erāt quos nō licebat manducare niſi tantū ſacerdotibus. EtMat. 12. a. dicebat illi s Iquia dn̄s eſt filius hoīs etiamMar. 2. g.ſabbati. Factū eſt autē ⁊ in alio ſabbato: vtMat. 12. b. intraret in ſynagogā ⁊ docebat. ¶ Et erat ibiMar. 3. a.homo ⁊ manus eius dextera erat arida Obj. 14. a. ſeruabāt aūt ſcribe ⁊ phariſei ¶ſi in ſabbatocuraret vt inuenirent vnde accuſarent eumIp̄e ꝟo ſciebat cogitatiōes eoruꝫ: ⁊ ait hoīqͥ habebat manū aridam. Surge ⁊ ſta ī medium. Et ſurgēs ſtetit. Ait aūt ad illos ih̓sMat. 12. b.Interrogo vos Iſi licet ſabbatis bn̄facere:Mar 3. a.an̄ male: animā ſaluā facere an perdere: Etcircūſpectis oībus dixit homī. Extēde manum tuā. Et extēdit: ⁊ reſtituta eſt manꝰ eiIp̄i aūt repleti ſunt inſipiētia ⁊ colloq̄bant̉adinuicē quid nā facerēt de ieſu. ¶ Factū eſt Mat. 14. e.aūt in illis diebus exijt in montem orare: et ¶ªʳ. 6. g.erat ꝑnoctās in oratōne dei ¶ Et cū dies fa Mat. 10. a.ctus eſſet vocauit diſcipulos ſuos: et elegit Mar. 3. d.duodecī ex ip̄is quos ⁊ apl̓os noīauit: ſimo Actuū. i. b.nem quē cognominauit petrū ⁊ andreā fratrem eius: Iacobū ⁊ iohannē: philippum etbartholomeū: mattheū ⁊ thomā: iacobū alphei: ⁊ ſimonē qͥ vocat̉ zelotes: ⁊ iudā iacobi: ⁊ iudā ſcarioth qͥ fuit ꝓditor. Et deſcendēs cū ill̓ d̓ mōte ſtetit in loco cāpeſtri ⁊ tuiba diſcipuloꝝ eiꝰ ⁊ ml̓titudo copioſa plebisab oī iudea ⁊ hierl̓m ⁊ maritima ⁊ tyri ⁊ ſidonis: ¶qͥ venerāt vt audirēt eū ⁊ ſanarent̉ Mat. 4. g.a languoribus ſuis. Et qͥ vexabant̉ a ſpiritiMar. 3. b.Ioh̓ 6a.bus īmūdis curabant̉. Et oīs turba q̄rebateū tangere: qꝛ ꝟtus de illo exibat ⁊ ſanabatoēs. Et ip̄e eleuatꝭ ocl̓is in diſcipl̓os ſuos diMat. 5. a.cebat ¶ Beati pauꝑes: qꝛ vr̄m eſt regnū deiMat. 5. a.¶ Beati qͥ nunc eſuritis: qꝛ ſaturabimi. Btīqͥ nunc fletis: qꝛ ridebitis ¶ Beati eritis cuꝫ Iac. 4. c.vos oderint hoīes ⁊ cū ſeꝑauerint vos ⁊ ex Mat. 5. a.ꝓbrauerint ⁊ eiecerint nomē vr̄m tāqͣꝫ malum ꝓpter filiū hoīs ¶Gaudete in illa die et ī. Pe. 4. c.exultate: ecce em̄ merces vr̄a multa eſt ī celoScd̓m hec em̄ faciebāt ꝓphetiſ patres eoꝝverū tn̄ ve vob̓ diuitibꝰ qui habetis ꝯſolatōnem veſtrā. Ue vob̓ qui ſaturati eſtis: quiaeſurietis. Ue vob̓ qͥ ridetis nunc: qꝛ lugebitis ⁊ flebitis. Ue cuꝫ bn̄dixerint vobis oēshoīes. Scd̓m hec faciebāt pſeudo ꝓphetisprēs eorū ¶ Sed vob̓ dico qͥ auditis. Diligi Mat. 5. g.te inimicos vr̄os: bn̄facite his qͥ vos oderūtBn̄dicite maledicentibꝰ vob̓: ⁊ orate pro caElūniātibꝰ vos. Et qͥ te ꝑcutit in maxillā vnāp̄be illi ⁊ alterā: ⁊ ab eo qͥ aufert tibi veſtimētum: etiā tunicā noli ꝓhibere. Oī aūt petētite tribue: ⁊ qͥ aufert que tua ſunt ne repetas¶ Et ꝓut vultis vt faciāt vob̓ hoīes: et vos Mat. 7. c.facite illis ſil̓r ¶ Et ſi diligitis eos qͥ vos di­ Thobie. 4.ligunt: q̄ vob̓ eſt gr̄a? Nam ⁊ peccatores diᵐªˣ. 5. §.ligentes ſe diligūt. Et ſi bn̄feceritis his quivob̓ bn̄faciūt: q̄ vob̓ eſt gr̄a? Siqͥdē ⁊ peccatores hoc faciūt ¶ Et ſi mutuū dederitꝭ his a Exo. 22.qͥbus ſperatis reciꝑe: q̄ gr̄a eſt vobis? Nā ⁊ Deutro. 15.peccatores peccatoribꝰ fenerāt̉: vt recipiāteqͣlia. Verū tn̄ diligite inimicos vr̄ os: bn̄facite: ⁊ mutuū date: nihil inde ſperātes ⁊ eritmerces vr̄a ml̓ta: ⁊ eritis filij altiſſimi: qꝛ ipſe benignꝰ eſt ſuꝑ ingͣtos ⁊ malos. Eſtote gͦmiẜicordes: ſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ miẜicors eſt ¶ No/ Mat. 7. a.lite iudicare: ⁊ nō iudicabimi. Nolite condēnare: ⁊ nō ꝯdēnabimini. Dimittite ⁊ dimittemī. Date ⁊ dabit̉ vob̓. Menſurā bonā ⁊confertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē dabuntU 3