Lucasad illū angelus. Ne timeas zaharia: qͦniamexaudita eſt dep̄catio tua. Et vxor tua Elizabeth pariet tibi filiū: ⁊ vocabis nomē eiꝰIohannē: ⁊ erit gaudiū tibi ⁊ exultatio: etml̓ti in natiuitate eius gaudebūt. Erit enimmagnus corā dn̄o: ⁊ vinū ⁊ ficera nō bibetEt ſpūſancto replebit̉ adhuc ex vtero matris ſue: ⁊ multos filiorū iſrl̓ cōuertet ad dominū deū ip̄oꝝ. Et ip̄e p̄cedet an̄ illū in ſpū⁊ ꝟtute helie vt ꝯuertat corda patrū ī filios⁊ incredulos ad prudentiā iuſtorū: pararedn̄o plebē ꝑfectā. Et dixit zacharias ad angelū. Unde hoc ſciam: ¶ Ego em̄ ſum ſenexGen̄. 18.⁊ vxor mea ꝓceſſit in diebus ſuis. Et reſpōIudicū. 13.dens angelus dixit ei. Ego ſum gabriel quiaſto ante deum: ⁊ miſſus ſum loqui ad te: ethec tibi euāgelizare. Et ecce eris tacēs ⁊ nōpoteris loqui vſqꝫ in diē quo hec fiant: ꝓ eoꝙ nō credidiſti ꝟbis meis q̄ īplebunt̉ in tēpore ſuo. Et erat plebs expectās zachariaꝫ⁊ mirabāt̉ ꝙ tardaret ip̄e in templo. Egreſſus aūt nō poterat loqui ad illos. Et cogͦuerūt ꝙ viſionē vidiſſet in templo. Et ip̄e eratinnuens illis: ⁊ ꝑmāſit mutꝰ. Et factū eſt vtimpleti ſunt dies officij eius: abijt in domūſua. Poſt hos āt dies cōcepit elizabeth vxor eius: ⁊ occultabat ſe mēſibus qͥnqꝫ dicēsQuia ſic fecit mihi dn̄s in diebus quibꝰ reſpexit auferre opprobriū meū inter homīes.In mēſe aūt ſexto: miſſus eſt āgelus gabriela deo in ciuitatē galilee cui nomen nazarethad ꝟginem deſponſatā viro cui nomen eratIoſeph de domo dauid: ⁊ nomen virginismaria. Et īgreſſus angelus ad eā dixit Aueudith. 13gratia plena ¶dn̄s tecū: bn̄dicta tu in mulieribus. Que cū audiſſet turbata eſt in ſermone eiꝰ: ⁊ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio.¶ Et ait angelꝰ ei. Ne timeas maria īueniſtiem̄ gratiā apud deū ¶ Ecce concipies in vtero ⁊ paries filiū: ⁊ vocabis nomen eius ih̓mHic erit magnus ⁊ filius altiſſimi vocabit̉.Et dabit illi dn̄s deus ſedem dauid pr̄is eiꝰichee. 4. I ⁊ regnabit in domo iacob ī eternū: ⁊ regnieius nō erit finis Dixit aūt maria ad angelūQuō fiet iſtud: qm̄ virū nō cognoſco. Et reſpondēs angelus dixit ei. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te: ⁊ ꝟtus altiſſimi obūbrabit tibi¶ Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex te ſanctū vocabit̉ filius dei Et ecce elizabeth cognata tua: ⁊ ipſa cōcepit filiū in ſenectute ſua. Et hic mēſiseſt ſextꝰ illi q̄ vocat̉ ſterilis: qꝛ nō erit impoſſibile apud deū omne ꝟbum. Dixit aūt maria. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bū tuuꝫEt diſceſſit ab illa angelus. Exurgens autēmaria in diebus illis abijt in montana cū feſtinatiōe in ciuitatē iuda: ⁊ intrauit ī domūzacharie ⁊ ſalutauit elizabeth. Et factū ē vtaudiuit ſalutationē marie eliſabeth: exultauit infans ī vtero eiꝰ. Et repleta ē ſpūſanctoeliſabeth ⁊ exclamauit voce magna ⁊ dixit.Bn̄dicta tu int̓ mulieres: ⁊ bn̄dictus fructꝰvētris tui. Et vnde hoc mihi: vt veniat mr̄domī mei ad me: Ecce em̄ vt facta eſt vox ſalutationis tue in auribus meis exultauit ingaudio infans in vtero meo. Et beata q̄ credidiſti: qm̄ ꝑficient̉ ī te q̄ dicta ſunt tibi a domino. Et ait maria. Magnificat aīma meadn̄m: ⁊ exultauit ſpūs meus in deo ſalutarimeo. Ꝙꝛ reſpexit humilitatē ancille ſue ecceem̄ ex hoc beatā me dicent oēs generatiōesꝘꝛ fecit mihi magna qͥ potens eſt: ⁊ ſanctuꝫnomē eius. Et miẜicordia eius in ꝓgenie etꝓgenies timentibꝰ eū. Fecit potentiā in brachio ſuo: diſperſit ſuꝑbos mente cordis ſui.Depoſuit potētes de ſede: ⁊ exaltauit humiles. Eſuriētes impleuit bonis: ⁊ diuites dimiſit inanes. Suſcepit iſrl̓ puerū ſuū memorari miẜicordie ſue. Sicut locutus eſt ad patres noſtros abraam ⁊ ſemini eius in ſecula.Manſit aūt maria cū illa qͣſi mēſibus trib⁊ reuerſa eſt in domū ſuā. Eliſabeth aūt impletū eſt tꝑs pariēdi ⁊ peꝑit filiū. Et audierūt vicini ⁊ cognati eiꝰ qꝛ magnificauit dominꝰ miẜicordiā ſuā cū illa: ⁊ cōgratulabāt̉ei. Et factū eſt in die octauo venerūt circūcidere puerū: ⁊ vocabant eū nomīe patris ſuizachariā. Et rn̄dens mat̓ eius dixit. Neqͣqͣꝫſed vocabit̉ Iohānes. Et dixerūt ad illamQuia nemo eſt ī cognatōe tua: qͥ vocet̉ hocnomīe. Innuebāt aūt pr̄i eiꝰ: quē vellet vocari eū. Et poſtulās pugillarē ſcripſit dicēsIohānes eſt nomē eius. Et mirati ſunt vniuerſi. Aꝑtum eſt aūt ilico os eiꝰ ⁊ lingua eiꝰ⁊ loq̄bat̉ bn̄dicens deū. Et factus eſt timorſuꝑ om̄es vicinos eorū: ⁊ ſuꝑ om̄ia mōtanaiudee diuulgabant̉ om̄ia ꝟba hec: ⁊ poſuerūt om̄es qui audierāt in corde ſuo dicētes.Quis putas puer iſte erit ¶ Etem̄ manꝰ dn̄i Hiere .jͣ.erat cū illo. Et zacharias pat̓ eius repletus Actuū. i1. c.eſt ſpūſancto: ⁊ ꝓphetauit dicēs. Bn̄dictꝰdn̄s deus iſrl̓: qꝛ viſitauit ⁊ fecit redēptionēpleb̓ ſue Et erexit cornu ſalutis nob̓ ī domodauid pueri ſui: ſicut locutꝰ ē ꝑ os ſanctoꝝqͥ a ſeculo ſunt ꝓphetarū eius: ſalutē ex inimicis nr̄is: ⁊ de manu oīm qui oderūt nos.ad faciendā miſericordiā cū pr̄ibꝰ nr̄is ⁊ memorari teſtamēti ſui ſancti. iuſiurandum qd̓iurauit ad abraam patrē nr̄m daturū ſe nob̓vt ſine timore de manu inimicorū noſtroꝝ 1. Mach. 9.liberati: ẜuiamus illi. in ſanctitateⁱ ⁊ iuſticiacorā ip̄o om̄ibus diebus nr̄is. Et tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis. preibis em̄ ante Mat. 11. c.