Et relictis illis abijt foras extra ciuitateꝫ inbethaniā: ibiqꝫ manſit. Mane aūt reuertēsMar. 11. c. in ciuitatem. eſurijt. ¶ Et videns fici arborēvnam ſecus viaꝫ venit ad eā: ⁊ nihil inuenitLuc̄ 13. b.in ea niſi folia tm̄. ⁊ ait illi: Nūqͣꝫ ex te fructꝰnaſcat̉ in ſempiternū. Et arefacta eſt ꝯtinuoficulnea. Et vidētes diſcipuli: mirati ſunt dicētes. Quō cōtinuo aruit. Reſpōdēs autēsͣ. 17. e. Lu.17. b. Mr. Iieſus ait eis ¶ Amen dico vobis. ſi habueritis fidē ⁊ nō heſitaueritis. nō ſolum de ficuld. Ia. 1. a.nea facietis: ſed ⁊ ſi mōti huic dixeritis tolMar. 11. e.le ⁊ iacta te in mare: fiet ¶ Et omīa q̄cūqꝫ peIch̓ .14. dtieritis in oratōe credētes accipietis. Et cuꝫet. 16. f.veniſſet in templū. acceſſerūt ad eū docentꝫpͥncipes ſacerdotū et ſeniores populi dicenMer. .ij. f. tes In qua poteſtate hec facis? Et quis tiLuc̄. 10. a. bi dedit hanc poteſtatē? Reſpondēs Ieſusdixit eis. Interrogo vos et ego vnū ẜmonēquem ſi dixeritis mihi. et ego vobis dicā inqua poteſtate hec facio. Baptiſmꝰ iohānisvn̄ erat. e celo. an ex hoībus? At illi cogitabant inter ſe dicētes. Si dixerimꝰ ē celo: dicet nobis. Quare gͦ nō credidiſtis illi? Si ātgͣ. 14. a.dixerimus ex hoībꝰ: timemus turbā ¶ Omnes em̄ habebant iohānem ſicut ꝓphetam.Et reſpōdētes ieſu dixerūt. Neſcimus. Aitillis ⁊ ip̄e. Nec ego dico vob̓ in qua poteſtate hec facio. Quid aūt vob̓ videt̉: Homodam habebat duos filios ⁊ accedēs ad pͥmūdixit. Fili. vade hodie oꝑare in vineaꝫ meāIlle aūt reſpōdēs ait. Nolo. Poſtea autempenitētia motꝰ abijt. Accedēs aūt ad alteruꝫdixit ſimilit̓. At ille reſpōdēs ait. Eo domīeEt nō iuit. Quis ex duobꝰ fecit voluntatempatris? Dicūt ei. Primꝰ. Dicit illis Ieſus.Amen dico vob̓: qꝛ publicaui et meretricesp̄cedēt vos in regno dei. Uenit em̄ ad vosiohannes in via iuſticie. ⁊ non credidiſtis eiPublicani aūt ⁊ meretrices crediderunt ei:vos aūt videntes nec penitentiaꝫ habuiſtisMar. 12. apoſtea vt crederetis ei. ¶ Aliaꝫ ꝑabolā audiLuce. 20.te. Homo erat pater familias qͥ plantauit vineam ⁊ ſepē circūdedit ei et fodit in ea torcular ⁊ edificauit turrim: ⁊ locauit eā agricolis⁊ ꝑegre ꝓfectus eſt. Cū auteꝫ tꝑs fructuumappropinquaſſet: miſit ſeruos ſuos ad agricolas vt acciꝑent fructus eius ¶ Et agricoleapprehenſis ſeruis eius. aliū cecider̄t: aliumocciderūt: aliū ꝟo lapidauerūt. Iterū miſitalios ẜuos plures pͥoribꝰ. ⁊ fecerunt illis ſimiliter. Nouiſſime aūt miſit ad eos filiū ſuūdicēs: verebūt̉ forſitan filiū meū. Agricolear. 12. b. āt vidētes filiuꝫ dixer̄t intra ſe ¶ Hic ē heresvenite occidamus eū. ⁊ habebimꝰ hereditatem eius. Et apprehēſum eum eiecerūt extravineaꝫ. ⁊ occiderūt. Cū gͦ venerit dn̄s vineeMattheusquid faciet agricolis illis? Aiūt illi. Maloſmale ꝑdet et vineaꝫ ſuam locabit alijs agricolis: qͥ reddāt ei fructū temꝑibus ſuis. Dicit illis ieſus. Nunqͣꝫ legiſtis in ſcripturis.¶ Lapidē quē reprobauerūt edificātes. h̓ fa Psͣ. 119.Mar. 12. a.ctus eſt in caput anguli: A domīo factuꝫ eſtLuce .20. c.iſtud. ⁊ eſt mirabile in oculis noſtris. Iō di j. Pe. 2. aco vobis qꝛ auferet̉ a vobis regnū dei: ⁊ da Act̉. 4. b.bit̉ gēti faciēti fructꝰ eiꝰ. Et qͥ ceciderit ſuꝑlapidē iſtū ꝯfringet̉: ſuꝑ quem ꝟo cecideritconteret eum ¶ Et cum audiſſent pͥncipes ſaMar. 12. b.Luc̄. 19. g. etcerdotuꝫ ⁊ phariſei ꝑabolas eius: cognoue20. c. ⁊. 22. arunt ꝙ de ip̄is diceret. Et querētes eū tene? Io. 7. e. ⁊. gͦre timuerūt turbas: qm̄ ſicut ꝓphetam eumhabebāt. Et reſpondēs ieſus dixit: iterū inꝑabolis eis dicens.XXIIImile factū eſt regnū celorū hoī regi qui fecit nuptias filio ſuo ¶ Et mi­ Luē. 14. d.ſit ſeruos ſuos vocare inuitatos ad Apoc. 19. b.nuptias: ⁊ nolebāt venire. Iterū miſit aliosſeruos dicēs. Dicite inuitatis. Ecce prādiūmeū paraui. tauri mei ⁊ altilia occiſa ſunt. etomīa parata. venite ad nuptias. Illi aūt neglexerūt ⁊ abierūt. alius in villā ſuaꝫ: aliussͣ. 21. f.v̓o ad negociationē ſuam ¶ Reliqͥ ꝟo tenuerunt ſeruos eius: ⁊ cōtumelijs affectos occiderunt. Rex aūt cū audiſſet iratus eſt ⁊ miſſis exercitibus ſuis ꝑdidit homicidas illos.⁊ ciuitatē illorū ſuccendit. Tunc ait ẜuis ſuis. Nuptie qͥdem parate ſunt: ſed qui inuitati erāt nō fuerūt digni. Ite gͦ ad exitus viaꝝ⁊ quoſcūqꝫ inueneritis vocate ad nuptias.Et egreſſi ſerui eius in vias cōgregaueruntoēs quos inuenerūt malos ⁊ bonos. ⁊ īplete ſunt nuptie diſcūbentiū. Intrauit aūt rexvt videret diſcūbentes. et vidit ibi homineꝫnō veſtitū veſte nuptiali. ⁊ ait illi. Amice qͦmodo huc intraſti nō habēs veſtē nuptialē.At ille obmutuit. Cūc dixit rex mīſtris Li j. 25. e.sͣ. 13. g.gatis manibus ⁊ pedibꝰ eius mittite eum injͣ. 24. g. sͣ.tenebras exteriores ſibi erit fletus ⁊ ſtridor 25. d. 3. eſ. 8.dentiuꝫ. Multi aūt ſunt vocati. pauci ꝟo Mar. 12. b.electi ¶ Tūc abeuntes phariſei conſiliū inie­ Luce. 20. e.runt vt caꝑēt eū in ẜmone. Et mittunt ei diſcipulos ſuos. cū herodianis dicētes ¶Ma Mar. 12. c.giſter ſcimus qꝛ verax es ⁊ viaꝫ dei in veritate doces. ⁊ nō eſt tibi cure de aliquo ¶ Nō Act̉. 10. cb.em̄ reſpicis ꝑſonam hoīm. Dic gͦ nob̓. quidD.tibi videt̉. Licet cēſum dare ceſari aut non?Cognita aūt ieſus nequitia eoruꝫ ait. Quidme temptatis hypocrite? Oſtēdite mihi numiſma cenſus. At illi obtulerūt ei denariumEt ait illis ieſus. Cuius eſt imago hec ⁊ ſuꝑſcriptio: Dicunt ei. Ceſaris. Tunc ait illis.¶ Reddite gͦ q̄ ſunt ceſaris ceſari et q̄ ſunt dei Rho. 13deo. ⁊ audientes mirati ſunt: ⁊ relicto eo abS 2