Mactheusin cel̓ ſꝑ vident faciem pr̄is mei qͥ in celis eſt.Luc̄. 9. g.¶ Uenit em̄ filius homīs ſaluare qd̓ ꝑierat.Luc̄. 15. a.¶ Quid vob̓ videt̉. Si fuerint alicui centumoues ⁊ errauerit vna ex eis: nōne relinqͥt nonagintanouē in montibus ⁊ vadit q̄rere eaꝫq̄ errauit. Et ſi cōtigerit vt inuenit eā: amēdico vob̓. qꝛ gaudet ſuꝑ eā magis qͣꝫ ſuꝑ nonagintanouem q̄ nō errauerūt. Sic nō ē voluntas an̄ pr̄em vr̄m qui in cel̓ eſt: vt pereatLc̄. 17. a.vnꝰ de puſill̓ iſtis ¶ Si aūt peccau̓it in te fraGal. 6. a.ter tuus: vade ⁊ corripe eū inter te ⁊ ip̄m ſoEccͣ. 19.1. Cor. 8. dlum. Si te audierit: lucratꝰ eris fratrē tuuꝫ.et. 9. d.Si aūt te nō audierit adhibe tecū vnū vl̓ duDeū. 17. Io8. c. 2. Cor. osvt in ore duorū vel triū teſtiū ſtet omneꝟbū. Ꝙ ſi nō audierit eos: dic eccl̓e. Si aūtheb̓ .10. d.eccl̓am nō audierit: ſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanus. ¶ Amē dico vob̓. q̄cūqꝫ alligaueriIh̓ 20. e.tis ſuꝑ terra erūt ligata ⁊ ī celo. ⁊ q̄cūqꝫ ſolueritis ſuꝑ terrā erūt ſoluta ⁊ in celo. ¶ IterūIoh̓ .16. f.dico vob̓ qꝛ ſi duo ex vobis cōſenſerint ſuꝑterrā de oī re quācunqꝫ petierint fiet ill̓ a pr̄emeo qͥ in cel̓ eſt. Ubi em̄ ſunt duo vl̓ tres cōgregati in noīe meo: ibi ſum in medio eoruꝫLuc̄. 17. a. Tūc accedēs petrꝰ ad eū dixit. ¶ Dn̄e qͦtiēspeccabit in me frat̓ meꝰ: ⁊ dimittaꝫ ei? Uſqꝫſepties? Dicit illi ieſus. Nō dico tibi vſqꝫ ſepties. ſꝫ vſqꝫ ſeptuagieſſepties. Iō aſſimilatum eſt regnum celoꝝ hoī regi. qͥ voluit rationem ponere cuꝫ ẜuis ſuis. Et cū cepiſſꝫ rationē ponere: oblatus eſt ei vnꝰ qͥ debebat eidecē milia talēta. Cū aūt nō haberet vn̄ redderet. iuſſit eū dn̄s eiꝰ venūdari ⁊ vxorē eiꝰ⁊ filios ⁊ oīa q̄ habebat ⁊ reddi. Procidensaūt ẜuus ille. orabat eū dicens. Patīam habe in me: ⁊ oīa reddā tibi. Miẜtus aūt dn̄sẜui illiꝰ dimiſit eū. ⁊ debitū dimiſit ei. Egreſſus aūt ẜuus ille. inuēit vnū de ꝯſeruis ſuisqͥ debebat ei cētū denarios. ⁊ tenēs: ſuffocabat eij dicēs. Redde qd̓ debes. Et ꝓcidensꝯſeruꝰ eiꝰ. rogabat euꝫ dicēs. Patīam habein me ⁊ oīa reddā tibi. Ille aūt noluit: ſꝫ abijt⁊ miſit eū in carcere donec redderet debituꝫUidentes aūt cōſerui eius q̄ fiebāt: ꝯtriſtati ſunt valde. ⁊ venerūt ⁊ narrauerūt domīoſuo oīa q̄ facta fuerāt. Tunc vocauit illumdn̄s ſuus. ⁊ ait illi. Serue neqͣꝫ: omne debitum dimiſi tibi. qm̄ rogaſti me. Nonne ergooportuit et te miſereri ꝯẜui tui. ſic̄ et ego tuimiẜtus ſum. Et iratus dn̄s eiꝰ tradidit eumtortoribus ¶quoaduſqꝫ redderet vniu̓ſū deuc̄. 12. g.bitū. Sic et pr̄ meꝰ celeſtis faciet vob̓: ſi nonremiſeritis vnuſqͥſqꝫ fratri ſuo de cordibusveſtris.XIXT factū eſt cū cōſummaſſet ieſus ſerMar. 10. a.mones iſtos migͣuit a galileaſet venit in fines iudee trās iordanē. et ſecute ſunteū turbe ml̓te. et curauit eos ibi. Et acceſſer̄tad eū phariſei tēptantes eū et dicētes. Si licet homī dimittere vxorē ſuā qͣcūqꝫ ex cauſaQui rn̄dens ait eis ¶ Non legiſtis: qꝛ qͥ fecit Gen̄. 1.Mar. 10. ahoīem ab initio: maſculū et feminā fecit eosGen̄. 2.Et dixit ¶ Propter hͦ dimittet hō patrem et Eph̓. .5. d.mr̄em ⁊ adherebit vxorri ſue. et erunt duo ī 1. Cor. 6. d.carne vna. Itaqꝫ iam nō ſunt duo ſꝫ vna caro. Qd̓ gͦ deꝰ ꝯiunxit hō nō ſeꝑet. Dicūt illi¶ Quid gͦ moyſes mādauit dari libellum re­ Deu. 24.pudij ⁊ dimittere. Ait illis. Qm̄ moyſes ad Mar. 10. a.sͣ. 5. e.duriciā cordis vr̄i ꝑmiſit vob̓ dimittē vxoMar. 10. b.res veſtras ab initio autē nō fuit ſic. ¶ DicoLuc̄. 16. d.aūt vob̓: qꝛ qͥcūqꝫ dimiſerit vxorem ſuā niſi sͣ. 5. e.ob fornicatōꝫ. et aliam duxerit: mechat̉. Etqͥ dimiſſam duxerit: mechat̉. Dicūt ei diſcipuli eiꝰ. Si ita eſt cauſa hoīs cuꝫ vxore: nonexpedit nubere. Qui dixit ill̓. Nō oēs capiunt vbū iſtud: ſed qͥbus datū eſt. Sunt eniꝫeunuchi qui de matris vtero ſic nati ſunt: etſunt eunuchi qui facti ſunt ab hominibus:⁊ ſunt eunuchi qͥ ſeipſos caſtrauerūt ꝓpterregnum celorum. Qui poteſt caꝑe capiat.¶ Tūc oblati ſunt ei paruuli. vt manꝰ eis im­ Mar. 10. b.poneret ⁊ oraret. Diſcipuli aūt increpabant Tuc. 18. c.eos. Ieſus ꝟo ait eis.¶ Sinite ꝑuulos et no? ꝓar. 10. h.lite eos ꝓhibere ad me venire: talium eſt em̄ Luc̄. 18. c.regnū celoꝝ. Et cū impoſuiſſet eis manꝰ abijt inde ¶ Et ecce vnꝰ accedens ait illi. Mgr̄ Mar. 10. b.bone: qͥd boni faciā vt habeā vitā eternam: Luc̄. 18. d.Qui dixit ei. Quid me interrogas d̓ bonorUnꝰ eſt bonꝰ deꝰ. Si aūt vis ad vitaꝫ ingredi ẜua mādata. Dicit illi. Que? Ieſus autēdixit. Nō homicidiū facies. nō adulterabisnō facies furtū. nō falſum teſtimoniū dices.honora pr̄em tuū ⁊ matrē. diliges ꝓximumtuuꝫ ſicut teip̄m. Dicit illi adoleſcēs. Omīa Ehec cuſtodiui a iuuētute mea: qͥd adhuc miMar. 10. c.hi deeſt ¶ Ait illi ieſus. Si vis ꝑfectꝰ eſſe vaLuc̄. 18. d.de ⁊ vende omīa q̄ habes ⁊ da pauperibus⁊ habeb̓ theſaurū in celo et veni ſequere meCū audiſſet autē adoleſcēs ꝟbū: abijt triſtꝭ.Erat em̄ habens ml̓tas poſſeſſiones. Ieſusaūt dixit diſcipul̓ ſuis. Amen dico vobis qꝛdiues difficile intrabit in regnū celorum. EtMar. 10. c.iteruꝫ dico vobis ¶ Facilius eſt camelū ꝑ foLuc̄. 18. e.ramen acus tranſire. qͣꝫ diuiteꝫ intrare in regnum celorū. Auditis aūt his diſcipuli. mirabant̉ valde dicētes. Quis gͦ poterit ſaluꝰ Mar. 10. d.eſſe: Aſpiciēs aūt ieſus dixit ill̓ Apud ho­ Luc̄. 18. e.mīes hoc impoſſibile ē: apud deū āt oīa poſſibilia ſunt. Tunc reſpondens petrꝰ dixit ei.Ecce nos reliquimꝰ omīa ⁊ ſecuti ſumus te.Quid gͦ erit nobis? Ieſus aūt dixit ill̓. Amēdico vobis. ꝙ vos qͥ ſecuti eſtis me in regeneratione cum ſederit filius hoīs in ſede ma