Mattheushoībꝰ: ſpūs aūt blaſphemie nō remittet̉. Etqͥcūqꝫ dixerit ꝟbū ꝯtra filiū hoīs remittet̉ eiqͥ aūt dixerit ꝯtra ſpm̄ ſctm̄. n̄ remittet̉ ei: neqꝫ in hͦ ſecl̓o neqꝫ ī futuro. Aut facite arborēbonā ⁊ fructū eiꝰ bonū. aut facite arborē mai. 32. 7. d. lam ⁊ fructū eiꝰ malū ¶ Siqͥeꝫ ex fructu arbor cogͦſcit̉. Progenies viperaꝝ: quō poteLuce. 6. t. ſtis bona loqͥ cuꝫ ſitꝭ mali ¶ Ex abundantiaem̄ cordis os loquit̉. Bonꝰ hō de bono theſauro ꝓfert bōa ⁊ malꝰ hō de malo theſauro ꝓfert mala. Dico āt vob̓: qm̄ oē verbumocioſuꝫ qd̓ locuti fuerīt hoīes: reddēt ratōde eo in die iudicij. Ex v̓bis em̄ tuis iuſtifihar. .8. bcaberꝭ ⁊ ex v̓bis tuis ꝯdēnaberꝭ ¶ Tunc rn̄uc̄. ιι. b.derunt ei qͥdā de ſcrib̓ et phariſeis dicentesMgr̄ volumꝰ a te ſignū videre. Qui reſpōMar. 8. c. dēs ait ill̓ ¶Gene ratio mala ⁊ adult̓a ſigumLuce .9. eq̄rit ⁊ ſignū nō dabit̉ ei niſi ſignū ione ꝓph̓eet. II. d.¶ Sic̄ em̄ fuit ionas in vētre cēti tribꝰ diebꝰDeut̓. 32.⁊ tribꝰ noctibus: ſic erit filiꝰ hoīs ī code terreIone .2.tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ. Uiri niniuite ſurgēt ī iudicio cuꝫ generatōe iſta et ꝯdēnabūteā: qꝛ pnīam egerūt in p̄dicatōe ione¶ Et ecReguꝫ. 10 ceplꝰqͣꝫ iona hic ¶ Regīa auſtri ſurget in iudicio cū generatōe iſta. ⁊ ꝯdēnabit eā: qꝛ venit a finibus t̓re audire ſapīam ſalomonis.Et ecce plꝰ qͣꝫ ſalomō h̓ ¶ Cum aūt īmundusure 11. c.ſpūs exierit ab hoīe ābulat ꝑ loca arida querens reqͥem ⁊ nō īuenit. Tūc dic̄. Reu̓tar indomū meā vn̄ exiui. Et veniens inuenit eaꝫvacātē ſcopis mūdatā ⁊ ornatā. Tūc vadit⁊ aſſumit ſeptē alios ſpūs ſecū neqͥores ſe: etintrātes habitāt ibi: ⁊ fiūt nouiſſima hoīs illius peiora pͥoribꝰ. Sic erit ⁊ generatōi huicPar .3.g.peſſime. ¶ Adhuc eo loq̄nte ad turbas: eccemr̄ eius ⁊ fr̄es ſtabāt forꝭ: q̄rētes loqͥ ei. Dixit auteꝫ ei qͥdā. Ecce mr̄ tua ⁊ frates tui forꝭſtant q̄rētes te. At ip̄e rn̄dens dicēti ſibi aitQue eſt mr̄ mea: ⁊ qͥ ſunt fratres mei? Et extendens manū in diſcipulos ſuos dixit. Ecce mr̄ mea et fratres mei. Quicutqꝫ em̄ fecerit voluntatē patris mei qui in celis eſt: ipſemeus frater ſoror ⁊ mater eſt.XIIIPar. .4. a.N illo die exiens ieſus de domo ſedebat ſecꝰ mare. Et ꝯgregate ſūt adeuꝫ turbe ml̓te: ita ut ī nauiculā aſcēdens ſederet. et oīs turba ſtabat in litore: etlocutꝰ eſt eis ml̓ta in ꝑabolis dicēs. Ecce exijt qͥ ſemīat ſemīare. Et dum ſeminat. q̄damceciderūt ſecꝰ viā. ⁊ venerūt volucres celi etcōederūt ea. Alia aūt ceciderunt in petroſavbi nō habebāt terrā ml̓tā. ⁊ cōtinuo exortaſunt. qꝛ nō habebāt altitudinē t̓re. Sole aūtorto eſtuauer̄t. ⁊ qꝛ nō habebāt radicē aruerūt. Alia aūt ceciderūt in ſpinas: ⁊ creuerūtſpine ⁊ ſuffocauerūt ea. Alia aūt cecideruntin terrā bonā. ⁊ dabāt fructū. alid̓ cēteſimū.alid̓ ſexageſimū. aliud triceſimū. Qui hꝫ aures audiēdi audiat. Et accedētes diſcipl̓i dixerunt ei. Quare in ꝑabol̓ loq̄rꝭ eis? Qui re̓ M5x. 4. b.ſpōdēs ait ill Qꝛ vob̓ datū eſt noſſe myſte­ Lnc̄. 8. b.riū regni celorū: ill̓ aūt nō eſt datū ¶ Qui em̄ j. 25. chꝫ dabit̉ ei ⁊ abūdabit: qͥ aūt nō hꝫ: ⁊ qd̓ hꝫ Mar. 4. e.auferet̉ ab eo ¶ Iō in ꝑabol̓ loqͦr eis. qꝛ vidē Hηc. 8. c. et.tes nō vidēt. ⁊ audiētes nō audiūt neqꝫ ītel Mar. 4. b.ligūt: et adīplet̉ in eis ꝓphetia eſaie dicētis Luc̄. 8. b.¶ Auditu audietꝭ et nō intelligetꝭ. et vidētes Ioʰ 12 ſ.Eſaie. 6.videbitꝭ ⁊ nō videbitꝭ. Incraſſatū eſt em̄ cor 4e. 28. d.ppl̓i huiꝰ ⁊ auribꝰ gͣuit̓ audierūt: ⁊ ocl̓os ſuos clauſer̄t neqn̄ videāt ocul̓. ⁊ auribꝰ audiant. ⁊ corde intelligāt. ⁊ ꝯu̓tant̉ ⁊ ſanem eos Inct. 10. f.¶ Ur̄i aūt btī oculi qꝛ vidēt. ⁊ aures vr̄e qͥaaudiūt. Amē qͥppe dico vob̓. qꝛ ml̓ti ꝓph̓e ⁊iuſti cupierūt videre q̄ videtꝭ ⁊ nō viderunt Mar. 4. c.⁊ audire q̄ auditis ⁊ nō audierūt ¶ Uos gͦ au Lu ce. 8. b.dite ꝑabolā ſeminantꝭ. Oīs qͥ audit ꝟbuꝫ regni ⁊ nō intelligit venit malꝰ ⁊ rapit qd̓ ſeminatū eſt in corde eiꝰ. h̓ eſt qͥ ſecꝰ viā ſemīatuseſt. Qui aūt ſuꝑ petroſa ſemīatꝰ ē: h̓ ē qͥ verbuꝫ audit ⁊ ꝯtinuo cū gaudio accipit illud.Nō aūt hꝫ in ſe radicē: ſꝫ eſt tꝑal̓. Facta aūttribulatōe ⁊ ꝑſecutōe ꝓpt̓ ꝟbuꝫ ꝯtinuo ſcandalizat̉. Qui aūt ſemīatꝰ eſt in ſpinis: h̓ eſt qͥꝟbū dei audit ⁊ ſollicitudo ſeculi iſtiꝰ et fallacia diuitiarū ſuffocat v̓bū ⁊ ſine fructu efficit̉. Qui ꝟo in t̓ram bonā ſemīatꝰ ē. hic eſt qͥaudit v̓bū et intelligit ⁊ fructū affert. ⁊ facitalid̓ qͥdē cēteſimū. aliud autē ſexageſimum. Mar. 4. c.alid̓ ꝟo triceſimū ¶ Aliā ꝑabolaꝫ ꝓpoſuit ill̓di cēs. Sil̓e factū eſt regnū celoꝝ hoī qͥ ſeminauit bonum ſemen in agro ſuo. Cum autēdormirent hoīes: venit inimicus eiꝰ ⁊ ſuꝑſeminauit zizania in medio tritici. et abijt. Cūaūt creuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet. tunc apparuerūt ⁊ zizania. Accedētes aūt ſerui patriſfamilias: dixerūt ei. Dn̄e nōne bonuꝫ ſemen ſeminaſti in agro tuo. Unde gͦ habet zizania? Et ait ill̓. Inimicus hō hoc fecit Serui aūt dixerūt ei. Uis imus ⁊ colligimus eaEt ait: Nō. Ne forte colligētes zizania eradicetis ſil̓ ⁊ triticū. Sinite vtraqꝫ creſce vſqꝫ ad meſſem. ⁊ in tꝑe meſſis dicā meſſoribꝰColligite pͥmū zizania ⁊ alligate ea ī faſciculos ad cōburendum: triticū aūt ꝯgregate in ophorreū meū ¶ Aliā ꝑabolaꝫ ꝓpoſuit dicens. Luc. 13. 1Sil̓e ē regnū celorū gͣno ſynapis. qd̓ accipiens hōſemīauit ī agro ſuo: qd̓ minimū qͥdēeſt oībꝰ ſemībꝰ. Cū aūt creuerit: maiꝰ ē oībuſoleribus: ⁊ fit arbor. ita vt volucres celi veniant ⁊ habitēt in ramis eius ¶ Aliā ꝑabolā Tuc. 13. d.locutus eſt eis. Simile eſt regnū celoꝝ frumento qd̓ acceptū mulier abſcōdit in farine