Machabeorumaūt quinquennal̓ agon tyro celebraret̉ ⁊ rexp̄ſens eſſet. miſit iaſon facinoroſos ab hieroſolimys viros peccatores portātes argēti didrachmas trecentas in ſacrificiū hercul̓: qͣspoſtulauerūt hi qui apportauerāt ne in ſacrificijs erogarēt̉ qꝛ non oporteret: ſed in aliosſumptus eas deputari. Sed hec oblata ſuntquidem ab eo qui miſerat ī ſacrificiū herculiſꝓpter p̄ſentes aūt date ſūt in fabricam nauiūtriremiū. Miſſo aūt ī egyptū appollonio neſthei filio ꝓpter pͥmates ptolomei philometoris regis. cū cognouiſſet anthiochꝰ alienūſe a negotijs regni effectuꝫ. ꝓprijs vtilitatibꝰꝯſulens. ꝓfectꝰ inde venit ioppen ⁊ inde hieroſolymā. Et magnifice ab iaſone ⁊ ciuitateſuſceptus cum facularū luminibꝰ ⁊ laudibusingreſſus eſt: ⁊ inde in phenicē exercitū conuertit. Et poſt rtiennij tꝑs miſit iaſon menela umſupradicti ſimonis fratrē portantē pecunias regi: de negocijs neceſſarijs reſponſa ꝑlaturū. At ille cōmendatus regi cum magnificaſſet faciem poteſtatꝭ eius. in ſemetip̄mretorſit ſummū ſacerdotiū. ſupponens iaſonitalenta argenti trecēta. Acceptꝭ qꝫ a rege mādatis venit nihil qͥdem habens dignū ſacerdotio: animos ꝟo crudel̓ tyranni: ⁊ fere belue iram gerens. Et iaſon qͥdem qͥ ꝓpriū fratrē captiuauerat. ip̄e deceptus ꝓfugus ī ammanitem expulſus eſt regioneꝫ. Menelausaūt pͥncipatū quidem obtinuit: de pecunijsꝟo regi ꝓmiſſis nihil agebat: cū exactionemfaceret ſoſtrates qͥ arci erat p̄poſitus. Namad hunc exactio vectigaliū ꝑtinebat: quē obcauſaꝫ vtriqꝫ ad regeꝫ ſunt euocati. Et menelaus amotus eſt a ſacerdotio ſuccedente lyſimacho fratre ſuo: ſoſtrates aūt p̄latus eſt cyprijs. Et cuꝫ hec agerent̉ ꝯtigit tharſenſes etmallothas ſeditioneꝫ mouere: eo ꝙ antiochiregis ꝯcubine dono eſſent dati. Feſtinanteritaqꝫ rex venit ſedare illos relicto ſuffecto vnoex comitibus ſuis andronico. Ratꝰ autē menelaus accepiſſe ſe tꝑs oportunū. aurea q̄dēvaſa e templo furatus donauit Andronico⁊ alia vendiderat tyro ⁊ per vicinas ciuitates. Quod cum certiſſime cognouiſſet oniasarguebat eū: ip̄e in loco tuto ſe ꝯtinens antiochie ſecus daphnem. Un̄ Menelaus accedens ad andronicū: rogabat vt oniam interficeret. Qui cū veniſſet ad oniā: ⁊ datis dex/tris cum iureiurando qͣꝫuis eſſet ei ſuſpectusſuaſiſſet de aſilo ꝓcedere: ſtatim eū ꝑemit nōveritus iuſticiā. Ob quā cauſam nō ſoluꝫ iudei: ſed etiā alie qͦꝫ natōes indigͣbāt̉: ⁊ moleſte ferebāt de nece tāti viri iniuſta. Sꝫ regreſſum regem de cilicie locis adierunt iudei apd̓antiochiā ſimul et greci. ꝯquerentes de iniqͣnece onie. Cōtriſtatus itaqꝫ eſt alo antiochꝰꝓpter oniā: ⁊ flexus ad miſericordiā lachrymas fudit: recordatus defuncti ſobrietatem⁊ modeſtiā. Accenſuſqꝫ animis andronicumpurpura exutum per totā ciuitatem iubet circūduci: ⁊ in eodem loco in quo in oniā impietatem cōmiſerat ſacrileguꝫ vita pͥuari: dominō illi ꝯdignā retribuēte penā. Multis autēſacrilegijs in templo a lyſimacho commiſſismenelai cōſilio ⁊ diuulgata fama: cōgregataeſt ml̓titudo adu̓ſum lyſimachū multo iā auro exportato. Turbis aūt inſurgentibꝰ ⁊ animis ira repletis: lyſimachus armatis fere tribus milibꝰ. iniqͥs manibꝰ vti cepit: duce quodam tyrāno etate parit̓ ⁊ dementia prouectoSed vt intellexerūt conatū lyſimachi: alij lapides. alij fuſtes validos arripuere. quidamꝟo cinerē in lyſimachū iecere. Et multi qͥdeꝫvulnerati: qͥdā aūt ꝓſtrati oēs ꝟo in fuga cōuerſi ſunt. Ipſum etiā ſacrilegū ſecus erariuꝫinterfecerūt. De his gͦ cepit iudiciuꝫ adu̓ſusmenelaū agitari. Et cū veniſſet rex tyruꝫ adip̄m negociū detulerūt miſſi tres viri a ſenioribus. Et cum ſeꝑaret̉ Menelaus: promiſitptolomeo multas pecunias dare ad ſuadendum regi. Itaqꝫ p̄tolomeꝰ ī qͥdā atrio poſitūqͣſi refrigerādi gr̄a regē adijt ⁊ deduxit a ſententia: ⁊ menelaū qͥdem vniu̓ſe malicie reumcriminibꝰ abſoluit: miſeros aūt qͥ etiā ſi apudſcythas cauſam dixiſſent innocētes iudicarētur hos morte dānauit. Cito gͦ iniuſtā penaꝫdederunt. qͥ ꝓ ciuitate ⁊ popl̓o ⁊ ſacris vaſiscauſam ꝓſecuti ſunt. Quāobrem tyrij qͦꝫ indignati erga ſepulturā eoꝝ lib̓aliſſimi extiterūtMenelaus aūt ꝓpter eoꝝ qͥ in potentia erātauariciā ꝑmanebat in pāte: creſcens in malicia ad inſidias ciuiū.Odem tꝑe antiochus ſecūdā ꝓfectionem parauit in egyptū. Cōtigit aūt ꝑvniuſam hieroſolymorū ciuitateꝫ videri diebus qͣdraginta ꝑ aera eqͥtes diſcurrētes auratas ſtolas habentes ⁊ haſtas qͣſi cohortes armatas: ⁊ curſus equorū ꝑ ordinesdigeſtos: ⁊ ꝯgreſſiones fieri cominꝰ ⁊ ſcutoꝝmotus ⁊ galeatorū multitudinem gladijs diſtrictis ⁊ telorū iactꝰ: ⁊ aureorū armoꝝ ſplendorem. omīſqꝫ generꝭ loricarū. Qua ꝓpt̓ omnes rogabāt in bonū mōſtra cōuerti Sed cūfalſus rumor exiſſet. tāqͣꝫ vita exceſſiſſet antiochus: aſſumptis iaſon non minꝰ mille virisaggreſſus eſt ciuitatē repente ⁊ ciuibꝰ ad murum cōuolātibus ad vltimū app̄henſa ciuitate menelaus fugit in arcē. Iaſon ꝟo nō parcebat ī cede d̓ ciuibꝰ ſuis nec cogitabat ꝓſperitatem aduerſum cognatos malū eſſe maximumarbitrans hoſtium: ⁊ non ciuium ſe trophea
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten