Abachucerit recta aīa eius ī ſemetipſo. Iuſtus aūt ī fide ſua viuet. Et quō vinum potantē decipitſic erit vir ſuꝑbus ⁊ nō decorabit̉. Qui dilatauit qͣſi infernꝰ aīam ſuam: ⁊ ip̄e qͣſi mors: etnō adimplet̉. Et ꝯgregauit ad ſe oēs gentes⁊ coaceruauit ad ſe oēs ppl̓os. Nūqͥd nō oēsiſti ſuꝑ eum ꝑabolā ſumēt. ⁊ loq̄lā enigmatūeius: Et dicet̉. Ue ei qͥ multiplicat non ſua.Uſqꝫ quo ⁊ aggrauat ꝯtra ſe denſum lutum:Nunqͥd nō repente ꝯſurgent qͥ mordeant te:Et ſuſcitabunt̉ lacerātes te: ⁊ eris in rapinaꝫeis: Quia tu ſpoliaſti gētes ml̓tas. ſpoliabūtte oēs qͥ reliqͥ fuerīt de popul̓: ꝓpter ſanguinem hoīs ⁊ iniqͥtatē terre ciuitatꝭ: ⁊ omniumhabitantiū in ea. Ue qͥ congregat auariciammalā domui ſue: vt ſit ī excelſo nidus eius: etliberare ſe putant d̓ manu mali. Cogitaſti cōfuſionē domui ſue: cōcidiſti ppl̓os multos: etpeccauit aīa tua. Ꝙꝛ lapis de pariete clama.bit: ⁊ lignū qd̓ inter iuncturas edificioruꝫ eſtrn̄debit. Ue qͥ edificat ciuitatē in ſanguinibꝰ⁊ p̄parat vrbem ī iniqͥtate. Nunqͥd non hecſunt a dn̄o exercituū? Laborabūt em̄ populiin ml̓to igni: ⁊ gentes ī vacuū ⁊ deficient. Ꝙꝛreplebit̉ terra vt cognoſcāt gl̓am dn̄i: qͣſi aq̄oꝑientes mare. Ue qͥ potum dat amico ſuo:mittens fel ſuū: ⁊ inebriās vt aſpiciat nuditatem eius. Repletꝰ eſt ignominia ꝓ gl̓a. Bibetu qͦꝫ ⁊ conſopire. Circūdabit te calix dexteredn̄i: ⁊ vomitus ignominie ſuper gl̓am tuam.Qꝛ iniqͥtas libani oꝑiet te: ⁊ vaſtitas aīaliuꝫdeterrebit eos de ſanguinibꝰ hoīs: et iniqͥtate terre ⁊ ciuitatꝭ: ⁊ oīum habitantium in ea.Quid ꝓdeſt ſculptile: qꝛ ſculpſit illud fictorſuꝰ: ꝯflatile ⁊ imaginē falſam: qꝛ ſperauit ī figmēto fictor eiꝰ vt faceret ſimulac muta. Veqͥ dic̄ ligno. expergiſcere: ſurge lapidi tacēti.Nūqͥd ip̄e docere poterit: Ecce iſte cooꝑtuseſt auro ⁊ argento: ⁊ oīs ſpūs nō eſt ī viſceribus eius. Dn̄s autem in tēplo ſancto ſuo: ſileat a facie eius omnis terra.Oratio abachuc ꝓphete proignorantijs. Capl̓m IIIOmīe audiui auditōeꝫ tuā: ⁊ timui. Dn̄e opus tuum in mediorannorum viuifica illud. In medio annorū notū facies: cū iratꝰfueris miẜicordie recordaberꝭ.Deꝰ ab auſtro veniet: ⁊ ſctūs de mōte pharāOꝑuit celos gl̓a eiꝰ: ⁊ laudis eiꝰ plena eſt t̓raSplendor eius vt lux erit: cornua in manibꝰeiꝰ. Ibi abſcōdita eſt fortitudo eiꝰ ante faciēeiꝰ ibit mors Egrediet̉ diabolꝰ ante pedes eiꝰſtetit ⁊ menſus eſt t̓rā. Aſpexit ⁊ diſſoluit gētes: ⁊ contriti ſunt montes ſeculi. Incuruatiſunt colles mūdi: ab itineribus eternitatꝭ eiꝰ.Pro iniqͥtate vidi tentoria ethyopie: turbabunt̉ pelles terre madian. Nunqͥd in flumībus iratus es dn̄e: aut in flumībus furor tuꝰvel in mari indignatio tua? Qui aſcēdes ſuꝑequos tuos: ⁊ qͣdrige tue ſaluatio. Suſcitāsſuſcitab̓ arcū tuum: iuramēta tribubus q̄ locutus es. Fluuios ſcīdes terre: viderunt te ⁊doluerūt montes gurges aquarum tranſijt.Dedit abyſſus vocē ſuā: altitudo manꝰ ſuasleuauit. Sol ⁊ luna ſteterūt ī habitaculo ſuoin luce ſagittarū tuarū ibunt: ī ſplendore fulgurātis haſte tue. In fremitu ꝯculcab̓ terraꝫ⁊ in furore obſtupefacies gētes. Egreſſus esin ſalutē populi tui: in ſalutem cum xp̄o tuo.Percuſſiſti caput de domo impij: denudaſtifundamentum eius vſqꝫ ad collū. Maledixiſti ſceptris eiꝰ: capiti bellatorū eiꝰ venientibus vt turbo ad diſꝑgendū me. Exultatō eorum: ſicut eiꝰ qͥ deuorat pauperē in abſcondito. Uiā feciſti in mari eqͥs tuis ī luto aquaruꝫmultaꝝ. Audiui ⁊ cōturbatus eſt vent̓ meꝰ:a voce cōtremuerūt labia mea. Ingrediaturputredo ī oſſibus meis: et ſubter me ſcateat.Vt reqͥeſcam in die tribulatōis vt aſcendamad ppl̓m accinctū nr̄m. Ficus em̄ nō florebit⁊ nō erit germen in vineis. Mētiet̉ opus oliue: ⁊ arua nō afferent cibū. Abſcindet̉ de ouili pecꝰ: ⁊ nō erit armentū in p̄ſepibꝰ. Ego aūtin dn̄o gaudebo ⁊ exultabo in deo Ieſu meoDeus dn̄s fortitudo mea: ⁊ ponet pedes meos quaſi ceruoꝝ. Et ſuꝑ excelſa mea deducetme victor in pſalmis canentem.Explicit Abachuc ꝓpheta Incipitprologus in Sophoniam ꝓphetam.Radunt hebrei. cuiuſcunqꝫ ꝓphete pater aut auus ponaturin titulo ipſos qͦꝫ ꝓph̓as fuiſſe.Unde et amos vnū de duodecīprophetis qͥ dixit: non ſum propheta nec filius ꝓphete: ſed paſtor capraruꝫvellicās ſycomoros. pr̄is nomē ī titulo nō habere. Hoc ſi veꝝ eſt. ſophonias ꝓph̓a: qͥ noīe(vt ita dicā) ꝓphetico ⁊ gl̓oſa maiorū ſuoruꝫſtirpe generatus eſt. Habuit em̄ patrem chuſi. auū godoliā. ꝓauum amaſiā. attauuꝫ ezechiam: ⁊ talem qͣdrigam ipſe velut extremusauriga cōpleuit. Nomē ſophonie. alij ſpeculam. alij arcanū dn̄i trāſtulerūt. Siue igiturſpecula. ſiue abſcondituꝫ domī interpretetur.vtrūqꝫ ꝓphete conuenit. Dicitur em̄ ad ezechielem. Fili homīs: ſpeculatorē te poſui domui iſrael. Iſte gͦ ꝓpheta qͥ erat in ſpecula ⁊in ſublimibus ꝯſtitutus: et nouerat myſteriadn̄i filius erat chuſi qͥ interp̄tatur humilitasHabebat qͦꝫ auū godoliam: qͥ dicit̉ magnitudo dn̄i: ⁊ ꝓauum amaſiā: qͥ et ipſe vertitur ī