Odi ⁊ ꝓieci feſtiuitates veſtras: ⁊ nō capiaꝫodorē cetuū veſtrorū. Ꝙ ſi obtuleritꝭ mihi holocauſtomata ⁊ munera vr̄a nō ſuſcipiā ⁊ vota pinguiū veſtrorū non reſpiciam. Aufer ame tumultum carminū tuoruꝫ et cantica lyretue nō exaudiā. Et reuelabit̉ qͣſi aqͣ iudiciuꝫ:et iuſticia qͣſi torrens fortis. Nūqͥd hoſtias ⁊ſacrificiū obtuliſtis mihi ī deſerto quadragīta annis domus iſrl̓: Et portaſtis tab̓na culūmoloch deo vr̄o ⁊ imaginē idoloꝝ vr̄oꝝ. ſidꝰdei vr̄i rempha: figuras qͣs feciſtis vob̓ adorare eas. Et migͣre vos faciā trās damaſcumdicit dn̄s: deus exercituum nomen eiꝰ. VIE vob̓ qͥ opulenti eſtis in ſyon ⁊ cōfiv ditis in mōte ſamarie: optimates capita ppl̓oruꝫ ingredientes pompaticedomū iſrl̓. Cranſite in calāne et videte: et iteinde in emath magnā et deſcēdite in geth paleſtinorū ⁊ ad optima qͦꝫ regͣ horū ſi latior terminus eoruꝫ termino vr̄o eſt. Qui ſeꝑati eſtꝭin diem malū: ⁊ appropinqͣtis ſolio iniqͥtatis.Qui dormitis in lectis eburneis: ⁊ laſciuitisin ſtratis vr̄is. Qui comeditꝭ agnum de grege: ⁊ vitulos de medio armēti: qͥ canitꝭ ad vocem pſalterij. Sicut dauid putauerunt ſe habere vaſa cātici: bibētes vinuꝫ ī phial̓: ⁊ optimo vnguento delibuti: ⁊ nihil patiebāt̉ ſuper ꝯtritōe ioſeph. Qua ꝓpter nūc migͣbūt īcapite tranſmigrantiū: ⁊ auferet̉ factio laſciuientiū. Iurauit dn̄s deus ī aīa ſua: dic̄ dn̄sdeus exercituū. Deteſtor ego ſuꝑbiā iacob:⁊ domos eius odi: et tradā ciuitatē cuꝫ habitatoribus ſuis. Ꝙ ſi reliqui fuerīt decē viri īdomo vna: ⁊ ipſi morient̉. Et tollet euꝫ ꝓpīquus ſuus ⁊ cōburet eū vt efferat oſſa de domo ⁊ dicet ei qͥ in penetrabilibus domus eſt.Nunqͥd adhuc eſt penes te. Et rn̄debit. Finis eſt. Et dicet eū: Tace: ⁊ non recorderisdn̄i. Quia ecce dn̄s mandauit: ⁊ ꝑcutiet domum maiorē ruinis: ⁊ domū minorē ſciſſionibus. Nunqͥd currere q̄unt in petris equi autarari pōt ī bubal̓? Qm̄ cōuertiſtis ī amaritudinem iudiciū: ⁊ fructū iuſticie ī abſinthiumqͥ letamī in nihili. qͥ dicitis. Nunqͥd nō ī fortitudine nr̄a aſſumpſimꝰ nob̓ cornua: Ecce em̄ſuſcitabo ſuꝑ vos domꝰ iſrl̓. dic̄ dn̄s deꝰ exercituū gentē: et cōteret vos ab introitu emathvſqꝫ ad torrentē deſerti.Ecoſtendit mihi dn̄s deꝰ. Et ecce fih ctor locuſte in pͥncipio germinantiuꝫſerotini imbris: ⁊ ecce ſerotinꝰ pꝰ tonſionem regꝭ. Et factum eſt cū cōſummaſſet comedere herbā terre. dixi. Dn̄e deus ꝓpitiuseſto obſecro. Quis ſuſcitabit iacob qꝛ ꝑuulꝰeſt? Miẜtus eſt dn̄s ſuꝑ hoc. Non erit dixitdn̄s. Hec oſtendit mihi dn̄s deꝰ. Et ecce voImoscabit iudiciū ad ignem dn̄s deꝰ: et deuorabitabyſſum multā ⁊ comedet ſil̓ partē. Et dixi.Dn̄e deus qͥeſce obſecro. Quis ſuſcitabit iacob qꝛ paruulus eſt? Miẜtus eſt dn̄s ſuperhoc. Sed ⁊ iſtud non erit dixit dn̄s deꝰ. Hecoſtendit mihi dn̄s deus. Et ecce dn̄s ſtās ſuper murū litū. et in manu illius trulla cemētarij. Et dixit dn̄s ad me. Quid tu vides amoſEt dixi. Trullā cemētarij. Et dixit dominꝰ.Ecce ego ponā trullā in medio popl̓i mei iſrl̓.Non adijciā vltra ſuꝑinducere eū et demolient̉ excelſa idoli: ⁊ ſanctificatōnes iſrl̓ deſolabunt̉: ⁊ cōſurgam ſuꝑ domū hieroboā ī gladio. Et miſit anaſiias ſacerdos bethel ad hieroboam regē iſrl̓ dicēs. Rebellauit cōtra teamos in medio domꝰ iſrl̓. Nō poterit t̓ra ſuſtinere vniu̓ſos ẜmones eius. Hec eniꝫ dicitamos. In gladio moriet̉ hieroboā: et iſrl̓ captiuus migͣbit de terra ſua. Et dixit amaſiasad amos. Qui vides gͣdere: fuge in t̓raꝫ iuda⁊ comede ibi panē ⁊ ꝓphetab̓ ibi et in bethelnō adijcies vltra vt ꝓphetes: qꝛ ſanctificatōregis eſt ⁊ domus regni eſt. Rn̄ditqꝫ Amos⁊ dixit ad amaſiā. Nō ſum ꝓph̓a ⁊ nō ſum filius ꝓphete: ſꝫ armentariꝰ ego ſum vellicansſy comoros. Et tulit me dn̄s deꝰ cū ſeq̄rer gregeꝫ: ⁊ dixit dn̄s ad me. Uade ꝓpheta ad populuꝫ meū iſrl̓. Et nūc audi v̓bū dn̄i. Tu dicis nō ꝓphetab̓ ſuꝑ iſrl̓ ⁊ nō ſtillab̓ ſuper domum idoli. Propter hͦ hec dicit dn̄s. Uxortua in ciuitate fornicabit̉: ⁊ filij tui ⁊ filie tuein gladio cadent: ⁊ humus tua funicl̓o metietur. Et tu in terra polluta morieris: ⁊ iſrl̓ captiuus migrabit de terra ſua.VIIIEc oſtēdit mihi dn̄s deꝰ. Et ecce vnh Hcinus pomorū. Et dixit. Quid tu viedes amos? Et dixi. Uncinū pomoꝝEt dixit dn̄s ad me. Uenit finis ſuꝑ populūmeū iſrl̓. Nō adijciā vltra vt ꝑtranſeam eumEt ſtridebūt cardines tēpli in die illa dic̄ dominꝰ deus. Multi morient̉: ī omī loco ꝓijcietur ſilentiū. Audite hoc qͥ cōteritꝭ paupereꝫ⁊ deficere facitis egenos t̓re dicentes. Quado trāſibit meſſis ⁊ venundabimꝰ merces: etſabbatū et aperiemꝰ frumentuꝫ: vt imminuamus mēſurā ⁊ augeamꝰ ſiclum: ⁊ ſupponamꝰſtateras doloſas vt poſſideamꝰ ī argēto egenos: ⁊ pauperes ꝓ calciamentis: ⁊ qͥſquiliasfrumēti vēdamꝰ. Iurauit dn̄s in ſuperbiamiacob: ſi oblitus fuero vſqꝫ ad finem oīa oꝑaeorū. Nunqͥd ſuꝑ iſto nō cōmouebit̉ terra: etlugebit oīs habitator eius. Et aſcendet quaſifluuius vniu̓ſus ⁊ eijciet̉ et defluet qͣſi riuusegypti. Et erit in die illa dic̄ dn̄s: occidet ſolmeridie ⁊ tenebreſcere faciā terrā in die luminis. Et cōuertam feſtiuitates vr̄as in luctuꝫ:N 2