babunt̉ multi. Et impie agēt impij neqꝫ intelligent oēs impij. Porro docti intelligent: ⁊ atꝑe cū ablatū fuit iuge ſacrificium ⁊ poſita fuerit abomīatio in deſolatōꝫ: dies mille ducētinonaginta. Btūs qͥ expectat: ⁊ ꝑueīt vſqꝫ addies mille trecētos trigintaqͥnqꝫ. Tu aūt daniel vade ad p̄finitū: ⁊ reqͥeſces ⁊ ſtab̓ in ſortetua ī finē dierū. Hucuſqꝫ danielē in hebraico volumine legimus: ⁊ cetera q̄ ſequūt̉ vſqꝫad finē libri: de theodotionis editione trāſlata ſunt.XIIIRat vir habitās in babylone: et nomen eiꝰ ioachim: ⁊ accepit vxorē nomīe ſuſannā filiā helchie pulchrā nimis ⁊ timentē deū. Parētes em̄ illiꝰ cū eſſentiuſti erudierūt filiā ſuā ẜm legē moyſi. Erataūt ioachim diues valde: ⁊ erat ei pomeriuꝫvicinū domui ſue: ⁊ ad ip̄m cōfluebāt iudeieo ꝙ eſſet honorabilior oīm. Et cōſtituti ſuntduo ſenes iudices in illo anno: de qͥbꝰ locutꝰeſt dn̄s: qꝛ egreſſa eſt iniquitas de babylōe aſenioribꝰ iudicibꝰ qͥ videbant̉ regere ppl̓umIſti frequentabāt domum ioachim ⁊ veniebāt ad eū oēs qͥ habebāt iudicia. Cū āt ppl̓sreu̓tiſſet ꝑ meridiem. ingrediebat̉ ſuſanna ⁊de ambulabat ī pomerio viri ſui. Et videbāteā ſenes qͦtidie ingredientē ⁊ deambulantem⁊ exarſerūt in ꝯcupīam eius. Et euterūt ſenſum ſuuꝫ: ⁊ declinauerūt ocl̓os ſuos vt nō viderent celū: neqꝫ recordarent̉ iudicioꝝ iuſtorum. Erant gͦ ambo vulnerati amore eiꝰ: necindicauerūt ſibi viciſſim dolorem ſuū. Erubeſcebāt em̄ indicare ſibi ꝯcupīam ſuaꝫ volētesꝯcūbere cuꝫ ea. Et obẜuabāt qͦtidie ſollicitiꝰvidere eā. Dixitqꝫ alt̓ ad alteꝝ: eamꝰ domū.qꝛ hora prandij eſt. Et egreſſi receſſerūt a ſe.Cūqꝫ reu̓tiſſent venerūt in vnū. ⁊ ſciſcitātesab inuiceꝫ cauſam ꝯfeſſi ſunt ꝯcupīam ſuam.Et tūc in cōmune ſtatuerūt tꝑs: qn̄ eam poſſent inuenire ſolā. Factū eſt aūt cū obẜuarētdiē aptū ingreſſa eſt aliqn̄ ſicut heri ⁊ nudiuſtertiꝰ cū duabus ſol̓ puell̓: voluitqꝫ lauari inpomerio. Eſtus qͥppe erat: ⁊ nō erat ibi quiſqͣꝫ p̄ter duos ſenes abſconditos ⁊ ꝯtēplāteseā. Dixit gͦ puell̓. Afferte mihi oleum ⁊ ſmigmata: ⁊ oſtia pomerij claudite vt lauer. Et fecerūt ſicut p̄ceꝑat: clauſerūtqꝫ oſtia pomerij⁊ egreſſi ſunt ꝑ poſticū vt afferrent q̄ iuſſeratNeſciebatqꝫ ſenes intꝰ eſſe abſcōditos. Cumaūt egreſſe eſſent puelle: ſurrexer̄t duo ſenes⁊ accurrerūt ad ea ⁊ dixerunt. Ecce oſtia pomerij clauſa ſunt: ⁊ nēo nos videt ⁊ ī ꝯcupīatui ſumꝰ. Quā obrē aſſentire nob̓: ⁊ cōmiſcere nobiſcū. Qd̓ ſi noluerꝭ: dicemꝰ ꝯtra te teſtimoniū ꝙ fuerit tecū iuuēis ⁊ ob hāc cām emiſeris puellas a te. Ingemuit ſuſanna et ait:UANelAnguſtie ſunt michi vndiqꝫ. Si em̄ hͦ egeromors mihi eſt: ſi aūt nō egero nō effugiaꝫ manus vr̄as. Sed meliꝰ eſt mihi abſqꝫ oꝑe incidere in manus hoīm qͣꝫ peccare in conſpectudn̄i. Et exclamauit voce magͣ ſuſanna. exclamauerūt aūt ⁊ ſenes adu̓ſus eaꝫ. Et cucurritvnus ad oſtia pomerij ⁊ aꝑuit. Cum gͦ audiſſent clamoreꝫ famuli domꝰ in pomerio irruerunt ꝑ poſticū vt viderent qͥd nam eſſꝫ Poſtqͣꝫ aūt ſenes locuti ſunt erubuerūt ẜui vehement̓ qꝛ nunqͣꝫ dictꝰ fuerat ẜmo huiuſcemōide ſuſanna. Et facta eſt dies craſtina. Cūqꝫveniſſet ppl̓s ad ioachim virū eiꝰ: venerunt⁊ duo p̄ſbyteri pleni iniqͣ cogitatiōe adu̓ſusſuſannā vt interficerēt eā. Et dixerūt coramppl̓o. Mittite ad ſuſannā filiā helchie vxorēioachim. Et ſtatim miſerūt. Et veīt cum parentibꝰ ⁊ filijs ⁊ vniu̓ſis cognatis ſuis. Porro ſuſanna erat delicata nimis et pulcͣ ſpecie.At iniqͥ illi iuſſerūt vt diſcooꝑiret̉: erat enimcooꝑta: vt vel ſic ſatiarent̉ decore eius. Flebāt igit̉ ſui: ⁊ oēs qͥ nouerāt eā. Conſurgētesaūt duo p̄ſbyteri in medio populi: poſuerūtmanꝰ ſuas ſuꝑ caput eius. Que flēs ſuſpexitad celū. Erat em̄ cor eius fiduciā hn̄s ī dn̄o.Et dixerūt p̄ſbyteri. cū deambularemꝰ in pomerio ſoli: ingreſſa eſt hec cum duabꝰ puell̓ ⁊clauſit oſtia pomerij ⁊ dimiſit a ſe puellas.Uenitqꝫ ad eā adoleſcēs qͥ erat abſcōditus ⁊ꝯcubuit cū ea. Porro nos cū eſſemꝰ in angl̓opomerij vidētes iniqͥtatē: cucurrimꝰ ad eos.⁊ vidimꝰ eos parit̓ cōmiſceri. Et illū qͥdē nōquimus cōp̄hendere: qꝛ fortior nobis erat: ⁊aꝑto oſtio exiliuit Hāc aūt cū app̄hēdiſſemꝰinterrogauimꝰ qͥſnam eſſet adoleſcēs. ⁊ nolūit indicare nob̓. Huiꝰ rei teſtes ſumꝰ. Credidit eis ml̓titudo qͣſi ſenibus ⁊ iudicibꝰ popl̓i⁊ ꝯdēnauerūt eam ad mortē. Exclamauit ātvoce magͣ ſuſanna: ⁊ dixit Deus eterne qͥ abſconditorū es cognitor. qͥ noſti oīa an̄qͣꝫ fiāt:tu ſcis qm̄ falſum teſtimoniū tulerunt contrame: ⁊ ecce morior cū nihil horuꝫ fecerim queiſti malicioſe cōpoſuerūt adu̓ſum me. Exaudiuit aūt dn̄s vocē eius. Cūqꝫ duceretur admortē: ſuſcitauit dn̄s ſpm̄ pueri iunioris cuiꝰnomē daniel ⁊ exclamauit voce magͣ. Mūdus ego ſum a ſanguīe huiꝰ. Et ꝯu̓ſus omīsppl̓s ad eū dixit. Quis eſt iſte ẜmo quē tu locutus es? Qui cū ſtaret in medio eorum ait.Sic fatui filij iſrl̓ nō iudicātes neqꝫ qd̓ veruꝫeſt cognoſcētes ꝯdēnaſtis filiā iſrl̓? Reu̓timīad iudiciū qꝛ falſum teſtimonium locuti ſuntadu̓ſus eā. Reuerſus eſt gͦ ppl̓s cū feſtinatōeEt dixer̄t ei ſenes. Ueni ⁊ ſede in medio noſtrū: ⁊ indica nob̓: qꝛ tibi deus dedit honorēſenectutis. Et dixit ad eos daniel. SeparateM 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten