tuo. Et ſuſcitabo ego pactū meū tecū Et ſciesqꝛ ego dn̄s vt recorderis ⁊ cōfundaris: et nōſit tibi vltra aperire os p̄ cōfuſione tua: cumplacatꝰ tibi fuero in oībꝰ q̄ feciſti ait dn̄s deꝰT factū eſt v̓bū dn̄iXVIIad me dicens. Fili hoīs: ꝓpone enigma ⁊ narra parabolā ad domuꝫ iſrꝭ⁊ dices: Hec dicit dn̄s deus. Aquila grādismagnarū alarū. longo mēbrorū ductu. plenaplumis ⁊ varietate. venit ad libanum et tulitmedullā cedri. Sūmitatē frondiū eiꝰ auulſit⁊ tranſportauit eaꝫ in terrā chanaan: in vrbenegociatorū poſuit illā. Et tulit de ſemīe terre ⁊ poſuit illud in terra ꝓ ſemīe: vt firmaretradicē ſuꝑ aquas multas. In ſuꝑficie poſuitillud. Cūqꝫ germinaſſet creuit in vineā latiorem humili ſtatura. reſpicientibꝰ ramis eiusad eā ⁊ radices eiꝰ ſub illa erant. Facta eſt ergo vinea. ⁊ fructificauit in palmites: et emiſitꝓpagīes. Et facta eſt aqͥla altera grādis: magnis alis. multiſqꝫ plumis. Et ecce vinea iſtaqͣſi mittēs radices ſuas ad eā: palmites ſuosextendit ad illam vt irrigaret eam de areolisgermīs ſui. In terra bona ſuꝑ aquas multasplantata eſt vt faciat frondes ⁊ portet fructūvt ſit in vineam grandē. Dic. Hec dicit dn̄sdeus. Ergo ne ꝓſperabit̉? Nōne radices eiꝰeuellet ⁊ fructus eiꝰ diſtringet: ⁊ ſiccabit omnes palmites germīs eius ⁊ areſcet. et non inbrachio grādi neqꝫ in ppl̓o multo: vt euellereteā radicitus: Ecce plātata eſt. Ergo ne ꝓſperabit̉? Nonne cū tetigerit eaꝫ ventus vrensſiccabit̉: ⁊ in areis germinis ſui areſcet. Et factum eſt verbū domī ad me dicēs. Dic ad domum exaſperantē. Neſcitis qͥd iſta ſignificētDic. Ecce veniet rex babylonis in hieruſalē⁊ aſſumet regeꝫ ⁊ pͥncipes eiꝰ. et adducet eosad ſemetipſuꝫ in babylonē. Et tollet de ſemīeregni: ferietqꝫ cum eo fedus: ⁊ ab eo accipietiuſiurandum. Sed ⁊ fortes t̓re tollet vt ſit regnum humile ⁊ nō eleuet̉: ſꝫ cuſtodiat pactūeius ⁊ ſeruet illud. Qui recedens ab eo miſitnūcios ad egyptū: vt daret ſibi equos ⁊ populū multū. Nunqͥd ꝓſperabit̉ vel ꝯſequet̉ſalutē qͥ fecit hec: Et qͥ diſſoluit pactū: nūqͥdeffugiet? Uiuo ego dicit dn̄s deus: qm̄ in loco regis qui cōſtituit eum regē cuius fecit irritum iuramentū ⁊ ſoluit pactuꝫ qd̓ habebatcū eo. in medio babylonis moriet̉. Et non inexercitu grādi: neqꝫ in ppl̓o multo faciet cōtraeū pharao p̄lium in iactu aggeris ⁊ in extructione vallorū: vt interficiat aīmas multas.Spreuerat em̄ iuramentū vt ſolueret fedus:⁊ ecce dedit manū ſuā. ⁊ cū oīa hec fecerit nōeffugiet. Propterea hec dicit dominꝰ deus.Uiuo ego qͣm iuramentū qd̓ ſpreuit ⁊ fedusEFe CHielqd̓ p̄uaricatus eſt. ponā in caput eius. Et exͣpandā ſuper eum rete meuꝫ et cōp̄hendet̉ ſagena mea ⁊ adducā eū in babylonē ⁊ iudicabo eum ibi in p̄uaricatōe quā deſpexit me etoēs ꝓfugi eius cuꝫ vniu̓ſo agmīe ſuo gladiocadent. Reſidui aūt in oēm ventuꝫ diſꝑgent̉⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s locutꝰ ſum. Hec dic̄ dn̄sdeus. Et ſumā ego de medulla cedri ſb̓limis⁊ ponā de ꝟtice ramoꝝ eiꝰ teneruꝫ. diſꝑgam⁊ plantabo ſuꝑ mōt ē excelſuꝫ ⁊ eminētē. Inmōte ſublimi iſrl̓ plātabo illd̓: ⁊ erūpet in germen ⁊ faciet fructū ⁊ erit in cedrū magnā. Ethabitabūt ſub ea oēs volucres ⁊ vniuſuꝫ volatile ſub vmbra frondiū eius nidificabit. Etſcient oīa ligͣ regionis qꝛ ego dn̄s hūiliaui lignum ſublime ⁊ exaltaui lignū hūile: et ſiccaui lignū viride: ⁊ frondere feci lignū aridumEgo dn̄s locutus ſum ⁊ feci.XVIIIT factꝰ eſt ẜmo domini ad me dicēseQuid eſt ꝙ inter vos ꝑabolā ꝟtitisin ꝓuerbiū iſtud in t̓ra iſrael dicētesPatres comederūt vuā acerbā et dētes filiorum obſtupeſcūt? Uiuo ego dicit dn̄s deꝰ ſierit vltra vobis ꝑabola hec in ꝓuerbiū ī iſrl̓.Ecce oēs aīe mee ſunt. Vt aīa pr̄is ita et aīafilij mea eſt. Amīa q̄ peccau̓it ip̄a moriet̉. Etvir ſi fuerit iuſtus ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiāin mōtibꝰ nō comederit. ⁊ oculos ſuos nō leuau̓it ad idola domꝰ iſrl̓: ⁊ vxorē ꝓximi ſui n̄violauerit. ⁊ ad mulierē mēſtruata nō acceſſerit. ⁊ hoīem nō ꝯtriſtauerit. pignus debitori reddiderit. ꝑ vim nihil rapuerit. panē ſuūeſuriēti dederit. ⁊ nudū operuerit veſtimētoad vſurā nō cōmodauerit: et ampliꝰ nō acceꝑit ab iniqͥtate au̓terit manū ſuā et iudiciumverum fecerit inter virū ⁊ virū: et in p̄ceptismeis ambulauit: et iudicia mea cuſtodieritvt faciat veriateꝫ. h̓ iuſtus eſt. vita viuet aitdn̄s deꝰ. Ꝙ ſi genuerit filiū latronē effundenteꝫ ſanguinē: ⁊ fecerit vnū de iſtis. ⁊ hec quidem oīa nō facientē: ſꝫ in mōtibꝰ comedenteꝫet vxorem ꝓximi ſui polluenteꝫ. egenū ⁊ pauperē cōtriſtāteꝫ. rapienteꝫ rapinas. pignꝰ nōreddentē. ⁊ ad idola leuāteꝫ ocl̓os ſuos. abominationeꝫ faciētē. ad vſurā dantē. ⁊ ampliꝰaccipientē: nūqͥd viuet? Nō viuet. Cū vniu̓ſa hec deteſtanda fecerit: morte moriet̉. Sanguis eius in ipſo erit. Ꝙ ſi genuerit filium qͥvidens oīa peccata pr̄is ſui q̄ fecit: timuerit⁊ non fecerit ſimile eis: ſuper montes non comederit. ⁊ oculos ſuos nō leuauerit ad idoladomꝰ iſrl̓ ⁊ vxoreꝫ ꝓximi ſui nō violauerit etvirū nō cōtriſtauerit. pignus non retinuerit⁊ rapinā nō rapuerit. panē ſuū eſuriēti dederit. et nudū operuerit veſtimēto. a pauperisiniuria auerterit manū ſuā. vſurā ⁊ ſuꝑabun