det interfectꝰ in medio vr̄i: ⁊ ſcietꝭ qꝛ ego ſumdn̄s. Et relīquā in vobis eos qͥ fugerint gladiū in gētibꝰ. cū diſꝑſero vos in terrꝭ. ⁊ recordabūt̉ mei lib̓ati vr̄i ī gētibus ad qͣs captiuiducti ſunt: qꝛ ꝯtriui cor eorū fornicās ⁊ recedens a me. ⁊ oculos eorū fornicātes pꝰ idolaſua. ⁊ diſplicebūt ſibimet ſuꝑ malis q̄ fecerātin vniu̓ſis abomīatōibus illis. ⁊ ſciēt qꝛ egodn̄s non fruſtra locutus ſum vt facerem eismalū hͦ. Hec dicit dn̄s deus. Percute manūtuā ⁊ allide pedē tuū. ⁊ dic heu ad omēs abominatōes malorū domꝰ iſrl̓: qꝛ gladio fame ⁊peſteruituri ſūt. Qui lōge eſt. peſte moriet̉:qͥ aūt ꝓpe: gladio corruet. ⁊ qͥ relictus fuerit⁊ obſeſſus: fame moriet̉. Et cōplebo indignationē meā ī eis. ⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s. cū fuerītint̓fecti vr̄i in medio idolorū vr̄oꝝ in circūitu ararū vr̄aꝝ. in omī colle excelſo: ⁊ in cūctꝭſummitatibus montiū. ⁊ ſubtus om̄e lignumnemoroſum. ⁊ ſubtus vniu̓ſam quercū frondoſam locū vbi incenderūt thura redolentiavniuerſis idolis ſuis Et extendā manū meāſuꝑ eos et faciā terrā eorū deſolatā ⁊ deſtitutam a deẜto deblatha in oībus habitatiōibꝰeorū: et ſcient qꝛ ego dominus.T factus eſt ẜmo domī ad me dicēs.Et tu fili hoīs: hec dicit dn̄s deꝰ t̓reiſrl̓. Finis venit: veīt finis ſuꝑ qͣtuorplagas terre. Nūc finis ſuꝑ te: ⁊ īmittā furorem meū in te. Et iudicabo te iuxͣ vias tuas.Et ponā ꝯtra te oēs abomīationes tuas. Etnō parcet oculus meꝰ ſuꝑ te. ⁊ nō miẜebor ſꝫvias tuas ponā ſuꝑ te. ⁊ abominationes tuein medio tui erunt. ⁊ ſcietis qꝛ ego dominus.Hec dicit dn̄s deꝰ. Afflictio vna afflictio ecce veīt. Finis veīt: veīt finis. Euigilauit aduerſuꝫ te: ecce veīt. Ueīt ꝯtritō ſuꝑ te qͥ habitas in t̓ra. Venit tꝑs: ꝓpe eſt dies occiſiōis⁊ nō gl̓e mōtiū. Nūc de ꝓpinqͦ effundā irammeā ſuꝑ te: ⁊ cōplebo furorē meū in te. Et iudicabote ẜm vias tuas. ⁊ imponā tibi omīaſcelera tua. ⁊ nō parcet oculꝰ meꝰ nec miſere/bor: ſꝫ vias tuas imponā tibi. ⁊ abominatōeſtue in medio tui erūt. ⁊ ſcietis qꝛ ego ſuꝫ dn̄sꝑcutiēs. Ecce dies: ecce venit. Egreſſa eſt cōtritio. Floruit ꝟga: germinauit ſuꝑbia. iniqͥtas ſurrexit in ꝟga impietatꝭ. Nō ex eis: ⁊ nōex ppl̓o: neqꝫ ex ſonitu eorū: ⁊ nō erit reqͥes ieis. Ueīt tꝑs: appropinqͣuit dies. Qui emitnō letet̉. ⁊ qͥ vendit nō lugeat: qꝛ ira ſuꝑ oēmppl̓i eiꝰ. qꝛ qͥ vēdit. ad id qd̓ vēdidit nō reu̓tetur: ⁊ adhuc ī viuētibꝰ vita eoꝝ. Uiſio em̄ad oēm multitudinē eiꝰ nō regrediet̉ ⁊ vir ininiqͥtate vite ſue nō cōfortabit̉. Canite tubap̄parent̉ oēs ⁊ nō eſt qͥ vadat ad p̄lium. Iraem mea ſuꝑ vniu̓ſum ppl̓m eiꝰ. Gladiꝰ forisEzechielpeſtis et fames intrinſecus. Qui in agro eſtgladio moriet̉: ⁊ qͥ in ciuitate. peſtilentia ⁊ fame deuorabūt̉. ⁊ ſaluabūt̉ qͥ fugerint ex eis.Et erunt in montibus quaſi colūbe cōualliūomēs trepidi: vnuſqͥſqꝫ in iniqͥtate ſua. Oēsmanus diſſoluent̉: ⁊ oīa genua fluent aquisEt accingēt ſe cilicijs ⁊ operiet eos formido.⁊ in omni facie ꝯfuſio. ⁊ in vniu̓ſis capitibuseorū caluitiū. Argentū eoruꝫ foris ꝓijciet̉. etaurū eorū in ſterqͥliniū erit. Argentū eoruꝫ ⁊aurū eorū nō valebit liberare eos: in die furoris dn̄i. Animā ſuā nō ſaturabūt. ⁊ ventreseorū nō implebunt̉. qꝛ ſcandalū iniqͥtatꝭ eoꝝfactū eſt. ⁊ ornamentū moniliū ſuoꝝ in ſuperbiam poſuerūt. ⁊ imagīes ab omīatōnū ſuaꝝ⁊ ſimulacrorū fecerunt ex eo. Propt̓ hͦ dedieis illud in immūdiciā. ⁊ dabo illud in manꝰalienoꝝ ad diripiendū. et impijs t̓re in p̄daꝫ⁊ ꝯtaminabunt illud. Et au̓tam faciē meā abeis ⁊ violabūt arcanū meū ⁊ introibūt ī illudemiſſarij ⁊ cōtaminabūt illud. Fac ꝯcluſiōeꝫqm̄ t̓ra plena eſt iudicio ſanguinū. et ciuitasplena iniqͥtate. Et adducā peſſimos de gentibus: ⁊ poſſidebūt domos eorū. Et quieſcerefaciā ſuꝑbiam potentiū. ⁊ poſſidebūt ſanctuaria eorū. Anguſtia ſuꝑueniente reqͥrent pacem. ⁊ nō erit. Conturbatio ſuꝑ ꝯturbationēveniet. et auditus ſuꝑ auditū. Et querent viſionem de ꝓpheta. et lex ꝑibit a ſacerdote: etcōſilium a ſenioribus. Rex lugebit: et principes induent̉ merore: ⁊ manus populi tre cōturbabunt̉. Scd̓m viā eorū faciam eis et ẜmiudiciū eorū iudicabo eos: et ſcient quia egodominus.T factū eſt in anno ſexto: in ſexto mēeſe in qͥnta mēſis: ego ſedebā in domomea. ⁊ ſenes iuda ſedebant coram meEt cecidit ibi ſuꝑ me manꝰ dn̄i dei. Et vidi: ⁊ecce ſimilitudo qͣſi aſpectꝰ ignis. Ab aſpectulumborū eius et deorſuꝫ ignis et a lumbis eiꝰ⁊ ſurſum quaſi aſpectus ſplendoris. vt viſioelectri. Et emiſſa ſimilitudo manꝰ app̄henditme in cincinno capitꝭ mei. ⁊ eleuauit me ſpūsint̓ celū ⁊ terrā ⁊ adduxit me in hieruſaleꝫ inviſione dei iuxa oſtiū interiꝰ. quod reſpiciebat ad aqͥlonē. vbi erat ſtatutum idolum celiad ꝓuocandū emulationē. Et ecce ibi gloriadei iſrl̓ ẜm viſionē quā viderā in cāpo. et dixit ad me. Fili hoīs leua oculos tuos ad viāaquilonis. Et leuaui oculos meos ad viā aqͥlonis. ⁊ ecce ab aquilone porte altaris idolūceli in ip̄o introitu. Et dixit ad me. Fili hoīsputas ne vides tu quid iſti faciunt abominationes magnas qͣs domꝰ iſrl̓ facit hic. vt procul recedā a ſāctuario meo: Et adhuc ꝯu̓ſusvideb̓ ab ominationes maiores. Et introdu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten