maon ⁊ ſuꝑ carioth ⁊ ſuꝑ boſra. ⁊ ſuꝑ oēs ciuitates t̓re moab q̄ lōge ⁊ ꝓpe ſunt. Abſciſūeſt cornu moab ⁊ brachiū eiꝰ ꝯtritū. ait dn̄s.Inebriate eū: qm̄ ꝯtra dn̄m erectꝰ eſt. Et allidet manū moab in vomitu ſuo. ⁊ erit ī deriſum etiā ip̄e. Fuit em̄ in deriſum tibi iſrl̓: qͣſiint̓ fures reperiſſes euꝫ. Propt̓ ꝟba gͦ tua q̄adu̓ſum illū locutꝰ es. captiuꝰ ducerꝭ. Relīqͥte ciuitates et habitate in petra habitatoresmoab. ⁊ eſtote qͣſi colūba nidificās in ſummoore foramīs. Audiuīꝰ ſuꝑbiā moab. Suꝑbeſt valde. Sublimitatē eiꝰ ⁊ arrogātiā ⁊ ſuꝑbiā ⁊ altitudinē cordis eius ego ſcio ait dn̄s.Iactātiā eiꝰ eo ꝙ nō ſit iuxͣ eam ꝟtꝰ eius neciuxͣ qd̓ poterat conata ſit face̓. Iō ſuꝑ moabeiulabo ⁊ ad moab vniu̓ſam clamabo: ad viros muri fictil̓ lamentātes. De planctu iazerplorabo tibi vinea ſabama. Propagines tuetrāſierūt mare. vſqꝫ ad mare iazer ꝑueneruntSuꝑ meſſem tuā et ſuꝑ vindemiā tuā p̄do irruit. Ablata ē leticia. et exultatio de carmelo⁊ de t̓ra moab. ⁊ vinū de torcularibꝰ ſuſtuli.Neqͣqͣꝫ calcator vue ſolituꝫ celeuma cātabit.De clamore eſebon vſqꝫ eleale ⁊ iaſa dederūtvocē ſuā a ſegor vſqꝫ ad oronaim vitulā conſternātē. aq̄ ꝟo nemrim peſſime erunt. Et auferā de moab ait dn̄s offerentē in excelẜ. ⁊ ſacrificantē dijs eiꝰ. Propt̓ea cor meū ad moab qͣſi tibia eris reſonabit. ⁊ cor meum ad viros muri fictil̓ dabit ſonitū tibiarū: qꝛ plꝰ fec̄qͣꝫ potuit idcirco ꝑierūt. Oē em̄ caput caluiciū ⁊ oīs barba raſa erit. In cūctis manibuscolligatio. ⁊ ſuꝑ oē dorſuꝫ ciliciū. Et ſuꝑ oīatecta moab ⁊ in plateis eiꝰ oīs plāctus: quiaꝫꝯtriui mōab ſic̄ vas inutile ait dn̄s. Quō victa eſt ⁊ vlulauerūt? Quō deiecit ceruicē moab ⁊ ꝯfuſus eſt: Eritqꝫ moab in deriſuꝫ. et inexempluꝫ oībus ī circūitu ſuo. Hec dic dn̄s.Ecce qͣſi aqͥla volabit ⁊ extēdet alas ſuas admōab. Capta eſt carioth et munitōes comp̄hēſe ſunt. Et erit cor fortiū moab in die illa ſicut cor mulierꝭ parturiētis. Et ceſſabit moabeſſe ppl̓us: qm̄ ꝯtra dn̄m gl̓atus eſt. Pauor ⁊fouea. ⁊ laqus ſuꝑ te o habitator Moab aitdn̄s. Qui fugerit a facie pauorꝭ cadet ī foueāet qͥ cōſcēderit d̓ fouea capiet̉ laq̄o. Adducāem̄ ſuꝑ moab annū viſitatōis eoruꝫ ait dn̄s.In vmbra eſebon ſteterunt de laq̄o fugietes.qꝛ ignis egreſſus eſt de eſebon. ⁊ flāma d̓ medio ſeō. ⁊ deuorauit ꝑtē moab. ⁊ ꝟticē filioꝝtumultꝰ. Ue tibi mōab. Periſti popule chamos: qꝛ cōprehenſi ſunt filij tui et filie tue ī captiuitatē. Et cōuertā captiuitatē moab ī nouiſſimis diebus ait domīꝰ. Hucuſqꝫ iudiciamōab.XLIXa D filios āmō. Hec dicit dn̄s. Nūqͥdnō filij ſunt iſrl̓: aut heres nō eſt ei?. Cur igit̉hereditate poſſedit melchon gad. ⁊ ppl̓s eiusin vrbibꝰ eius habitauit. Iō ecce dies veniunt in te dicit dn̄s. ⁊ auditū faciā ſuꝑ rabbatfilioꝝ ammō fremitū p̄lij. Et erit in tumuluꝫdiſſipata: filieqꝫ eiuſ igne ſuccēdēt̉. ⁊ poſſidebit iſrl̓ poſſeſſores ſuos ait dn̄s. Ulula eſebōqm̄ vaſtata eſt hai. Clamate filie rabba. accīgite vos cilitijs. Plāgite ⁊ circūite ꝑ ſepes.qm meſchon in trāſmigͣtōeꝫ ducet̉: ſacerdotes eiꝰ ⁊ pͥncipes eius ſil̓. Quid gl̓aris in vallibus? Defluxit vall̓ tua filia delicata: q̄ cōfidebas in theſaurꝭ tuis. ⁊ dicebas. Quis veniat ad me: Ecce ego inducā ſuꝑ te terrorē. aitdn̄s deus exercituū ab oībus qͥ ſūt ī circūitūtuo. et diſꝑgemī ſinguli a ꝯſpectu veſtro. necerit qͥ ꝯgreget fugiētes Et poſt hec reuerti faciam fugiētes ⁊ captiuos filiorū āmō ait dn̄ſAd idumeā. Hec dicit dn̄s exercituū. Nunqͥd nō vltra eſt ſapīa in themā. Perijt ꝯſiliūa filijs. Inutil̓ facta eſt ſapīa eorū. Fugite etterga ꝟtite. deſcēdite in voraginē habitatores dedan: qm̄ ꝑditōꝫ eſau adduxi ſuꝑ eum.tꝑs viſitatōis eiꝰ. Si vīdemiatores eius veniſſent ſuꝑ te. nō reliqͥſſent racemū. ſi fures īnocte. rapuiſſuet ꝙ ſufficeret ſibi. Ego ꝟo diſcooperui eſau. reuelaui abſcōdita eiꝰ ⁊ celarinō poterit. Uaſtatū eſt ſemē eiꝰ ⁊ fratres eiꝰ⁊ vicini eiꝰ ⁊ nō erit. Relinq̄ pupillos tuos.⁊ ego faciā eos viuere. ⁊ vidue tue in me ſperabūt: quia hec dicit dn̄s. Ecce quibus nonerat iudiciū vt biberēt calicē: bibentes bibēt⁊ tu qͣſi innocēs relinq̄ris? Nō eris innocensſed bibens bibes. Quia ꝑ memetip̄m iurauidicit dn̄s: ꝙ in ſolitudine ⁊ in opprobriū ⁊ indeẜtum ⁊ in maledictōeꝫ erit boſra: ⁊ oēs ciuitates eiꝰ erūt in ſolitudīes ſempit̓nas. Auditū audiui a dn̄o ⁊ legatꝰ ad gentes miſſusſuꝫ. Cōgregamī ⁊ venite contra eā. ⁊ ꝯſurgamus in pliū. Ecce em̄ ꝑuulū dedi te in gentibus: ꝯtēptibilem int̓ hoīes. Arrogantia tuadecepit te ⁊ ſuꝑbia cordis tui: qͥ habitas ī cauernis petre: ⁊ app̄hēdere niterꝭ altudīeꝫ collis. Cū exaltauer qͣſi aqͥla nidū tuū. inde detrahā te dic̄ dn̄s. Et erit idumea deẜta. Oīsqͥ trāſibit ꝑ eā ſtupebit: ⁊ ſibilabit ſuꝑ omēsplagas eiꝰ: ſicut ſubu̓ſa eſt ſodoma ⁊ gomorra ⁊ vicine eiꝰ ait dn̄s. Nō hītabit ibi vir: etn̄ īcolet eā filiꝰ hoīs. Ecce qͣſi leo aſcēdꝫ d̓ſuꝑbia iordaīs ad pulchritudinē robuſtā. qꝛ ſubi to currere faciā eū ad illā. Et qͥs erit electꝰquē p̄ponā ei? Quis eī ſimil̓ mei? Et qͥs ſuſtinebit me? Et qͥs ē iſte paſtor: qͥ reſiſtat vultuimeo: Propt̓ ea audite ꝯſiliū dn̄i qd̓ īijt d̓ edo⁊ cogitatōes eiꝰ qͣs cogitauit d̓ habitatoribꝰtheman. Si nō deiecerint eos paruuli gregi