iſtū. Ego em̄ ſcio cogitatōnes qͣs cogito ſuꝑvos dicit dn̄s. cogitatōes paci ⁊ nō afflictionis. vt dem vob̓ finē ⁊ patiētiā: ⁊ īuocabitisme ⁊ viuetis. ⁊ orabitꝭ me ⁊ ego exaudiā voſq̄retis me et inuenietꝭ. Cū q̄fieritis me in totocorde vr̄o inueniar a vob̓ ait dn̄s. Et reducācaptiuitatē vr̄am et ꝯgregabo vos de vniu̓ẜgētibꝰ ⁊ de cūctꝭ locis ad qͥ expuli vos dic̄ dominꝰ. Et reu̓ti vos faciā de loco ad quē trāſmigrare vos feci: qꝛ dixiſtis. Suſcitabit nob̓dominꝰ ꝓph̓as in babylone. Quia hec dicitdn̄s ad regē qͥ ſedet ſuꝑ ſoliū dauid ⁊ ad oēmppl̓m habitatorē vrb̓ huiꝰ: ad fratres vr̄os qͥnō ſunt egreſſi vobiſcū in trāſmigratōꝫ. Hecdicit dn̄s exercituū. Ecce mittā ī eos gladiū⁊ famē ⁊ peſtē: et ponā eos qͣſi ficꝰ malas quecomedi nō pn̄t eo ꝙ peſſime ſūt: ⁊ ꝑſeqͣr eosī gladio et in fame et ī peſtilētia. Et dabo eosin vexationē vniu̓ſis regnis terre. in maledictionē et in ſtuporē et īſibilū et in obprobriuꝫcunctꝭ gētibꝰ ad qͣs ego eieci eos: eo ꝙ nō audierūt ꝟba mea dicit dn̄s. q̄ miſi ad eos ꝑ ſeruos meos ꝓphetas de nocte ꝯſurgēs et mittens: et nō audiſtis dicit dn̄s. Vos gͦ auditeꝟbū dn̄i oīs tranſmigͣtio quā emiſi d̓ hierl̓min babylonē. Hec dicit dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓ad achab filiū chulie ⁊ ad ſedechiā filiū maaſie qͥ ꝓphetāt vob̓ in noīe meo mēdacit̉. Ecce ego tradaꝫ eos in manu nabuchodonoſorregis babylonis: ⁊ ꝑcutiet eos ī oculis vr̄isEt aſſumet̉ ex eis maledictio oī trāſmigͣtioniiude q̄ eſt in babylone dicētiū. Ponat te dn̄sſicut ſedechiā ⁊ ſic̄ achab qͦs frixit rex babylonis in igne: ꝓ eo ꝙ fecerint ſtulticiā in iſrl̓.⁊ mechati ſunt in vxores amicoꝝ ſuoꝝ: et locuti ſunt v̓bū in noīe meo mēdacit̉. quod nōmādaui eis. Ego ſum iudex ⁊ teſtis dic̄ dn̄s.Et ad ſemeiam neelamitem dices. Hec dicitdn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Pro eo ꝙ miſiſti in nomine meo libros ad oēm ppl̓m qͥ eſt in hierl̓m⁊ ad ſophoniā filiū maaſie ſacerdotem. et advniu̓ſos ſacerdotes dicēs: dn̄s dedit te ſacerdoteꝫ ꝓ ioiade ſacerdote vt ſis dux in domodn̄i ſuꝑ oēm virū arrepticiū et ꝓphetāteꝫ vtmittas eū in neruū ⁊ in carcere. Et nūc qͣre n̄increpaſti hieremiaꝫ anathotiten qͥ ꝓphetatvob̓? Quia ſuꝑ hͦ miſit in babylonem ad nosdicēs. Longū eſt: edificate domos ⁊ habitate: ⁊ plātate hortos ⁊ comedite fructus eorū.Legit gͦ ſophonias ſacerdos librū iſtū in auribus hieremie ꝓphete. Et factū eſt verbumdn̄i ad hieremiā dicēs. Mitte ad oēꝫ trāſmigrationē dicēs. Hec dic̄ dn̄s ad ſemeiā neelamitē. Pro eo ꝙ ꝓphetauit vob̓ ſemeias. etego nō miſi eū. ⁊ fecit vos cōfidere in mendacio. idcirco hec dicit dn̄s. Ecce ego viſitaboſuꝑ ſemeiā neelamiten et ſuꝑ ſemen eius. Nōerit ei vir ſedēs in medio ppl̓i huiꝰ: ⁊ nō videbit bonū qd̓ ego faciam ppl̓o meo ait dn̄s: qͥap̄uaricatōꝫ locutꝰ eſt adu̓ſus dn̄m. XXxDe v̓bū qd̓ factū eſt ad hieremiam ah dn̄o dicēs Hec dic̄ dn̄s deꝰ iſrl̓ dicēsScribe tibi oīa ꝟba q̄ locutꝰ ſum adte in libro. Ecce em̄ dies veniūt dic̄ dn̄s ⁊ cōu̓taꝫ ꝯu̓ſionē ppl̓i mei iſrl̓ ⁊ iuda ait dn̄s: ⁊ cōuertā eos ad terrā quā dedi patribꝰ eorum etpoſſidebūt eā. Et hec v̓ba q̄ locutꝰ ē dn̄s adiſrl̓ ⁊ ad iudā. Qm̄ hec dic̄ dn̄s. Vocē terroris audiuimꝰ. formido ⁊ non eſt pax. Int̓rogate ⁊ videte ſi generat maſculꝰ. Quare gͦ vidi oīs viri manū ſuꝑ lumbū ſuū qͣſi parturi/entis; ⁊ ꝯuerſe ſunt vniu̓ſe facies ī auruginē.Ue qꝛ magͣ dies illa. nec eſt ſimil̓ eiuſ: tꝑuſqꝫtribulationis eſt iacob. ⁊ ex ip̄o ſaluabit̉. Eterit in die illa ait dn̄s exercituū ꝯterā iugumeiꝰ de collo tuo: ⁊ vincula eiꝰ dirūpā. Et nondn̄abunt̉ ei ampliꝰ alieni: ſꝫ ſeruient dn̄o deoſuo: ⁊ dauid regi ſuo quē ſuſcitabo eis. Tu gͦne timeas ẜue meꝰ iacob ait dn̄s: neqꝫ paueas iſrl̓. qꝛ ecce ego ſaluabo te de t̓ra lōginqͣ. etſemen tuū d̓ t̓ra captiuitatꝭ eoꝝ. Et reuertet̉iacob ⁊ qͥeſcet. et cūctis affluet bonis. et nonerit quē formidet: qm̄ tecū ego ſuꝫ ait dn̄s vtſaluē te. Faciā em̄ cōſummatōꝫ in cūctis gentibus in qͥbꝰ diſꝑſi te: te aūt nō faciā in ꝯſummatōꝫ: ſꝫ caſtigabo te in iudicio vt nō tibi videaris īnoxiꝰ: qꝛ hec dicit dn̄s. Inſanabilisfractura tua: peſſima plaga tua. Non eſt qͥ iudicet iudiciū tuū. ad alligandā curatōem tuāvtilitas nō eſt tibi. Oēs amatores tui oblitiſunt tui: teqꝫ nō q̄rēt. Plaga em̄ inimici ꝑcuſſi te: caſtigatione crudeli. Propt̓ multitudinem iniquitatis tue dura facta ſunt pctā tua.Quid clamas ſuꝑ ꝯtritōe tua? Inſanabil̓ eſtdolor tuꝰ. Propt̓ ml̓titudinē iniqͥtatꝭ tue ⁊ ꝓpter dura peccata tua feci hec tibi. Propr̓eaoēs qͥ cōmedūt te deuorabūt̉. ⁊ vniuerſi hoſtes tui in captiuitatē ducent̉. Et oēs qͥ te vaſtāt vaſtabūt̉. cūctoſqꝫ p̄datores tuos daboī p̄dā. Obducā em̄ cicatricē tibi. et a vulneribus tuis ſanabo te dic̄ dn̄s. Quia eiectā vocauerūt te ſyō. hec eſt q̄ nō habebat reqͥrentēHec dic̄ dn̄s. Ecce ego ꝯu̓tā ꝯu̓ſionē tab̓naculoꝝ iacob ⁊ tectꝭ eius miſerebor. Et edificabit̉ ciuitas in excelſo ſuo ⁊ tēplū iuxta ordineſuū fundabit̉. Et egrediet̉ de eis laus voxqꝫludētium. ⁊ multiplicabo eos ⁊ nō minuent⁊ glorificabo eos ⁊ nō attenuabūt̉. ⁊ erūt filijeiꝰ ſic̄ a pͥncipio. ⁊ cetꝰ eiꝰ corā me ꝑmanebit.Et viſitabo aduerſū oēs qͥ tribulāt eū. et eritdux eiꝰ ex eo. ⁊ pͥnceps d̓ medio eꝰ ꝓducet̉ Etapplicabo eū. et accedet ad me. qͥs em̄ iſte e: qͥ