mia? Et dixi. Ficus: ficꝰ bōas. bonas valde.et malas. malas valde: q̄ comedi nō poſſunteo ꝙ ſint male. Et factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicens. Hec dicit dn̄s deus iſrl̓. Sicut ficus hebone: ſic cognoſcam tranſmigrationem iudaquā emiſi de loco iſto in terram chaldeorū inbonū: ⁊ ponam oculos meos ſuꝑ eos ad placandū. Et reducam eos in terrā hanc: ⁊ edificabo eos ⁊ nō deſtruā: et plantabo eos et nōeuellā. ⁊ dabo eis cor vt ſciant me qꝛ ego ſumdn̄s. Et erunt mihi in ppl̓m: et ego ero eis indeū qꝛ reuertent̉ ad me in toto corde ſuo. Etſicut ficus peſſime q̄ comedi nō pn̄t eo ꝙ ſintmale. hec dicit dn̄s: ſic dabo ſedechiam regeꝫiuda ⁊ pͥncipes eiꝰ ⁊ reliquos de hierl̓m qͥ remanſerunt in vrbe hac et qͥ habitabant in terra egypti. Et dabo eos in vexationē afflictionemqꝫ oībus regnis terre: ī obprobriū ⁊ ī parabolā et in ꝓuerbiū ⁊ in maledictōꝫ in vniu̓ſis locis ad qͣ eieci eos: et mittā in eis gladiū⁊ famē et peſtem donec conſumant̉ de terraquam dedi eis et patribus eorum. XXVErbū qd̓ factū eſt ad hieremiā de oīpopulo iude in anno quarto ioachiꝫfilij ioſie regis iuda: ip̄e eſt annus primus nabuchodonoſor regꝭ babylonis. Et locutus eſt hieremias ꝓph̓a ad oēꝫ ppl̓m iuda⁊ ad vniuerſos habitatores hierl̓m dicēs. Atertiodecimo anno ioſie filij ammon regis iuda vſqꝫ ad diē hanc. ip̄e eſt tertiꝰ et viceſimuſannus: factū eſt v̓bū dn̄i ad me: ⁊ locutꝰ ſumad vos de nocte ꝯſurgēs ⁊ loquēs: ⁊ nō audiſtis. Et miſit dn̄s ad vos omēs ẜuos ſuoſꝓphetas cōſurgens diluculo mittēſqꝫ ⁊ nonaudiſtis: neqꝫ inclinaſtis aures vr̄as vt audiretis cum diceret. Reuertimini vnuſquiſqꝫ aa via ſua mala. ⁊ a peſſimis cogitatōibꝰ vr̄is⁊ habitabitis in terra quaꝫ dedit dn̄s vobis⁊ patribus vr̄is a ſeculo ⁊ vſqꝫ in ſeculū. Etnolite ire poſt deos alienos vt ſeruiatis eis:adoretiſqꝫ eos: neqꝫ me ad iracundiā ꝓuocetis in operibus manuū veſtrarū. et non affligam. vos. Et non audiſtis me dicit dominusvt me ad iracundiā ꝓuocaretis in operibusmanuū veſtrarū in malū veſtrū. Proptereahec dicit dn̄s exercituum. Pro eo ꝙ non audiſtis ꝟba mea: ecce ego mittam et aſſumamvniuerſas cognatōnes aqͥ lonis ait dn̄s et nabuchndonoſor regē babylonis ſeruū meū: etadducā eos ſuꝑ terrā iſtā et ſuꝑ habitatoreseius et ſuꝑ oēs natōes q̄ in circūitu illius ſūt⁊ int̓ficiā eos. ⁊ ponā eos in ſtuporē ⁊ in ſibilum et inſolitudīes ſempit̓nas. Perdāqꝫ exeis vocē gaudij et vocē leticie: vocem ſpōſi ⁊vocē ſponſe. vocē mole et lumen lucerne. Eterit vniu̓ſa terra eiꝰ in ſolitudinē et in ſtuporēHieremias⁊ ſeruient omēs gentes iſte regi babylonis ſeptuaginta annis. Cūqꝫ impleti fuerīt ſeptuaginta anni. viſitabo ſuꝑ regē babylonis ⁊ ſuper gentē illam dicit dn̄s iniquitatem eorum⁊ ſuꝑ terram chaldeorū: ⁊ ponam illam in ſolitudines ſempiternas. Et adducam ſuꝑ terram illam omīa verba mea que locutus ſumcontra eā. omne quod ſcriptū eſt in libro iſtoquecūqꝫ ꝓphetauit hieremias aduerſuꝫ omnes gentes: quia ſeruierūt eis cum eſſent gentes multe ⁊ reges magni. Et reddam eis ẜmoꝑa eorum: ⁊ ẜm facta manuuꝫ ſuaꝝ. Quiaſic dicit dn̄s exercituum deus iſrl̓ Sume calicem vini furoris huiꝰ de manu mea: ⁊ ꝓpīabis de illo cunctis gentibus ad qͣs ego mittāte ⁊ bibēt: ⁊ turbabunt̉ et inſaniēt a facie gladij quē ego mittam inter eos. Et accepi calicem de manu domī: ⁊ ꝓpinaui cunctis gentibus ad quas miſit me dn̄s: hierl̓m et ciuitatibus iuda ⁊ regibus eiꝰ et pͥncipibus eius: vtdarem eos in ſolitudinē ⁊ in ſtuporē ⁊ in ſibilum ⁊ in maledictōꝫ ſicut eſt dies iſta. Phalraoni regi egypti ⁊ ẜuis eius et pͥncipibꝰ eiꝰet omni ppl̓o eius: ⁊ vniuerſis generalit̓ cunctis regibus terre auſitidis: ⁊ cunctis regibꝰterre philiſtijm ⁊ aſcalonis et gaze et accaroni azoti ⁊ reliquis idumēe ⁊ moab ⁊ filijs ammon ⁊ cūctis regibus tyri ⁊ vniuerſis regibꝰſidonis ⁊ regibus terre inſularū qͥ ſūt transmare: ⁊ dedan ⁊ theman. ⁊ buꝫ ⁊ vniuerſis qͦattonſi ſunt in comā ⁊ cūctis regibus arabie⁊ cunctis regibus occidentis qͥ habitāt ī deẜto: ⁊ cūctis regibus zambri ⁊ cunctꝭ regibuselam ⁊ cūctis regibus medorū: cunctis qͦꝫ regibus aqͥlonis de ꝓpe ⁊ delōge: vnicuiqꝫ cōtra fratrē ſuū: ⁊ omībus regnis terre q̄ ſuperfaciē eius ſunt. Et rex ſeſachbibet poſt eos.Et dices ad eos. Hec dic̄ dn̄s exercituuꝫ deꝰiſrl̓. Bibite ⁊ inebriamī ⁊ vomite ⁊ cadite: neqꝫ ſurgatis a facie gladij quē ego mittā intervos. Cūqꝫ noluerīt acciꝑe calicē d̓ manu tuavt bibāt: dices ad eos. Hec dicit dn̄s exercituū. Bibētes bibetis. Quia ecce in ciuitate īqua inuocatū eſt nomen meū ego īcipio affligere: et vos qͣſi innocentes immunes eritis.Nō eritis immunes. Gladiū em̄ ego voco ſuper oēs hītatores t̓re: dic̄ dn̄s exercituū. Ettu ꝓph̓abis ad eos oīa ꝟba hec: ⁊ dices ad illos. Dn̄s de excelſo rugiet. et de habitaculoſctō ſuo dabit vocē ſuaꝫ. Rugiēs rugiet ſuꝑdecorē ſuū Celeuma qͣſi calcātiū ꝯcinet̉ aduſus oēs hītatores t̓re Peruēit ſonitꝰ vſqꝫ adextrema t̓re. qꝛ iudiciū dn̄o cū gentibꝰ. Iudicat̉ ip̄e cū omī carne. Impios tradidi gladiodicit dn̄s. Hec dic̄ domīꝰ exercituū. Ecce afflictio egredietur de gēte in gentem: et turbo