plaſtes eius. Nō in vanū creauit eā. ſꝫ vt habitet̉ formauit eaꝫ. Ego dn̄s et non eſt aliusNon in abſcōdito locutus ſum: in loco terretenebroſo. Nō dixi ſemini iacob fruſtra: querite me. Ego dn̄s loquēs iuſticiā. annūciansrecta. Cōgregamī ⁊ venite: ⁊ accedite ſiml̓ qͥſaluati eſtis ex gentibus. Neſcierūt qͥ leuantſignū ſculpture ſue: ⁊ rogāt dn̄m non ſaluantem. Annūciate ⁊ venite: ⁊ ꝯſiliamini ſimul.Quis auditū fecit hoc ab initio? Extunc predixi illud. Nunqͥd nō ego dn̄s: ⁊ nō eſt vltradeus abſqꝫ me? Deus iuſtus ⁊ ſaluās nō eſtp̄ter me. Cōuertimini ad me et ſalui eritꝭ omnes fines terre: qꝛ ego deꝰ ⁊ nō eſt alius. Inmemetip̄o iuraui. egrediet̉ de ore meo iuſticie verbū: ⁊ nō reuertet̉. qꝛ mihi curuabituromne genu: et iurabit omīs linguā. Ergo indn̄o dicet. Mee ſunt iuſticie et imperiū. Adeū venient: et confundent̉ omēs qͥ repugnātei. In dn̄o iuſtificabit̉ et laudabit̉ ome ſemeiſrael.XLVIOnfractus eſt bel. cōtritus eſt naboc facta ſunt ſimulacra eorū beſtijs ⁊ iuſmentis. Ouera veſtra graui pōderevſqꝫ ad laſſitudinē cōtabuerūt ⁊ contrita ſūtſimul. Non potuerūt ſaluare portantē: ⁊ aīaeorū in captiuitatē ibit. Audite me domꝰ iacob: ⁊ omne reſiduū domus iſrl̓. Qui portamini a meo vtero: qͥ geſtamini a mea vulua.Uſqꝫ ad ſenectam ego ipſe: ⁊ vſqꝫ ad canosego portabo. Ego feci et ego feram: ego portabo et ſaluabo. Cui aſſimilaſtis me et adequaſtis: ⁊ comparaſtis me ⁊ feciſtis ſimilemQui confertis aurū de ſacculo: ⁊ argētū ſtatera ponderatis. Conducētes artifice vt faciat deū et ꝓcidunt et adorāt. Portant illū inhumeris geſtantes: ⁊ ponentes in loco ſuo.Et ſtabit: ac de loco ſuo nō mouebit̉. Sed etcū clamauerīt ad ēū nō audiet: de tribulatōenō ſaluabit eos. Memētote iſtud ⁊ cōfūdamini redite preuaricatores ad cor. Re cordamini pͥoris ſeculi: qm̄ ego ſum deus ⁊ non eſtvltra deus: nec ē ſimil̓ mei annunciās ab exordio nouiſſimū: ⁊ ab initio que necdū factaſunt dicēs. Conſiliū meū ſtabit: ⁊ omīs volūtas mea fiet. Vocans ab oriente iuſtum et deterra longinqͣ virū volūtatis mee. Et locutꝰſum ⁊ adduca illud: creaui ⁊ faciā illud. Audite me duro corde: qui longe eſtis a iuſticiaPrope feci iuſticiā meā: non elongabitur:ſalus mea nō morabit̉. Dabo in ſyon ſaluteꝫ⁊ in iſrael gloriam meam.XLVIIEſcende: ſede in puluere virgo filiad Obabylon: ſede in terra. Non eſt ſoliūfilie chaldeorū: qꝛ vltra non vocaberis mollis ⁊ tenera. Tolle molaꝫ et mole fariEaīasnam: denuda turpitudinē tuaꝫ. Diſcooperihumerū reuela crura: tranſi flumīa. Reuelabitur ignominia tua: ⁊ videbit̉ opprobriumtuū. Ultionē capiam: ⁊ nō reſiſtet michi hō.Redemptor noſter dn̄s exercituū: nomē illius ſanctus iſrl̓. Sede tacens ⁊ intra in tenebras filia chaldeorū: qꝛ nō vocaberꝭ vltra domina regnorū. Iratus ſum ſuꝑ ppl̓m meumcōtaminaui hereditatē meā: ⁊ dedi eos ī manū tua. Nō poſuiſti eis miſericordias. Suꝑſenem aggrauaſti iugū tuū valde: ⁊ dixiſti.In ſempiternū ero dn̄a. Nō poſuiſti hec ſuꝑcor tuū. neqꝫ recordata es nouiſſimi tui. Etnunc audi hec delicata: ⁊ habitās cōfident̓.q̄ dicis in corde tuo: ego ſum: ⁊ nō eſt preterme amplius. Nō ſedebo vidua: ⁊ ignoraboſterilitatē. Ueniēt tibi duo hec ſubito in dievna ſterilitas. ⁊ viduitas Uniuerſa venerūtſuꝑ te ꝓpter multitudinē maleficiorū tuorū.⁊ ꝓpter duritiā incātatorū tuorū vehementem. Et fiduciā habuiſti in malitia tua: ⁊ dixiſti. Non eſt qͥ videat me. Sapīa tua ⁊ ſcīatua hec decepit te. Et dixiſti ī cordetuo Egoſum ⁊ p̄ter me nō eſt altera. Ueniet ſuper temalū: ⁊ neſcies ortū eius. ⁊ irruet ſuꝑ te calamitas quam nō poteris expiare. Ueniet ſuꝑte repente miſeria quā neſcies. Sta cū incantatoribus tuis ⁊ cū multitudine maleficoruꝫtuorū in qͥbus laboraſti ab adoleſcentia tua.ſi forte qͥd ꝓſit tibi: aut ſi poſſis fieri fortior.Defeciſti in multitudine cōſiliorum tuorumStent ⁊ ſaluēt te augures celi qͥ ꝯtemplabātur ſidera ⁊ ſupputabant menſes vt ex eis annunciarēt ventura tibi. Ecce facti ſunt quaſi ſtipula: ignis cōbuſſit eos. Non liberabūtaīam ſuā de manu flāme: non ſunt prunc qͥbꝰcalefiāt: nec focus vt ſedeāt ad eū. Sic factaſunt tibi: in qͥbuſcunqꝫ laboraueras. Negociatores tui ab adoleſcentia tua: vnuſquiſqꝫin via ſua errauerunt. Non eſt qui ſaluet te.Udite hec domus iacob XLVIIIqͥ vocamini nomīe iſrl̓: ⁊ de aquis iuda exiſtis: qͥ iuratis in nomīe domī:⁊ dei iſrl̓ recordamī. nō in veritate neqꝫ in iuſticia De ciuitate em̄ ſancta vocati ſunt: ⁊ ſuper deū iſrl̓ cōſtabiliti ſunt. Dn̄s exercituuꝫnomen eius. Priora ex tunc anunciaui et exore meo exierūt: ⁊ audita feci ea. repēte oꝑatus ſum: ⁊ venerūt. Sciui em̄ qꝛ durꝰ es tu.⁊ neruus ferreꝰ ceruix tua. ⁊ frons tua erea.Predixi tibi ex tunc. an̄qͣꝫ venirent indicauitibi. ne forte diceres. Idola mea fecerūt hec⁊ ſculptilia mea ⁊ cōflatilia mādauerunt iſtaQue audiſti vide omīa. Vos autē nō annūciaſtis. Audita tibi feci noua ex tunc ⁊ cōſeruata ſunt que neſcis. Nunc creata ſunt ⁊ non