I1gyrum terre: ⁊ habitatores eius ſunt quaſilocuſte. Qui extēdit velut nihili celos: ⁊ expandit eos ſicut tabernaculū ad inhabitādūQui dat ſecretorū ſcrutatores quaſi nō ſint:iudices terre velut inanes fecit. Et qͥdem neqꝫ plantato: neqꝫ ſato: neqꝫ radicato in terratrunco eorū. Repēte flauit in eos: et aruerūt⁊ turbo quaſi ſtipulā: auferet eos. Et cui aſſimilaſtis me ⁊ adequaſtis dicit ſanctus. Leuate in excelſum oculos veſtros: ⁊ videte qͥſcreauit hec. Qui educit in numero militiameorū: ⁊ omēs ex nomine vocat. Pre multitudine fortitudinis ⁊ roboris ꝟtutiſqꝫ eiꝰ: neqꝫvnū reliquum fuit. Quare dicis iacob ⁊ loq̄ris iſrael: abſcōdita eſt vita mea a domino: ⁊a deo meo iudiciū meū tranſibit. Nunqͥd neſcis: aut nō audiſti? Deus ſempiternus dn̄sqͥ creauit terminos terre: ⁊ non deficiet neqꝫlaborabit: nec eſt inueſtigatio ſapientie eiusQui dat laſſo ꝟtutem. ⁊ his qͥ nō ſunt fortitudinem ⁊ robur multiplicat. Deficient pueri ⁊ laborabūt: ⁊ iunenes ī infirmitate cadētQui autē ſperant in dn̄o mutabūt fortitudinem: aſſument pennas ſicut aquile. currēt etnō laborabūt: ābulabūt ⁊ nō deficiēt. XLIAceant ad me inſule: et gentes mutent fortitudinem. Accedant ⁊ tuncAloquātur: ſimul ad iudiciū ꝓpinquemus. Quis ſuſcitauit ab oriēte iuſtuꝫ: vocauit eū ⁊ ſequeret̉ ſe? Dabit in cōſpectu eiꝰ getes: ⁊ reges obtinebit. Dabit quaſi puluereꝫgladio eius. ſicut ſtipulā vento raptaꝫ arcuieius. Perſequet̉ eos: trāſibit in pace: ſemitain pedibus eiꝰ nō apparebit. Quis hec oꝑatꝰeſt ⁊ fecit: vocans generationes ab exordio?Ego dn̄s primꝰ ⁊ nouiſſimꝰ ego ſum. Uiderunt inſule ⁊ timuerunt. extrema terre obſtupuerūt: appropinquauerūt ⁊ acceſſerūt. Unꝰqͥſqꝫ ꝓximo ſuo auxiliabit̉: ⁊ fratri ſuo dicet cōfortare. Confortauit faber erarius percutiens malleo eū qui cudebat tunc tēporisdicēs glutino bonū eſt: ⁊ cōfortauit eum clauis vt nō moueat̉. Et tu iſrl̓ſerue meus Iacob quē elegi. ſemen abraam amici mei. inapprehēdi te. ab extremis terre ⁊ a lōginquiseius vocaui te: ⁊ dixi tibi. Seruus meꝰ es tuelegi te ⁊ nō abieci te. Ne timeas qꝛ ego tecūſum: ne declines qꝛ ego deus tuus. Cōfortaui te ⁊ auxiliatus ſum tibi: ⁊ ſuſcepit te dextera iuſti mei. Ecce ꝯfundent̉ ⁊ erubeſcent omnes qui pugnant adu̓ſum te. Erūt quaſi nonſint. ⁊ ꝑibunt viri qͥ contradicunt tibi. Queres eos ⁊ nō inuenies viros rebelles tuos: ⁊erunt quaſi nō ſint ⁊ veluti cōſumptio hoīsbellantis aduerſum te. qꝛ ego dominuſ deustuus apprehendens manū tuaꝫ dicenſqꝫ tibi.Ne timeas: ego adiuuite. Noli timere vermis iacob: qͥ mortui eſtꝭ ex iſrl̓. Ego auxiliarſū tui dic̄ dn̄s: ⁊ redēptor tuꝰ ſcūs iſrl̓. Egopoſui te quaſi plauſtrū triturans nouū: hn̄sroſtra ſerrantia. Triturabis mōtes ⁊ cōminues: ⁊ colles quaſi puluerē pones. Uētilabis eos ⁊ ventus tollet: ⁊ turbo diſꝑdet eos⁊ tu exultabis in dn̄o: in ſancto iſrael letaberis. Egeni ⁊ pauperes querūt aquas ⁊ nonſunt. lingua eorū fiti aruit. Ego dn̄s exaudiāeos: deus iſrl̓: non derelinquā eos. Aperiaꝫin ſupinis collibꝰ flumina: ⁊ in medio cāpoꝝfontes. Ponam deſertū in ſtagna aquarum⁊ terrā inuiā in riuos aquarū. Dabo in ſolitudinem cedrū ⁊ ſpinā ⁊ myrtū ⁊ lignū oliuePonam in deſertū abietē vlmum et buxumſimul vt videāt ⁊ ſciant ⁊ recogitent ⁊ intelligant pariter: quia manus dn̄i fecit hec ⁊ ſanctus iſrael creauit illud. Prope facite iudicium veſtꝝ dicit dominꝰ. afferte ſi qͥd forte habetis dixit rex iacob. Accedāt ⁊ nunciēt vob̓quecūqꝫ ventura ſunt. Priora q̄ fuerunt nūciate: ⁊ ponemꝰ cor noſtrū ⁊ ſciemus nouiſſima eorum ⁊ que ventura ſūt indicate nobis.Annūciate q̄ ventura ſunt in futurum: ⁊ ſciemus qꝛ dij eſtis vos. Bene qͦꝫ aut male ſi poteſtis facite ⁊ loquamur ⁊ videamus ſimul.Ecce vos eſtis ex nihilo ⁊ opus veſtrum exeo qd̓ nō eſt. Abominatio eſt qui eligit vos.Suſcitaui ab aqͥlone et veniet ab ortu ſolis.Uocauit nomē meū: ⁊ adducet magiſtratusqͣſi lutū. ⁊ velut plaſtes conculcans humumQuis ānūciauit ab exordio vt ſciamꝰ ⁊ a pͥncipio vt dicamus iuſtus es. Nō eſt ānūciāsneqꝫ p̄dicens neqꝫ audiēs ſermones veſtrosPrimꝰ ad ſion dicet: ecce aſſum ⁊ hieruſaleꝫeuangeliſtā dabo. Et vidi et nō erat ex iſtisquiſqͣꝫ qui iniret cōſiliū. ⁊ interrogatꝰ reſponderet v̓bū. Ecce oēs iniuſti et vana opera eorum. ventꝰ et inane fimulacra eorū. XLIICce ſeruus meus. ſuſcipiam eū. eleIctus meꝰ. complacuit ſibi in illo anima mea. Dedi ſpiritū meū ſuper eū.iudicium gentibus ꝓferet. Non clamabit neqꝫ accipiēt ꝑſonam. nec audiet̉ vox eiꝰ foris.Calamū quaſſatum non conteret et linum fumigans nō extinguet. In veritate educet iudicium: non erit triſtis neqꝫ turbulentus donec ponat in terra iudiciū et legem eius inſule expectabūt. Hec dicit dominꝰ deꝰ creanscelos ⁊ extendēs eos. firmās terrā ⁊ q̄ germināt ex ea. dans flatū ppl̓o qͥ eſt ſuꝑ terram etſpiritū calcātibus eam. Ego dn̄s vocaui te īiuſticia. et apprehendi manum tuam. et ſeruaui te. Et dedi te in fedus populi. in lucē gentiū vt aperires oculos cecorū. ⁊ educeres de