Eccleſiaſticlsdo ip̄m ſtolaꝫ gl̓e ⁊ veſtiri eū in ꝯſummatōeꝟtutis. in aſcenſu altaris ſancti gloriā deditſanctitatis amictū. In accipiēdo auteꝫ ꝑtesde mnanu ſacerdotū: ⁊ ipſe ſtans iuxta aram.Circa illū corona fratrū. ⁊ quaſi plātatio cedri in monte libano: ſic cira illū ſteterūt quaſi rami palme ⁊ omēs filij aaron in gloria ſuaOblatio aūt dn̄i in manibus ipſorū: coramomī ſynagoga iſrl̓: ⁊ in cōſūmatione fungensin aram: amplificare oblationē excelſi regis:porrexit manū ſuā in libatōe: ⁊ libauit de ſāguine vue. Effudit in fūdamēto altaris odorem diuinū excelſo pͥncipi. Tunc exclamauerunt filij aaron: in tubis ductilibus ſonuerūt⁊ auditā fecerūt vocem magnā in memoriaꝫcoram dn̄o. Tunc omīs ppl̓s ſimul ꝓperauerunt: ⁊ ceciderūt in faciem ſuꝑ terra adoraredn̄m deū ſuū: ⁊ dare p̄ces oīpotēti deo excelſo. Et amplificauerūt pſallentes ī vocibꝰ ſuis⁊ ī magna domo factus eſt ſonus ſuauitatisplenus. Et rogauit populus dominum excelſum in prece vſqꝫ dum ꝑfectus eſt honordn̄i: ⁊ munus ſuum perfecerūt. Tunc deſcendens manꝰ ſuas extulit in omnē ꝯgregatōnēfilioꝝ iſrl̓: dare gl̓aꝫ deo a labijs ſuis: ⁊ ī noīeipſiꝰ gloriari. Et iterauit orationē ſuaꝫ volēson̄dere vtutē dei. Et pꝰ rurſum plus orauitdeū oīm. Qui magna fecit in oī terra: qui auxit dies nr̄os a ventre matris nr̄e: ⁊ fecit nobiſcum ẜm ſuā miẜicordiā: det nobis iocunditatē cordis: ⁊ fieri pace̓ in diebus noſtris īiſrl̓ ꝑ dies ſempiternos: credere iſrl̓ nobiſcuꝫeſſe dei miſericordiam. vt liberet nos in diebus ſuis. Duas gētes odit aīa mea: tertia autem non eſt gens quā oderim. Qui ſedent inmōte ſeyr: ⁊ philiſtijm ⁊ ſtultus ppl̓s qͥ habitat in ſychimis. Doctrinā ſapīe ⁊ diſciplineſcripſit incodice iſto: ieſus filius ſyrach. hieroſolymita: qui renouauit ſapiētiaꝫ de cordeſuo. Beatus qͥ in iſtis ꝟſat̉ bonis: Qui ponit illa in corde ſuo: ſapiēs erit ſemꝑ. Si eniꝫhec fecerit ad omīa valebit: quia lux dei veſtigiū eſt.Oratio ieſu filij ſyrach LI¶Onfitebor tibi domīe rex: ⁊ collauda¶c bo te deū ſaluatoremmeū. Cōfitebornomī tuo qm̄ adiutor ⁊ ꝓtector factꝰes mihi: ⁊ liberaſti corpus meū a ꝑditione alaqueo lingue inique: ⁊ a labijs oꝑantiū mēdacium: ⁊ in conſpectu aſtantiū factꝰ es mihi adiutor. Et liberaſti me ẜm multitudineꝫmiſericordie nomīs tui a rugientibꝰ p̄paratisad eſcā de manibꝰ querētiū aīam meam: ⁊ deportis tribulationū q̄ circūdederūt me. A p̄ſſurā flamme q̄ circūdedit me: ⁊ ī medio ignisnon ſum eſtuatus. De altitudine ventris īferi ⁊ alingua coinquinata ⁊ a ꝟbo mendacij⁊ a rege iniquo: ⁊ a līgua iniuſta. Laudabitvſqꝫ ad mortē aīma mea dn̄m: ⁊ vita mea appropinquās erat in in ferno deorſum. Circūdederūt me vndiqꝫ: ⁊ nō erat qui adiuuaretReſpiciēs eram ad adiutoriū hoīm ⁊ n̄ eratMemoratus ſum miẜicordie tue dn̄e: ⁊ cooꝑatiōnis tue que a ſeculo ſunt qm̄ eruis ſuſtinentes te dn̄e: ⁊ liberas eos de manibꝰ gentium. Exaltaſti ſuꝑ terrā habitatōeꝫ meā ⁊ ꝓmorte defluēti dep̄catus ſum. Inuocaui dominū pr̄em domī mei: vt nō derelīquat me indie tribulationis mee: ⁊ in temꝑe ſuꝑborumſine adiutorio. Laudabo nomē tuuꝫ aſſidue⁊ collaudabo illud in ꝯfeſſione: ⁊ exaudita ēoratio mea. Et liberaſti me de ꝑditōe: ⁊ eruiſti me de temꝑe iniquo. Propterea confitebor ⁊ laudem dicā tibi ⁊ bn̄dicam nomē dn̄iCum adhuc iunior ſum: pͥuſqͣꝫ oberrarem q̄ſiui ſapīam palā in ortōne mea. An̄ tempuspoſtulabā ꝓ illa: ⁊ vſqꝫ in nouiſſimis inquiram eā: ⁊ florebit tanqͣꝫ prequox vua. Letatum eſt cor meū ī ea: ambulauit pes meꝰ iterrectū: in iuuētute mea inueſtigabā eaꝫ Inclinaui modice aurē meā ⁊ excepi illā. Ml̓taꝫinueni in meip̄o ſapīam: ⁊ multum ꝓfeci ī eaDāti michi ſapīam dabo gl̓am Conſiliatusſuum em̄ vt facerē ilā: zelatus ſum bonū ⁊ nōcōfundar. Colluctata eſt aīma mea in illa: etin faciendo eā cōfirmatus ſum. Manꝰ measextendi in altū: ⁊ in ſapiētia eius luxit aīmamea: ⁊ ignorantias meas illumīauit Animāmeā direxi ad illā: ⁊ in agnitōne inueni eam.Poſſedi cū ip̄a cor ab initio: ꝓpter hoc nonderelinquar. Venter meꝰ conturbatus eſt q̄rendo illā: ꝓpterea bonā poſſidebo poſſeſſionem. Dedit em̄ michi dn̄s linguā mercedemmeā: ⁊ in ip̄a laudabo eū Appropiate ad meindocti: ⁊ ꝯgregate vos in domū diſcipline.Quid adhuc retardatis? ⁊ qͥd dicitis inhis:Aīe veſtre ſitiūt vehemēt̓. Apperui os meuꝫ⁊ locutꝰ ſum. Cōparate vob̓ ſine argēto ſapientiā ⁊ collū veſtrum ſubijcite iugo eiꝰ: ⁊ ſuſcipiat aīma veſtra diſtiplinā. In ꝓximo eſtem̄ inuenire eā. Uidete ocul̓ veſtris qꝛ modicū laboraui: ⁊ inueni mihi ml̓tā reqͥē. Aſſumite diſciplinā in ml̓to numero argēti: ⁊ copioſum aurū poſſidete in ea. Letet̉ aīma veſtrain miſericordia eius: ⁊ nō cōfundemī in laude eius. Operamī opus veſtrū ante tempus⁊ dabit vobis mercedem veſtram in tempore ſuo.Explicit liber Eccleſiaſticus.¶ Incipit oratio Salomonis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten