nitate ⁊ alacritate aīme ſue placuit deo iſrl̓.Ideo ſtatuit illi teſtamentū pacis: ⁊ pͥncipeꝫſanctorū ⁊ gentis ſue. vt ſit illi ⁊ ſemini eiusſacerdotij dignitas ineternū. Et teſtamētuꝫdauid regi filio ieſſe de tribu iuda: hereditasip̄i ⁊ ſemini eius vt daret ſapiētiā in cor nr̄miudicare gentē ſuā in iuſticia. ne abolerenturbona ip̄oꝝ: ⁊ gl̓am ip̄orum in gentem eorumeternā fecit.XLVIOrtis in bello ieſus naue ſucceſſormoyſi in prophetis: qui fuit magnuſẜm nomē ſuū. maximus in ſalutemelectorū dei: expugnare inſurgentes hoſtesvt cōſequeret̉ hereditatē iſrael. Quā gloriāadeptus eſt in tollendo manꝰ ſuas: ⁊ iactando cōtra ciuitates rompheas? Quis an̄ illuꝫſic reſtitit. Nam hoſtes ip̄e dn̄s ꝑcuſſit. Autnō in iracūdia eius impeditus eſt ſol: ⁊ vnadies facta eſt quaſi duo Inuocauit altiſſimūpotētē in oppugando inimicos vndiqꝫ: ⁊ audiuit illum magnꝰ ⁊ ſanctꝰ deus. ī ſaxis grādinis ꝟtutis valde fortis. Impetū fecit cōtra gentē hoſtilē: ⁊ in deſcenſu ꝑdidit cōtrarios: vt cognoſcāt gentes potētiam eius: qꝛcōtra deū pugnare nō eſt facile: ⁊ ſecutꝰ eſt atergo potētes. Et in diebus moyſi miſericordiā fecit ip̄e ⁊ caleph filius iephone: ſtare cōtra hoſtem ⁊ ꝓhibere gentē a peccatis: ⁊ perfringere murmur malitie. Et ip̄i duo conſtituti a ꝑiculo liberati ſunt: a numero ſexcētorum miliū peditū inducere illos in hereditatem in terrā q̄ manat lac ⁊ mel. Et dedit dn̄sip̄i caleph fortitudinē: ⁊ vſqꝫ in ſenectutemꝑmanſit illi ꝟtꝰ: vt aſcēderet in excelſum terre locū: ⁊ ſemen ip̄ius obtinuit hereditatemEt viderūt om̄es filij iſrael: qꝛ bonū eſt obſequi ſancto deo. Et iudices ſinguli ſuo nomīequorū nō eſt coruptū cor: qͥ nō auerſi ſunt adn̄o. vt ſi memoria illorū in bn̄dictōe. Et oſſa eorū pullulāt de loco ſuo: ⁊ nomē eoruꝫ ꝑmanet in eternū: ꝑmanente ad filios illorumſanctorū virorū gl̓a. Dilectus a domino deoſuo ſamuel ꝓpheta dn̄i: renouauit imperiuꝫ⁊ vnxit pͥncipes in gente ſua. In lege dn̄i cogregatōnem iudicauit: ⁊ vidit deū iacob: ⁊ īfide ſua ꝓbatus eſt ꝓpheta. Et cognitus eſtin ꝟbis ſuis fidelis: qꝛ vidit deum lucis. Etinuocauit dn̄m omīpotentem in oppugnando hoſtes circūſtātes vndiqꝫ: in oblatōe viri inuiolati. Et intonuit de celo dn̄s: ⁊ in ſonitu magno auditā fecit vocē ſuā: ⁊ contriuit pͥncipes tyrorum ⁊ oēs duces philiſtum.Et ante tēpꝰ finis vite ſue ⁊ ſecl̓i teſtimoniuꝫp̄buit in cōſpectu dn̄i ⁊ xp̄i. Pecunias ⁊ vſqꝫ ad calciamēta ab omī carne nō accepit: etnō accuſauit illū hō. Et poſt hec dormiuit etvotuꝫ fecit regi: ⁊ oſtendit illi finem vite ſue.⁊ exaltauit vocem eius de terra in ꝓphetiadelere impietatem gentis.XLVIIOſt hec ſurrexit nathan ꝓpheta inOdiebus dauid. Et qͣſi adep̄s ſeparatus a carne. ſic dauid a filijs iſrl̓. Cuꝫleōibus luſit quaſi cū agnis ⁊ in vrſis ſimiliter fecit ſicut in agnis ouiū. In iuuētute ſuanunqͥd nō occidit giganteꝫ: ⁊ abſtulit obprobrium de gente? In tollendo manum in ſaxofunde deiecit exultatōꝫ golie: vbi inuocauitdeū oīpotentē. Et dedit in dextera eius tollere hoīem fortē in bello: ⁊ exaltare cornu gentis ſue. Sic in decē milibus glorificauit eū ⁊laudauit eū in bn̄dictionibꝰ dn̄i: in offerēdoilli coronā gl̓e. Cōtriuit em̄ inimicos vndiqꝫ⁊ extirpauit philiſtijm cōtrarios vſqꝫ in hodiernū diem. Contriuit cornu ipſorum vſqꝫ īeternū. In omī oꝑe dedit ꝯfeſſionē ſancto: ⁊excelſo in ꝟbo gl̓e. De omī corde ſuo laudauit dn̄m: ⁊ dilexit eū qͥ fecit illum: ⁊ dedit illicōtra inimicos potētiā. Et ſtare fecit cātorescōtra altare: ⁊ in ſono eorum dulces fecit modos. Et dedit in celebratōibus decus: ⁊ ornauit tꝑa vſqꝫ in cōſummationē vite: vt laudarent nomē ſanctum dn̄i ⁊ amplificarēt manedei ſanctitatē. Chriſtus purgauit pctā ipſiꝰ⁊ exaltauit in eternū cornu eius. Et dedit illiteſtamentū regni: ⁊ ſedē gl̓e in iſrael. Poſt ipſum ſurrexit filius ſenſatus. ⁊ ꝓpter illum deiecit omnē potentiā inimicorū. Salomon imperauit in diebꝰ pacis: cui ſubiecit deus oēshoſtes vt conderet domū in noīe ſuo ⁊ pararet ſanctitatē in ſempiternū quemadmodumeruditus eſt in iuuētute ſua. Et impletus eſtqͣſi flumen ſapīa: ⁊ terrā retexit aīa ſua. Et repleſti in cōparationibus enigmata. ad inſulas lōge diuulgatū eſt nomē tuū: ⁊ dilectꝰ esī pace tua. In cātilenis ⁊ ꝓuerbijs ⁊ cōparationibus ⁊ interp̄tationibꝰ mirate ſunt terre⁊ in noīe dn̄i dei: cui eſt cognomen deus iſrl̓.Collegiſti quaſi auricalchū aurū: ⁊ vt plumbuꝫ cōpleſti argentū: ⁊ inclinaſti femora tuamulieribꝰ. Poteſtateꝫ habuiſti in corꝑe tuo.Dediſti maculā in gl̓a tua: ⁊ ꝓphanaſti ſem̄tuū inducere iracundiā ad liberos tuos: ⁊ inceteris ſtulticiā tuā: vt faceres imperium bipartitū: ⁊ ex effraym imꝑare imperiū durū.Deus aūt nō derelīquet miſericordiam ſuaꝫ⁊ nō corrūpet nec delebit oꝑa ſua: neqꝫ ꝑdeta ſtirpe nepotes electi ſui: ⁊ ſemen eiꝰ qͥ diligit dum nō corrūpet. Dedit aūt reliquum iacob ⁊ dauid de ip̄a ſtirpe. Et finē habuit Salomon cū oībꝰ pr̄ibꝰ ſuis Et dereliqͥt poſt ſe dſemīe ſuo gentis ſtulticiā: ⁊ imminutū a prudentiā roboā qͥ au̓tit gentē ꝯſilio ſuo ⁊ hiero