Eccleſiaſtecusignis exardeſcit: ⁊ ẜm ꝟtutem homīs ſic iracundia illius erit: ⁊ ẜm ſub̓am ſuam exaltabit iraꝫ ſuā. Certamē feſtinatū incendit ignē⁊ lis feſtinās effūdit ſanguinē ⁊ lingua teſtificans adducet mortem. Si ſufflaueris quaſiignis exardebit: ⁊ ſi expueris ſuꝑ illam: extīguetur. Utraqꝫ ex ore ꝓficiſcunt̉. Suſurro⁊ bilinguis maledictus: multos em̄ turbauitpacē habentes. Lingua tertia multos cōmouit ⁊ diſꝑſit illos de gente in gentem. Ciuitates muratas diuitū deſtruxit: ⁊ domos magnatorū effodit. Uirtutes ppl̓orum concidit⁊ gentes fortes diſſoluit. Lingua tertia mulieres viratas eiecit. ⁊ pͥuauit illas laboribuſſuis. Qui reſpicit illam non habebit requiemnec habebit amicū in quo requieſcat. Flagelli plagaliuorem facit: plaga aūt lingue comminuet oſſa. Multi ceciderunt in ore gladijſed non ſic quaſi qui interierunt per linguamſuā. Beatus qͥ tectus eſt a lingua neqꝫ: qui īiracūdia illius nō tranſiuit: ⁊ qͥ nō attraxit iugum illius: ⁊ in vinculis eius nō eſt ligatus.Iugū em̄ illius iugū ferreum eſt: ⁊ vinculuꝫillius vinculū ereū eſt. Mors illiꝰ mors nequiſſima: ⁊ vtilis potius inferus qͣꝫ illa. Perſeuerātia illius nō ꝑmanebit: ſꝫ obtinebit vias iniuſtoꝝ. In flāma ſua nō cōburet iuſtosQui derelinquūt dn̄m incident in illā ⁊ exardebit in illis ⁊ nō extinguet̉ ⁊ īmittet̉ in illosquaſi leo: ⁊ quaſi pardꝰ ledet illos. Sepi aures tuas ſpinis ⁊ linguā neqͣꝫ noli audire: etori tuo facito oſtia: ⁊ ſeras auribꝰ tuis. Auꝝtuū ⁊ argentū tuū confla: ⁊ ꝟbis tuis facitoſtaterā ⁊ frenos ori tuo rectos: et attende neforte labaris in lingua: ⁊ cadas ī ꝯſpectu inimicorum inſidiantiū tibi: ⁊ ſit caſus tuus inſanabilis in mortem.XXIXUi facit miſericordiā fenerat̉ ꝓximoſuo: ⁊ qͥ p̄ualet manu: mādata ſeruatFenerare ꝓxīo tuo in tꝑe neceſſitatiſillius: ⁊ īterū redde ꝓximo in tꝑe ſuo. Cōfirma ꝟbū ⁊ fidelit̓ age cū illo: ⁊ in oī tꝑe inuenies qd̓ tibi neceſſariū eſt. Multi qͣſi inuentionē eſtimauerūt fenus: ⁊ p̄ſtiter̄t moleſtiaꝫhis qͥ ſe adiuuerūt. Donec accipiāt: oſculantur manꝰ dātis: ⁊ in ꝓmiſſionibus humiliātvocē ſuā. Et in tꝑe redditionis poſtulabit tēpus: ⁊ loquet̉ ꝟba tedij et murmurationum:⁊ tꝑs cauſabit̉. Si aūt potuerit reddere aduerſabit̉. Solidi vix reddet dimidiū: ⁊ cōputabit illud qͣſi inuentionē. Sinaūt fraudabitillū peccunia ſua: et poſſidebit illū inimicumgͣtis: ⁊ cōuitia ⁊ maledicta reddet illi: ⁊ ꝓ honore et bn̄ficio reddet illi ꝯtumeliā. Ml̓ti nōcauſa nequitie non fenerati ſunt: ſed fraudarigratis timuerūt. Uerūtamen ſuper humileꝫanimo fortior eſto: ⁊ ꝓ elemoſyna nō trahasillū. Propter mandatū aſſume pauperem: etꝓpter inopiam eius ne dimittas eū vacuumPerde pecuniā ꝓpter fratrem et amicum: etnon abſcōdas illam ſub lapide in ꝑditionemPone theſaurū tuum in p̄ceptis altiſſimi: etp̄derit tibi magis qͣꝫ aurum. Cōclude elemoſynam in corde pauperis: ⁊ hec pro te exorabit ab omni malo. Elemoſyna viri quaſi ſacculus cū ip̄o: ⁊ gratiam homīs quaſi pupillam cōſeruabit ⁊ poſtea reſurget et retribuetillis retributionē vnicuiqꝫ in caput illorum.Suꝑ ſcutum potentis et ſuꝑ lanceam: aduerſus inimicum tuū pugnabit. Uir bonus fidēfacit ꝓximo ſuo: ⁊ qͥ ꝑdiderit cōfuſionem derelinquet ſibi. Gratia fideiuſſoris ne obliuiſcaris dedit em̄ ꝓ te animam ſuā. Repromiſſorem fugit peccator ⁊ immundus. Bona repromiſſoris ſibi aſcribit peccator: ⁊ ingratuſſenſu dereliquit liberantem ſe. Uir repromittit de ꝓximo ſuo: ⁊ cum ꝑdiderit reuerētiamderelinquet̉ ab eo. Repromiſſio nequiſſimaml̓tos ꝑdidit diligentes: et commouit illosquaſi fluctus maris. Uiros potētes gyransmigrare fecit ⁊ vagati ſunt in gentibus alienis. Peccator trāſgrediens mandatū domīincidet in promiſſionē nequā: et qui conaturmulta agere: incidet in iudicium. Recuperaꝓximū ẜm ꝟtutem tuā: ⁊ attende tibi ne incidas. Initiū vite homīs aqua ⁊ panis ⁊ veſtimentum: ⁊ domus ꝓtegens turpitudinē.Melior eſt victus pauꝑis ſub tegmīe aſſerūqͣꝫ epule ſplendide in peregre ſine domicilio.Minimū ꝓ magno placeat tibi: ⁊ improperium ꝑegrinationis nō audies. Uita nequāhoſpitandi de domo in domū: et vbi hoſpitabitur: nō fiducialit̓ aget nec aperiet os. Hoſpitabit̉: ⁊ paſcet ⁊ potabit ingratos ⁊ adhucamara audietꝭ. Tranſi hoſpes ⁊ orna mēſam⁊ que in manu habes ciba ceteros. Exi a facie honoris amicoꝝ meorū: neceſſitudine domus mee: hoſpitio mihi factus es frat̓. Grauia hec homī habenti ſenſum: correptio domus et improperium feneratoris. XXXUi diligit filium ſuū aſſiduat illi flagella: vt letetur in nouiſſimo ſuo: etnō palpet ꝓximorum oſtia. Qui docet filium ſuū laudabit̉ in illo: ⁊ in medio domeſticorū in illo gloriabitur. Qui docet filiūſuū in celū mittit inimicū: ⁊ in medio amicorum gloriabit̉ in illo. Mortuꝰ eſt pat̓ eius:⁊ qͣſi nō eſt mortuus. Sil̓em em̄ reliquit ſibipoſt ſe. In vita ſua vidit ⁊ letatꝰ ē in illo. Inobitu ſuo nō eſt ꝯtriſtatꝰ: nec ꝯfuſus eſt corāinimicis. Reliqͥt em̄ defenſorē domꝰ ꝯtra inimicos: ⁊ aīcꝭ reddētē gr̄am. pro aīmabꝰ filio