roſe in hiericho. Quaſi oliua ſpecioſa in campis: ⁊ qͣſi platanꝰ exaltata ſum iuxta aquā inplateis. Sicut cīnamonū ⁊ balſa mū aromātizans odorē dedi. Quaſi myrrha electa dedi ſuauitatē odoris: ⁊ qͣſi ſtorax ⁊ galbanus⁊ vngula ⁊ gutta. Quaſi libanus nō inciſusvaporaui habitationē meā ⁊ qͣſi balſamū nōmixtū odor meus. Ego qͣſi therebinthꝰ extēdi ramos meos: rami mei honoris et gratie.Ego qͣſi vitis fructificaui ſuauitatē odoris:⁊ flores mei fructꝰ honoris ⁊ hōeſtatis. Egomr̄ pulchre dilectōis: ⁊ timoris: ⁊ agnitōnis⁊ ſancte ſpei. In me gr̄a oīs vite ⁊ veritatisin me omīs ſpes vite ⁊ virtutis. Tranſite adme oēs qͥ concupiſcitis me: ⁊ a generationibꝰmeis implemī. Spūs em̄ meus ſuꝑ mel dulcis: ⁊ hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauū. Mēoria mea in generatiōe ſeculorū. Qui edūt meadhuc eſurient: ⁊ qͥ bibunt me adhuc ſitient.Qui audit me nō cōfundet̉: ⁊ qͥ oꝑant̉ in menō peccabūt. Qui elucidant me: vitā eternaꝫhabebunt. Hec oīa liber vite et teſtamentumaltiſſimi: ⁊ agnitio veritatis. Legē mādauitmoyſes in p̄ceptis iuſticiarū: ⁊ hereditatemdomui iacob ⁊ iſrl̓ ꝓmiſſiones. Poſuit Dauid puero ſuo excitare regē ex ip̄o fortiſſimū⁊ in throno honoris ſedentē in ſempiternumQui implet qͣſi phyſon ſapīam: ⁊ ſicut tigrisin diebus nouorum. Qui adimplet qͣſi eūfrates ſenſum. Qui ml̓tiplicat qͣſi iordanis in tēpore meſſis. Qui mittit diſciplinā ſicut luceꝫ⁊ aſſiſtēs qͣſi gyon in die vindemie. Qui ꝑfic̄pͥmus ſcire illā: ⁊ infirmior nō inueſtigabit eāAmari em̄ abūdabit cogitatio eius: ⁊ ꝯſiliūilliꝰ in abyſſo magna. Ego ſapīa effudi flumina: ego qͣſi trames aque immenſe de fluuioEgo qͣſi fluuiꝰ dorix: ⁊ ſicut aq̄ductus exiuide ꝑadiſo Dixi. Rigabo hortū plantationū⁊ inebriabo partꝰ mei fructū. Et factꝰ ē mihitrames abūdās: ⁊ fluuiꝰ meus appropinqͣuitad mare. Qm̄ doctrinā qͣſi an̄lucanū illumīooībus: ⁊ enarrabo illā vſqꝫ in longinquumPenetrabo inferiores ꝑtes terre: ⁊ inſpiciaꝫoēs dormiētes: ⁊ illumīabo oēs ſperantes indn̄o. Adhuc doctrinā qͣſi ꝓphetiā effundam⁊ relinquā illā q̄rentibus ſapīam ⁊ nō deſināin ꝓgenies illorū vſqꝫ in euū ſanctū. Uideteqm̄ nō ſolū mihi laboraui: ſed omnibus exqͥrentibus veritatem.XXVN tribus placitū eſt ſpūi meo: q̄ ſuntꝓbata coram deo ⁊ homībus. Concordia fratrū: ⁊ amor ꝓximorū: ⁊ vi⁊ mulier ſibi bn̄ cōſentientes. Tres ſpēs odiuit anima mea: ⁊ aggrauor valde aīe illorumPauperē ſuꝑbum: ⁊ diuitem mendacē: ⁊ ſenem fatuum ⁊ inſenſatum. Que in iuuentuteEccleſiaſticustua nō cōgregaſti: quomō in ſenectute tua inuenies? Quā ſpecioſum canicei iudicium: etp̄ſbyteris cognoſcere ꝯſilium. Quā ſpecioſaveteranis ſapīa ⁊ glorioſis intellectꝰ ⁊ ꝯſiliūCorona ſenum ml̓ta peritia: ⁊ gl̓a illorum timor dei. Nouē inſuſpicabilia cordis magnificaui: ⁊ decimū dicam in lingua hoībꝰ. ōqͥ iocundat̉ in filijs: viuēs ⁊ vidēs ſubuerſionem inimicorū ſuoꝝ. Beatus qͥ habitat cummuliere ſenſata: ⁊ qͥ lingua ſua non eſt lapſus⁊ qͥ non ſeruiuit indignis ſe. Beatus qui inuenit amicum verū: ⁊ qui enarrat iuſticiamauri audienti. Quā magnus qͥ inuenit ſapientiam ⁊ ſcientiā: ſed nō eſt ſuꝑ timentē dn̄mTimor dei ſuꝑ omīa ſe ſuꝑpoſuit. Beatꝰ hōcui donatum eſt habere timorem dei. Qui tenet illū cui aſſimilabit̉? Timor dei initiuꝫ dilectionis eius: fidei aūt initiū agglutinandūeſt ei. Omnis plaga triſticia cordis eſt: ⁊ omnis malicia nequitia mulieris. Et omnē plagam ⁊ nō plagam videbit cordis: ⁊ omnē nequitiam ⁊ nō nequitiā mulieris: ⁊ omnē obductū ⁊ nō obductū odientiū: ⁊ omnē vindictam ⁊ nō vindictam inimicorū. Non eſt caput nequius ſuꝑ caput colubri: ⁊ non eſt iraſuꝑ iram mulieris. Cōmorari leoni ⁊ draconi placebit: qͣꝫ habitare cū muliere nequam.Nequitia mulieris immutat faciē eius: ⁊ obcecabit vultū ſuū tanqͣꝫ vrſus: ⁊ quaſi ſaccuꝫoſtendet in medio ꝓximorū. Ingemuit vireius: ⁊ audiens ſuſpirauit modicuꝫ. Breuisomīs malicia ſuꝑ maliciā mulieris: ſors peccatorū cadat ſuꝑ illā. Sicut aſcenſus arenoſus in pedibus veterani: ſic mulier linguatahomī quieto. Ne reſpicias in mulieris ſpēm⁊ nō cōcupiſcas mulierē in ſpecie. Mulieriſire ⁊ irreuerētia: ⁊ confuſio magna. Mulierſi pͥmatum habeat: cōtraria eſt viro ſuo. Corhumile ⁊ facies triſtis ⁊ plaga mortis: mulier nequā. Manus debiles ⁊ genua diſſoluta: mulier que nō beatificat viꝝ ſuū. A muliere initiū factum eſt peccati: ⁊ ꝑ illā omēs morimur. Nō des aque tue exitu nec modicumnec mulieri nequam veniā ꝓdeundi. Si nonambulauerit ad manū tuā: cōfundet te in cōſpectu inimicorū. A carnibus tuis abſcide illam: ne ſemper te abutatur.XXVIUlieris bone beatus vir: numerusenim annorū illorū duplex. Mulier¶ fortis oblectat viruꝫ ſuum: ⁊ annosvite illius in pace implebit. Pars bona mulier bona in parte bona timentiū deū dabiturviro pro factis bonis. diuitis autē ⁊ pauperis cor bonū in omni temꝑe vultus illorū hilaris. A tribus timuit cor meum: ⁊ in qͣrto facies mea metuit. Delaturā ciuitatꝭ ⁊ collectō