DAPreNliacora chariſſima in delitijs. Statura tua aſſimilata eſt palme: et vbera tua botris. Dixi.Aſcendam in palmam: et apprehendam fructus eius. Et erunt vbera tua ſicut botri vinee: ⁊ odor oris tui ſicut odor malorum. guttur tuum ſicut vinū optimum. Dignum dilecto meo ad potādum: labijſqꝫ et dentibusillius ad ruminandum. Ego dilecto meo: etad me conuerſio eius. Ueni dilecte mi egrediamur in agrū: cōmoremur in villis. Mane ſurgamus ad vineas: videamus ſi floruitvinea: ſi flores fructus parturiunt: ⁊ floruerunt malapunica. Ibi dabo tibi vbera mea.Mandragore dederūt odorem in portis noſtris. Omnia poma noua ⁊ vetera dilecti miſeruaui tibi.VIIIUis mihi det te fratrem meum ſugētem vbera matris mee vt inueniamte ſolum foris: et deoſculer: et iam menemo deſpiciat: Apprehendam te et dūcamin domum matris mee: ⁊ in cubiculum genitricis mee. Ibi me docebis ⁊ dabo tibi poculum ex vino condito: ⁊ muſtum malorū granatorū meorum. Leua eius ſub capite meo.⁊ dextera illius amplexabit̉ me Adiuro vosfilie hieruſalē. Ne ſuſcitetis neqꝫ euigilare faciatis dilectam: donec ip̄a velit. Que eſt iſtaque aſcendit de deſerto: delitijs affluens innixa ſuꝑ dilectum ſuū? Sub arbore malo ſuſcitaui te. Ibi corrupta eſt mater tua: ibi violata eſt genitrix tua. Pone me vt ſignaculuꝫſuꝑ cor tuū: vt ſignaculū ſuꝑ brachiū tuum.quia fortꝭ eſt vt mors dilectio: dura ſicut infernus emulatio. Lampades eius vt lampades ignis atqꝫ flammarum. Aque multe nōpotuerunt extinguere charitatem: nec flumina obruent illam. Si dederit homo omnemſubſtantiā domus ſue ꝓ dilectione: quaſi nihil deſpiciet eam. Soror noſtra parua: ⁊ vbera non habet. Quid faciemus ſorori noſtre:in die quando alloquenda eſt? Si murus eſtedificemus ſuꝑ eum propugnacula argenteaSi oſtium eſt: cōpingamus illud tabulis cedrinis. Ego murus: ⁊ vbera mea ſicut turriſex quo facta ſum coram eo quaſi pacem reperiens. Uinea fuit pacifico: in ea que habꝫ populos. Tradidit eam cuſtodibus: vir affertꝓ fructu eius mille argēteos. Uinea mea coram me eſt. Mille tui pacifici ⁊ ducenti hisqui cuſtodiūt fructus eius. Que habitas inhortis amici auſcultāt: fac me audire vocemtuā. Fuge dilecte mi: ⁊ aſſimulare capree hinnuloqꝫ ceruorū ſuꝑ montes aromatum.Expliciunt Cantica canticorum.Incipit prologus in librum ſapientie.Iber ſapiētie apud hebreosnuſqͣꝫ eſt. Unde ⁊ ip̄e ſtilusgrecam magis eloquentiamredolet. Hunc iudei Philonis eſſe affirmāt. Qui proinde ſapientie nominat̉: quia īeo chriſti aduentus qui eſt ſapientia patris:⁊ paſſio eius euidenter exprimitur.Explicit prologus. Incipitliber Sapientie. Capl̓m .IIligite iuſticiam: qui iudicatisterram. Sentite de domino in bonitate ⁊ ſimplicitate cordis querite illum: quoniā inuenitur ab his qui nō temptant illū: apparet autē eis qͥ fidem habent inillū. Peruerſe em̄ cogitationes ſeꝑant a deoꝓbata aūt ꝟtus corripit inſipiētes Quoniāin maliuolā animā nō introibit ſapiētia: nechabitabit in corꝑe ſubdito peccatis. Spūsem̄ ſanctus diſcipline effugiet fictū ⁊ auferetſe a cogitationibꝰ q̄ ſunt ſine intellectu: ⁊ corripiet̉ a ſuꝑueniente iniqͥtate. Benignus eſtem̄ ſpūs ſapientie ⁊ nō liberabit maledictū alabijs ſuis: qm̄ renū illius teſtis eſt deus: etcordis illius ſcrutator eſt verus: ⁊ lingue eiꝰauditor. Quoniā ſpūs domini repleuit orbēterrarū: ⁊ hoc qd̓ cōtinet omīa ſciētiā habetvocis. Propter hoc qͥ loquit̉ iniqua nō pōtlatere: nec p̄teriet illū corripiēs iudiciū. Incogitationibꝰ em̄ impij iuterrogatio erit: ſermonum autē illius auditio ad deum veniet:ad correptiōem iniqͥtatum illius. Qm̄ aurisceli audit omnia: ⁊ tumultus murmurationum nō abſcondet̉. Cuſtodite gͦ vos a murmuratiōe q̄ nihil ꝓdeſt: ⁊ a detractiōe parcite lingue. Qm̄ ſermo obſcurus in vacuū nonibit: os autē qd̓ mentit̉ occidit animā. Nolite zelare mortē in errore vite veſtre: neqꝫ acqͥratis ꝑditionē in oꝑibus manuū veſtrarumQm̄ deus mortē nō fecit: nec letat̉ in ꝑditōeviuorū. Creanit em̄ vt eſſent omīa et ſanabiles fecit natiōes orbis terrarū: ⁊ nō eſt in illiſmedicamentū exterminij: nec inferorū regnūin terra Iuſticia em̄ ꝑpetua eſt ⁊ immortalisiniuſticia aūt mortis acqͥſitio. Impij autemmanibus ⁊ ꝟbis accerſierūt illa: ⁊ eſtimātesillā amicā: defluxerūt: ⁊ ſponſiones poſuer̄tad illā qm̄ morte digni ſūt qͥ ſunt ex ꝑte illiusB 4