tes: ⁊ collecta ſunt fena de montibus. Agniſunt ad veſtimentum tuum: et hedi ad agriprecium. Suffitiat tibi lac capraruꝫ in cibostuos ⁊ in neceſſaria domus tue et ad victumancillis tuis.XXVIIIUgit impius nemine ꝑſequente: iuſtus aūt quaſi leo cōfidens abſqꝫ terlrore erit. Propter peccata terre multi principes eius: ⁊ ꝓpter homīs ſapientiam⁊ horū ſcientiam que dicunt̉: vita ducis longior erit. Uir pauꝑ calūnians pauꝑes: ſimilis eſt imbri vehementi in quo parat̉ fames.Qui derelinquūt legem laudant impiū: quicuſtodiūt ſuccendunt̉ contra eum Uiri malinō cogitant iudiciū. qͥ autem inquirunt dn̄manimaduertūt omīa. Melior eſt pauper ambulās in ſimplicitate ſua: qͣꝫ diues in prauisitineribꝰ. Qui cuſtodit legē filius ſapiēs eſt:qͥ aūt comeſſatores paſcit confundit patremſuū. Qui coaceruat diuitias vſuris ⁊ fenoreliberali in pauꝑes congregat eas. Qui declinat aures ſuas ne audiat legē: oratio eiꝰ eritexecrabilis. Qui decipit iuſtos in via mala īinteritu ſuo corruet: ⁊ ſimplices poſſidebuntbona eius. Sapiēs ſibi videt̉ vir diues: pauper aūt prudens ſcrutabit̉ eū. In exultatōneiuſtoꝝ multa gl̓a eſt: regnantibꝰ impijs ruine hoīm. Qui abſcondit ſcelera ſua non dirizetur: qͥ aūt confeſſus fuerit ⁊ reliq̄rit ca miſericordiā ꝯſequet̉. Beatus hō qͥſꝑ eſt pauidus: qͥ ꝟo mentis eſt dure corruet in malumLeo rugiens ⁊ vrſus eſuriēs: pͥn ceps impiꝰſuꝑ populū pauꝑem. Dux indigēs prudentia multos opprimet ꝑ calumniā: qͥ autē oditauariciā longi fient dies eius. Hoīem qͥ calūniatur anīe: ſanguinē ſi vſqꝫ ad lacum fugerit nemo ſuſtinet. Qui ambulat ſimplicit̓ ſaluus erit: qͥ ꝑuerſis gradit̉ vijs cōcidet ſemelQui operat̉ terrā ſuā ſaciabit̉ panibus: quiaūt fectat̉ ociū replebit̉ egeſtate. Uir fidelismultū laudabit̉. qui aūt feſtinat ditari: nonerit innocens. Qui cognoſcit in iudicio faciēnon bn̄ facit: iſte ⁊ ꝓ buccella panis deſeritveritatē. Uir qui feſtinat ditari ⁊ alijs inuidet ignorat ꝙ egeſtas ſuꝑueniet ei. Qui corripit hoīem: gratiā poſtea inueniet apd̓ eummagis qͣꝫ ille qui ꝑ lingue blandimenta decipit. Qui ſubtrahit aliqͥd a patre ſuo vl̓ a matre ⁊ dicit: hoc non eſſe peccatū: ꝑticeps homicide eſt. Qui ſe iactat ⁊ dilatat: iurgia cōcitat: qui ꝟo ſperat in dn̄o ſaluabit̉. Qui cōfidit in corde ſuo ſtultus eſt: qͥ autē gradit̉ ſapient̓ ip̄e laudabit̉. Qui dat pauꝑi nō indigebit: qͥ deſpicit dep̄cātē ſuſtinebit penuriā.Cū ſurrexerint impij abſcondent̉ hoīes: cuꝫilli ꝑierint multiplicabunt̉ iuſti. XXIXIro qͥ corripientem dura ceruice cō¶v I temnit: repentinus ei ſuꝑ veniet interitus: ⁊ eū ſanitas non ſequetur. Inmultiplicatiōe iuſtoꝝ letabit̉ vulgus: cū impij ſumpſerint principatum gemet populus.Uir qͥ amat ſapientiā letificat patrem ſuumqͥ autem nutrit ſcortum perdet ſubſtantiam.Rex iuſtꝰ erigit terrā: vir auarꝰ deſtruet eā.Homo qͥ blandis fictiſqꝫ ſermonibus loquitur amico ſuo: rete expandit greſſibus eius.Peccantem virū iniquū inuoluet laqueus:⁊ iuſtus laudabit̉ atqꝫ gaudebit. Nouit iuſtus cauſam pauperū: impius ignorat ſcientiam. Homīes peſtilentes diſſipant ciuitateꝫſapientes ꝟo auertunt furorē. Uir ſapiensſi cum ſtulto contenderit: ſiue iraſcat̉ ſiue rideat: non inueniet requiem. Uiri ſanguinuꝫoderunt ſimplicem: iuſti aūt querunt animaeius. Totum ſpūm ſuum ꝓfert ſtultus ſapiens differt ⁊ reſeruat in poſterum Princepsqui libenter audit ꝟba mendacij: om̄s miniſtros habet impios. Pauper ⁊ ceditor obuiauerunt ſibi: vtriuſqꝫ illuminator eſt dn̄s.Rex qui iudicat in veritate pauꝑes thronuſeius ineternum firmabit̉. Uirga atqꝫ correctio tribuit ſapientiā: puer autē qui dimittit̉voluntati ſue confundit matrē ſuam. In multiplicatione impiorum multiplicabuntur ſcelera ⁊ iuſti ruinas eorum videbūt. Erudi filium tuum ⁊ refrigerabit te: ⁊ dabit delitiasanime tue. Cū prophetia defecerit diſſipabitur populus. qui vero cuſtodit legeꝫ beatuseſt. Seruus verbis non poteſt erudiri: quiaquod dicis intelligit ⁊ reſpondere cōtemnit.Uidiſti homīem velocem ad loquendū: ſtulticia magis ſperanda eſt qͣꝫ illius correctio.Qui delicate a puericia ſua nutrit ſeruū ſuū:poſtea ſentiet eum ꝯtumacem Uir iracūdusꝓuocat rixas: ⁊ qͥ ad indignandū facilis eſt.erit ad peccandū ꝓcliuior. Suꝑbum ſequit̉humilitas: ⁊ humilem ſpū ſuſcipiet gl̓a. Quicum fure participat odit animā ſuam adiuratem audit ⁊ non iudicat. Qui timet hominēcito corruet: qui ſperat in dn̄o ſubleuabitur.Multi requirūt faciē principis ⁊ iudiciuma dn̄o egredit̉ ſinguloꝝ. Abhominant̉ iuſtivirū impiū: ⁊ abhominant̉ impij eos qui inrecta ſunt via. Verbum cuſtodiens filius extra perditionem erit.XXXErba congregantis filij vomentis.v ¶ Uiſio quā locutꝰ eſt vir cū qͦ eſt deꝰ⁊ qͥdeo ſecum morāte cōfortatus ait.Stultiſſimꝰ ſum viroꝝ: ⁊ ſapīa hoīm nō eſtmecum. Non didici ſapientiā ⁊ noui ſcientiaſanctoꝝ. Quis aſcēdit in celū atqꝫ deſcendit.Quis ꝯtinuit ſpūꝫ māibꝰ ſuis. qͥs colligauit