PſalteriumQui dat eſcam om̄i carni: quoniam Confitemini deo celi: qm̄. Confitemini dn̄o dn̄orumqm̄ in eternum miẜicordia eius. Alleluia.Pſalmus dauid.CXXXVIUper flumina babylonis illic ſedimꝰFII ⁊ fleuimꝰ duꝫ recordaremur tui ſyonIn ſalicibus in medio eiꝰ: ſuſpēdimꝰorgana noſtra. Quia illic īterrogauerūt nosqui captiuos duxerūt nos: ꝟba cantionum.Et qui abduxerūt nos: hymnū cātate nobisde canticis ſyon. Quō cantabimꝰ canticū domini: in terra aliena? Si oblitꝰ fuero tui hieruſalem: obliuioni det̉ dextera mea. Adhereat lingua mea faucibus meis: ſi nō meminero tui. Si nō ꝓpoſuero hierl̓m: in pͥncipio leticie mee. Memor eſto dn̄e filiorum edom: indie hieruſalē. Qui dicūt exinanite exinanitevſqꝫ ad fundamentum in ea. Filia babylonismiſera: beatus qͥ retribuet tibi retributionemtuā quā retribuiſti nobis. Beatꝰ qui tenebit⁊ allidet ꝑuulos ſuos ad petrā. Pſalmusipſi dauid.CXXXVIIOnfitebor tibi dn̄e in toto corde meoc qm̄ audiſti om̄ia verba oris mei. InAcōſpectu angelorū pſallam tibi: adorabo ad templū ſanctū tuum ⁊ confitebor nomini tuo. Suꝑ miſericordia tua ⁊ ꝟitate tuaquoniā magnificaſti ſuꝑ om̄e nomē ſanctumtuū. In quacūqꝫ die īuocauero te exaudi memultiplicabis in anima mea ꝟtutem. Confiteant̉ tibi dn̄e om̄es reges terre: quia audierunt om̄ia verba oris tui. Et cantent in vijsdn̄i: qm̄ magna eſt gloria dn̄i. Quoniam excelſus dn̄s ⁊ humilia reſpicit: ⁊ alta a lōge cōgnoſcit. Si ambulauero in medio tribulationis viuificabis me: ſuꝑ iram inimicorū meorum extendiſti manū tuam: ⁊ ſaluum me fecitdextera tua. Dn̄s retribuet ꝓ me: dn̄e miſericordia tua in ſeculū: oꝑa manuum tuaruꝫ nedeſpicias. In finē ps dauid CXXXVIIIOmine ꝓbaſti me ⁊ cognouiſti me:d Itu cōgnouiſti ſeſſionē meam ⁊ reſurrectionē meā. Intellexiſti cogitationes meas de longe: ſemitā meaꝫ ⁊ funiculummeū inueſtigaſti. Et oēs vias mes p̄uidiſti:qꝛ nō eſt ſermo in lingua mea. Ecce tu dn̄e cognouiſti om̄ia nouiſſima ⁊ antiqua: tu formaſti me ⁊ poſuiſti ſuꝑ me manū tuā. Mirabilis facta eſt ſciētia tua ex me: confortata eſt etnō potero ad eā. Quo ibo a ſpiritutuo: ⁊ qͦ afacie tua fugiam. Si aſcendero in celū tu illices: ſi deſcendero in infernū ades. Si ſumpſēro pennas meas diluculo: ⁊ habitauero ī extremis maris. Etem̄ illuc manꝰ tua deducetme: ⁊ tenebit me dextera tua. Et dixi forſitantenebre cōculcabūt me: ⁊ nox illumīatio meain delitijs meis. Quia tenebre nō obſcurabūtur a te ⁊ nox ſicut dies illuminabit̉: ſicut tenebre eius ita ⁊ lumē eiꝰ. Quia tu poſſediſtirenes meos: ſuſcepiſti me de vtero mr̄is mee.Cōfitebor tibi qm̄ terribiliter magnificatꝰ esmirabilia oꝑa tua ⁊ anima mea cognoſcet nimis. Nō eſt occultatū os meū a te quod feciſti in occulto: ⁊ ſubſtantia mea in inferioribꝰterre. Imꝑfectum meū viderunt oculi tui: etin libro tuo oēs ſcribent̉: dies formabūtur etnemo in eis. Mihi auteꝫ nimis honorificatiſunt amici tui deꝰ: nimis cōfortatꝰ eſt pͥncipatus eorū. Dinumerabo eos ⁊ ſuꝑ arenā multiplicabunt̉: exurrexi ⁊ adhuc ſum tecū. Sioccideris deꝰ pctōres: viri ſanguinū declinate a me. Quia dicitis in cogitatione: accipiātin vanitate ciuitates ſuas. Nōne qui oderūtte dn̄e oderam: ⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabeſcebam. Perfecto odio oderā illos inimici factiſunt mihi. Proba me deꝰ ⁊ ſcito cor meum: interroga me ⁊ cognoſce ſemitas meas. Et vide ſi via iniquitatis in me eſt: ⁊ deduc me invia eterna. In finē psͣ dauid. CXXXIXRipe me dn̄e ab homine malo: a viebant prelia. Acuerūt lingnas ſuas ſicut ſerpentes: venenū aſpidū ſub labijs eorum. Cuſtodi me dn̄e de manu peccatoris: ⁊ ab hominibꝰ iniquis eripe me. Qui cogitauerūt ſupplantare greſſus meos: abſconderunt ſuperbi laqueū mihi. Et funes extenderunt in laqueum: iuxta iter ſcandaluꝫ poſuerunt mihiDixi dn̄o deus meus es tu: exaudi dn̄e vocem dep̄cationis mee. Dn̄e dn̄e virtus ſalutꝭmee: obumbraſti ſuꝑ caput meum in die belliNon tradas me dn̄e a deſiderio meo pctōri:cogitauerūt cōtra me ne derelinqͣs me ne forte exaltent̉. Caput circūitus eorum: labor labiorū ip̄orū oꝑiet eos. Cadēt ſuꝑ eos carbones: ī ignē deijcies eos ī miſerijs nō ſubſiſtēt.Uir linguoſus nō diriget̉ in t̓ra virū iniuſtūmala capiēt ī īteritu. Cognoui qꝛ faciet dn̄siudiciū īopis ⁊ vindictā paupeꝝ. Verūtn̄ iuſti ꝯfitebunt̉ noī tuo: ⁊ habitabunt recti cumCXLvultū tuo. Psͣ dauid.Omine clamaui ad te exaudi me: ind tende voci mee cuꝫ clamauero ad te.Dirigat̉ or̄o mea ſic̄ incēſum in ꝯſpectu tuo: eleuatio manuū mearū ſacrificiū veſpertinū Pone dn̄e cuſtodiā ori meo: ⁊ oſtiūcircūſtātie labijs meis. Nō declines cormeūin ꝟba malicie ad excuſandas excuſatiōes inpctīs. Cū hoībus oꝑantibꝰ inquitatē: ⁊ noncommunicabo cum electis eorum. Corripietme iuſtus in miẜicordia ⁊ īcrepabit me: oleū