Pſalteriumin ſacerdotibus eiꝰ: ⁊ ſamuel inter eos qͥ īuocant nomen eiꝰ Inuocabant dn̄m ⁊ ip̄e exaudiebat eos: in colūna nubis loquebat̉ ad eosCuſtodiebant teſtimonia eiꝰ: ⁊ p̄ceptum qd̓dedit illis. Dn̄e deus noſter tu exaudiebaseos: deꝰ tu ꝓpitius fuiſti eis ⁊ vlciſcēs ī omnes adinuentiōes eoꝝ. Exaltate dominū deum noſtrū: ⁊ adorate in monte ſancto eiꝰ: qm̄ſanctꝰ dn̄s deus noſter. Pſalmꝰ in confeſXCIXſione.Ubilate deo om̄is terra: ſeruite dn̄oin leticia. Introite in conſpectu eiusin exultatione. Scitote quoniā dn̄sip̄e eſt deus: ipſe fecit nos ⁊ nō ipſi nos. Populus eius ⁊ oues paſcue eius: introite portas eius in confeſſione: atria eius in hymnisconfitemini illi Laudate nomen eius quoniāſuauis eſt dn̄s: in eternū miſericordia eius: ⁊vſqꝫ in generationem ⁊ generationē veritaseius.Psͣ ip̄i dauid.Iſericordiā ⁊ iudicium cantabo tibidn̄e: pſallā ⁊ intelligā in via īmaculata quādo venies ad me. Perambulabam in innocētia cordis mei: in medio domꝰmee. Nō proponebam ante ocl̓os meos reminiuſtā: facientes p̄uaricationes odiui. Nonadheſit mihi cor prauuꝫ declinantē a me malignū non cognoſcebam. Detrahentem ſecreto proximo ſuo: hunc ꝑſequebar. Superbooculo ⁊ inſatiabili corde: cū hoc nō edebam.Oculi mei ad fideles terre vt ſedeant mecumambulās in via īmaculata hic mihi miniſtrabat. Ron habitabit in medio domꝰ mee qͥ facit ſuꝑbiā: qui loquit̉ iniqua nō direxit in cōſpectu oculorū meoꝝ. In matutino interficiebam om̄es pctōres terre: vt diſperderē de ciuitate dn̄i om̄es oꝑantes iniquitatē. Oratio pauꝑis cū anxiaret̉: ⁊ corā dn̄o effudit p̄cem ſuam.Omine exaudi orationē meam: ⁊ clad Imor meꝰ ad te veniat. Nō auertas faciētuā a me: in quacunqꝫ die tribulorinclina ad me aurē tuā In quacūqꝫ die inuocauero te velociter exaudi me. Quia defecerunt ſicut fumꝰ dies mei: ⁊ oſſa mea ſicut cremiū aruerunt. Percuſſus ſum vt fenū ⁊ aruit cor meū: quia oblitus ſum comedere paneꝫmeū. A voce gemitꝰ mei: adheſit os meū carni mee. Sil̓is factꝰ ſum pellicano folitudinisfactus ſum ſicut nocticorax in domicilio. Uigilaui ⁊ factus ſum ſicut paſſer ſolitariꝰ in tecto. Tota die exprobrabant mihi inimici mei⁊ qui laudabāt me aduerſuꝫ me iurabāt. Qcinerē tanqͣꝫ panē māducabā: ⁊ poculū meūcū fletu miſcebam. A facie ire indignationistue: quia eleuans alliſiſti me. Dies mei ſicutvmbra declinauer̄t: ⁊ ego ſicut fenū arui Tuaūt dn̄e in eternū ꝑmanes: ⁊ memoriale tuuꝫin generatione ⁊ generationeꝫ. Tu exurgensmiſereberis ſyon: quia tꝑs miſerēdi eiꝰ: quiavenit tꝑs. Qm̄ placuerūt ſeruis tuis lapideſeius: ⁊ terre eius miſerebunt̉. Et timebūt gētes nomē tuū dn̄e. ⁊ om̄es reges terre gloriaꝫtuam. Quia edificabit dn̄s ſyon: ⁊ videbiturin gloria ſua. Reſpexit in orationē humiliū:⁊ nō ſpreuit p̄cem eorū. Scribant̉ hec in gene ratione altera: ⁊ populꝰ qui creabit̉ laudabit dn̄m. Quia ꝓſpexit de excelſo ſancto ſuo:dn̄s de celo in terrā aſpexit. Vt audiret gemitus cōpeditorū: vt ſolueret filios in terēptoꝝUt annuncient in ſyon nomen dn̄i: ⁊ laudemeius in hieruſalē. In ꝯueniendo populos invnū: ⁊ reges vt ſeruiāt dn̄o. Reſpondit ei invia virtutis ſue: paucitatē dierū meorū nuncia mihi. Ne reuoces me in dimidio dierummeorum: in generatōne ⁊ generationem annitui. Initio tu dn̄e terrā fundaſti: ⁊ opera manuū tuarū ſunt celi. Ipſi ꝑibunt tu aūt ꝑmanes: ⁊ om̄es ſicut veſtimentū veteraſcent. Etſicut opertoriū mutabis eos: ⁊ mutabuntur:tu aūt idē ipſe es: ⁊ anni tui nō deficient. Filijſeruorū tuorū habitabunt: ⁊ ſemen eorū in ſeculū diriget̉. Psͣ ipſi dauid.Enedic aīa mea dn̄o: ⁊ omīa que inb tra me ſunt noī ſancto eius. Benedicaīa mea dn̄o: ⁊ noli obliuiſci om̄es retributiones eius Qui ꝓpiciat̉ om̄ibus iniqͥtatibus tuis: qͥ ſanat om̄es infirmitates tuasQui redimit de īteritu vitā tuā: qui coronatte in miſericordia ⁊ miſeratiōibꝰ. Qui repletin bonis deſideriū tuuꝫ: renouabit̉ vt aquileiuuentus tua. Faciēs miẜi cordias dn̄s: ⁊ iudiciū om̄ibus iniuriā patiētibus. Notas fecit vias ſuas moyſi: filijs iſrl̓ volūtates ſuas.Miſerator ⁊ miſericors dn̄s: longanimis etmultū miſericors. Non imꝑpetuū iraſcet̉ neqꝫ in eternū cōminabit̉. Non ẜm peccata nr̄afecit nobis: neqꝫ ẜm iniqͥtates noſtras retribuit nob̓. Qm̄ ẜm altitudinē celi a t̓ra: corroborauit miẜicordiā ſuā ſuꝑ timētes ſe. Quātū diſtat ortus ab occidente: longe fecit a nobis iniqͥtates nr̄as Quō miſeret̉ pater filioꝝmiſertus ē dn̄s timētibꝰ ſe: qm̄ ipſe cognouitfigmētū noſtrū. Recordatꝰ eſt qm̄ puluis ſumus: hō ſicut fenū: dies eius tanqͣꝫ flos agriſic efflorebit. Qm̄ ſpūs ꝑtrāſibit in illo ⁊ nonſubſiſtet: ⁊ n̄ cognoſcet ampliꝰ locū ſuū. Miſeri cordia aūt dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ in eternuꝫſuꝑ timētes eū. Et iuſticia illius in filios filiorū: his qͥ ſeruāt teſtamētū eius. Et memoresſunt mādatoꝝ ipſius ad faciendū ea. Dn̄s incelo parauit ſedē ſuā: ⁊ regnū ipſius om̄ibus.