PſalteriumUbi ſūt miẜicordie tue antiq̄ dn̄e: ſic̄ iuraſtidauid in ꝟitate tua? Memor eſto dn̄e opprobrij ẜuoꝝ tuoꝝ: qd̓ ꝯtinui ī ſinu meo ml̓tarūgentiū. Qd̓ exprobrauerunt inimici tui dn̄e:qd̓ exprobrauerūt cōmutationem chriſti tui.Rn̄dictꝰ dn̄s in et̓nū fiat fiat. Or̄o moyſihominis dei.LXXXIXOmine refugium factus es nobis: ad generatione in generationē. Priuſqͣꝫmōtes fierēt aut formaret̉ t̓ra ⁊ orb̓ aſecl̓o: ⁊ vſqꝫ ī ſeculū tu es deꝰ Ne au̓tas hoīeꝫin humilitatē: ⁊ dixiſti cōuertimini filij hoīmQm̄ mille anni an̄ ocl̓os tuos: tanqͣꝫ dies heſterna q̄ p̄terijt. Et cuſtodia in nocte: q̄ ꝓ nihilo habent̉ eorū anni erūt. Mane ſicut herba tranſeat: mane floreat ⁊ tranſeat: veſꝑe decidat induret ⁊ areſcat. Quia defecimꝰ in iratua ⁊ in furore tuo turbati ſumꝰ. Poſuiſti iniquitates nr̄as in ꝯſpectu tuo: ſeculū nr̄m in illuminatiōe vultus tui. Qm̄ omnes dies nr̄idefecerūt: ⁊ in ira tua defecimus. Anni nr̄i ſicut aranea meditabūt̉: dies annoꝝ noſtrorūin ipſis ſeptuaginta anni. Si aūt in potētatibus octoginta anni: ⁊ ampliꝰ eoꝝ labor ⁊ dolor. Qm̄ ſuꝑuenit māſuetudo: ⁊ corripiemurQuis nouit ptātem ire tue: et pre timore tuoirā tuā dinumerare? De xteraꝫ tuā ſic notamfac: ⁊ eruditos corde in ſapiētia. Conuerteredn̄e vſqꝫ qͦ: ⁊ dep̄cabilis eſto ſuꝑ ẜuos tuosRepleti ſumus mane miẜicordia tua: exultauimus: ⁊ delectati ſumus ī om̄ibꝰ diebꝰ nr̄isLetati ſumꝰ ꝓ diebꝰ quibus nos humiliaſtiannis quibꝰ vidimꝰ mala. Reſpice in ſeruostuos ⁊ in oꝑa tua: ⁊ dirige filios eoruꝫ. Et ſitſplendor dn̄i dei nr̄i ſuꝑ nos: ⁊ oꝑa manuumnoſtrarū dirige ſuꝑ nos: ⁊ opꝰ manuū nr̄arūdirige. Laus cantici ip̄i dauid.Ui habitat in adiutorio altiſſimi: ī ꝓ¶ q Otectiōe d̓i celi cōmorabit̉. Dicet dn̄oſuſceptor meꝰ es tu: ⁊ refugiū meumdeꝰ meꝰ ſperab̓o in eū. Qm̄ ipſe liberabit mede laqueo venantiū: ⁊ a ꝟbo aſpero. Scapulis ſuis obumbrabit tibi: ⁊ ſub pennis eiꝰ ſperabis. Scuto circūdabit te ꝟitas eiꝰ: nō timebis a timore nocturno. A ſagitta volāte ī diea negocio ꝑambulante in tenebris: ab incurſu ⁊ demonio meridiano. Cadent a latere tuomille: ⁊ decē milia a dextris tuis: ad te autemnō appropinqͣbit. Verūtn̄ ocl̓is tuis ꝯſiderabis: ⁊ retributionē pctōrum videbis. Qm̄ tues dn̄e ſpes mea: altiſſimū poſuiſti refugiumtuū. Nō accedet ad te malū: ⁊ flagellū nō appropinquabit tab̓nacl̓o tuo. Qm̄ angelis ſuis mandauit de te: vt cuſtodiāt te in om̄ibusvijs tuis. In manibꝰ portabūt te: ne forte offendas ad lapidē pedē tuū. Suꝑ aſpidē ⁊ baſiliſcū ambulabis: ⁊ ꝯculcabis leonē ⁊ dracenem. Qm̄ in me ſperauit liberabo eum: protegam eū qm̄ cognouit nomen meū. Clamauitad me ⁊ ego exaudiā eum: cum ipſo ſum in tribulatione: eripiā eū ⁊ glorificabo eū. Longi.tudine dierū replebo eū: ⁊ oſtendā illi ſalutarremeū. Pſalmus cātici in die ſabbati.Onū eſt confiteri dn̄ob ⁊ pſallere noī tuo altiſſime. Ad annūciandū mane miẜicordiā tuā: ⁊ vitatem tuā ꝑ noctem. In decachordo pſalteriocū cantico in cithara. Quia delectaſti me domine in factura tua: ⁊ in oꝑibus manuū tuarum exultabo. Quā magnificata ſunt operatua dn̄e: nimis ꝓfunde facte ſunt cogitationes tue. Uir inſipiēs nō cognoſcet: ⁊ ſtultusnō intelliget hec. Cū exorti fuerint pctōres ſicut fenū ⁊ apparuerint oēs qͥ oꝑant̉ iniquitatem. Vt intereāt in ſeculū ſeculi: tu aūt altiſſimus in eternum dn̄e. Qm̄ ecce inimici tui domine: qm̄ ecce inimici tui ꝑibunt: ⁊ diſpergētur oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. Et exaltabit̉ ſicutvnicornis cornu meū: ⁊ ſenectꝰ mea in miſericordia vberi. Et deſpexit oculꝰ meꝰ inimicosmeos: ⁊ ab īſurgētibꝰ ī me malignātibꝰ audiet auris mea. Iuſtus vt palma florebit ſic̄ cedrus libani multiplicabit̉. Plātati in domodn̄i: in atrijs domꝰ dei nr̄i florebunt. Adhucmultiplicabunt̉ in ſenecta vberit: ⁊ bn̄ patientes erunt vt annūcient. Qm̄ rectꝰ dn̄s deusnr̄: ⁊ nō eſt iniquitas in eo. Laus cātici dauid in die an̄ ſabbatū qn̄ fundata eſt terra.d indutus eſt: indutꝰ eſt dn̄s fortitudiOminꝰ regnauit de corēXCIInem ⁊ p̄cinxit ſe. Et em̄ firmauit orbēterre: qui non cōmouebit̉. Parata ſedes tuadeus: extūc a ſeculo tu es. Eleuauerūt flumina dn̄e: eleuauerūt flumir a vocē ſuā. Eleuauerunt flumina fluctus ſuos: a vocibꝰ aquarū multarū. Mirabiles/ elatiōes maris: mirabilis in altis dn̄s. Te ſtimonia tua credibilia facta ſunt nimis: domū tuā decet ſanctitudo dn̄e in longitudine dierū. Pſalmus daXCIIIuid quarto ſabbati.Eus vltioriū dn̄s: deꝰ vltionū libered egit. Exaltare qͥ iudicas terrā: redderetributionē ſuꝑbis. Vſqꝫ qͦ pctōresdn̄e: vſqꝫ qͦ pctōres gloriabunt̉: Effabūtur ⁊loquent̉ iniqͥtatē loquent̉ oēs qͥ oꝑant̉ īiuſticiam. Populū tuū dn̄e hūiliauerunt: ⁊ hereditatē tuā vexauerūt. Uiduā ⁊ aduenā interfecerunt ⁊ pupillos occiderūt. Et dixerūt nōvidebit dn̄s: nec ītelliget deꝰ iacob. Intelligite inſipiētes in ppl̓o: ⁊ ſtulti aliqn̄ ſapite. Quiplantauit aurē nō audiet: aut qͥ finxit ocuiuꝫnō cōſiderat. Qui corripit gentes nō arguet