Druckschrift 
Biblia
Einzelbild herunterladen
 

poſuit illd̓: exiret de t̓ra egypti linguā quā nouerat audiuit. Diu̓tit ab oneribꝰ dorſūeiꝰ manꝰ eiꝰ ī cōphino ẜuier̄t. In tribulatiōeīuocaſti me liberaui te: exaudiui te ī abſcondito tēpeſtatis: ꝓbaui te apd̓ aquā ꝯtradictionis. Audi ppl̓s meꝰ ꝯteſtabor te iſrl̓ ſi audierꝭ me erit ī te deꝰ recēs: ueqꝫ adorab̓ denm alienū. Ego em̄ ſum dn̄s deꝰ tuꝰ: eduxite de terra egypti: dilata os tuū īplebo illudEt audiuit ppl̓s meꝰ vocē meam: iſrl̓intēdit mihi. Et dimiſi eos ẜm deſideria cordis eoꝝ: ibūt ī adinuētiōibꝰ ſuis. Si ppl̓s meus audiſſet me: iſrael in vijs meis ambulaſſetPro nihilo forſitan inimicos eoꝝ hūiliaſſem ſuꝑ tribulātes eos miſiſſeꝫ manū meā. Inimici dn̄i mētiti ſunt ei: erit tꝑs eoꝝ in ſecl̓a.Et cibauit illos ex adipe frumēti: de petramelle ſaturauit eos. Pſalmus aſaph.Eus ſtetit in ſynagoga LXXXId deoꝝ: in medio autē deos diiudicat.Uſqꝫ iudicatꝭ iniqͥtatē: facies peccatoꝝ ſumitꝭ; Iudicate egeno pupillo: hūi pauꝑem iuſtificate. Eripite pauperem:egenum de manu pctōris liberate. Neſcierūtneqꝫ intellexerūt: in tenebris ambulāt mouebunt̉ oīa fundamētat̓ re. Ego dix i. dij eſtis: filij excelſi oēs. Vos aūt ſic̄ hoīes moriemī ſic̄ vnꝰ de pͥncipibꝰ cadetꝭ. Surge deꝰ iudica t̓rā: qm̄ tu heredita in oībꝰ gētibꝰ. Canticū pſalmi aſaph.LXXXIIEꝰ qͥs ſil̓is erit tibi? ne taceas neqꝫd peſcarꝭ deꝰ. Qm̄ ecce inimici tui ſonuerunt: oderūt te extulerūt caput.Suꝑ ppl̓m tuū malignauerunt ꝯſiliū: et cogitauerūt adu̓ſus ſctōs tuos. Dixerūt venitediſꝑdamꝰ eos de gēte: mēoret̉ nomē iſrl̓vltra. Qm̄ cogitauerūt vnanimit̓: ſil̓ adu̓ſuꝫte teſtamētū diſpoſuer̄t tab̓nacl̓a idumeoꝝhiſmaelite. Moab agareni gebal āmon amalech: alienigene habitantibꝰ tyrum.Etem̄ aſſur veīt ill̓: facti ſūt in adiutoriū filijs loth. Fac illis ſic̄ madian ſyſare: ſic̄ iabīī torrēte cyſon. Diſperierūt in endor: facti ſūtvt ſtercꝰ t̓re. Pone pͥncipeſ eoꝝ ſic̄ oreb zeb zebee ſalmana. Oēs pͥncipes eoꝝ dixerūt hereditate poſſideamꝰ ſanctuariū dei. Deus meꝰ pone illos vt rotā ſic̄ ſtipulā an̄ faciēvēti. Sic̄ ignis cōburit ſiluā: ſicͣ flāmaburēs mōtes. Ita ꝑſeq̄rꝭ illos ī tēpeſtate tua ī ira tua turbab̓ eoſ. Imple facies eoꝝ ignominia: q̄rēt nomē tuū dn̄e. Erubeſcāt conturbent̉ in ſcl̓m ſcl̓i: ꝯfundāt̉ ꝑeant Et cognoſcāt qꝛ nomē tibi dn̄s: tu ſolꝰ altiſſimꝰ īterra. In finē torcl̓aribꝰ filijs chore psͣ. dilecta tab̓ nacl̓a tua LXXXIII dn̄e vtutū: ꝯcupiſcit defic̄ aīa meaPſalterinmī atrio dn̄i. Cor meū caro mea: exultauer̄t īdeū viuū. Etem̄ paſſer inuenit ſibi domuꝫ:turtur nidū vbi ponat pullos ſuos. Altariatua dn̄e ꝟtutū: rex meꝰ deꝰ meꝰ. Btī habitāt ī domo tua dn̄e: ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ laubabūt te.Btūs vir cuiꝰ ē auxiliū abs te: aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymaꝝ ī loco quēpoſuit. Etem̄ bn̄dictōnē dabit legiſlator: ibūtde ꝟtute ī ꝟtutē videbit̉ deꝰ deoꝝ ī ſyō. Dn̄ed̓s ꝟtutū exaudi or̄onē meā: auribꝰ ꝑcipe deus iacob. Protector nr̄ aſpice deꝰ: reſpice īfaciē chriſti tui. Qꝛ melior ē dies vna ī atrijstuis ſuꝑ milia. Elegi abiectꝰ ī domo d̓i meimagꝭ qͣꝫ hītare ī tab̓nacl̓is pctōꝝ. Qꝛ mīaꝫꝟitatē diligit deꝰ: gr̄aꝫ gl̓iaꝫ dabit dn̄spͥuabit boniſ eos ābulāt ī īnocētia dn̄e vtu btūs ſperat ī te. In finē filijs choreMau̓tiſti captiuitatē iacob. RemiſiſtiiEnedixiſti dn̄e t̓ra tuā LXXXIIIIiqͥtatē pleb̓ tue: oꝑuiſti oīa pctā eoꝝMitigaſti oēm irā tuā: autiſti ab ira īdignatiōis tue. Cōuerte nos deꝰ ſalutarꝭ nr̄: auteirā tuā a nob̓. Nūqͥd ī et̓nū iraſcerꝭ nob̓: autextēdes irā tuā a generatione in generationē.Deꝰ tu ꝯu̓ſus viuificab̓ nos: plebs tua letabit̉ ī te. On̄de nob̓ dn̄e mīam tuā: ſalutaretuū da nob̓ Audiā qͥd loqͣt̉ ī me dn̄s deꝰ: qm̄loq̄t̉ pacē ī plebē ſuā Et ſuꝑ ſcōs ſuos: ī eos ꝯu̓tūt̉ ad cor Uerū tn̄ ꝓpe timēteſ ſalutare ip̄iꝰ vt īhabitet gl̓ia ī tra nr̄a. Miẜicordia ꝟitas obuiauer̄t ſibi: iuſticia pax oſculateſūt. Veritas de t̓ra orta ē iuſticia de celoſpexit Etem̄ dabit dn̄s benignitatē: t̓ra nr̄adabit fructū ſuū. Iuſticia an̄ ābulabit: etponet ī via greſſus ſuos. Or̄o dd̓. LXXXVNclīa dn̄e aurē tuā exaudi me: qm̄īops pauꝑ ſū ego. Cuſtodi aīaꝫ meam qm̄ ſctūs ſū: ſaluū fac ẜuū tuū deꝰmeꝰ ſperātē ī te Miẜere mei dn̄e qm̄ ad te clamaui tota die: letifica aīam ſerui tui qm̄ ad tedn̄e aīam meā leuaui. Qm̄ tu dn̄e ſuauis mitis: ml̓te mīe oībꝰ īuocātibꝰ te Auribꝰ ꝑcipedn̄e or̄onē meā: ītēde voci dep̄catiōis mee.In die tribulatiōis mee clamaui ad te: qꝛ exaudiſti me. ē ſil̓is tui ī dijs dn̄e ē ẜmoꝑa tua Oēs gētes qͣſcūqꝫ feciſti veniēt adorabūt corā te dn̄e: glorificabūt nomen tuūQm̄ magnꝰ es tu faciēs mirabilia: tu es deꝰſolꝰ. Deduc me dn̄e ī via tua: īgrediar ī ꝟitate tua: letet̉ cor meū vt timeat nomē tuum.Cōfitebor tibi dn̄e deꝰ meꝰ ī toto corde meoglorificabo nomē tuū ī et̓nū Qꝛ mīa tua magē ſuꝑ me: eruiſti aīaꝫ meā ex īferno īferiori.Deꝰ iniqͥ īſurrexer̄t ſuꝑ me: ſynagoga potetiū q̄ſier̄t aīaꝫ meā: poſuertte in ꝯſpectuſuo Et tu dn̄e deꝰ miẜato: miẜicors: patiēs