poſuit illd̓: cū exiret de t̓ra egypti linguā quānō nouerat audiuit. Diu̓tit ab oneribꝰ dorſūeiꝰ manꝰ eiꝰ ī cōphino ẜuier̄t. In tribulatiōeīuocaſti me ⁊ liberaui te: exaudiui te ī abſcondito tēpeſtatis: ꝓbaui te apd̓ aquā ꝯtradictionis. Audi ppl̓s meꝰ ⁊ ꝯteſtabor te iſrl̓ ſi audierꝭ me nō erit ī te deꝰ recēs: ueqꝫ adorab̓ denm alienū. Ego em̄ ſum dn̄s deꝰ tuꝰ: qͥ eduxite de terra egypti: dilata os tuū ⁊ īplebo illudEt nō audiuit ppl̓s meꝰ vocē meam: ⁊ iſrl̓ nōintēdit mihi. Et dimiſi eos ẜm deſideria cordis eoꝝ: ibūt ī adinuētiōibꝰ ſuis. Si ppl̓s meus audiſſet me: iſrael in vijs meis ambulaſſetPro nihilo forſitan inimicos eoꝝ hūiliaſſem⁊ ſuꝑ tribulātes eos miſiſſeꝫ manū meā. Inimici dn̄i mētiti ſunt ei: ⁊ erit tꝑs eoꝝ in ſecl̓a.Et cibauit illos ex adipe frumēti: ⁊ de petramelle ſaturauit eos. Pſalmus aſaph.Eus ſtetit in ſynagoga LXXXId deoꝝ: in medio autē deos diiudicat.Uſqꝫ qͦ iudicatꝭ iniqͥtatē: ⁊ facies peccatoꝝ ſumitꝭ; Iudicate egeno ⁊ pupillo: hūilē ⁊ pauꝑem iuſtificate. Eripite pauperem: ⁊egenum de manu pctōris liberate. Neſcierūtneqꝫ intellexerūt: in tenebris ambulāt mouebunt̉ oīa fundamētat̓ re. Ego dix i. dij eſtis:⁊ filij excelſi oēs. Vos aūt ſic̄ hoīes moriemī⁊ ſic̄ vnꝰ de pͥncipibꝰ cadetꝭ. Surge deꝰ iudica t̓rā: qm̄ tu heredita b̓ in oībꝰ gētibꝰ. Canticū pſalmi aſaph.LXXXIIEꝰ qͥs ſil̓is erit tibi? ne taceas neqꝫ cōd peſcarꝭ deꝰ. Qm̄ ecce inimici tui ſonuerunt: ⁊ qͥ oderūt te extulerūt caput.Suꝑ ppl̓m tuū malignauerunt ꝯſiliū: et cogitauerūt adu̓ſus ſctōs tuos. Dixerūt venite ⁊diſꝑdamꝰ eos de gēte: ⁊ nō mēoret̉ nomē iſrl̓vltra. Qm̄ cogitauerūt vnanimit̓: ſil̓ adu̓ſuꝫte teſtamētū diſpoſuer̄t tab̓nacl̓a idumeoꝝ ⁊hiſmaelite. Moab ⁊ agareni gebal ⁊ āmon⁊ amalech: alienigene cū habitantibꝰ tyrum.Etem̄ aſſur veīt cū ill̓: facti ſūt in adiutoriū filijs loth. Fac illis ſic̄ madian ⁊ ſyſare: ſic̄ iabīī torrēte cyſon. Diſperierūt in endor: facti ſūtvt ſtercꝰ t̓re. Pone pͥncipeſ eoꝝ ſic̄ oreb ⁊ zeb⁊ zebee ⁊ ſalmana. Oēs pͥncipes eoꝝ qͥ dixerūt hereditate poſſideamꝰ ſanctuariū dei. Deus meꝰ pone illos vt rotā ⁊ ſic̄ ſtipulā an̄ faciēvēti. Sic̄ ignis qͥ cōburit ſiluā: ⁊ ſicͣ flāma cōburēs mōtes. Ita ꝑſeq̄rꝭ illos ī tēpeſtate tua⁊ ī ira tua turbab̓ eoſ. Imple facies eoꝝ ignominia: ⁊ q̄rēt nomē tuū dn̄e. Erubeſcāt ⁊ conturbent̉ in ſcl̓m ſcl̓i: ⁊ ꝯfundāt̉ ⁊ ꝑeant Et cognoſcāt qꝛ nomē tibi dn̄s: tu ſolꝰ altiſſimꝰ ī oīterra. In finē ꝓ torcl̓aribꝰ filijs chore psͣ.Uā dilecta tab̓ nacl̓a tua LXXXIII¶ ¶ dn̄e vtutū: ꝯcupiſcit ⁊ defic̄ aīa meaPſalterinmī atrio dn̄i. Cor meū ⁊ caro mea: exultauer̄t īdeū viuū. Etem̄ paſſer inuenit ſibi domuꝫ: ⁊turtur nidū vbi ponat pullos ſuos. Altariatua dn̄e ꝟtutū: rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ. Btī qͥ habitāt ī domo tua dn̄e: ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ laubabūt te.Btūs vir cuiꝰ ē auxiliū abs te: aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymaꝝ ī loco quēpoſuit. Etem̄ bn̄dictōnē dabit legiſlator: ibūtde ꝟtute ī ꝟtutē videbit̉ deꝰ deoꝝ ī ſyō. Dn̄ed̓s ꝟtutū exaudi or̄onē meā: auribꝰ ꝑcipe deus iacob. Protector nr̄ aſpice deꝰ: ⁊ reſpice īfaciē chriſti tui. Qꝛ melior ē dies vna ī atrijstuis ſuꝑ milia. Elegi abiectꝰ eē ī domo d̓i meimagꝭ qͣꝫ hītare ī tab̓nacl̓is pctōꝝ. Qꝛ mīaꝫ ⁊ꝟitatē diligit deꝰ: gr̄aꝫ ⁊ gl̓iaꝫ dabit dn̄s Nōpͥuabit boniſ eos qͥ ābulāt ī īnocētia dn̄e vtutū btūs hō qͥ ſperat ī te. In finē filijs choreMau̓tiſti captiuitatē iacob. RemiſiſtiiEnedixiſti dn̄e t̓ra tuā LXXXIIIIiqͥtatē pleb̓ tue: oꝑuiſti oīa pctā eoꝝMitigaſti oēm irā tuā: autiſti ab ira īdignatiōis tue. Cōuerte nos deꝰ ſalutarꝭ nr̄: ⁊ auteirā tuā a nob̓. Nūqͥd ī et̓nū iraſcerꝭ nob̓: autextēdes irā tuā a generatione in generationē.Deꝰ tu ꝯu̓ſus viuificab̓ nos: ⁊ plebs tua letabit̉ ī te. On̄de nob̓ dn̄e mīam tuā: ⁊ ſalutaretuū da nob̓ Audiā qͥd loqͣt̉ ī me dn̄s deꝰ: qm̄loq̄t̉ pacē ī plebē ſuā Et ſuꝑ ſcōs ſuos: ⁊ ī eosqͥ ꝯu̓tūt̉ ad cor Uerū tn̄ ꝓpe timēteſ eū ſalutare ip̄iꝰ vt īhabitet gl̓ia ī tra nr̄a. Miẜicordia⁊ ꝟitas obuiauer̄t ſibi: iuſticia ⁊ pax oſculateſūt. Veritas de t̓ra orta ē ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit Etem̄ dabit dn̄s benignitatē: ⁊ t̓ra nr̄adabit fructū ſuū. Iuſticia an̄ eū ābulabit: etponet ī via greſſus ſuos. Or̄o dd̓. LXXXVNclīa dn̄e aurē tuā ⁊ exaudi me: qm̄īops ⁊ pauꝑ ſū ego. Cuſtodi aīaꝫ meam qm̄ ſctūs ſū: ſaluū fac ẜuū tuū deꝰmeꝰ ſperātē ī te Miẜere mei dn̄e qm̄ ad te clamaui tota die: letifica aīam ſerui tui qm̄ ad tedn̄e aīam meā leuaui. Qm̄ tu dn̄e ſuauis ⁊ mitis: ⁊ ml̓te mīe oībꝰ īuocātibꝰ te Auribꝰ ꝑcipedn̄e or̄onē meā: ⁊ ītēde voci dep̄catiōis mee.In die tribulatiōis mee clamaui ad te: qꝛ exaudiſti me. Nō ē ſil̓is tui ī dijs dn̄e ⁊ nō ē ẜmoꝑa tua Oēs gētes qͣſcūqꝫ feciſti veniēt ⁊ adorabūt corā te dn̄e: ⁊ glorificabūt nomen tuūQm̄ magnꝰ es tu ⁊ faciēs mirabilia: tu es deꝰſolꝰ. Deduc me dn̄e ī via tua: ⁊ īgrediar ī ꝟitate tua: letet̉ cor meū vt timeat nomē tuum.Cōfitebor tibi dn̄e deꝰ meꝰ ī toto corde meo ⁊glorificabo nomē tuū ī et̓nū Qꝛ mīa tua magē ſuꝑ me: ⁊ eruiſti aīaꝫ meā ex īferno īferiori.Deꝰ iniqͥ īſurrexer̄t ſuꝑ me: ⁊ ſynagoga potetiū q̄ſier̄t aīaꝫ meā: ⁊ nō poſuertte in ꝯſpectuſuo Et tu dn̄e deꝰ miẜato: ⁊ miẜicors: patiēs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten