Pſalteriumpali cōfirma me. Docebo iniqͦs vias tuas: etimpij ad te cōuertent̉. Libera me de ſanguinibus deꝰ deus ſalutis mee: ⁊ exaltabit līguamea iuſticiā tuam. Dn̄e labia mea aꝑies ⁊ osmeū annūciabit laudē tuaꝫ. Qm̄ ſi voluiſſesſacrificiū dediſſem vtiqꝫ holocauſtis non delectaberis. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatuscor ꝯtritū ⁊ humiliatū deꝰ nō deſpicies. Benigne fac dn̄e ī bona volūtate tua ſyō: vt edificent̉ muri hierl̓m. Aūc acceptab̓ ſacrificiuꝫiuſticie oblatiōes ⁊ holocauſta tūc īponēt ſuper altare tuū vitulos. In finē intellectusdauid cū venit ad eū doech idumeꝰ ⁊ nūciauit ſauli: venit dauid ad domum abimelech.Uid gloriarꝭ in malicia: qͥ po LItens es in iniquitate: Tota die iniuſticiā cogitauit lingua tua ſic̄ nouacula acuta feciſti dolū. Dilexiſti maliciā ſuꝑ benignitatē: iniquitatē magis qͣꝫ loqui equitatē. Dilexiſti oīa ꝟba p̄cipitatiōis: lingua doloſa. Propterea deus deſtruet te in finē: euellet te ⁊ emigrabit te de tabernaculo tuo: ⁊ radicem tuā de terra viuentiū. Uidebūt iuſti ⁊timebūt: ⁊ ſuꝑ eū ridebūt ⁊ dicēt: ecce homoqͥ nō poſuit deū adiutorē ſuū. Sꝫ ſperauit inmultitudine diuitiarū ſuarū ⁊ p̄ualuit in vanitate ſua. Ego aūt ſicut oliua fructifera ī domo dei: ſperaui in miſericordia dei in eternum⁊ in ſeculū ſeculi. Cōfitebor tibi in ſeculū: qͥafeciſti: ⁊ expectabo nomē tuū qm̄ bonū ē ī cōſpectu ſcōꝝ tuoꝝ In finē intellectꝰ dauidꝓ amalech.Ixit inſipiens in corde ſuo nonē deꝰ. Corrupti ſunt ⁊ abominaIbiles facti ſūt in iniquitatibus:P nō ē qͥ faciat bonū. Deꝰ de celoꝓſpexit ſuꝑ filios hoīm: vt videat ſi ē ītelligēs aut reqͥres deū. Oēs declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt: nō eſt qͥ faciatbonū: n̄ ē vſqꝫ ad vnū. Nōne ſciēt oēs qͥ operant̉ iniqͥtatē: qͥ deuorāt plebē meā vt cibumpanis? Deū nō inuocauerūt: illic trepidauerūt timore vbi nō fuit timor. Qm̄ deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt: cōfuſi ſūt qm̄ deꝰſpreuit eos. Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrl̓cū auterit deꝰ captiuitatē plebis ſue: exultabit iacob ⁊ letabit̉ iſrl̓. In finē in carminibus ītellectꝰ dauid cū veniſſent cyphei ⁊ nunciaſſent ſauli nōne dauid abſcōditꝰ ē apd̓ nosEus in noīe tuo ſaluū me fac LIIId ⁊ in ꝟtute tua iudica me. Deus exaudi orationē meā: auribꝰ ꝑcipe verbaoris mei. Qm̄ alieni inſurrexerūt aduerſū me⁊ fortes queſierūt aīam meā: ⁊ nō ꝓpoſuerūtdeū an̄ ꝯſpectū ſuū. Ecce em̄ deꝰ adiuuat me⁊ dn̄s ſuſceptor ē aīe mee. Au̓te mala inimicꝭmeis: ⁊ in veritate tua diſꝑde illos. Volūtarie ſacrificabo tibi: ⁊ ꝯfitebor noī tuo dn̄e qm̄bonū ē. Qm̄ ex oī tribulatōne eripuiſti me: ⁊ſuꝑ inimicos meos deſpexit oculꝰ meꝰ. Infinē in carminibꝰ ītellectus dauid.LIIIIXaudi deꝰ or̄onē meā: ⁊ ne deſpexerꝭdeprecationē meā: intēde mihi ⁊ exaudi me. Cōtriſtatus ſū in exercitation mea ⁊ ꝯturbatꝰ ſum a voce inimici ⁊ a tribulatiōe pctōris. Qm̄ declinauer̄t a me iniqͥtates: ⁊ īra moleſti erāt mihi. Cor meū ꝯturbatū ē ī me: ⁊ formido mortis cecidit ſuꝑ me.Timor ⁊ tremor venerūt ſuꝑ me: ⁊ ꝯtexerūtme tenebre. Et dixi: qͥs dabit mihi pēnas ſic̄colūbe: ⁊ volabo ⁊ reqͥeſcā? Ecce elongaui fugiens: ⁊ māſi in ſolitudine. Expectabā euꝫ qͥſaluū me fecit: a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate Precipita dn̄e diuide linguas eoꝝ: qm̄vidi iniqͥtatē ⁊ ꝯtradictionē in ciuitate. Dieac nocte circūdabit eā ſuꝑ muros eiꝰ iniqͥtas⁊ labor in medio eiꝰ ⁊ īiuſticia. Et nō defecitde plateis eiꝰ: vſura ⁊ dolꝰ. Qm̄ ſi īimicꝰ meꝰmaledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſeꝫ vtiqꝫ. Et ſi is qͥoderat me ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſſet abſcōdiſſem me forſitan ab eo. Tu vero hō vnanimis: dux meꝰ ⁊ notꝰ meꝰ. Qui ſiml̓ mecū dulces capiebas cibos in domo d̓i ambulauimꝰcū ꝯſenſu. Ueniat mors ſuꝑ illos ⁊ deſcēdātin infernū viuētes. Qm̄ neqͥtie ī habitaculiseoꝝ ī medio eoꝝ. Ego aūt ad deū clamaui: ⁊dn̄s ſaluauit me. Ueſpere ⁊ mane ⁊ meridienarrabo ⁊ annūciabo: ⁊ exaudiet vocē meū.Redimet in pace aīam meā ab his qͥ appropīquāt mihi: qm̄ int̓ multos erat mecū. Exaudiet deꝰ ⁊ hūiliabit illos: qͥē an̄ ſecl̓a. Nō em̄eſt illis cōmutatio ⁊ nō timuerūt deū: extēditmanū ſuā in retribuendo. Cōtaminauerūt teſtamētū eiꝰ diuiſi ſunt ab ira vultꝰ eiꝰ: ⁊ appropinqͣuit cor illiꝰ Molliti ſūt ẜmōes eius ſuꝑoleū: ⁊ ip̄i ſunt iacula. Iacta ſuꝑ dn̄m curamtuā ⁊ ip̄e te enutriet: ⁊ nō dabit ī et̓nū fluctuationē iuſto. Tu ꝟo deꝰ deduces eos ī puteum īteritus. Uiri ſanguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos: ego aūt ſperabo in te dn̄e.In finē ꝓ ppl̓o qͥ a ſanctꝭ lōge factus ē in tituli inſcriptiōe ip̄i dauid cū tenerent eū allophyli in geth.Iſerere mei deꝰ qm̄ ꝯculcauit me hōnHtota die īpugnās tribulauit me. Conculcauer̄t me inimici mei tota die qm̄ml̓ti bellātes adu̓ſū me. Ab altitudine diei timebo. ego ꝟo ī te ſꝑabo. In d̓o laudabo ẜmones meos: ī d̓o ſꝑaui n̄ timebo qͥd faciat mihicaro. Tota die verba mea execrabant̉ adu̓ſume oēs cogitatōes eoꝝ ī malū. Inhabitabūt⁊ abſcōdēt ip̄i calcaneū meū obẜuabūt. Sic̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten