Pralteriumſperū demorabit̉ fletꝰ: ⁊ ad matutinū leticia.Ego aūt dixi in abūdantia mea: nō moueborin eternū. Dn̄e in voluntate tua: p̄ſtitiſti decori meo ꝟtutem. Auertiſti faciē tuā a me: etfactꝰ ſum ꝯturbatꝰ. Ad te dn̄e clamabo: ⁊ addeū meū dep̄cabor Que vtilitas in ſanguinemeo: dū deſcēdo in corruptionē? Nūquid cōfitebit̉ tibi puluis: aut annūciabit ꝟitatē tuāAudiuit dn̄s ⁊ miſertꝰ ē mei: dn̄s factꝰ ē adiutor meus. Cōuertiſti planctū meū in gaudiūmihi. ꝯſcidiſti ſaccū meū ⁊ circumdediſti meleticia. Vt cantet tibi gloria mea ⁊ nō cōpungar: dn̄e deꝰ meꝰ in et̓nū cōfitebor tibi. Infinē pſalmus dauid ꝓ extaſi.XXXN te dn̄e ſperaui nō ꝯfundar in eternum. in iuſticia tua libera me. Inclina ad me aurē tuā: accelera vt eruasme. Eſtomihi in deū ꝓtectorem ⁊ in domuꝫrefugij vt ſaluū me facias Qm̄ fortitudo mea⁊ refugiū meum es tu: ⁊ ꝓpter nomen tuumdeduces me ⁊ enutries me. Educes me de laqueo hͦ quē abſcōderūt mihi: qm̄ tu ēs protector meꝰ. In manus tuas dn̄e cōmendo ſpm̄meū redemiſti me dn̄e deus veritatis Odiſtiobſeruantes vanitates ſuꝑuacue. Ego autēin dn̄o ſperaui: exultabo ⁊ letabor in miẜicordia tua. Qm̄ reſpexiſti hūilitatē meā ſaluaſtide neceſſitatibꝰ aīaꝫ meā. Nec ꝯcluſiſti me inmanibꝰ inimici mei: ſtatuiſti in loco ſpacioſopedes meos. Miſerere mei dn̄e qm̄ tribulorꝯturbatus ē in ira oculꝰ meꝰ: aīa mea ⁊ vētermeꝰ. Qm̄ defecit in dolore vita mea: et annimei in gemitibꝰ. Infirmata ē in pauꝑtate virtus mea: ⁊ oſſa mea ꝯturbata ſunt. Suꝑ oēsinimicos meos factus ſum opprobriū vicinismeis valde: ⁊ timor notis meis Qui videbātme foras fugerūt a me: ⁊ obliuioni datꝰ ſū tāqͣꝫ mortuus a corde. Factꝰ ſum tanqͣꝫ vas ꝑditū qm̄ audiui vituꝑationē multorū cōmorantiū in circūitū. In eo dū ꝯuenirēt ſiml̓ aduerſū me: acciꝑe aīam meā ꝯſiliati ſunt. Egoaūt in te ſperaui dn̄e: dixi deꝰ meꝰ es tu: ī manibꝰ tuis ſortes mee. Eripe me de manu inimicorū meorū ⁊ a ꝑſequētibꝰ me. Illuſtra faciē tuā ſuꝑ ẜuū tuū: ſaluuꝫ me fac̄ in mīa tuadn̄e nō ꝯfundar qm̄ inuocaui te. Erubeſcāt īpij ⁊ deducant̉ in īfernū: muta fiant labia doloſa. Que loquūt̉ adu̓ſus iuſtū iniqͥtatē: ī ſuperbia ⁊ in abuſiōe. Quā magna multitudodulcedinis tue dn̄e: quā abſcondiſti timentibus te: Perfeciſti eis qͥ ſperāt ī te: ī ꝯſpectu filiorū hoīm. Abſcondes eos in abſcondito faciei tue a ꝯturbatiōe hoīm. Proteges eos intabernaculo tuo a ꝯtradictiōe linguaꝝ. Bn̄dictꝰ dn̄s: qm̄ mirificauit miẜicordiā ſuā mihi in ciuitate munita. Ego aūt dixi in exceſſumentis mee: ꝓiectus ſum a facie oculorū tuorū. Ideo exaudiſti vocē or̄onis mee: duꝫ clamarē ad te. Diligite dn̄m oēs ſancti eius: qm̄ꝟitatē reqͥret dn̄s: ⁊ retribuet habundāter facientibꝰ ſuꝑbiā. Uiriliter agite ⁊ ꝯfortet̉ corvr̄m:: oēs qͥ ſperatis in dn̄o. Intellectꝰ dd̓.Eati qͦrū remiſſe ſuntXXXIIbiniquitates: ⁊ quorū tecta ſunt pctā.Btūs vir cui nō imputauit dn̄s peccatū: nec ē in ſpiritu eiꝰ dolꝰ. Qm̄ tacui inueterauerunt oſſa mea: dum clamarem tota dieQm̄ die ac nocte grauata eſt ſuꝑ me manustua: cōuerſus ſum in erūna mea dū ꝯfigit̉ ſpina. Delictū meū cognitū tibi fei: ⁊ iniuſticiāmeā nō abſcondi. Dixi ꝯfitebor aduerſuꝫ meiniuſticiā meā dn̄o: ⁊ tu remiſiſti impietatempeccati mei. Pro hac orabit ad te oīs ſcūs intꝑe oportuno. Uerū tn̄ ī diluuio aquaꝝ multarū: ad eū nō approximabūt. Tu es refugiūmeū a tribulatione que circūdedit me: exultatio mea erue me a circūdantibus me. Intellectum tibi dabo ⁊ inſtruā te: in via hac qͣ gradierꝭ firmabo ſuꝑ te ocl̓os meos. Nolite fieriſic̄ equꝰ ⁊ mulꝰ: qͥbꝰ nō ē intellectꝰ In chamo⁊ freno maxillas eoꝝ ꝯſtringe: qͥ nō approximant ad te. Multa flagella pctōris ſperantēaūt in dn̄o miẜicordia circūdabit. Letaminiin dn̄o ⁊ exultate iuſti: ⁊ gloriamini oēs rectiXXXIIcorde. In finē p̄s dauid.Xultate iuſti in dn̄o rectos decet collaudatio. Cōfitemini dn̄o in citharain pſalterio decē chordarū pſallite illi. Cātate ei canticū nouū: bn̄ pſallite ei in vociferatiōe. Quia rectū eſt ꝟbum dn̄i: ⁊ om̄iaoꝑa eiꝰ in fide. Diligit miſericordiā ⁊ iudiciūmiẜicordia dn̄i plena ē terra. Verbo dn̄i celifirmati ſunt: ⁊ ſpū oris eiꝰ oīs ꝟtꝰ eorū. Congregās ſic̄ ī vtre aquas marꝭ: ponēs ī theſauris abyſſos. Timeat dn̄m oīs terra: ab eo aūtcōmoueant̉ oēs inhabitātes orbē. Qm̄ ipſedixit ⁊ facta ſunt ip̄e mandauit ⁊ creata ſuntDn̄s diſſipat ꝯſilia gentiū: reprobat aūt cogitatiōes ppl̓orū: ⁊ reprobat ꝯſilia pͥncipum.Cōſiliū aūt dn̄i in eternū manet: cogitatiōescordis eiꝰ in generationē ⁊ generationē. Btagens cuiꝰ ē dn̄s deꝰ eiꝰ: ppl̓s quē elegit in hereditatē ſibi. De celo reſpexit dn̄s vidit omnesfilios hoīm. De p̄parato habitaculo ſuo: reſpexit ſuꝑ oēs qͥ habitāt terrā. Qui finxit ſingillatim corda eorū: qͥ intelligit oīa oꝑa eoꝝ.Nō ſaluat̉ rex ꝑ multā ꝟtutē: ⁊ gigas nō ſaluabit̉ in multiludine ꝟtutꝭ ſue Fallax equusad ſalutē: in abūdantia aūt ꝟtutis ſue nō ſaluabit̉. Ecce oculi dn̄i ſuꝑ metuentes eū: ⁊ ineis qͥ ſperāt ſuꝑ mīa eiꝰ. Vt eruat a morte animas eoꝝ: ⁊ alat eos in fame. Aīa nr̄a ſuſtinet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten