Pſalteriumletificabis eū in gaudio cū vultū tuo. Quoniam rex ſperat in dn̄o: ⁊ in miſericordia altiſſimi nō cōmouebit̉. Inueniat̉ manꝰ tua oībusinimicis tuis: dextera tua inueniat oēs qui teoderunt. Pones eos vt clibanuꝫ ignis in tꝑevultꝰ tui: dn̄s ī ira ſua ꝯturbabit eos et deuorabit eos ignis. Fructum eoꝝ de terra ꝑdes⁊ ſemē eoꝝ a filijs hoīm. Qm̄ declinaueruntin te mala: cogitauerunt ꝯſilia que non potuerunt ſtabilire. Qm̄ pones eos dorſum: in reliquijs tuis p̄parabis vultum eoruꝫ. Exaltaredn̄e in virtute tua: cantabimꝰ et pſallemꝰ virtutes tuas. In finē psͣ dauid ꝓ ſuſceptiōeXXImatutina.Eus deꝰ meꝰ reſpice in me: quare medereliqͥſti: longe a ſalute mea ꝟba delictorum meorū. Deꝰ meꝰ clamabo ꝑdiem ⁊ nō exaudies: ⁊ nocte et nō ad inſipientiam mihi. Tu aūt ī ſancto habitas: laus iſrl̓.In te ſperauerūt pr̄ es nr̄i: ſperauerūt ⁊ liberaſti eos. Ad te clamauerūt et ſalui facti ſunt:in te ſperauerūt ⁊ nō ſunt cōfuſi. Ego aūt ſuꝫvermis ⁊ nō hō: opprobriuꝫ hoīm ⁊ abiectioplebis. Om̄es vidētes me deriſerūt me: locuti ſunt labijs ⁊ mouerūt caput. Sperauit ī domino eripiat eū: ſaluū faciet eū qm̄ vult eum.Qm̄ tu es qͥ extraxiſti me de vētre: ſpes meaab vberibꝰ matris mee: in te ꝓiectꝰ ſum ex vtero. De vent̓re matris mee deꝰ meus es tu: nediſceſſerꝭ a me. Qm̄ tribulatio ꝓxima eſt: etnō eſt qͥ adiuuet. Circūdederūt me vituli multi tauri pingues obſederūt me. Aperueruntſuꝑ me os ſuū: ſicut leo rapiēs ⁊ rugiens. Scut aqua effuſus ſum: ⁊ diſꝑſa ſunt om̄ia oſſamea. Factū eſt cor meū tanqͣꝫ cera liqueſcēs:in medio ventris mei. Aruit tanqͣꝫ teſta ꝟtusmea et lingua mea adheſit faucibꝰ meis. et inpuluereꝫ mortis deduxiſti me. Qm̄ circūdederūt me canes multi. ꝯciliū malignātiū obſedit me. Foderūt manꝰ meas et pedes meos:dinumerauerunt om̄ia oſſa mea. Ip̄i ꝟo ꝯſiderauerūt ⁊ inſpexerūt me: diuiſerūt ſibi veſtimenta mea ⁊ ſuꝑ veſtem meā miſerūt ſortē.Tu aūt dn̄e ne elongaueris auxiliū tuū a mead defenſionē meā ꝯſpice. Erue a framea deus animā meā: ⁊ de manu canis vnicā meamSalua me ex ore leonis: ⁊ a cornibꝰ vnicornium humilitatē meā. Narrabo nomē tuū fratribꝰ meis: in medio eccleſie laudabo te. Quitimetis dn̄m laudate eum: vniuerſum ſemeniacob glorificate eū. Timeat eū om̄e ſemē iſrl̓qm̄ nō ſpreuit neqꝫ deſpexit dep̄cationē pauperis Nec auertit faciē ſuā a me: ⁊ cū clamarem ad eū exaudiuit me. Apud te laus mea īeccleſia magna: vota mea reddā in ꝯſpectu timētiū eū. Edent pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉ ⁊ lau-dabūt dn̄m qͥ reqͥrunt eū: viuēt corda eorū inſeculū ſeculi. Reminiſcent̉ ⁊ ꝯuertent̉ ad dominū: vniuerſe fines terre. Et adorabūt in cōſpectu eiꝰ vniuerſe familie gentiū. Qm̄ dn̄i ēregnū: ⁊ ipſe dn̄abit̉ gentiū. Māducauerūtet adorauerūt om̄es pingues terre in conſpectu eius cadēt om̄es qͥ deſcendūt in terrā. Etaīa mea illi viuet. ⁊ ſemen meū ẜuiet ip̄i. Annunciabit̉ dn̄o generatio ventura: ⁊ annunciabunt celi iuſticā eius: ppl̓o qͥ naſcet̉ queꝫ fecit dn̄s. Pſalmus dauid.XXIIOminꝰ regit me et nihil mihi deerit:in loco paſcue ibi me collocauit. Super aquā refectiōis educauit me. anima meā cōuertit. Deduxit me ſuꝑ ſemitas iuſticie: ꝓpter nomen ſuū. Nā ⁊ ſi ambulaueroin medio vmbre mortis nō timebo mala: qn̄tu mecū es. Uirga tua ⁊ baculꝰ tuꝰ: ip̄a me cōſolata ſunt. Paraſti in cōſpectu tuo menſamaduerſus eos qͥ tribulant me. Impinguaſti īoleo caput meū: et calix meꝰ inebriās qͣꝫ p̄clarus eſt. Et miẜicordia tua ſubſequet̉ me omnibꝰ diebꝰ vite mee. Et vt ihabitem in domodn̄i: in longitudine dieꝝ. Pſalmus dauidin prima ſabbati.XXIIIOmini eſt t̓ra et plenitudo eiꝰ orb̓ terrarū ⁊ vniu̓ſi qͥ habitant in eo. Quiaipſe ſuꝑ maria fundauit eū. ⁊ ſuꝑ flumina p̄parauit eū. Quis aſcendet in montemdn̄i: aut qͥs ſtabit in loco ſcō eiꝰ? Innocēs manibꝰ ⁊ mūdo corde: qͥ nō accepit in vano animam ſuam nec iurauit in dolo proximo ſuo.Hic accipiet bn̄dictionē a dn̄o: ⁊ miſericordiam a deo ſalutari ſuo. Hec eſt generatio querentiū eū: querētiuꝫ facieꝫ dei iacob. Attollite portas pͥncipes vr̄as ⁊ eleuamī porte et̓nales: et introibit rex glorie. Quis eſt iſte rexgl̓ie: dn̄s fortꝭ ⁊ potēs dn̄s potēs ī p̄lio Attollite portas pͥncipes vr̄as ⁊ eleuāini por te eternales ⁊ introibit rex gl̓ie. Quis ē iſte rex gl̓ie:dn̄s ꝟtutū ip̄e ē rex gl̓ie. In finē psͣ dauid.D te dn̄e leuaui aīam meā XXIIIIdeꝰ meꝰ in te ꝯfido nō erubeſcam. Neqꝫ irrideant me in imici mei: etem̄ vniuerſi qͥ ſuſtinēt te nō ꝯfundent̉. Confundant̉om̄es iniqͣ agentes: ſuꝑuacue. Uias tuas domīe d̓mōſtra mihi: ⁊ ſemitas tuas edoce meDirigeme in veritate tua ⁊ doce me. quiatues ſaluator meus: ⁊ te ſuſtinui tota die Reminiſcere miſerationū tuarū dn̄e: ⁊ miſericordiarū tuarū que a ſeculo ſunt. Delicta iuuentutis mee: ⁊ ignorantias meas ne memineris.Scd̓m miſericordiā tuā memēto mei tu: ꝓpt̓bonitatē tuā dn̄e. Dulcis ⁊ rectus dn̄s. propter hoc legem dabit delīquētibꝰ in via. Diriget māſuetos ī iudicio: docebit mites vias