PſalteriumOnfitebor tibi dn̄e in toto corde meonarrabo om̄ia mirabilia tua. Letabor⁊ exultabo in te. pſallā nomini tuo altiſſime. In cōuertendo in imicū meū retrorſūinfirmabunt̉ ⁊ ꝑibunt a facie tua. Qm̄ feciſtiiudiciū meū ⁊ cauſam meā. ſediſti ſuper thronum qui iudicas iuſticiaꝫ. Increpaſti gentes⁊ perijt impiꝰ nomen eorū deleſti in ternum:⁊ ī ſeculū ſeculi. Inimici defecerūt framee infinem: et ciuitates eorū deſtruxiſti. Perijt memoria eoꝝ cū ſonitū. et dn̄s in eternū ꝑmanetParauit in iudicio thronū ſuū ⁊ ipſe iudicabit orbem terre in equitate: iudicabit ppl̓os iniuſticia. Et factus eſt dn̄s refugium pauperiadiutor in oportunitatibꝰ in tribulatione. Etſperēt in te qui nouerunt nomen tuū: qm̄ nondereliquiſti querētes te dn̄e. Pſallite dn̄o qͥhabitat in ſyon: annunciate int̓ gentes ſtudiaeius. Qm̄ requirens ſanguineꝫ eorum recordatus eſt. nō eſt oblitus clamorē pauperum.Miſerere mei dn̄e: vide humilitatē meaꝫ deinimicꝭ meis. Qui exaltas me de portis mortꝭvt annūciē oēs laudationes tuas in portis filie ſyon. Exultabo in ſalutari tuo: infixe ſuntgentes in interitu quem fecerunt. In laqueoiſto quē abſconderūt. cōprehenſus ē pes eoꝝCognoſcet̉ dn̄s iudicia faciens: in oꝑibꝰ manuū ſuaꝝ comp̄henſus eſt peccator. Cōuertātur pctōres in infernū. om̄es gentes que obliuiſcunt̉ deum. Qm̄ non in finem obliuio eritpauꝑis. patientia pauperū nō ꝑibit in finemExurge dn̄e non confortet̉ homo. iudicēturgentes in conſpectu tuo. Conſtitue dn̄e legiſlatorem ſuꝑ eos. vt ſciant gentes qm̄ homīesſunt. Vt qͥd domīe receſſiſti longe: deſpicis inoportunitatibꝰ in tribulatione. Dum ſuperbit impius incendit̉ pauꝑ. cō prehendunt̉ inconſilijs quibꝰ cogitant. Qm̄ laudat̉ peccator in deſiderijs aīe ſue. ⁊ īiquꝰ bn̄dicit̉. Exacerbauit dn̄m peccator: ẜm ml̓titudinē ire ſuenō queret. Nō eſt deus in cōſpectu eius. inqͥnate ſunt vie illius in om̄i temꝑe. Auferunt̉iudicia tua a facie eius. oīm inimicorū ſuoruꝫdn̄abit̉. Dixit em̄ in corde ſuo. non mouebora generatione in generationē ſine malo. Cuiꝰmaledixtōe os plenuꝫ eſt ⁊ amaritudīe et dolo. ſub lingua eius labor ⁊ dolor. Sedet in inſidijs cū diuitibus in occultis vt interficiat īnocentē. Oculi eiꝰ in pauꝑem reſpiciunt. inſidiat̉ in abſcondito quaſi leo in ſpelunca ſua.Inſidiat̉ vt rapiat pauꝑem. rapere pauꝑemdū attrahit eū. In laqueo ſuo hum iliabit eūinclinabit ſe ⁊ cadet cuꝫ dominatꝰ fuerit pauperū. Dixit em̄ in corde ſuo oblitꝰ ē deꝰ: auertit faciē ſuā ne videat in finē. Exurge dn̄e deus ⁊ exaltet̉ manꝰ tua. ne obliuiſcaris pauperum. Propter quid irritauit impꝰ deū dixitem̄ in corde ſuo nō requiret. Uides qm̄ tu laborem ⁊ dolorē conſideras. vt tradas eos inmanus tuas. Tibi derelictus eſt pauper orphano tu eris adiutor. Cōtere brachiū peccatoris et maligni. queret̉ pctm̄ illius ⁊ non inueniet̉: dn̄s regnabit in eternū ⁊ in ſeculū ſeculi. ꝑibitis gentes de terra illius. Deſideriūpauperū exaudiuit dn̄s: p̄parationeꝫ cordiseoruꝫ audiuit auris tua. Iudicare pupillo ⁊humili: vt non apponat vltra magnificare ſehomo ſuper terram. In finem pſalmus daN dn̄o confido quō dicitꝭ anime meetranſmi gra in montem ſicut paſſer.Quoniā ecce peccatores intenderūtarcum: parauerūt ſagittas ſuas in pharetravt ſagittent in obſcuro rectos corde. Quoniam q̄ perfeciſti deſtruxerūt. iuſtus autem qͥdfecit? Dominus in templo ſancto ſuo. dominus in celo ſedes eius. Oculi eiꝰ in paupereꝫreſpiciunt: palpebre eiꝰ interrogāt filios hominū. Dn̄s interrogat iuſtū ⁊ impiū: qui aūtdiligit iniquitatē odit animā ſuam. Pluet ſuper peccatores laqueos. ignis ⁊ ſulphur ⁊ ſpiritus ꝓcellaꝝ pars calicis eoruꝫ. Quoniā iuſtus dn̄s ⁊ iuſticias dilexit: eqͥtaeꝫ vidit vultus eiꝰ. In fineꝫ psͣ dauid ꝓ octaua. XIfecit ſanctus. quoniaꝫ diminute ſuntAluum me fac domine quoniam deveritates a filijs hominum. Uana locuti ſunt vnuſquiſqꝫ ad proximum ſuum. labia doloſa in corde et corde locuti ſunt. Diſperdat dominꝰ vniuerſa labia doloſa. et linguam magniloquam. Qui dixerunt: linguaꝫnoſtram magnificabimus. labia noſtra a nobis ſunt. quis noſter dominus. eſt? Proptermiſeriam inopum et gemitum pauperū nuncexurgam dicit dominus. Ponam in ſalutarifiducialiter agam in eo. Eloquia domini eloquia caſta. argentū igne examīatum: probatum terre purgatum ſeptupluꝫ. Tu domineſeruabis nos et cuſtodies nos: a generationehac in eternū. In circūitu impij ambulāt. ẜmaltitudinem tuā multiplicaſti filios hominū.In finē psͣ dauid.Sqꝫ quo domine obliuiſceris me in finem. vſqꝫ quo auertis faciē tuā a ine.Quādiu ponam conſilia in aīa meadolorē in corde meo ꝑ diem. Vſqꝫ quo exaltabitur inimicꝰ meus ſuꝑ me? reſpice ⁊ exaudime dn̄e deus meus. Illumina oculos meos.ne vnqͣꝫ obdormiā in morte. neqn̄ dicat inimicus meus p̄ualui adu̓ſus euꝫ. Qui tribulantme exultabunt ſi motus fuero: ego autē in miſericordia tua ſperaui. Exultabit cor meū in