Quorū iſta ſunt noīa pharſandathan ⁊ delphon ⁊ eſphatha ⁊ phorata et adalia ⁊ aridatha ⁊ ephermeſcha ariſai ⁊ aridai ⁊ vaiſatha.Quos cū occidiſſent p̄das de ſubſtātijs eorūagere noluerūt. Statimqꝫ numerꝰ eorum quiocciſi erāt in ſuſis ad regē relatus eſt. Qui dixit regine. In vrbe ſuſis interfecerunt iudeiquingentos viros ⁊ alios decem filios amanQuātā putas eos exercere cedem in vniu̓ſisprouintijs? Quid vltra poſtulas ⁊ qͥd vis vtfieri iubeā? Cui illa rn̄dit. Si regi placet det̉poteſtas iudeis: vt ſicut fecerūt hodie ī ſuſisſic ⁊ cras faciāt: ⁊ decē filij aman ī patibulisſuſpendant̉. Precepit rex vt ita fieret. Statīunqꝫ in ſuſis pependit edictū: ⁊ deceꝫ filij amanſuſpenſi ſunt. Cōgregatis iudeis qͣrtadecimadie menſis adar: interfecti ſunt in ſuſis trecēti viri: nec eorū ab illis direpta ſubſtātia ē: ſꝫ⁊ ꝑ om̄es ꝓuintias que ditioni regꝭ ſubiacebant ꝓ animabꝰ ſuis ſteterūt iudei: int̓fectishoſtibꝰ ac ꝑſecutoribus ſuis: intm̄ vt ſeptuagintaqͥnqꝫ milia occiſoꝝ implerent̉: ⁊ nullusde ſubſtātijs eorū quicqͣꝫ ꝯtingeret. Dies autem tertiuſdecimus mēſis adar: vnꝰ apd̓ oēsinterfectiōis fuit: ⁊ qͣrtadecima die cedere deſierunt. Quē cōſtituerunt eſſe ſolennē: vt ī eoom̄i temꝑe deinceps vacarēt epulis. gaudioatqꝫ ꝯuiuijs. At hi qui in vrbe ſuſis cedē exercuerāt tertiodecimo ⁊ qͣrtodecimo die eiuſdem mēſis in cede ꝟſati ſunt: qͥntodecimo ātdie ꝑcutere deſierūt. Et idcirco eundem dieꝫconſtituerūt ſolennē epularū atqꝫ leticie. Hiꝟo iudei qui in oppidis nō muratis ac villismorabant̉: quartūdecimū diē mēſis adar cōuiuiorū ⁊ gaudij decreuerūt: ita vt exultēt ineo ⁊ mittāt ſibi mutuo ꝑtes epularū ⁊ ciborūScripſit itaqꝫ mardocheus om̄ia hec: ⁊ litteris cōprehēſa miſit ad iudeos qͥ in om̄ibꝰ regꝭꝓuītijs morabāt̉ tā ī vicino poſitꝭ qͣꝫ ꝓcul vtquartā decimā ⁊ qͥntādecimā diē mēſis adarꝓ feſtis ſuſciperēt: ⁊ reuertente ſemꝑ anno ſolenni celebrarēt honore: quia in ipſis diebusſe vlti ſunt iudei de inimicis ſuis: ⁊ luctus atqꝫ triſtitia in hilaritatē gaudiūqꝫ ꝯuerſi ſunteſſentqꝫ dies iſti epularū atqꝫ leticie: ⁊ mitterent ſibi inuicē ciborū ꝑtes: ⁊ pauꝑibꝰ munuſcula largirent̉. Suſceperūtqꝫ iudei in ſolennem ritū cūcta que eo temꝑe facere ceperant⁊ que mardocheꝰ litteris faciēda mādaueratAman em̄ filiꝰ amadathi ſtirpis agag hoſtis⁊ aduerſarius iudeorum cogitauit cōtra eosmalum: vt occideret illos atqꝫ deleret: ⁊ miſitphur qd̓ nr̄a lingua vertit̉ in ſorteꝫ: ⁊ poſteaingreſſa eſt heſter ad regē obſecrās vt conatꝰeius lr̄is regis irriti fierēt: ⁊ malū quod ꝯtraiudeos cogitauerat reu̓teret̉ ī caput eiꝰ. DeHeſterniqꝫ ⁊ ip̄m ⁊ filios eiꝰ affixerūt cruci atqꝫ ex illo temꝑe dies iſti appellati ſunt phurim: id eſtſortiū: eo ꝙ phur. id ē ſors. ī vrnā miſſa fueritEt cūcta quegeſta ſunt epl̓e. id ē. libri huiusvolumine cōtinent̉: queqꝫ ſuſtinuerūt ⁊ quedeinceps īmutata ſunt: ſuſceperūt iudei ſuꝑſe ⁊ ſemē ſuū: ⁊ ſuꝑ cūctos qͥ religioni eorumvoluer̄t copulari: vt nulli liceat duos hos dies abſqꝫ ſolennitate trāſigere qͦs ſcriptura teſtat̉: ⁊ cetera expetūt temꝑa annis ſibi iugit̉ſuccedētibus. Iſti ſūt dies qͥs nulla vnqͣꝫ de­ eV/ tpēlebit obliuio: ⁊ ꝑ ſingulas generatiōes cūctein toto orbe ꝓuintie celebrabūt: nec ē vlla ciuitas in qua dies phurim. id ē. ſortiū: non obſeruent̉ a iudeis ⁊ ab eorū ꝓgenie q̄ his cerimonijs obligata eſt. Scripſerūtqꝫ heſter regina filia abiahil ⁊ mardocheꝰ iudeus etiā ſecundam epl̓am: vt om̄i ſtudio dies iſta ſolennis ſanciret̉ in poſterū. Et miſerūt ad oēs iudeos qͥ in cētū vigintiſeptē ꝓuintijs regꝭ aſueri ꝟſabant̉: vt haberēt pace ⁊ ſuſciꝑent veritatē: obẜuantes dies ſortiū: ⁊ ſuo temꝑe cuꝫgaudio celebrarēt: ſic̄ ꝯſtituernat mardocheus ⁊ heſter. Et illi obẜuāda ſuſceperunt a ſe⁊ a ſemine ſuo ieiunia atqꝫ clamores ⁊ ſortiuꝫdies: ⁊ om̄ia que libri huiꝰ qui vocat̉ heſterhiſtoria continent̉.Ex ꝟo aſuerus oēm terram ⁊ cūctasr Amaris inſulas: fecit tributarias: cuiꝰfortitudo ⁊ imꝑiū ⁊ dignitas atqꝫ ſb̓limitas qͣ exaltauit mardocheū: ſcripta ſūt inlibris medorū atqꝫ ꝑſarū: ⁊ quō mardocheuſiudaici generis ſecūdꝰ a rege aſuero fuerit: etmagnꝰ apud iudeos: ⁊ acceptabilis plebi fratrū ſuorum: q̄rens bona ppl̓o ſuo ⁊ loquens eaq̄ ad pacē ſeminis ſui ꝑtinerent. Que habentur in hebreo plena fide exp̄ſſi: hec aūt que ſequunt̉: ſcripta repperi in editiōe vulgata quegrecoꝝ lingua ⁊ lr̄is cōtinent̉: ⁊ interim poſtfinē libri hͦ capl̓m ferebat̉: qd̓ iuxta ꝯſuetudinē noſtrā obelo. id ē. veru ꝑnotauimꝰ. Dixitqꝫ mardocheus. A deo facta ſunt iſta. Recordatꝰ ſuꝫ ſomnij qd̓ viderā: hec eadē ſignifi (4 7cantis: nec eorū quicqͣꝫ irritū fuit. Paruꝰ fōsqͥ creuit in fluuiū ⁊ in lucē ſolemqꝫ ꝯuerſus ē⁊ in aqͣs pl̓imas redundauit heſter eſt: quamrex accepit vxorē ⁊ voluit eſſe reginaꝫ. Duoaūt dracones: ego ſum: ⁊ aman. Gētes q̄ conuenerant: hi ſunt qui conati ſunt delere nomēiudeorū. Gens autē mea iſrl̓eſt que clamauitad dn̄m: ⁊ ſaluū fecit ppl̓m ſuum: liberauitqꝫnos ab om̄ibꝰ malis: ⁊ fecit ſigna magna atqꝫ portenta inter gētes ⁊ duas ſortes eſſe p̄cepit: vnā ppl̓i dei: ⁊ alteram cunctarū gentiumUenitqꝫ vtraqꝫ ſors in ſtatutum ex illo iā tēpore coram deo vniuerſis gentibus: et recor3 2