ſuiſti in ſapiētia: ⁊ ſenſum tuū vocaſti matrē.Et ꝓpter hoc oſtēdi tibi merces apud altiſſimum. Erit em̄ poſt alios tres dies: ad te alialoquar: ⁊ exponā tibi grauia ⁊ mirabilia. Etꝓfectꝰ ſum ⁊ tranſij in campū: multū glorificās ⁊ laudās altiſſimū de mirabilibꝰ qͥ ꝑ tp̄sfaciebat: ⁊ qm̄ gubernat ip̄m ⁊ q̄ ſūt in tꝑibꝰillata. Et ſedi ibi tribus diebus.XIIIIT factū ē tertio die ⁊ ego ſedebā ſubquercū. Et ecce vox exiuit ꝯtra me d̓rubo ⁊ dixit. Eſdra eſdra. Et dixi Ecce ego dn̄e. Et ſurrexi ſuꝑ pedes meos. Et dixit ad me. Reuelās reuelatꝰ ſū ſuꝑ rubū: ⁊ locutꝰ ſum moyſi qn̄ ppl̓s meꝰ ẜuiebat ī egypto⁊ miſi eū: ⁊ eduxi ppl̓m meū de egypto: ⁊ adduxi eū ſuꝑ montē ſyna: ⁊ detinebā euꝫ apudme diebꝰ multꝭ: ⁊ enarraui ei mirabilia multa⁊ on̄di ei temporū ſecreta ⁊ finē: ⁊ p̄cepi ei dicens. Hec in palā facies v̓ba: ⁊ hec abſcōdesEt nūc tibi dico: ſigna q̄ d̓mōſtraui ⁊ ſomniaq̄ vidiſti: ⁊ interp̄tatiōes qͣs tu vidiſti in corde tuo: repone ea. tu em̄ recipieris ab om̄ibꝰꝯuerteris reſiduus cū ꝯſilio meo ⁊ cū ſil̓ibustuis vſqꝫ qͦ finiant̉ tꝑa. Qm̄ ſecū ū ꝑdidit iuuentutē ſuā: ⁊ temꝑa appropinquāt ſeneſcere.Duodecim em̄ partibꝰ diuiſum ē ſeculū: ⁊ trāſierūt eiꝰ decima ⁊ dimidiū decime ꝑtis. ſuꝑſunt aūt eiꝰ poſt mediū decime ꝑtis. Nūc ergo diſpone domū tuā: ⁊ corripe ppl̓m tuum ⁊cōſolare hūiles eorū: ⁊ renūcia iā corruptele⁊ dimitte abs te mortales cogitatōes: ⁊ ꝓijceabs te pōdera hūana ⁊ exue te iā īfirmā naturā: ⁊ repone in vnā ꝑtē moleſtiſſima tibi cogitamēta ⁊ feſtina trāſmigrare a tꝑibꝰ his Queem̄ vidiſti nūc ꝯtigiſſe mala iterū horū deteriora faciēt. Quātū em̄ īualidū fiet ſecl̓m a ſenectute tm̄ multiplicabunt̉ ſuꝑ inhabitantesmala. Prolongauit em̄ ſe magis ꝟitas ⁊ appropinquauit mēdaciū. Iā em̄ feſtinat venire quā vidiſti viſionē. Et rn̄di: ⁊ dixi corā tedn̄e. Ecce em̄ ego abibo ſicut p̄cipiſti mihi: ⁊corripiā pn̄tē ppl̓m. Qui aūt iteꝝ nati fuerintqͥs cōmonebit. Poſitū eſt ergo ſeculū in tenebris: ⁊ qͥ inhabitāt in eo ſine lumine. Qm̄ lextua incēſa eſt: ꝓpter quod nemo ſcit que a tefacta ſūt vel q̄ incipiēt oꝑa. Si em̄ inueni in tegr̄am: īmitte in me ſpm̄ſcm̄: ⁊ ſcribā oē qd̓ factū eſt in ſeculo ab initio q̄ erāt in lege tua ſcripta vt poſſint hoīes inuenire ſemitam ⁊ qͥ voluerint viuere in nouiſſimis viuant. Et rn̄ditad me ⁊ dixit. Uadēs cōgrega ppl̓m: ⁊ dicesad eos: vt nō querant te diebus quadraginta. Tu autē p̄para tibi buxos multos: ⁊ accipe tecū ſariā dabriā ſelemiā echanū ⁊ aſiel qͥnqꝫ hos qͥ parati ſunt ad ſcribendum velociterEt venies hūc: ⁊ ego accendam in corde tuoLLIIlucernam intellectus: que nō extinguet̉ quoaduſqꝫ finiant̉ que incipies ſcribere. Et tuncꝑfectis quedā palā facies: quedā ſapientibuſabſconſe trades. Incraſtinū em̄ hac hora incipies ſcribere. Et ꝓfectus ſum ſicut mihi p̄cepit: ⁊ cōgregaui oēm populū ⁊ dixi. Audiiſrael ꝟba hec. Peregrinati ſunt pr̄es noſtriab initio in egypto: ⁊ liberati ſunt inde: ⁊ acceperunt legem vite quā nō cuſtodierūt: quā⁊ vos poſt eos trāſgreſſi eſtis: ⁊ data eſt vob̓terra in ſortem: ⁊ terra ſyon ⁊ pr̄es vr̄i ⁊ vosiniquitatē feciſtis ⁊ nō ſeruaſtis vias qͣs precepit vob̓ altiſſimꝰ: ⁊ iuſtus iudex cum ſit abſtulit a vobis in tēpore quod donauerat. Etnunc vos hic eſtis: ⁊ fratres veſtri introrſumvr̄m ſunt. Si ergo imꝑaueritis ſenſui vr̄o: eterudieritis cor veſtrum viui conſeruati eritis⁊ poſt mortē miſericordiā ꝯſequimini. Iudicium em̄ poſt mortem veniet: qn̄ iterū reuiuiſcemus: ⁊ tūc iuſtoꝝ noīa parebūt: ⁊ impioꝝfacta oſtendent̉. Ad me igitur nemo accedatnūc: neqꝫ reqͥrat me vſqꝫ dies qͣdraginta. Etaccepi qͥnqꝫ viros ſicut mādauit mihi: ⁊ profecti ſumus in campū: ⁊ manſimus ibi. Et factus ſum in craſtinuꝫ: ⁊ ecce vox vocauit medicens. Eſdra aꝑi os tuū: ⁊ bibe quo te potauero. Et aꝑuios meū: ⁊ ecce calix plenꝰ porrigebat̉ mihi. Hoc erat plenū ſicut aqua: color aūt eius vt ignis ſimilis. Et accepi ⁊ bibi⁊ in eo cū bibiſſem: cor meū cruciabat̉ intellectu ⁊ in pectus meum increſcebat ſapientia.Nam ſpūs meus conſeruabat̉ memoria. Etapertū eſt os meū: et nō eſt clauſum ampliusAltiſſimus dedit intellectum quinqꝫ viris etſcripſerunt q̄ dicebant̉ exceſſiones noctis qͣsnon ſciebant. Nocte autem manducabāt panem: ego autem per diem loquebar: ⁊ per noctem non tacebam. Scripti ſunt autem per qͣdraginta dies libri ducenti quatuor. Et fctm̄eſt cum compleſſent quadraginta dies: locutus eſt altiſſimus dicens. Priora que ſcripſiſti in palā pone: et legāt digni et īdigni: nouiſſimos aūt ſeptuaginta ꝯẜuab̓ vt tradas eosſapiētibꝰ de ppl̓o tuo. In his em̄ ē vena intellectus et ſapientie fons: et ſcientie flumen. Etfeci ſic.Cce loquere in aures plebis mee ſermones ꝓphetie qͦs īmiſero in os tuūdicit dn̄s: et fac vt in charta ſcribant̉qm̄ fideles et veri ſunt. Ne timeas a cogitationibꝰ adu̓ſū te: nec turbent te incredulitatesdicētiū: qm̄ oīs īcredulus in īcredulitate ſuamoriet̉. Ecce ego induco dicit dn̄s ſuꝑ orbēterrarū mala: gladium et famē ⁊ mortē ⁊ interitum: ꝓpter qd̓ ſuꝑpolluit iniquitas omneꝫterrā: et adimpleta ſunt opera nociua illorū.