⁊ miſericordiā eius qui fecit eā.T factū eſt dū loqueret̉ leo ꝟ̓ba hecad aquilam. Et vidi: ⁊ ecce qd̓ ſuꝑauerat caput: ⁊ nō cōparuerunt qͣtuorale que ad eū trāſierūt ⁊ erecte ſunt vt regnarent: ⁊ erat regnū eorū exile: ⁊ tumultū plenūEt vidi: ⁊ ecce ip̄a nō apparebāt: ⁊ omne corpus aquile incēdebat̉: ⁊ expaueſcebat terravalde. Et ego a tumultū ⁊ exceſſu mētis: ⁊ amagno timore vigilaui: ⁊ dixi ſpiritui meo.Ecce tu preſtitiſti mihi hoc: in eo ꝙ ſcrutarisvias altiſſimi. Ecce adhuc fagitatꝰ ſuꝫ aīo: ⁊ſpū meo inualidꝰ ſum valde: ⁊ nec modica ēin me ꝟtus a multo timore quā expaui noctehac. Nūc ergo orabo altiſſimū: vt me ꝯfortetvſqꝫ in finē. Et dixi. Dn̄ator dn̄e ſi īueni gratiam an̄ oculos tuos ⁊ ſi iuſtificatꝰ ſum apudte p̄ multis ⁊ ſi certe aſcēdit dep̄catio mea an̄faciē tuā ꝯforta me: ⁊ oſtēde ẜuo tuo mihi interp̄tationē ⁊ diſtinctionem viſus horribilishuiꝰ pleniſſime ꝯſoleris aīam meā. Dignumem̄ me habuiſti oſtēdere mihi temporū nouiſſima. Et dixit ad me. Hec ē interp̄tatio viſionis huiꝰ. Aquilā quā vidiſti aſcēdentem demari: hoc ē regnū qd̓ viſum ē in viſione danieli fratri tuo. Sed nō eſt illi īterp̄tatā: qm̄ egonūc tibi interp̄tor. Ecce dies veniūt: ⁊ exurget regnū ſuꝑ terrā: ⁊ erit timor acrior omnium regnorū que fuerūt an̄ eum. Regnabuntaūt in ea reges duodecim: vnꝰ poſt vnū. Nāſecūdus īcipiet regnare: ⁊ ipſe tenebit amplius tempꝰ p̄ duodecim. Hec ē īterp̄tatio duodecim alarū quas vidiſti. Et quā vidiſti vocem que locuta ē nō de capitibꝰ eiꝰ exeuntemſꝫ de medio corꝑis eiꝰ: Hec ē īterp̄tatio. Qm̄poſt tꝑs regni illius naſcent̉ ꝯtentiones nonmodice ⁊ ꝑiclitabit̉ vt cadat ⁊ nō cadet tuncſed iteꝝ ꝯſtituetur ī ſuū initiū. Et qm̄ vidiſtiſubalares octo coherētes alis eiꝰ hec ē interp̄tatio. Exurgent in ipſo octo reges quorumerunt tꝑa leuia ⁊ anni citati: ⁊ duo quideꝫ exipſis pariēt. Appropinquāte aūt tꝑe medio:quatuor ſeruabunt̉ in tēꝑe: cū incipiet appropinquare tꝑs eiꝰ vt finiat̉. Due ꝟo in finē ſeruabunt̉. Et qm̄ vidiſti tria capita quieſcētiahec eſt interp̄tatio. In nouiſſimis eiꝰ ſuſcitabit altiſſimꝰ tria regna: ⁊ reuocabit in ea multa: ⁊ dn̄abunt̉ terra: ⁊ qui habitant in ea cumlabore multo ſup̄ om̄es qui fuerūt ante hos.Propter hoc ipſi vocati ſunt capita aquile.Iſti em̄ erūt qui recapitulabūt īpietates eiꝰ:⁊ qui ꝑficient nouiſſima eiꝰ. Et qm̄ vidiſti caput maiꝰ nō apparēs hec eſt interp̄tatio eiusQm̄ vnꝰ ex eis ſuꝑ lectū ſuū moriet̉: ⁊ tn̄ cuꝫtormētis: Nā duo qͥ ꝑſeuerauerint: gladiuseos comedet. Uniꝰ em̄ gladiꝰ comedet qͥ cuꝫLIIIeo: ſed tn̄ h̓ gladio ī nouiſſimis cadet. Et qm̄vidiſti duas ſubalares traijcientes ſuper caput qd̓ ē in dextera ꝑte: hec ē interp̄tatio. Hiſunt qͦs ꝯſeruauit altiſſimꝰ in finē ſuū: hoc eſtregnū exile ⁊ turbationis plenuꝫ. Sic̄ vidiſti⁊ leonē quē vidiſti de ſilua euigilantē ⁊ rugientē ⁊ loquentē ad aquilā ⁊ arguenteꝫ eam ⁊iniuſticias ipſiꝰ ꝑ oēs ſermones eiꝰ ſicut audiſti: hic ē ventꝰ quē ẜuauit altiſſimꝰ in finē adeos ⁊ impietates ipſorū ⁊ arguet illos ⁊ incutiet corā ip̄is ſcorpiones eoꝝ Statuet em̄ eoſī iudiciū viuos ⁊ erit cū arguerit eos: tūc corripiet eos. Nā reſiduū ppl̓ꝫ meū lib̓abit cū miſeria qͥ ſaluati ſūt ſuꝑ fines meos: ⁊ iocūdabiteos qͦ aduſqꝫ veīet finis dies iudicij de qͦ locutus ſum tibi ab initio. Hoc ſomniū qd̓ vidiſti⁊ he interp̄tationes. Tu ergo ſolꝰ dignꝰ fuiſti ſcire altiſſimi ſecretū hͦ. Scribe gͦ om̄ia iſtain libro que vidiſti: ⁊ pone ea in loco abſcōdito: ⁊ docebis ea ſapiētes de ppl̓o tuo: quoruꝫcorda ſcis poſſe capere ⁊ ſeruare ſecreta hec.Tu aūt adhuc ſuſtīe alios h̓ dies ſeptē vt tibioſtēdat̉ qͥcqͥd viſum fuerit altiſſimo oſtēderetibi. Et ꝓfectus ē a me. Et factū ē cū audiſſetoīs ppl̓s qm̄ ꝑtrāſierūt ſeptem dies: ⁊ ego nōfuiſſem reuerſus in ciuitatem: ⁊ cōgregauit ſeom̄is a minimo vſqꝫ ad maximuꝫ: ⁊ venit adme: ⁊ dixerūt mihi dicētes. Quid peccauimꝰtibi: ⁊ qͥd iniuſte egimꝰ in te qm̄ derelinquēsnos: ſediſti in loco hoc. Tu em̄ nob̓ ſuꝑes ſolus ex oībꝰ ppl̓is ſicut botrꝰ de vinea: ⁊ ſic̄ lucerna in loco obſcuro ⁊ ſicut portꝰ ⁊ nauis ſaluata a tempeſtate. Aut nō ſufficiunt nob̓ mala q̄ ꝯtingūt? Si gͦ tu nos derelinquerꝭ: quāto nobis erat meliꝰ ſi eſſemꝰ ſuccenſi: ⁊ nos cūincēdio ſyon. Nec em̄ nos ſumꝰ meliores eorū qͥ ibi mortui ſunt: ⁊ plorauerunt voce magͣEt rn̄di ad eos: ⁊ dixi. Confide iſrl̓: ⁊ noli triſtari tu domꝰ iacob. Eſt em̄ memoria vr̄a coram altiſſimo: ⁊ fortis nō eſt oblitꝰ vr̄i in temptatione. Ego em̄ nō dereliqui vos neqꝫ exceſſia vobis: ſed veni in hunc locū vt dep̄carer ꝓ deſolatione ſyon: vt quererē miſericordiā ꝓ humilitate ſanctificationis vr̄e. Et nūcite vnuſqͥſqꝫ vr̄m ī domū ſuā: ⁊ ego veniā advos poſt dies iſtos Et ꝓfectꝰ ē ppl̓us ſic̄ dixiei: in ciuitatē. Ego aūt ſedi in campoſeptemdiebꝰ ſicut mihi mādauit: ⁊ māducabā de floribus ſolūmodo agri: de herbis facta eſt eſcamihi in diebus illis.XIIIT factum eſt poſt dies ſeptē: ⁊ ſomniauī ſomniū nocte. Et ecce de mari vēAtus exurgebat: vt ꝯturbaret oēs fluctus eius: Et vidi: ⁊ ecce ꝯualeſcebat ille hōcū nubibꝰ celi: ⁊ vbi vultū ſuū vertebat vt cōſideraret tremebant om̄ia que ſub eo videbā-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten