hominis. Si aūt dabit̉ ciuitas homini in hereditatē: ſi nunqͣꝫ antepoſitū ꝑiculū ꝑtrāſierit quō accipiat hereditatē ſua. Et dixi. Sicdn̄e. Et dixit ad me Sic ē ⁊ iſrl̓ ꝑs. Proptereos em̄ feci ſeculum ⁊ qn̄ trāſgreſſus ē adamcōſtitutiones meas iudicatū eſt quod factuꝫē. Et facti ſunt introitꝰ huiꝰ ſeculi anguſti etdolētes ⁊ laborioſi: pauci aūt ⁊ mali ⁊ ꝑiculorum pleni ⁊ labore magnoꝑe fulti: nā maiorꝭſeculi introitꝰ ſpacioſi ⁊ ſecuri: ⁊ facientes immortalitatis fructū. Si gͦ ingrediētes nō fuerunt ingreſſi qͥ viuunt: anguſtia ⁊ vana hecnō poterūt reciꝑe que ſunt repoſita. Nūc ergo quare tu ꝯturbaris cū ſis corruptibilis: ⁊qͥd moueris tu cuꝫ ſis mortalis. Et quare nōaccepiſti in corde tuo qd̓ ē futurū: ſꝫ qd̓ ī pn̄tiRn̄di ⁊ dixi. Dn̄ator dn̄e ecce diſpoſuiſti lege tua: qm̄ iuſti hereditabūt hec. Impij aūtꝑibunt: iuſti aūt ferēt anguſta: ſperātes ſpacioſa. Qui em̄ impie geſſerūt ⁊ anguſta paſſiſunt ⁊ ſpatioſa nō videbunt. Et dixit ad me.Nō eſt iudex ſuꝑ deū: neqꝫ intelligēs ſuꝑ altiſſimū. Pereūt em̄ multi pn̄tes: qꝛ negligit̉que an̄poſita ē dei lex. Mandās em̄ mandauit deꝰ venientibꝰ: qn̄ venerunt: quid facientes viuerēt: ⁊ qͥd obẜuātes nō punirent̉. Hiaūt nō ſunt ꝑſuaſi ⁊ ꝯtradixerūt ei ⁊ ꝯſtituerunt ſibi cogitamen vanitatis: ⁊ ꝓpoſueruntſibi circūuentiōes delictorū ⁊ ſuꝑdixerūt altiſſimo nō eſſe: ⁊ vias eiꝰ nō cognouerūt ⁊ legem eiꝰ ſpreuerunt: ⁊ ſponſiones eiꝰ abnegauerūt: ⁊ ī legittimis eiꝰ fidē nō habuer̄t ⁊ oꝑaeiꝰ nō ꝑfecerūt. Propter hoc eſdra vacua vacuis: ⁊ plena plenis. Ecce tꝑus veniet: ⁊ eritqn̄ veniēt ſigna que p̄dixi tibi. Et apparebitſponſa ⁊ appareſcēs oſtendet̉ q̄ nūc ſubducit̉terra: ⁊ oīs qͥ liberatꝰ ē de p̄dictis malis: ipſe videbit mirabilia mea. Reuelabit̉ em̄ filimeꝰ ieſus cū his qͥ cū eo ſunt: ⁊ iocundabunt̉qͥ relicti ſunt in annis qͣdringētis Et erit poſtannos hos ⁊ moriet̉ filiꝰ meꝰ chriſtꝰ: ⁊ om̄esquē ſpiramētū hn̄t hoīes: ⁊ ꝯuertet̉ ſeculumin antiquū ſilentiū diebꝰ ſeptē ſicut in prioribus iudicijs ita vt nemo derelinquat̉: et eritpoſt dies ſeptē: ⁊ excitabit̉ qd̓ nondū vigilaſeculū ⁊ moriet̉ corruptum. Et terra reddet q̄in ea dormiūt ⁊ puluis qͥ in eo ſilētio habitāt⁊ ꝓmptuaria reddent que eis cōmendate ſūtanīe. Et reuelabit̉ altiſſimꝰ ſuꝑ ſedē iudicij etꝑtrāſibūt miſerie ⁊ longanimitas congregabit̉. Iudiciū aūt ſolū remanebit ꝟitas ſtabit⁊ fides cōualeſcet. Et opus ſubſequet̉: ⁊ merces oſtendet̉: ⁊ iuſticie vigilabūt: ⁊ iniuſticienō dn̄abunt̉. Et dixi. Primꝰ abraā ꝓpter ſodomitas orauit: ⁊ moyſes ꝓ patribꝰ qͥ in deſerto peccauerūt: ⁊ qͥ poſt eū ꝓ iſrl̓ in diebusEſdreachaꝫ ⁊ ſamuelis ⁊ dauid ꝓ ꝯfractiōe: ⁊ ſalomon ꝓ eis qͥ venerūt in ſanctificationē: ⁊ helias ꝓ his qͥ pluuiā acceperūt ⁊ ꝓ mortuo vtviueret: ⁊ ezechias ꝓ populo in diebꝰ ſennacherib: ⁊ multi ꝓ multis. Si gͦ modo qn̄ corruptibile increuit: ⁊ iniuſticia multiplicata ē⁊ orauerūt iuſti ꝓ impijs: quare ⁊ nūc ſic nōerit? Et reſpondit ad me ⁊ dixit. Pn̄s ſeculūnō eſt finis: gloria in eo frequēs manet ꝓpterhoc orauerunt ꝓ inualidis. Dies em̄ iudicijerit finis tꝑis huiꝰ: ⁊ initiū tꝑis futuri īmortalitatis: in quo ꝑtrāſiuit corruptela ſoluta ēinterp̄tantia: abſciſa ē incredulitas: creuit ātiuſticia: orta ē veritas. Tūc em̄ nemo poteritſaluare eū qui perijt: neqꝫ demergere qui vincit. Et rn̄di ⁊ dixi. Hic ẜmo meꝰ pͥmꝰ: ⁊ nouiſſimus: qm̄ meliꝰ erat nō dare terrā adā vel cūiā dediſſet coercere eū vt non peccaret. Quidem̄ ꝓdeſt hoībus in pn̄ti viuere in triſticia: ⁊mortuos ſperare punitionē O tu quid feciſtiadam Si em̄ tu peccaſti nō eſt factus ſoliustuꝰ caſus ſꝫ ⁊ noſter qͥ ex te aduenimꝰ. Quidem̄ ꝓdeſt nobis ſi ꝓmiſſum eſt nob̓ īmortaletꝑs: nos aūt mortalia oꝑa egimꝰ. Et qm̄ predicta ē nobis ꝑhennis ſpes: nos ꝟo peſſimivani facti ſumꝰ. Et qm̄ repoſita ſunt nob̓ habitacula ſanitatis ⁊ ſecuritatis: nos vero malle cōuerſati ſumus. Et qm̄ repoſita eſt gloriaaltiſſimi ꝓtegere eos qͥ tarde conuerſati ſunt:nos aūt peſſimis vijs ambulauimꝰ. Et quoniā oſtendet̉ paradiſus cuiꝰ fructus incorruptus ꝑſeuerat in quo eſt ſecuritas ⁊ medela:nos ꝟo nō ingrediemur. In īgratis em̄ locisconuerſati ſumꝰ. Et qm̄ ſuꝑ ſtellas fulgebuntfacies eorū qͥ abſtinentiā habuerant: nr̄e autem facies ſuꝑ tenebras nigre. Nō em̄ cogitauimus viuentes qn̄ iniquitatē faciebamꝰ ꝙincipiemus poſt mortē pati. Et rn̄dit: ⁊ dixitHoc eſt cogitamentū certaminis qd̓ certabitqͥ ſuꝑ terrā natꝰ eſt hō: vt ſi victꝰ fuerit patiatur qd̓ dixiſti. Si auteꝫ vicerit recipiet qd̓ dico qm̄ hec eſt vita quā moyſes dixit cū viueret ad ppl̓m dicens. Elige tibi vitam ⁊ viuas.Nō crediderūt aūt ei: ſed nec poſt eū ꝓphetꝭ.Sed nec mihi qͥ locutꝰ ſum ad eos: qm̄ nō eēttriſtitia in ꝑditionē eorū ſicut futurū eſt gaudium ſuꝑ eos quibus ꝑſuaſa eſt ſalus. Et reſpondi: ⁊ dixi. Scio dn̄e qm̄ vocatꝰ ē altiſſimus miſericors in eo ꝙ miſereat̉ in his qͥ nōdum in ſeculo aduenerūt: ⁊ ꝙ miſeret̉ illis qͥcōuerſationem faciūt in lege eius: ⁊ longanimis ē qm̄ longanimitatē p̄ſtat his qͥ peccauerunt qͣſi ſuis oꝑbꝰ: ⁊ munificꝰ ē qm̄ qͥdem donare vult ꝓ exigentijs: ⁊ multe miſericordieqm̄ multiplicat magis miſericordias his qͥ p̄ſentes ſunt ⁊ qͥ p̄terierunt ⁊ qͥ futuri ſunt. Si