Neemiemibus vr̄is. Factū eſt aūt cum audiſſent inimici noſtri nūciatū eē nobis: diſſipauit deusꝯſiliū eorū. Et reu̓ſi ſumꝰ oēs ad muros vnuſquiſqꝫ ad opꝰ ſuū. Et factū ē a die illa: mediaꝑs iuuenū eorū faciebat opus: ⁊ media ꝑataerat ad bellū: ⁊ lancee ⁊ ſcuta ⁊ arcus ⁊ lorice⁊ pͥncipes poſt eos in omni domo iuda edificantiū muros ⁊ portantiū onera ⁊ imponentiū: vna manu ſua faciebat opꝰ: ⁊ altera tenebat gladiū. Edificātiū em̄ vnuſquiſqꝫ gladioerat accinctus renes. Et edificabant ⁊ clāgebāt buccina luxta me. Et dixi ad optimates⁊ ad magiſtratꝰ ⁊ ad reliquā ꝑtē vulgi. Opꝰgrāde ē ⁊ latū: ⁊ nos ſeꝑati ſumꝰ in muro procul alter ab altero. In loco qͦcūqꝫ audieritisclangorē tube illuc ꝯcurrite ad nos. Deꝰ noſter pugnabit ꝓ nobis ⁊ noſipſi faciamꝰ opꝰ.Et media ꝑs nr̄m teneat lanceas ab aſcenſuaurore donec egrediant̉ aſtra. In tꝑe quoqꝫillo dixi ppl̓o. Vnuſquiſqꝫ cum puero ſuo maneat in medio hierl̓m: ⁊ ſint nobis vices ꝑ noctem ⁊ dieꝫ ad oꝑandū. Ego aūt ⁊ frēs mei ⁊pueri mei ⁊ cuſtodes qͥ erāt poſt me: non deponebamꝰ veſtimēta nr̄a. Unuſquiſqꝫ tantūnudabat̉ ad baptiſmū.T factꝰ ē clamor ppl̓i ⁊ vxorū eiꝰ maIgnus aduerſus frēs ſuos iudeos. Eterāt qͥ dicerēt. Filij nr̄i ⁊ filie nr̄e multe ſūt nimis. Accipiamꝰ ꝓ p̄cio eorū frumētū⁊ comedamꝰ ⁊ viuamꝰ. Et erāt qui dicerent.Agros nr̄os ⁊ vineas ⁊ domꝰ nr̄as opponamus: ⁊ accipiamus frumentū in fame. Et alijdicebāt. Mutuo ſumamꝰ pecunias in tributa regꝭ: demuſqꝫ agros nr̄os ⁊ vineas. Et nūcſic̄ carnes fratrū nr̄orū ſic carnes nr̄e ſunt: etſicut filij eoꝝ: ita ⁊ filij nr̄i. Ecce nos ſubiugamus filios nr̄os ⁊ filias nr̄as in ẜuitutē: ⁊ defiliabꝰ nr̄is ſunt famule: nec habemꝰ vn̄ poſſint redimi ⁊ agros nr̄os ⁊ vineas noſtras alijpoſſident. Et iratꝰ ſum nimīs cū audiſſem clamorē eorū ẜm v̓ba hec. cogitauitqꝫ cor meuꝫEt increpaui optimates ⁊ magiſtratꝰ ⁊ dixieis. Uſuras ne ſinguli a frībꝰ vr̄is exigatis.Et cōgregaui adu̓ſum eos cotionē magnā: etdixi eis. Nos vt ſcitꝭ redemimꝰ frēs nr̄os iudeos qͥ vēditi fuerāt gentibꝰ ẜm poſſibilitatēnr̄am. Et vos igit̉ vendite frēs vr̄os: ⁊ redimemꝰ eos. Et ſiluerūt nec inuenerūt qͥd rn̄derent. Dixiqꝫ ad eos. Nō ē bona res quā facitis. Quare nō in timore dei nr̄i ambulatisne exprobret̉ nob̓ a gētibꝰ inimicis nr̄is. Etego ⁊ frēs mei ⁊ pueri mei cōmodauimꝰ plurimis pecuniā ⁊ frumētū. Nō repetamꝰ in cōmune iſtud. Es alienū ꝯcedamꝰ: qd̓ debeturnob̓. Reddite eis hodie agros ſuos ⁊ vineasſuas ⁊ oliueta ſua ⁊ domos ſuas. Quinpoti-us ⁊ cēteſimam pecunie frumenti vini ⁊ oleiquā exigere ſoletis ab eis: date ꝓ illis. Et dixerūt. Reddemꝰ: ⁊ ab eis nihil queremꝰ: ſicqꝫ faciemꝰ vt loquerꝭ. Et vocaui ſacerdotes:⁊ adiuraui eos vt facerēt iuxta qd̓ dixeram.Inſuꝑ excuſſi ſinū meuꝫ ⁊ dixi. Sic excutiatdeꝰ oēm virū qͥ nō cōpleuerit vbū iſtd̓: de domo ſua ⁊ de laboribꝰ ſuis. Sic excutiat̉: ⁊ vacuus fiat. Et dixit vniu̓ſa ml̓titudo amen. Etlaudauerūt deū. Fecit gͦ ppl̓s ſicut erat dictūA die aūt illa qͣ p̄ceꝑat rex mihi vt eſſem duxin terra iuda ab anno viceſimo vſqꝫ ad annūtriceſimūſecūdū artaxerxis regis ꝑ ānos duodecim ego ⁊ frēs mei ānonas q̄ ducibꝰ debebant̉ nō comedimꝰ. Duces aūt pͥmi qͥ fuerūtan̄ me grauauerūt ppl̓m: ⁊ acceperūt ab eis inpane ⁊ vino ⁊ pec unia qͦtidie ſiclos qͣdraginta. Sed ⁊ miniſtri eorū dep̄ſſerant ppl̓m. Egoaūt nō feci ita ꝓpter timorē dei. Quinpotiusin oꝑe muri edificaui: ⁊ agrū nō emi: ⁊ om̄espueri mei ꝯgregati ad opus erāt. Iudei qͦꝫ etmagiſtratꝰ cētū qͥnqͣginta viri: ⁊ qͥ veniebantad nos de gētibꝰ q̄ in circūitu nr̄o ſunt: in mēſa mea erāt. Parabat̉ aūt mihi ꝑ dies ſingulos bos vnꝰ arietes ſex electi: exceptis volatilibus: ⁊ int̓ dies decem vina diuerſa ⁊ aliamulta tribuebā. Inſuꝑ annonas ducatꝰ meinon queſiui. Ualde em̄ attenuatus erat populus. Memēto mei deꝰ meꝰ ī bonū ẜm oīaq̄ feci ppl̓o huic.¶ Actū ē aūt cū audiſſet ſanaballath ⁊tobias ⁊ goſem arabs ⁊ ceteri inimi(ci nr̄i ꝙ edificaſſem ego murū: ⁊ noneēt in ip̄o reſidua interruptio: vſqꝫ ad tꝑs ātillud valuas nō poſuerā in portis: miſeruntſanaballath et tobias et goſem arabs ad medicētes. Ueni ⁊ ꝑcutiamꝰ fedꝰ ꝑiter in viculis in cāpo vno. Ip̄i aūt cogitabāt vt facerētmihi malum. Miſi gͦ ad eos nuncios dicēs.Opus grāde ego facio ⁊ nō poſſum deſcēdere ne forte negligat̉ cum venero ⁊ deſcenderoad vos. Miſerūt aūt ad me ẜm v̓bū hͦ ꝑ qͣtuor vices ⁊ rn̄di eis iuxta ẜmonē pͥorē. Et miſit ad me ſanaballath iuxta ꝟbū priꝰ qͥnta vice puerū ſuum ⁊ epl̓am habebat in manu ſuaſcriptā hͦ mō. In gētibꝰ auditū ē: et goſem dixit: ꝙ tu ⁊ iudei cogitetꝭ rebellare: ⁊ ꝓptereaedifices murū: ⁊ leuare te velis ſuꝑ eos regeꝫꝓpter quā cām ⁊ ꝓph̓as poſuerꝭ qͥ p̄dicēt dete in hierl̓m dicētes. Rex in iudea ē. Auditurus ē rex v̓ba hec. Idcirco nūc veni vt ineamus ꝯſiliū ꝑiter. Et miſi ad eos dicēs. Nō ēfactū ẜm ꝟ̓ba hec q̄ tu loq̄rꝭ De corde em̄ tuotu cōponis hec. Oēs em̄ hi terrebāt nos: cogitates ꝙ ceſſarēt manꝰ nr̄e ab oꝑe ⁊ quieſceremus. Quā ob cām magis cōfortaui manuſ