⁊ malū corā te feci ſtatuens abominatiōes etmultiplicās offenſiones. Et nūc flecto genuacordis mei: p̄cans a te bonitatē dn̄e. Peccaui dn̄e peccaui: ⁊ iniqͥtatē meā agnoſco. Peto rogās te domine remitte mihi remite mihine ſil̓ ꝑdas me cū iniqͥtatibus meis: neqꝫ ineternū reẜues mala mihi: qꝛ indignuꝫ ſaluab̓me ẜm magnā miſerciordiā tuaꝫ: ⁊ laudabote ſꝑ oībꝰ diebꝰ vite mee: qm̄ te laudat oīs ꝟtus celoꝝ. ⁊ tibi eſt gl̓a in ſecl̓a ſeculoꝝ amen.Explicit oratio manaſſes regis iuda. Incipit p̄facio beati Hieronymi preſbyteri in librum. Eſdre.Ttrum difficiliꝰ ſit facere quodpoſcitis an negare: necdū ſtatuiNā neqꝫ vob̓ aliqͥd īꝑātibꝰ annuere ſententie eſt ⁊ magnitudooneris impoſiti ita ceruices premit: vt an̄ ſub faſceruendum ſit qͣꝫ leuandumAccedūt ad hͦ inuidorū ſtudia: qͥ oē qd̓ ſcribimus rep̄hendendū putāt. Et interdū ꝯtra ſeꝯſcīa repugnante publice lacerāt q̄ occulte legunt: intantū vt clamare compellar ⁊ dicere.Dn̄e libera anīam meā a labijs iniqͥs: ⁊ alingua doloſa. Tertiꝰ annꝰ eſt ꝙ ſꝑ ſcribitis atqꝫ reſcribitis vt eſdre libruꝫ ⁊ heſter vobis dehebreo tranſferā: qͣſi nō habeatꝭ greca ⁊ latīavolumina: aut qͥcqͥd illud eſt qd̓ a nob̓ ꝟtit̉:non ſtatim ab oībus ꝯſpuēdū ſit. Fruſtra autem (vt ait qͥdā) niti neqꝫ aliud fatigando niſiopiū q̄rere: extreme dementie eſt. Itaqꝫ obſecro vos mi dōmon et rogatiōe chariſſimi: vtpͥuata lectōe ꝯtenti: libros nō efferatis in publicūntec faſtidioſis cibos ingeratis vitētiſqꝫ eorū ſuꝑciliū qͥ iudicare tm̄ de alijs: ⁊ ipſifacere nihil nouerūt. Si qͥ aūt fratrū ſunt quibus nr̄a nō diſplicēt: his tribuatis exemplarammonētes vt hebrea noīa quorū grādis inhͦ volumine copia eſt diſtincte ⁊ ꝑ interuallatrāſcribant. Nihil em̄ ꝓderit emēdaſſe librūniſi emēdatio librariorū diligētia conſeruet̉.Nec quēqͣꝫ moueat ꝙ vnꝰ a nob̓ lib̓ editꝰ eſt.nec a pocriphoꝝ tertij ⁊ quarti libri ſomnijsdelectet̉: qꝛ ⁊ apd̓ hebreos heſdre neemieqꝫẜmōes in vnū volumē coartāt̉ ⁊ q̄ nō habēt̉apud illos nec de vigintiqͣtuor ſenibꝰ ſunt ꝓcul abijciēda. Si qͥs aūt ſeptuagīta vob̓ oppoſuerit interp̄tes: qͦrum exēplaria varietasip̄a lacerata ⁊ euerſa demōſtrat nec pōt vtiqꝫverū aſſeri qd̓ diu̓ſum eſt: mittite eū ad euangelia in qͥbus ml̓ta ponunt̉ qͣſi de veteri teſtamēto q̄ apd̓ ſeptuagīta interꝑtes nō habēturvelut illud qm̄ nazareꝰ vocabit̉: ⁊ ex egyptovocaui filiū meū: ⁊ videbūt in quē cōpūxer̄tml̓taqꝫ alia q̄ latiori oꝑi reẜuamus ⁊ queriteab eo vbi ſcripta ſunt. Cūqꝫ ꝓferre nō potue-Prologusrit vos legite de his exemplaribus qͦ nuper anobis edita maledicorū qͦtidie līguis ꝯfodiūtur. Sꝫ vt ad cōpendiū veniā certe qd̓ illaturus ſum eqͥſſimū eſt. Edidi aliqͥd qd̓ nō habetur in greco: aut alit̓ habet̉ qͣꝫ a me ꝟſum eſt.Quid interp̄tem laniāt? Interrogēt hebreoſ⁊ ip̄is autoribus: trāſlationi mee vel arrogētvel derogent fideꝫ. Porro aliud eſt ſi clauſisqd̓ dicit̉ oculis mihi volunt maledicere: ⁊ nōimitant̉ grecoꝝ ſtudiū ⁊ beniuolentiā: qͥ poſtſeptuaginta tranſlatores iam xp̄i euāgelio coruſcante iudeos ⁊ hebionitas legis veteris interp̄tes aqͥlam videlicet ⁊ ſymmachū ⁊ theodotionē ⁊ curioſe legūt: ⁊ ꝑ origenis laboreꝫin hex aploīs eccleſijs dedicarūt. Quātomagis latini grati eſſe deberēt ꝙ exultantē cernerent greciā a ſe aliqͥd mutari. Primū em̄ magnorū ſumptuū eſt ⁊ infinite difficultatis: exemplaria poſſe hr̄e oīa: deinde etiā qͥ habuerint: ⁊ hebrei ẜmonis ignari ſunt: magis errabunt ignorantes qͥs e multis verius dixerit.Qd̓ etiā ſapientiſſimo cuidā nuꝑ apd̓ grecosaccidit vt interdū ſcripture ſenſum re inquēsvniuſcuiuſlibet interpretis ſequeret̉ erroremNos autē qͥ hebree līgue ſaltē ꝑuā habemusſcīam: ⁊ latinꝰ nobis vtcūqꝫ ẜmo nō deeſt: ⁊de alijs magis poſſumus iudicare: ⁊ ea q̄ ip̄iintelligimus in nr̄a lingua promere. Itaqꝫ licet hydraſibilet: victorqꝫ ſynon incendia iactet: nunqͣꝫ meū iuuāte xp̄o ſilebit eloquiumetiā p̄ciſa lingua balbutiet̉. Legāt qui volūtqͥ nolūt abijciāt. Euentilēt apices: lr̄as calūnient̉. Magis vr̄a charitate ꝓuocabor adſtudiū qͣꝫ illoꝝ detractiōe ⁊ odio deterrebor.Explicit prefatio. Incipit liber Eſdre pͥmus. Capl̓m IN anno primo cyri regis ꝑſarum vt conpleret̉ vbum dn̄i ex ore hieremie: ſuſcitauit dn̄s ſpirituꝫcyri regis ꝑſarum ⁊ traduxitvocem in omni regno ſuo etiā ꝑ ſcripturā dicens. Hec dicit cyrus rex ꝑſaruꝫ. Oīa regnaterre dedit mihi dn̄s deus celi: ⁊ ip̄e precepitmihi vt edificarem ei domū in hierl̓m q̄ eſt iniudea. Quis eſt in vobis de vniu̓ſo ppl̓o eiusSit dn̄s illius cū eo. Aſcendat in hierl̓m q̄ eſtin iudea ⁊ edificet domū dei iſrl̓: ipſe eſt deusqui eſt in hieruſalem. Et omnes reliqui in cūctis locis vbicunqꝫ habitāt adiuuent eum viri de loco ſuo: argento ⁊ auro ⁊ ſub̓a et pecoribus excepto quod volūtarie offerunt tēplodei quod eſt in hierl̓m. Et ſurrexerūt pͥncipeſpatrū de iuda et beniamin ⁊ ſacerdotes ⁊ leuite ⁊ omīs cuius ſuſcitauit deus ſpirituꝫ vt