Onfortatuseſt ergo ſalomon filiꝰ dauid īregno ſuo et dn̄s erat cū eo: ⁊magnificauit eū in excelſum.Precepitqꝫ ſalomon vniuerſo iſraeli tribunis ⁊ centurionibꝰ ⁊ ducibꝰ et iudicibꝰ om̄is iſrl̓ ⁊ pͥncipibꝰfamiliarū: ⁊ abijt cū vniu̓ſa multitudine in excelſum gabaon: vbi erat tabernaculū federisdn̄i: quod fecit moyſes famulus dei in ſolitudine. Arcā aūt dei adduxerat dauid de cariathiarim in locū quē p̄parauerat ei: et vbi fixerat illi tabernaculū hoc eſt in hierl̓m. Altare quoqꝫ eneū qd̓ fabricatus fuerat beſeleel filius vr̄i filij vr̄: ibi erat corā tabernaculo dn̄i:qd̓ ⁊ requiſiuit ſalomon ⁊ oīs eccleſia. Aſcenditqꝫ ſalomon ad altare eneū corā tab̓ naculofederis dn̄i: et obtulit in eo mille oſtias. Ecceaūt in ipſa nocte apparuit ei deus dicēs. Poſtula quod vis vt dem tibi. Dixitqꝫ ſalomondeo: tu feciſti cū dauid pr̄e meo miſericordiāmagnā: ⁊ cōſtituiſti me regē ꝓ eo. Nūc ergodn̄e deus: impleat̉ ẜmo tuꝰ quē pollicitus esdauid pr̄i meo. Tu em̄ me feciſti regē ſuꝑ populum tuū multū: qͥ tam innumerabilis ē qͣꝫpuluis terre. Da mihi ſapientiā ⁊ intelligentiam: vt ingrediar ⁊ egrediar coram ppl̓o tuo.Quis em̄ poteſt hunc populū tuū digne quitam grandis eſt: iudicare? Dixit aūt deus adſalomonē. Quia hoc magꝭ placuit cordi tuo:⁊ nō poſtulaſti diuitias ⁊ ſubſtantiā ⁊ gloriāneqꝫ animas eorū qͥ te oderāt: ſed nec dies vite pl̓imos. Petiſti aūt ſapientiā ⁊ ſcientiā vtiudicare poſſis populū meū: ſuꝑ quem cōſtitui te regem: ſapientia ⁊ ſcientia data ſunt tibiDiuitias aūt ⁊ ſubſtantiā ⁊ gloriam dabo tibi: ita vt nullus in regibꝰ nec an̄ nec poſt te fuerit ſimilis tui. Venit ergo ſalomon ab excelſo gabaon in hierl̓m corā tabernaculo federis⁊ regnauit ſuꝑ iſrl̓. Cōgregauitqꝫ ſibi currꝰ ⁊equites: ⁊ facti ſunt ei mille qͣdringēti currꝰ.⁊ duodecim milia equitū: ⁊ fecit eos eē in vrbibus quadrigarū ⁊ cū rege in hierl̓m. Prebuitqꝫ rex argentū ⁊ aurū in hierl̓m qͣſi lapides: ⁊ cedros qͣſi ſycomoros q̄ naſcunt̉ in cāpeſtribꝰ multitudine magna. Adducebanturaūt ei equi de egypto de choa a negociatoribus regis: qͥ ibant ⁊ emebant p̄cio qͣdrigā eqͦrū ſexcentis argēteis: ⁊ equū centū qͥnqͣgintaSil̓iter de vniu̓ſis regnis cetheoꝝ ⁊ a regibꝰſyrie: emptio celebrabatur.Ecreuit aūt ſalomon edificare domūd nomini dn̄i: ⁊ palatiū ſibi. Et nūerauit ſeptuaginta milia virorū portātium humeris: ⁊ octoginta milia qͥ cederent lapides in montibus: prepoſitoſqꝫ eorum triamilia ſexcētos. Miſit quoqꝫ ad hiram regeꝫtyri dicēs. Sicut egiſti cum dauid pr̄e meo ⁊miſiſti ei ligna cedrina vt edificaret ſibi domum in qua ⁊ habitauit: ſic fac mecū vt edificem domū nomini dn̄i dei mei:: vt conſecremeam ad adolendū incēſum corā illo ⁊ fumigāda aromata: ⁊ ad ꝓpoſitionē panū ſempiternam: ⁊ ad holocauſtomata mane ⁊ veſꝑe ſabbatis quoqꝫ ⁊ neomenijs et ſolennitatibꝰ dn̄idei noſtri in ſempiternum que mandata ſuntiſraeli. Domꝰ em̄ quā edificare cupio magnaē. Magnus eſt em̄ deꝰ noſter ſuꝑ oēs deos.Quis ergo poterit preualere vt edificet ei dignam domū. Si celū ⁊ celi celorū capere euꝫnequeūt: qͣntꝰ ego ſum vt poſſim edificare eidomū. Sꝫ ad hoc tm̄: vt adoleat̉ incēſum coram illo. Mitte ergo michi virum eruditū qͥnouerit oꝑari ī auro ⁊ argēto ere ⁊ ferro purpura coccino ⁊ hyacintho: ⁊ qͥ ſciat ſculperecelaturas cū his artificibꝰ qͦs mecū habeo iniudea ⁊ in hierl̓m qͦs p̄parauit dauid pr̄ meꝰSed ⁊ ligna cedrina mitte mihi ⁊ artheutina⁊ pinea de libano. Scio em̄ ꝙ ẜui tui nouer̄tcedere ligna de libano. Et erūt ẜui mei cū ſeruis tuis: vt parent̉ mihi ligna pl̓ima. Domꝰem̄ quā cupio edificare magna ē nimis et inclyta. Preterea oꝑarijs qui ceſuri ſunt lignaſeruis tuis dabo in cibaria tritici choros viginti milia: ⁊ hordei choros totidē: olei qͦꝫ ſata viginti milia. Dixit aūt hyrā rex tyri ꝑ litteras qͣs miſerat ſalo moni. Quia dilexit dn̄sppl̓m ſuū: idcirco te regnare fecit ſuꝑ eum. Etaddidit dicēs. Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓ qͥ fecͣ celum ⁊ terrā: qui dedit dauid regi filiū ſapientem ⁊ eruditū ⁊ ſenſatū atqꝫ prudētē: vt edificaret domū dn̄o: ⁊ palatiū ſibi. Miſi gͦ tibivirū prudentē ⁊ ſcientiſſimū: hirā pr̄em meūfiliū mulierꝭ de filiabꝰ dan: cuiꝰ pater fuit tyrius: qͥ nouerit oꝑari in auro ⁊ argēto ere ⁊ ferro ⁊ marmore ⁊ lignis: in purpura qͦꝫ ⁊ hyacintho ⁊ biſſo ⁊ coccino: ⁊ qͥ ſciat celare oēmſculpturā: ⁊ adinuenire prudēter qd̓cunqꝫ inoꝑe neceſſarium ē: cū artificibꝰ dn̄i mei dauidpatris tui. Triticū gͦ ⁊ hordeū ⁊ vinū q̄ pollicitus es dn̄e mi mitte ẜuis tuis. Nos autemcedemus ligna de libano qͦt neceſſaria habueris ⁊ applicabimꝰ ea ratibus ꝑ mare in ioppetuum aūt erit tranſferre ea in hieruſalē. Numerauit igitur ſalomon omēs viros ꝓſelitosqͥ erāt in terra iſrl̓ poſt dinumerationē quamdinūerauit dauid pr̄ eiꝰ ⁊ inuēti ſunt cētū qͥnqͣginta tria milia ⁊ ſexcenti. Fecitqꝫ ex eis ſeptuagīta milia qͥ hūerꝭ onera portarēt: ⁊ octoginta milia qͥ lapides de mōtibꝰ cederēt: triaaūt milia ⁊ ſexcētos p̄poſitos operū ppl̓i.ſ 3