Regumvenundaret̉ caput aſini octoginta argenteis⁊ quarta ꝑs cabi ſtercoris colūbarū qͥnqꝫ argenteis. Rūqꝫ rex iſrl̓ tranſiret ꝑ murū: mulier quedā exclamauit ad eū dicens. Salua medn̄e mi rex. Qui ait. Nō: te ſaluet dn̄s Undete poſſum ſaluare? De area vel de torculari?Dixitqꝫ ad eam rex. Quid tibi vis? Que rn̄dit. Mulier iſta dixit mihi. Da filiū tuuꝫ vtcomedamus eū hodie ⁊ filiū meū comedemꝰcras. Coximꝰ ergo filiū meū ⁊ comedimꝰ: dixiqꝫ ei altera die. Da filiuꝫ tuum vt comedamus eum. Que abſcondit filiū ſuū. Qd̓ cumaudiſſet rex ſcidit veſtimenta ſua: ⁊ tranſibatꝑ muruꝫ. Uiditqꝫ om̄is populus cilitiū quoveſtitus erat ad carneꝫ intrinſecꝰ. Et ait rex.Hec mihi faciat deus: ⁊ hec addat: ſi ſteteritcaput heliſei filij ſaphat ſuꝑ ipſum hodie. Heliſeus autē ſedebat in domo ſua: ⁊ ſenes ſedebant cum eo. Premiſit itaqꝫ virū ⁊ anteqͣꝫ veniret nuncius ille dixit ad ſenes. Nūquid ſcitis ꝙ miſerit filiꝰ homicide huc vt p̄cidat̉ caput meū? Uidete ergo: vt cum venerit nuncius: claudite oſtiū ⁊ nō ſinatis eū introire. Ecce em̄ ſonitus pedum dn̄i eiꝰ poſt eum ē. Adhuc illo loquēte eis: apparuit nunciꝰ qͥ veniebat ad eum. Et ait. Ecce tantū malū a dn̄o ē.Quid amplius expectabo a dn̄o.Ixit aūt heliſeus: Audite verbū dn̄id Mec dicit dn̄s. In tempore hoc crasmodius ſimile vno ſtatere erit: ⁊ duomodij hordei ſtatere vno ī porta ſamarie. Reſpondēs vnꝰ de ducibꝰ ſuꝑ cuiꝰ manum rexincūbebat homini dei ait. Si dn̄s fecerit etiācataractas in celo: nunqͥd poterit eſſe qd̓ loq̄ris. Qui ait. Uidebis oculis tuis ⁊ inde noncomedes. Quatuor ergo viri erāt leproſi iuxta introitū porte: qͥ dixerūt ad inuicē Quidhic eſſe volumꝰ donec moriamur. Siue īgredi voluerimꝰ ciuitatem fame moriemur: ſiuemāſerimus h̓ moriendū nobis ē. Venite gͦ ettranſfugiamus ad caſtra ſyrie. Si peꝑcerintnobis viuemꝰ: ſi aūt occidere voluerint nihilominꝰ moriemur. Surrexerūt gͦ veſꝑi vt venirent ad caſtra ſyrie. Cūqꝫ veniſſent ad pͥncipium caſtrorū ſyrie nulluꝫ ibidē reppererunt.Siquidē dn̄s ſonitū audiri fecerat in caſtrisſyrie curruū ⁊ equorum: ⁊ exercitus plurimiDixerūtqꝫ ad inuicē. Ecce mercede cōduxitaduerſum nos rex iſrl̓ regēs hetheorū ⁊ egyptiorū: ⁊ venerūt ſuꝑ nos. Surrexerūt ergo⁊ fugerūt in tenebris: ⁊ dereliquerūt tētoriaſua ⁊ equos ⁊ aſinos in caſtrꝭ: fugerūtqꝫ: animas tm̄ ſuas ſaluare cupiētes. Igit̉ cum veniſſent leproſi illi ad pͥncipiū caſtrorū ingreſſi ſunt vnū tabernaculū: ⁊ comederūt ⁊ biberunt. Tulerūtqꝫ inde argentū ⁊ aurum ⁊ veſtes: ⁊ abierūt ⁊ abſconderūt. Et rurſum reu̓ſi ſunt ad aliud tabernaculū: ⁊ inde ſil̓iter auferentes abſconderūt. Dixerūtqꝫ ad inuicemNō recte facimꝰ. Hec em̄ dies boni nuncij ē.Si tacuerimꝰ ⁊ noluerimꝰ nūciare vſqꝫ maneſceleris arguemur. Venite eamus ⁊ nūciemꝰin aula regis. Cūqꝫ veniſſent ad portā ciuitatis narrauerunt eis dicētes. Iuimꝰ ad caſtraſyrie ⁊ nullū ibidē repperimus hominem: niſiequos ⁊ aſinos alligatos: ⁊ fixa tentoria. Ierunt ergo portarij: ⁊ nūciauerūt in palatio regis intrinſecꝰ. Qui ſurrexit nocte: ⁊ ait ad ſeruos ſuos. Dico vobis quid fecerint nob̓ ſyriSciūt quia fame laboramꝰ: ⁊ idcirco egreſſiſunt de caſtris: ⁊ latitāt in agris dicētes. Cuꝫegreſſi fuerint de ciuitate capiemus eos viuos: ⁊ tūc ciuitatē ingredi poterimꝰ. Rn̄ditaūt vnus ẜuoꝝ eius. Tollamꝰ qͥnqꝫ eqͦs quiremāſerūt in vrbe: quia ip̄i tm̄ ſunt in vniuerſa ml̓titudine iſrl̓: alij em̄ cōſumpti ſūt: ⁊ mittentes explorare poterimus. Adduxerunt gͦduos equos: miſitqꝫ rex ī caſtra ſyroꝝ dicēsIte ⁊ videte. Qui abierunt poſt eos vſqꝫ adiordanem. Ecce autem omnis via plena eratveſtibus ⁊ vaſis: que ꝓiecerāt ſyri cū turbarent̉. Reuerſiqꝫ nuncij indicauerūt regi. Etegreſſus ppl̓us diripuit caſtra ſyrie: factuſqꝫ ēmodus ſimile ſtatere vno: et duo modij hordei ſtatere vno iuxta verbuꝫ dn̄i. Porro rexducem illum in cuiꝰ manu incubuerat conſtituit ad portā: quem cōculcauit turba in introitu porte ⁊ mortuꝰ ē: iuxta quod locutus fuerat vir dei qn̄ deſcēderat rex ad euꝫ. Factūqꝫē ẜm ſermonē viri dei: quē dixerat regi quando ait: duo modij hordei ſtatere vno erunt: ⁊modiꝰ ſimile ſtatere vno hͦ eodē temꝑe crasin porta ſamarie: qn̄ reſponderat dux ille viro dei ⁊ dixerat: etiā ſi dn̄s fecerit cataractasin celo nūquid poterit fieri qd̓ loq̄ris: ⁊ dixitei: videb̓ oculis tuis ⁊ īde nō comedes. Euenit gͦ ei ſic̄ p̄dictū erat: ⁊ ꝯculcauit eū ppl̓us inportā ⁊ mortuus eſt.Eliſeus aūt locutus eſt ad mulieremh Pcuiꝰ viuere fecerat filiuꝫ dicēs. Suiyge: vadetu ⁊ domꝰ tua: ⁊ ꝑegrinarevbicūqꝫ repꝑeris. Uocabit eniꝫ dn̄s famem⁊ veniet ſuꝑ terraꝫ ſeptem annis. Que ſurrexit ⁊ fecit iuxta verbū homīs dei: ⁊ vadēs cūdomo ſua: ꝑegrinata eſt interram philiſtijm:diebus multis. Cunqꝫ finiti eſſent anni ſeptēreuerſa eſt mulier de terra philiſtijm. Et ingreſſa eſt: vt interpellaret regem ꝓ domo ſua⁊ ꝓ agris ſuis. Rex aūt loquebat̉ cum giezipuero viri dei dicens. Narra mihi om̄ia magnalia que fecit heliſeus. Cunqꝫ ille narraretregi quō mortuum ſuſcitaſſet: apparuit mu-