cōmiſſum eſt bellum. Percuſſeruntqꝫ filij iſrl̓de ſyris centū milia peditū ī die vna. Fuger̄taūt ſyri qͥ remāſerūt in affec in ciuitatem: ⁊ cecidit murus ſuꝑ vigintiſeptē milia hominuꝫqͥ remāſerāt. Porro benadab fugiens ingreſſus eſt ciuitate in cubiculū qd̓ erat intra cubiculum: dixerūtqꝫ ei ẜui ſui. Ecce audiuimusꝙ reges domꝰ iſrl̓ clemētes ſunt. Ponamusitaqꝫ ſaccos in lūbis nr̄is: ⁊ funiculos in capitibus noſtris: ⁊ egrediamur ad regē iſrl̓: forſitan ſaluabit aīas nr̄as. Accinxerunt ſacͣcislūbos ſuos ⁊ poſuerūt funiculos in capitibꝰſuis. venerūtqꝫ ad regē iſrl̓ ⁊ dixerūt ei. Seruus tuꝰ benadab dicit. Uiuat oro te aīa meaEt ille ait. Si adhuc viuit: frater meꝰ ē. Qd̓acceperūt viri ꝓ omine: ⁊ feſtinātes rapuer̄tverbū ex ore eiꝰ atqꝫ dixerūt. Frat̓ tuꝰ benadab viuit. Et dixit eis. Ite ⁊ adducite eū adme. Egreſſus ē ergo ad eū benadab ⁊ leuauiteum in currū ſuū. Qui dixit ei ciuitates quaſtulit pater meꝰ a pr̄e tuo reddā: ⁊ plateas factibi in damaſco ſicut fecit pater meꝰ in ſamaria: ⁊ ego federatus recedā a te. Pepigit gͦ fedus ⁊ dimiſit eū. Tūc vir qͥdā de filijs ꝓphetarū dixit ad ſociū ſuū in ẜmone dn̄i. Percute me. At ille noluit ꝑcutere. Cui ait. Qꝛ noluiſti audire vocē dn̄i: ecce recedes a me ⁊ ꝑcutiet te leo. Cūqꝫ paululū receſſiſſet ab eo inuenit eum leo atqꝫ ꝑcuſſit. Sꝫ alterum inueniens virū dixit ad eum ꝑcute me. Qui percuſſit eū ⁊ vulnerauit. Abijt ergo ꝓpheta etoccurrit regi in via ⁊ mutauit aſperſione pulueris os ⁊ ocl̓os ſuos. Cūqꝫ rex trāſiſſet clamauit ad regē ⁊ ait. Seruꝰ tuꝰ egreſſus eſt adp̄liandū cominus: cūqꝫ fugiſſet vir vnus: adduxit eū quidā ad me ⁊ ait. Cuſtodi viꝝ iſtūQui ſi lapſus fuerit erit aīa tua ꝓ anima eiꝰaut talentū argenti appendes. Dum autē egoturbatus huc illucqꝫ me vertereꝫ: ſubito noncōparuit. Et ait rex iſrl̓ ad eum. Hoc ē iudicium tuū qd̓ ip̄e decreuiſti. At ille ſtatiꝫ abſterſit puluerē de facie ſua: ⁊ cognouit eū rex iſrl̓ꝙ eſſet de ꝓphetis. Qui ait ad eū. Hec dicitdn̄s. Quia dimiſiſti virū dignū morte d̓ manū tua: erit anima tua ꝓ anima eis: ⁊ ppl̓ustuus ꝓ ppl̓o eius. Reuerſus eſt igit̉ rex iſrl̓ indomū ſuā audire cōtemnēs: ⁊ furibundꝰ venit in ſamariā.XXIOſt verba autē hec temꝑe illo vineaperat nabothiezrahelite qui erat in iezrahel iuxta palatiū achab regis ſamarie. Locutus ē ergo achab ad naboth dicens da mihi vineā tuā vt faciā mihi hortuꝫolerū: quia vicina ē ⁊ ꝓpe domū meā Daboqꝫ tibi ꝓ ea vineā meliorē aūt ſi cōmodiꝰ tibiputas argenti p̄ciū quātū digna ē. Cui reſpōII Idit naboth. Propitius ſit mihi dn̄s: ne demhereditatem patrū meorū tlbi. Uenit gͦ achab in domū ſuā indignās ⁊ frendēs ſuꝑ v̓boqd̓ locutꝰ fuerat ad euꝫ naboth iezrahelitesdicens: nō dabo tibi hereditatē patrū mēorūEt ꝓijciens ſe in lectulū ſuū auertit faciē ſuaꝫad ꝑietem ⁊ nō comedit panē Ingreſſa ē aūtad eum iczabel vxor ſua: dixitqꝫ ei. Quid eſthoc vnde aīa tua cōtriſtata ē: ⁊ quare nō comedis panē? Qui rn̄dit ei. Locutus ſum nabothiezrahelite: ⁊ dixi ei. Da mihi vineamtu ā accepta peccunia: aut ſi tibi placꝫ dabo tibi vineā meliorē ꝓ ea. Et ille ait. Nō dabo tibi vineā meā. Dixit ergo ad eū iezabel vxoreius. Grandis autoritatis es: ⁊ bene regꝭ regnum iſrl̓. Surge ⁊ comede panē: ⁊ equo aīoeſto. Ego dabo tibi vineā nabothiezrahelite. Scripſit itaqꝫ litteras ex noīe achab: ⁊ ſignauit eas annulo eiꝰ: ⁊ miſit ad maiores natu ⁊ optimates qͥ erāt in ciuitate eius ⁊ habitabant cum naboth. Litterarū autē hec eratſentētia. Predicate ieiuniū ⁊ ſedere facite naboth int̓ pͥmos populi: ⁊ ſubmittite duos viros filios belial cōtra eū: ⁊ falſum teſtimoniūdicant: benedixit naboth deū ⁊ regē: ⁊ educite eū ⁊ lapidate: ſicqꝫ moriat̉. Fecer̄t ergo ciues eius maiores natu ⁊ optimates qͥ habitabant cū eo in vrbe: ſicut p̄ceꝑat eis iezabel: etſicut ſcriptū erat in lr̄is quas miſerat ad eosPredicauerūt ieiunium ⁊ ſedere fecerunt naboth int̓ pͥmos ppl̓i: ⁊ adductis duobus virꝭfilijs diaboli fecerūt eos ſedere ꝯtra eum. Atilli ſcꝫ vt viri diabolici dixerūt cōtra eū teſtimoniū corā multitudīe. Bn̄dixit naboth deum ⁊ regem. Quāobrē eduxerūt eū extra ciuitatem ⁊ lapidibꝰ interfecerūt. Miſerūtqꝫad iezabel dicētes. Lapidatus eſt naboth ⁊mortuus ē. Factū eſt autē cū audiſſet iezabellapidatū naboth ⁊ mortuū: locuta eſt ad achab. Surge poſſide vineā nabothiezraheliteqͥ noluit tibi acquieſcere: ⁊ dare eam acceptapecunia. Nō em̄ viuit naboth ſꝫ mortuus eſtQuod cū audiſſet achab mortuū videlicꝫ naboth: ſurrexit ⁊ deſcēdebat in vineā nabothiezrahelite vt poſſideret eam. Factus eſt igitur ẜmo dn̄i ad heliam teſbiten dicens. Surge ⁊ deſcēde in occurſum achab regis iſrl̓ qͥ ēin ſamaria. Ecce ad vineā naboth deſcenditvt poſſideat eam. Et loqueris ad eum dicēs.Hec dict dn̄s deus. Occidiſti: inſuꝑ ⁊ poſſediſti. Et poſt hec addes. Hec dicit dominusIn loco hoc in quo linxerūt canes ſanguinēnaboth: lambent quoqꝫ ſanguinē tuū. Et aitachab ad heliā. Nū inueniſti me inimicū tibiQui dixit. Inueni: eo ꝙ venūdatꝰ ſis vt faceres malū in conſpectu dn̄i. Hec dicit dn̄s.